01/03/2026
พื้นที่ปลอดภัยสำหรับเด็ก มีอยู่จริงไหม ?
ในฐานะนักจิตวิทยาที่ทำงานกับเด็กและเยาวชน หนูอยากบอกตามตรงว่า “พื้นที่ปลอดภัยสำหรับเด็ก” ในสังคมไทย อาจไม่ได้มีอยู่จริงอย่างที่เราคิด
ตลอดเวลาที่หนูได้ทำงานกับเด็ก ๆ ในพื้นที่ 4 จังหวัด หนูเห็นเด็กจำนวนมากกำลังเจ็บปวด และทุกข์ทรมาน บางคนไม่เข้าใจตัวเอง บางคนอยากให้ใครสักคนเข้าใจ แต่กลับไม่มีใครรับฟังจริง ๆ ความรู้สึกเหล่านี้ค่อย ๆ สะสมอยู่ในใจของพวกเขา
สิ่งที่ทำให้หนูสะเทือนใจมาก คือ หนูเห็นเด็กหลายคนพยายามลุกขึ้นมาดูแลกันเอง พวกเขาคอยปลอบ คอยฟัง และคอยอยู่ข้างกัน ในวันที่หัวใจของเพื่อนกำลังแตกสลาย ทั้งที่ความจริงแล้ว หัวใจของเด็กเหล่านั้นเอง ก็เต็มไปด้วยบาดแผลไม่ต่างกัน
ในอีกด้านหนึ่ง หนูเห็นผู้ใหญ่จำนวนไม่น้อยที่พยายามแก้ปัญหาของเด็กด้วยวิธีที่ง่ายที่สุด บางครั้งใช้ความรุนแรง บางครั้งเลือกที่จะไม่มองเห็น หรือบางครั้งก็คิดว่าการช่วยเหลือด้วย “เงิน” จะสามารถแก้ปัญหาทางอารมณ์ของเด็กได้ แต่ความจริงคือ ปัญหาของเด็กไม่สามารถแก้ได้ด้วยการช่วยเหลือเป็นรายกรณี หรือการให้เงินเพื่อบรรเทาปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้น สิ่งที่เด็กต้องการมากกว่านั้น คือการมี “นิเวศ” ที่ทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัยพอที่จะเติบโต นิเวศที่ผู้ใหญ่รับฟัง นิเวศที่ไม่ตัดสิน นิเวศที่ไม่ใช้ความรุนแรงเป็นคำตอบ และนิเวศที่ทำให้เด็กคนหนึ่งไม่ต้องดูแลหัวใจของเพื่อนเพียงลำพัง
เพราะเด็กทุกคนควรได้เติบโตในสังคมที่ปลอดภัย ทั้งร่างกายและจิตใจ และการสร้างพื้นที่แบบนั้น ไม่ใช่หน้าที่ของเด็ก แต่เป็นหน้าที่ของพวกเราทุกคน
#สร้างสรรค์โอกาส ัจจัยเสี่ยง #จิตวิทยาเชิงรุก
#สสส #กลุ่มปั้นดิน #พื้นที่ปลอดภัยต้องไม่ปลอม
