22/04/2026
Międzypokoleniowe spotkanie pod hasłem „Jak dawniej witano wiosnę” to wydarzenie, które łączy opowieść o tradycji z obserwacją przyrody i wspólnym przeżywaniem zmiany pór roku. Jego głównym motywem jest pokazanie, jak nasi przodkowie rozumieli nadejście wiosny – nie tylko jako datę w kalendarzu, ale jako moment pełen symboli, znaków i nadziei.
Spotkanie zaczęliśmy od rozmowy o dawnych zwyczajach. Najważniejszym z nich było topienie Marzanny – kukły symbolizującej zimę, choroby i śmierć. Jej zniszczenie oznaczało koniec trudnego czasu i otwarcie na nowe życie. Po tym obrzędzie do wsi wnoszono zielony gaik – ozdobioną gałązkę, która symbolizowała odradzającą się przyrodę. Wspomnieliśmy też o zwyczajach związanych z Wielkanocą, takich jak święcenie palmy, śmigus-dyngus, który miał zapewnić zdrowie i pomyślność.
W trakcie spotkania dużo miejsca poświęciliśmy także przyrodzie – bo to ona była najważniejszym „kalendarzem” dawnych ludzi.
Kwiaty – pierwsze oznaki wiosny:
przebiśnieg – symbol nadziei i końca zimy
krokus – oznaka budzącej się ziemi
pierwiosnek – zapowiedź cieplejszych dni
bazie (kotki wierzbowe) – znak życia i nadzieii.
Ptaki – zwiastuny wiosny
bocian biały – jeden z najważniejszych symboli wiosny i szczęścia
skowronek – jego śpiew oznaczał, że zima naprawdę się kończy
jaskółka – zwiastowała ciepło i pomyślność
Co oznaczał początek wiosny?
Dla dawnych ludzi był to moment przełomowy:
koniec zimowego niedostatku i trudów
początek prac rolnych i nowego cyklu życia
nadzieja na urodzaj i dobrobyt
odrodzenie przyrody – a wraz z nią sił człowieka
Wiosna była więc symbolem nowego początku – zarówno w naturze, jak i w życiu ludzi.
Nasze spotkanie zakończyliśmy spacerem na łąkę,aby odszukać pierwsze wiosenne kwiaty.
Bardzo dziękujemy Paniom z KGW Klęczany za zaangażowanie,a zwłaszcza Pani Marii za piękną lekcję przyrody!
„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury”