Stowarzyszenie im. Aleksandry Wachniewskiej

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: organizacja

Stowarzyszenie im. Aleksandry Wachniewskiej Działamy na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego, krajobrazowego i przyrodniczego Zwierzyńca. Rachunek bankowy
31 1600 1462 1804 9691 0000 0001

Co może powstać w sercu Zwierzyńca?Na zdjęciu z lotu ptaka, w centrum kadru, widzimy zabytkowy Browar w Zwierzyńcu. Tuż ...
12/09/2026

Co może powstać w sercu Zwierzyńca?

Na zdjęciu z lotu ptaka, w centrum kadru, widzimy zabytkowy Browar w Zwierzyńcu. Tuż za nim, po prawej stronie, znajduje się duży, dziś niewykorzystany teren zakładu. Owo szerokie wnętrze w przyszłości zapewne otrzyma zupełnie nowe życie.

Jednym z pomysłów jego rewitalizacji jest wykreowanie tutaj food courtu czyli atrakcyjnej strefy gastronomicznej, która powinna stać się nowym miejscem spotkań mieszkańców i gości. Jednocześnie łączyłaby ona najkrótszym i najbezpieczniejszym przejściem rewaloryzowaną już wkrótce krajobrazową przestrzeń wokół Stawu Kościelnego z parkowym układem Ośrodka Edukacyjno-Muzealnego Roztoczańskiego Parku Narodowego i prowadziła dalej w kierunku stawów Echo lub na Bukową Górę.

To przykład rozwiązania porządkującego kilka ważnych funkcji: rekreację, gastronomię, komunikację pieszą i turystykę. Co równie istotne, odpowiednio zaprojektowany kompleks usług będzie harmonijnie współgrał z historycznym otoczeniem, wprowadzając współczesną jakość bez konkurowania z zabytkami.

Wprawne oko dostrzeże również w górnym lewym rogu fotografii klasycystyczne oficyny przy dawnej modrzewiowej willi. Zatem tu przypomnienie, że lokacja Browaru znajduje się w najcenniejszym dziedzictwie - Założeniu Willowym i powinna być postrzegana jako część tej kompozycyjnej całości.

Przed Zwierzyńcem pojawia się szczególny moment. W przyszłym roku kończy się 15-letni okres dzierżawy od Skarbu Państwa: Browaru z willą “Borowianka”, “lodownią” i innymi nieużytkowanymi terenami. To wyjątkowa okazja, by wspólnie zastanowić się jak najroztropniej zagospodarować ten przebogaty potencjał w dalszych przeobrażeniach.

Dobrze zaplanowana zmiana przyniesie korzyści na wielu poziomach. Mieszkańcy i turyści zyskaliby atrakcyjną przestrzeń kulturalnego wypoczynku, poprawiłoby się powiązanie ważnych punktów na turystycznej mapie Zwierzyńca, a wynajem powstałych lokali usługowych generowałby dodatkowe przychody.

Nie ma dylematu z wyborem pomiędzy ochroną dziedzictwa a rozwojem. Można szukać rozwiązań, które pozwolą jednocześnie zachować charakter zespołu, nadać mu nowe funkcje i tworzyć najwyższe walory życia.

Realizator takiego przedsięwzięcia z pewnością zostanie na długie lata zapamiętany jako dobry Gospodarz, mecenas kultury.

Z troską powinniśmy patrzeć na przyszłość Zabytkowego Serca Zwierzyńca. Księga historii jest stale otwarta, a nasza lojalność wobec tradycji miejsca i mądre decyzje dopiszą jej kolejne chlubne rozdziały.

Przed zwierzynieckim Browarem otwiera się niepowtarzalna szansa. Warto ją dobrze wykorzystać.

Zdjęcie dzięki uprzejmości Fundacja Honesty.



©MJP

Nowy rozdział nad Stawem KościelnymNa zdjęciu z lotu ptaka kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena skąpany jest w ci...
05/09/2026

Nowy rozdział nad Stawem Kościelnym

Na zdjęciu z lotu ptaka kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena skąpany jest w ciepłym świetle zachodzącego słońca. Wyraźnie widać zadrzewioną wyspę, na której znajduje się świątynia oraz szeroki most prowadzący do jej wejścia. Wokół rozlewają się wody Stawu Kościelnego otoczonego ścieżką, która już wkrótce zmieni swoje oblicze.

Gmina Zwierzyniec przygotowuje duży projekt zagospodarowania tego terenu. Na realizację prac przeznaczono ponad 6 milionów złotych. To ważne zamierzenie podniesie rangę jednego z najbardziej charakterystycznych i cennych zabytków Zwierzyńca.

Staw Kościelny z czterema wyspami jest częścią historycznego Założenia Willowego, układu, gdzie kompozycję współtworzyły przez stulecia woda, zieleń, aleje, osie widokowe i architektura. Jak pisała w swojej książce “Kościół Świętego Jana Nepomucena w Zwierzyńcu” Halina Matławska, to właśnie w czasach barokowej ewolucji tego miejsca:
„...rozdzielając nurt strumienia Świerszcza, odrębnym kanałem doprowadzono wodę do sztucznie uformowanego stawu. Cztery wyspy tego zbiornika obsadzono młodymi drzewami, krzewami i kwiatami, więc jak zielone klomby przystrajały lustro wody”.
Kościół „na wodzie” zajmuje tutaj miejsce szczególne. Wyspa, most, staw i sama świątynia nie są przypadkowym zestawieniem. To elementy świadomie ukształtowanego krajobrazu, a jego wyjątkowość możemy odczytywać również dzisiaj.

Nadchodząca inwestycja jest nie tylko szansą na stworzenie atrakcyjnej i przyjaznej przestrzeni dla mieszkańców oraz turystów. To także okoliczność na jeszcze lepsze wyeksponowanie wartości historycznych tego obszaru.

Rozwój i ochrona dziedzictwa mogą iść tutaj w parze. Dobrze zaprojektowana współczesna tkanka miejska nie musi przecież konkurować z historią, ale pomóc ją dostrzec, zrozumieć i docenić.

Przed Stawem Kościelnym otwiera się nowy rozdział. Ważne, aby kreując go, pamiętać o przeszłości, która jest już tutaj zapisana.

Zdjęcie dzięki uprzejmości Fundacja Honesty.



©MJP

Kto rozgoni ciemne chmury znad Borowianki?Na zdjęciu widzimy willę Borowiankę, jeden z charakterystycznych obiektów hist...
29/08/2026

Kto rozgoni ciemne chmury znad Borowianki?

Na zdjęciu widzimy willę Borowiankę, jeden z charakterystycznych obiektów historycznego Zwierzyńca. Choć jej mury wzniesiono z tradycyjnej, pełnej cegły ceramicznej, budynek zachwyca przede wszystkim subtelnym detalem kunsztownej koronkowej dekoracji laubzegowanej w drewnie, zachowanej w szczytach i wokół okien. Nad willą gromadzą się dziś jednak ciemne chmury, symbolizujące lata niepewności i postępującej degradacji tej cennej krajobrazowej przestrzeni.

Tymczasem właśnie otwiera się realne okno szansy na zmianę tego scenariusza.
W przyszłym roku dobiega końca 15-letni okres dzierżawy nieruchomości od Skarbu Państwa. Dla Zwierzyńca to rozstrzygający moment planistyczny i gospodarczy. Przed nami chwila, w której zapadną formalne decyzje o tym, jak ten obiekt może pracować na rzecz rozwoju naszego regionu przez kolejne dekady.

Doświadczenia wielu miast pokazują jedno: ratowanie autentycznej, historycznej architektury to nie tylko sentyment, ale twarda ekonomia i budowa przewagi turystycznej. Zrewitalizowana, tętniąca życiem Borowianka może stać się wizytówką Zabytkowego Serca Zwierzyńca, podnosząc prestiż całej okolicy i tworząc nową wartość dla mieszkańców oraz lokalnego biznesu.

Warto przypomnieć, jak niezwykłą i wielowarstwową historię kryją te mury. Jak zauważa w swojej monografii “Zwierzyniec” Halina Matławska:
„»Domek na górce« przebudowywany i remontowany w ciągu swego istnienia wielokrotnie, na początku XX wieku otrzymał nazwę »Borowianki« od imienia mieszkającego tam szefa buchalterii Hipolita Borowskiego.”

Organem reprezentującym Skarb Państwa w gospodarowaniu tą nieruchomością jest Starosta Zamojski. To na szczeblu powiatowym, we współpracy z władzami samorządowymi Zwierzyńca i służbami konserwatorskimi, zapadną kluczowe postanowienia dotyczące przyszłej formy zagospodarowania i użytkowania tego miejsca.

Jako społeczność chcemy wspierać decydentów merytorycznym dialogiem i wspólnym wypracowaniem najlepszych rozwiązań, zanim formalne procedury dobiegną końca.
Wierzymy, że najbliższa pora będzie dobrą okazją do wspólnej rozmowy o przyszłości Borowianki, o tym, jak ją zachować, nadać jej nową funkcję i dobrze wykorzystać jej potencjał dla Zwierzyńca.

Jaka funkcja Waszym zdaniem najlepiej połączyłaby ochronę tego zabytku z realnymi potrzebami współczesnego Zwierzyńca i Roztocza? Czekamy na Wasze głosy w komentarzach!



©MJP

Dziedzictwo, które może stać się siłą ZwierzyńcaNa zdjęciu z lotu ptaka widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomuc...
22/08/2026

Dziedzictwo, które może stać się siłą Zwierzyńca

Na zdjęciu z lotu ptaka widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena skąpany w różach i czerwieniach zachodzącego słońca. Odnowiona elewacja i nowe pokrycie dachu szczególnie mocno wyróżniają się w wieczornym świetle, a położona na wyspie świątynia po raz kolejny pokazuje, dlaczego stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Zwierzyńca.

Nie bez powodu Halina Matławska w monografii “Zwierzyniec” pisała:

„Późnobarokowy kościół na wodzie jest najcenniejszym zabytkiem Zwierzyńca, budowlą unikalną, podziwianą ze względu na położenie i piękną sylwetkę.”

Dzisiejsze ujęcie z góry pozwala dobrze dostrzec oryginalność jego kompozycji. Jak opisuje autorka:

„Zbudowano go na planie łacińskiego krzyża, którego dłuższe ramię stanowi most prowadzony przez wody stawu wprost do wejścia świątyni. Wysoka, centralna część (...) jest nawą (...), boczne skrzydła to dwie parterowe kaplice. Dach w części środkowej dwuspadowy, na skrzydłach mansardowy, pierwotnie kryty był gontem. Kościół nie ma wież, na środku dachu mała wieżyczka mieści sygnaturkę.”

Połączenie architektury i niezwykłego położenia sprawia, że budowla ta jest czymś więcej niż pięknym zabytkiem - jest jednym z tych miejsc, które trudno pomylić z jakimkolwiek innym.

Ale świątynia nie istnieje w oderwaniu od swojego otoczenia. Jest najcenniejszym zachowanym elementem znacznie większego i starszego historycznego układu, którego kolejne warstwy stylowe wciąż możemy odczytać w przestrzeni Zwierzyńca.

Zakończony remont pokazuje, jak wiele można osiągnąć, gdy otaczamy dziedzictwo należytą troską. Przed Zwierzyńcem stoi jednak jeszcze większa szansa – przywrócenie pełnej czytelności i atrakcyjności całego Założenia Willowego oraz wykorzystanie jego nadzwyczajnego potencjału dla mieszkańców i odwiedzających.

Rewaloryzacja nie musi oznaczać powrotu do przeszłości. Przeciwnie, chodzi o to, aby historia stała się fundamentem dobrej przyszłości Zwierzyńca.

Odnowiony kościół „na wodzie” jest pięknym dowodem, że warto działać. Teraz czas spojrzeć szerzej na cały krajobraz, który przez stulecia tworzył wyjątkowość tego miejsca.

Zdjęcie dzięki uprzejmości Fundacja Honesty.



©MJP

Z lotu ptaka widać ukrytą historię ZwierzyńcaNa zdjęciu panorama z góry ukazuje centrum Założenia Willowego w Zwierzyńcu...
14/08/2026

Z lotu ptaka widać ukrytą historię Zwierzyńca

Na zdjęciu panorama z góry ukazuje centrum Założenia Willowego w Zwierzyńcu. Pierwszy plan przedstawia odnowiony kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena, którego nowa dachówka przyciąga uwagę intensywnym kolorem. Powyżej rozciąga się reprezentacyjny dziedziniec otoczony charakterystyczną podkową klasycystycznych oficyn wzniesionych przy dawnej modrzewiowej willi.

W samym środku kadru znajduje się miejsce, gdzie do połowy XIX wieku stała potężna modrzewiowa rezydencja o wymiarach około 60 × 12 metrów. Dalej widzimy staw willowy, który płynnie przechodzi w długi na około 500 metrów kanał. Na horyzoncie rozciągają się lasy Roztoczańskiego Parku Narodowego.

To jedno ujęcie pokazuje niemal całe serce dawnego założenia. Ale każdy z jego elementów skrywa własną historię, a czasem także zagadkę.

Cztery oficyny otaczające dawny reprezentacyjny dziedziniec przez lata pełniły zupełnie różne funkcje: pierwszego browaru porteru, giserni, likierni, plebanii, wreszcie apartamentu generalnego plenipotenta i siedziby Zarządu Ordynacji Zamojskiej oraz Resursy Obywatelskiej. Dziś mieszczą się w nich szkoła, internat i stołówka.

A sama modrzewiowa willa? Mimo że była najważniejszym elementem całego założenia, nadal wiemy o niej zaskakująco niewiele. Jej historię trzeba rekonstruować z archiwalnych dokumentów, dawnych opisów, inwentarzy, map, listów i pozornie nieistotnych wzmianek o niezwykłych mieszkańcach rodu Zamoyskich i ich gości - królów.

To momentami prawdziwa praca detektywistyczna.

I właśnie dlatego historia Zwierzyńca wciąż potrafi zaskakiwać. Każde odnalezione świadectwo, rachunek, każdy stary plan czy zapomniany pamiętnik lub korespondencja jest kolejnym fragmentem układanki, pozwalającym lepiej zrozumieć zachowane dziedzictwo towarzyszące nam na co dzień.

Bo im lepiej poznajemy historię Założenia Willowego, tym bardziej możemy wykorzystać jego niezwykły potencjał – dla mieszkańców i gości – oraz zadbać o to, by ten wyjątkowy dar przeszłości trafił w ręce przyszłych pokoleń w jak najlepszym stanie.

Chcesz razem z nami odkrywać kolejne tajemnice Zwierzyńca? Obserwuj profil Stowarzyszenia i dołącz do naszej drużyny detektywów.

Zdjęcie dzięki uprzejmości Fundacja Honesty.



©MJP

Kościół, który skrywa dawną historięNa zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu w nocnej...
08/08/2026

Kościół, który skrywa dawną historię

Na zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu w nocnej scenerii. Światło reflektorów odbite od białych ścian zabytku rozświetla otaczającą zieleń, a cała sylweta odbija się w spokojnej tafli stawu.

Budowla kryje w sobie niezwykłą historię, bezpośrednio związaną z rozwojem Założenia Willowego w Zwierzyńcu. Świątynia, którą podziwiamy dzisiaj, powstała w miejscu wcześniejszego pawilonu ogrodowego, tzw. „domku na wodzie”, łączonego z Marysieńką Zamoyską, późniejszą królową Polski.

Ślady tej wcześniejszej, świeckiej funkcji można bez trudu dostrzec w samej architekturze. Jak przytaczają autorzy monografii „Willa Zamoyskich w Zwierzyńcu”, wybitny znawca tematu prof. Jerzy Kowalczyk pisał o tej świątyni:
„Długa elewacja frontowa sprawia wrażenie budowli pałacowej”.

Kościół zachował zresztą tę niezwykłą cechę. Jest pozbawiony wież, a jego bryłę nakrywają nad kaplicami mansardowe dachy. Takie były również nad nawą główną do czasu pożaru w 1858 roku. W kalenicy umieszczono natomiast niewielką wieżyczkę z sygnaturką.

To jeden z tych szczegółów, które pozwalają spojrzeć na kościół „na wodzie” inaczej. Nie tylko jak na piękną barokową “perłę”, ale jako na kolejną warstwę historii miejsca, którego początki sięgają czasów pierwszych Zamoyskich i ich dawnej rezydencji.

Studium „Villa Restituta w Zwierzyńcu” pokazuje, że właśnie takie nawarstwienia są częścią wyjątkowej wartości Zabytkowego Serca Zwierzyńca. Kolejne pokolenia ordynatów wnosiły nowe style nie niszcząc pierwotnego założenia, a zachowując ciągłość historyczno-przyrodniczego krajobrazu – pozostawiały w nim ślady, które możemy dziś odczytywać w architekturze, układzie przestrzennym i relacjach między poszczególnymi obiektami.

Czasem wystarczy spojrzeć uważniej, by odkryć, że dobrze znany zabytek ma jeszcze jedną historię do opowiedzenia.



©MJP

Tam, gdzie historia ma dobrego gospodarzaNa zdjęciu widzimy Pałac Plenipotenta – dawną siedzibę administracji Ordynacji ...
01/08/2026

Tam, gdzie historia ma dobrego gospodarza

Na zdjęciu widzimy Pałac Plenipotenta – dawną siedzibę administracji Ordynacji Zamojskiej, a dziś siedzibę Dyrekcji Roztoczańskiego Parku Narodowego. Letnie słońce podkreśla elegancję bryły oraz porządnie utrzymane otoczenie, które od lat stanowi wizytówkę tego miejsca.

Historia tego budynku jest nierozerwalnie związana z rozwojem Zwierzyńca i przemianami dawnego Założenia Willowego. Jak pisała Halina Matławska, ta „okazała budowla wznoszona przez 10 lat (1880–1890 r.)” powstała na „piaszczystym wzgórzu porosłym lasem, wśród drzew i krzewów starannie dobranych przez ogrodników”. Obiekt, którego budowniczym był cieszący się ogromnym szacunkiem Ignacy Aleksander Szymański, „miał postać szwajcarskiego pawilonu ozdobionego koronkowymi szalunkami”.

Co ciekawe, już wówczas zwracano uwagę nie tylko na estetykę otoczenia, ale również na aktywność fizyczną jego mieszkańców. Unikalną „osobliwością plenipotentówki była »gimnastyka« – zielona sala do ćwiczeń: słup ze szczeblami, trapez, drabinki i drążek założone w lesie dla uprawiania ćwiczeń fizycznych”, z których prawdopodobnie korzystał pierwszy lokator pałacyku – plenipotent Otton Kubicki.

Studium „Villa restituta w Zwierzyńcu” przypomina, że wartość Zabytkowego Serca Zwierzyńca tworzą nie tylko pojedyncze zabytki, ale także sposób, w jaki współtworzą one historyczny krajobraz. Dlatego równie ważna jak ochrona samych budynków jest troska o ich sąsiedztwo i właściwe użytkowanie.

Pałac Plenipotenta jest dziś jednym z najlepszych przykładów takiego podejścia. Od wielu lat Roztoczański Park Narodowy z troską dba nie tylko o sam zabytek, ale również o jego historyczną scenerię. Dzięki temu Pałac Plenipotenta zachował swoją rangę i pozostaje dowodem, że odpowiedzialne gospodarowanie może skutecznie łączyć ochronę dziedzictwa z jego współczesnym wykorzystaniem.

Historia nadaje miejsom znaczenie. Dobry gospodarz pozwala je zachować.



©MJP

Gdy światło wydobywa historięNa zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu w pełnym blasku...
25/07/2026

Gdy światło wydobywa historię

Na zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu w pełnym blasku letniego słońca. Jasna elewacja i dach świątyni wyraźnie odcinają się od ciemnych, burzowych chmur gromadzących się nad okolicą. Spokojna tafla stawu odbija ten kontrast, tworząc niezwykły obraz lipcowego popołudnia.

Takie obrazy przypominają, że piękno Zwierzyńca nie wynika wyłącznie z pojedynczych zabytków. Jak podkreślają autorzy Studium „Villa Restituta w Zwierzyńcu”, o wyjątkowości tego miejsca decyduje nie tylko architektura, lecz przede wszystkim zachowany układ przestrzenny, w którym poszczególne elementy wzajemnie się dopełniają. To właśnie ta zaprojektowana kompozycja sprawia, że Zabytkowe Serce Zwierzyńca pozostaje czytelne mimo upływu stuleci.

Doskonale oddają to słowa Haliny Matławskiej z monografii „Zwierzyniec”. Autorka udowadnia, że ten harmonijny związek z naturą wpisany był w decyzję lokalizacyjną od samego początku, gdyż założycieli przyciągnął teren, gdzie w rozległych lasach naturalne wody „stwarzały możliwość ukształtowania efektownych zbiorników wodnych”. Świadome kreowanie otoczenia sprawiło, że w dobie świetności Założenia Willowego poszczególne budowle i krajobraz tworzyły nierozerwalną całość. Autorka ujmuje tę perspektywę słowami:
„Z okien pałacu doskonale była widoczna szeroka przestrzeń obejmująca ogród, staw z kościołem na wodzie, nową altanę zbudowaną w parku nad Wieprzem (w 1795 r.), malowniczy drewniany młyn przy grobli nad stawem, za nim łąki nadrzeczne i daleko pod lasem starą karczmę, a dalej okoliczne wzgórza”.

Patrząc na fotografię, łatwo dostrzec, że słońce i pogoda wpływają na wygląd krajobrazu z każdą chwilą. Nie zmieniają jednak tego, co najważniejsze, przemyślanego układu kompozycyjnego, który od pokoleń stanowi o wyjątkowości Zwierzyńca i zasługuje na ochronę oraz konsekwentne działania rewitalizacyjne.



©MJP

Światło, które wskazuje kierunekNa zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu w letni wiec...
18/07/2026

Światło, które wskazuje kierunek

Na zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu w letni wieczór. Mrok rozświetlają księżyc oraz intensywnie eksponowana bryła świątyni. Jej jasne ściany niemal promieniują światłem, a spokojna tafla stawu odbija ten niezwykły widok niczym lustro. Otaczająca zieleń staje się naturalną oprawą jednego z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Roztocza.

Przeprowadzony remont konserwatorski przywrócił kościołowi dawny blask. Dzięki niemu ten wyjątkowy zabytek odzyskał należne mu piękno i ponownie zachwyca mieszkańców oraz odwiedzających Zwierzyniec.

To jednak dopiero początek. Kościół „na wodzie” jest częścią znacznie większego Założenia Willowego Ordynacji Zamojskiej. Jego wartość tworzą nie tylko pojedyncze zabytki, lecz także relacje między architekturą, wodą, zielenią i otaczającym krajobrazem. Warto uświadomić sobie, jak ogromnym wysiłkiem kształtowano ów wodny układ. Halina Matławska w książce „Zwierzyniec” tak pisze o jego twórcach: „Zwierzyniecka tradycja głosi, że staw uformowano rękoma jeńców tatarskich i tureckich, których użyczył Zamoyskiemu sąsiad z Pielaszkowic, pogromca Turków Jan Sobieski. Praca to była znaczna. Ziemię z zabagnionej łąki wybrano na groblę, łącząc tak drogę józefowską z biłgorajską”.

Odnowiona świątynia pokazuje, jak wiele można osiągnąć dzięki konsekwentnej trosce o dziedzictwo. Przed Zwierzyńcem pozostaje jednak kolejne ważne zadanie: rewitalizacja przestrzeni historycznego Założenia Willowego, aby cały ten wyjątkowy krajobraz odzyskał należną rangę i stał się jeszcze bardziej czytelny dla mieszkańców oraz turystów.

To właśnie takie działania pozwalają zachować nie tylko piękno pojedynczych zabytków, ale także ducha miejsca, który od wieków wyróżnia Zwierzyniec.



©MJP

Historia zakorzeniona w zieleniNa zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu. Świątynię ot...
11/07/2026

Historia zakorzeniona w zieleni

Na zdjęciu widzimy kościół „na wodzie” pw. św. Jana Nepomucena w Zwierzyńcu. Świątynię otacza zieleń drzew, a pomarszczona przez wiatr tafla stawu odbija jej sylwetkę w rozedrganym zwierciadle.

Po fali upałów przyszły wreszcie chłodniejsze i bardziej deszczowe dni. Na takie opady czekali nie tylko mieszkańcy, ale również otaczająca Zwierzyniec przyroda. Woda, drzewa i zabytki od wieków współtworzą tutaj jeden organizm, dlatego krajobrazowy porządek tego miejsca zawsze był częścią rytmu natury.

Doskonale oddają to słowa Haliny Matławskiej z książki „Zwierzyniec”. Pisząc o rozwoju tej miejscowości, autorka zauważa, że mimo upływu czasu i zmieniających się funkcji dbano o harmonię z otoczeniem: „Nie zniszczono zieleni pałacowego ogrodu, otaczano staraniem zbiorniki wodne, dzięki czemu ta szczególna osada urzędnicza była zarazem osobliwą osadą-ogrodem, gdzie przyroda dominowała”. W ten sposób zachowano pierwotny zamysł twórców, w którym „ogród bez płotów przechodził niepostrzeżenie w puszczę, ogrodowe aleje w ścieżki i dukty leśne”.

Patrząc na ten widok, warto dostrzec coś więcej niż piękny kościół. To krajobraz kulturowy, w którym przyroda nie jest tłem dla zabytków, lecz ich naturalnym i nieodłącznym dopełnieniem. Właśnie ta harmonia od stuleci stanowi o wyjątkowości Zwierzyńca.



©MJP

Adres

Ulica Aleksandry Wachniewskiej 9/8
Zwierzyniec
22-470

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Stowarzyszenie im. Aleksandry Wachniewskiej opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Organizacja

Wyślij wiadomość do Stowarzyszenie im. Aleksandry Wachniewskiej:

Skróty

Udostępnij