27/07/2026
คุณลุงที่น้องๆอาสาสมัครได้ลงพื้นที่ติดตามโครงการอาสามาเยี่ยมไปช่วยเหลือวันนั้น ท่านจากไปแล้วนะครับในเช้าวันถัดมา คุณลงไม่มีเสียงขอบคุณ มีเพียงรอยยิ้มและน้ำตาก่อนจากไป..
ขอบคุณน้องอาสาสมัครทุกท่านในวันนั้นที่สมัครใจ และไปช่วยคุณลุงก่อนวาระสุดท้ายครับ
กลิ่นโชยออกมาจากอาคารที่เคยเป็นสหกรณ์เก่าในชุมชนการรถไฟ บอกกับทีมงานกระจกเงาว่า คุณตาไม่ได้อาบน้ำทำความสะอาดร่างกายมานานพอสมควรแล้ว
คุณตาที่ครั้งนึงเคยเป็นพนักงานระดับผู้บริหาร มีสิทธิสวัสดิการรักษา และเงินบำนาญรายเดือนขององค์กรรัฐวิสาหกิจเป็นหลักประกันมั่นคงยามแก่ชรา แต่นั่นไม่ได้เป็นหลักประกันให้รอดพ้นความโดดเดี่ยว หรือจะมีใครคอยดูแลเคียงข้างในเวลาที่เจ็บป่วย จนกระทั่งคนในชุมชนสังเกตเห็นและแจ้งทีมงานอาสามาเยี่ยม ของมูลนิธิกระจกเงา
พวกเราสาวเท้าเข้าไปจนถึงในห้อง พบคุณตานอนหายใจรวยริน ร่างกายที่ผอมจนเหลือแต่กระดูกบอกเรามากกว่าการขาดอาหาร มันตะโกนบอกถึงความเจ็บป่วยไปทุกอณูของร่างกาย
ตอนนั้นแกไม่ได้พูดกับเราแล้ว แม้จะฟังสิ่งที่ทีมงานสื่อสารรู้เรื่อง แต่คุณตาทำได้เพียงพยักหน้า ยกไม้ยกมือเป็นสัญญาณเท่านั้นเอง
การป่วยและต้องอยู่ในสภาพเช่นนี้ มันคงทรมานคุณตามากจริง ๆ หลังสื่อสารเพื่อขออนุญาตดูแลแก ทีมงานกระจกเงา และอาสาสมัครก็ช่วยกันขัดล้างทำความสะอาดห้องพัก พาคุณตาอาบน้ำตัดผมใหม่ ให้แกได้สวมเสื้อผ้าที่สะอาดมีกลิ่นหอม เรายังเตรียมเตียงผู้ป่วย ที่นอนลม เก้าอี้ขับถ่ายที่ได้รับบริจาคมา เพื่อให้คุณตาได้ใช้งาน
“ไม่เป็นไรแล้วนะคะคุณตา แบบนี้โอเคดีไหม” ทีมงานถามขึ้น ตอนที่ทำความสะอาดเสร็จเรียบร้อย และจะเตรียมอุ้มคุณตานอนบนเตียง แต่ไม่มีเสียงใดตอบกลับมานอกจากน้ำตาที่ไหลรื้นแทนทุกความรู้สึก
หลังจบภารกิจ พวกเราคุยแผนการดูแลคุณตาต่อจากนี้ กับคนในชุมชน และพี่ ๆ อสส. (อาสาสมัครสาธารณสุขในพื้นที่) ก่อนจะร่ำลาแกกลับ โดยหวังว่าจะได้พบกันใหม่
ใครจะรู้ว่า ผ่านวันนั้นเพียงคืนเดียว ทีมงานได้รับสายโทรแจ้งข่าว คุณตาจากไปอย่างสงบแล้ว ในตอนรุ่งสาง
อย่างน้อยก็ได้ชำระร่างกาย ได้นอนอยู่ในห้องที่สะอาด บนเตียงที่ปลอดภัย และมีผู้คนรายล้อมดูแลในช่วงวาระสุดท้าย ดีที่สุดเท่าที่พวกเราทุกคนทำได้แล้ว
ทีมงานขอให้คุณตาไปสู่สุคติ สู่ภพภูมิที่ดี
——————————————
ทั้งที่เตรียมตัวมาอย่างดี สิทธิรักษาพยาบาลพร้อม เงินบำนาญมีในบัญชี แต่หากผู้สูงอายุต้องล้มป่วยลำพัง การเข้าถึงหลักประกันทั้งหมด กลับกลายเป็นสิทธิที่ไกลเกินเอื้อม หากไม่มีใครช่วยจัดการเป็นธุระให้
“ชุมชนดูแลกันและกัน” น่าจะเป็นคำตอบของการก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างก้าวกระโดดในสังคมไทย เพื่อป้องกันมิให้ผู้สูงอายุอยู่บ้านลำพังต้องเผชิญช่วงเวลาสุดท้ายอย่างโดดเดี่ยว
ขอชื่นชม และขอบคุณเพื่อนบ้าน คนในชุมชนการรถไฟ ที่ใส่ใจสอดส่องดูแลผู้สูงอายุอยู่ลำพัง แจ้งเรื่องมายังมูลนิธิกระจกเงา ให้เกิดการช่วยเหลือดูแล และคืนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ในวาระสุดท้ายของคุณตา
#ดูแลผู้สูงอายุอยู่บ้านลำพัง
#เยี่ยมเยียนเพื่อเยียวยา #อาสามาเยี่ยม
