Fundacja Skrzydła

24/08/2026

Tego nigdy NIE mówię mojej 9-letniej córce o miejscu, które chcę stworzyć dla kobiet z dziećmi, które chcą uciec od przemocy domowej.

1. Nie mówię jej, przed czym dokładnie uciekają te kobiety i dzieci. Oliwka zna świat, w którym dom to bezpieczna baza. Nie opowiadam jej o strachu, podniesionej ręce czy ucieczce w środku nocy z jedną reklamówką.

2. Nie mówię jej, że oni uciekają bo ich ojciec jest prawdziwym potworem. Dzieciństwo ma swoje niezbywalne prawo do naiwności. I niech tak zostanie.

3. Nie mówię jej o tym jak bardzo czasem się boję, o nocach kiedy kalkuluję ryzyko ani o momentach, gdy odpowiedzialność za ten projekt zwyczajnie mnie przytłacza. Moje dorosłe lęki zostają za drzwiami jej pokoju.

Gdzie jest granica między edukowaniem dziecka o świecie, a odbieraniem mu prawa do beztroski? Co wieczór siadam na brzegu jej łóżka i staram się jej nie przekroczyć.

Mówię jej za to jedno: „Buduję ten dom, bo każda mama i każde dziecko na świecie zasługują na miejsce, w którym będą czuli się bezpiecznie”. Chcę, żeby wyniosła z domu lekcję sprawstwa, a nie lęku. Żeby wiedziała, że kobieta ma moc zmieniania rzeczywistości, ale nie musi przy tym tracić swojego własnego komfortu i radości życia.

09/08/2026

Zawodowo jestem kimś w rodzaju architekta korporacyjnych obietnic. Przez osiem godzin dziennie projektuję dla biznesu strategie na rzeczy luksusowe i nieuchwytne: poczucie spokoju, zaufania i bezpieczeństwa.

Po godzinach natomiast schodzę na ziemię. I to dosłownie – bo jadę na działkę, gdzie również projektuję „święty spokój”, tyle że w wersji z prawdziwymi ścianami, drzwiami i oknami.

Ten przeskok między kreowaniem emocji na ekranie monitora a dotykaniem ich z zupełnie innej strony – przy tworzeniu bezpiecznej przestrzeni dla kobiet i dzieci uciekających przed przemocą – przypomina mi, że najlepszą strategią, jaką w życiu opracowałam, jest ta, w której empatię zamieniam w realne schronienie z dachem nad głową.

I to właśnie w tym pęknięciu, w przestrzeni między teorią marketingu a empatią przekutą w bezpieczną przystań, staję się całością.

Czy Ty też masz czasami poczucie, że żyjesz w dwóch zupełnie różnych światach, które próbujesz w sobie pogodzić?
Daj znać w komentarzu:
A) Tak, żyję w ciągłym rozkroku.
B) Nie, mój świat jest spójny.

03/08/2026

Jaka reakcja przychodzi Ci do głowy jako pierwsza, gdy ktoś bliski mówi Ci, że ma poważny problem?

A. Już się zbieram i jadę do Ciebie!
B. Spokojnie, zaraz opracujemy plan działania.
C. Tak mi przykro, to okropne, że Cię to spotkało, jak się z tym wszystkim czujesz?

Każda z tych reakcji to inny sposób pomagania i nie ma jednego, „właściwego” sposobu na ratowanie świata.

Czasem największym ratunkiem jest fizyczna pomoc, czasem finansowe wsparcie, czasem głowa pełna pomysłów, a czasem okazanie współczucia i dobre słowo.

🛟⛑️Chcesz wiedzieć jakim typem „ratownika” Ty jesteś?

Kliknij w obrazek i zrób sobie specjalnie opracowany psycho-test, który pokaże Ci jaka jest Twoja 🦸‍♀️SUPER MOC🦸‍♂️ w pomaganiu!

Clik 👉 https://www.fundacjaskrzydla.com/ankieta

A JAK MOŻESZ POMÓC FUNDACJI?
▪️ zapisuj posty
▪️ udostępniaj je
▪️ zostawiaj reakcje ♥️ 👍
▪️ zostawiaj komentarze - dziś na przykład możesz dać znać jakim typem pomagacza jesteś 😉

Cokolwiek zrobisz - dziękuję, że tu jesteś!

Zrób test i sprawdź, jaka jest Twoja supermoc w pomaganiu. Kilka pytań, konkretny wynik.

26/07/2026

Czy można ochronić dziecko przed wiedzą, że świat bywa cholernie złym miejscem?

Moja 9-letnia córka stanęła wczoraj na środku salonu, spojrzała na mnie tym swoim słodkim, jeszcze nieporysowanym przez życie wzrokiem i zapytała: „Mamo, a czy one u nas zamieszkają?”.

Chodziło o domek, który stawiam na naszej działce, który ma stać się azylem dla kobiet i dzieci uciekających przed przemocą.

W tym jednym pytaniu zderzyły się dwa światy. Bezpieczny, pachnący ciepłą herbatą świat mojej córki i przykra i brutalna rzeczywistość, którą będę próbować okiełznać zaledwie kilka metrów dalej.

Poczułam skurcz w żołądku. Instynkt matki krzyczał: „chroń ją, nie mów o potworach, pozwól jej wierzyć w bajki”. Ale moja wewnętrzna mądra i dojrzała część mówi coś innego: nie wychowasz wrażliwego, silnego człowieka, udając, że ciemność nie istnieje. Wrażliwość to nie jest brak wiedzy o złu – to decyzja, by mimo tej wiedzy nieść światło.

Nie chcę, by moja córka żyła w szklanej kuli. Chcę, żeby widziała, że kiedy świat kogoś łamie, można nie odwracać wzroku, można podać pomocną dłoń. Że można zmienić czyjś świat, nawet jeśli nie możemy naprawić całego.

A jak jest u Ciebie?
Pogadajmy o tym bez oceniania.

A – Chronię dziecko przed trudną prawdą tak długo, jak to tylko możliwe. Świat jeszcze zdąży je doświadczyć.
B – Rozmawiam o wszystkim otwarcie, dawkując emocje. Chcę, żeby od małego uczyło się empatii i realiów.
C – Sama wciąż szukam balansu i miotam się między ochroną a brutalną prawdą.
D – Moje dzieci są jeszcze za małe / nie mam dzieci, ale chętnie poczytam Wasze doświadczenia.

Zobaczmy czy mamy podobnie czy może się różnimy. Daj znać w komentarzu.

19/07/2026

KPI dla empatii. Jak zmierzyć, czy jesteś dobrym człowiekiem?

Większość życia spędziłam w świecie, gdzie wszystko musiało mieć swój numerek, wykres i Excela. Kiedy zakładałam fundację i kładłam na stół własne oszczędności, żeby wybudować azyl dla matek z dziećmi, znajomi z biznesu pytali: „A jaki będzie zwrot z tej inwestycji?”.

No więc policzmy.

Jak wrzucić w tabelkę kobietę, która po raz pierwszy od miesięcy prześpi całą noc, bo wie, że nikt nie podniesie ręki na nią i na jej dziecko?

Jaki wskaźnik przypisać do momentu, w którym ta kobieta przestanie patrzeć bezradnie w podłogę, za to podniesie wysoko głowę i powie: „Dam radę”?

Nie da się. I jednocześnie – cholernie trzeba to mierzyć.

Szybko zrozumiałam, że sama dobra intencja bez twardej struktury to tylko pobożne życzenia. Jeśli chcę realnie komuś pomóc to muszę zarządzać fundacją jak projektem, a to oznacza, że:

🏦 Budżet musi się spinać co do grosza - dlatego planuje finansowanie, szacuje wpływy, pilnuję kosztów.

🔄 Procesy muszą działać - bo procedury bezpieczeństwa w takiej działalności to nie biurokracja, to granica między spokojem, a niebezpieczeństwem.

🎯 Efektywność jest miarą szacunku dla każdego, kto dorzuca choćby złotówkę, dlatego pokazuje każdy etap prac. Chcę, żeby każdy darczyńca – czuł się współtwórcą tego miejsca.

Dla mnie najważniejszymi KPI będą:

🤗 Liczba dni bez lęku u dzieciaków, które do nas trafią.

👩🏼‍💼Wskaźnik samodzielności, czyli ile z tych Mam wyjdzie od nas z pracą i wiarą, że są paniami swojego losu.

12/07/2026

Przewijasz Facebooka, a tam festiwal błękitu. Zdjęcia z nadmorskich kurortów, relacje z urlopów, palmy, i słońce. Kupujemy tę iluzję, że świat na dwa miesiące zwalnia i staje się bezpiecznym placem zabaw. ☀️🏖️

Otóż nie dla wszystkich. Zdejmijmy na chwilę te różowe okulary.

Dla dzieci z domów, w których rządzi przemoc, dzwonek na koniec roku szkolnego nie jest wyzwoleniem. Jest wyrokiem.

Szkoła – ze wszystkimi swoimi wadami – bywa jedynym systemowym schronieniem. Miejscem, gdzie pani w świetlicy zauważy sińca. Gdzie rówieśnicy odwrócą uwagę. Gdzie jest ciepły posiłek i kilka godzin względnego oddechu od domowego terroru.

W lipcu te drzwi zatrzaskują się z hukiem. Dzieci zostają zamknięte w czterech ścianach z oprawcą. Sam na sam z katem, bez tarczy ochronnej, jaką dawał system edukacji. Wakacyjna sielanka staje się wtedy poligonem przetrwania.

I właśnie dlatego cała moja walka o formalności, te wszystkie zbiórki, warsztaty, współprace z firmami - to wszystko ma głęboki, niemal biologiczny sens, bo stworzę miejsce, w którym te dzieciaki i ich mamy wreszcie dowiedzą się, że słowo „wakacje” może oznaczać spokój, a nie paraliżujący strach.

Dziękuję, że niesiecie to ze mną na każdym etapie. Że nie odwracacie wzroku. Każdy Wasz gest przybliża mnie do momentu, w którym pierwsze rodziny otworzą drzwi „Azylu” i po prostu... po raz pierwszy odetchną. 🕊️

👇 JAK MOŻESZ POMÓC DZISIAJ? 👇

Zostaw komentarz np. „LECIMY na SKRZYDŁACH” i zapisz ten post – algorytm Facebooka potrzebuje Twojej aktywności, aby informacja o naszej fundacji dotarła do ludzi, którzy mogą nas teraz w i przyszłości wesprzeć.

05/07/2026

Jeśli zauważycie dziś w okolicy nagłe skoki napięcia to nie awaria elektrowni – to ja i moja dzisiejsza energia 😁⚡️

Czuję, że energetycznie wywalam dziś korki, bo postawiłam bardzo ważny krok na drodze do stworzenia azylu dla kobiet i dzieci uciekających przed przemocą - załatwiłam podłączenie prądu ze zwiększoną mocą przyłączeniową, które sprawi, że domek będzie miał swoje własne zasilanie.

Przy okazji zdałam siebie sprawę jak wiele tych kroków… już za mną!

✅ REJESTRACJA FUNDACJI
✅ ZEBRANIE ŚRODKÓW
✅ ANALIZA OFERT WYKONAWCÓW
✅ NEGOCJACJE Z PRODUCENTEM
✅ UMOWA UŻYCZENIA GRUNTU
✅ PRZYŁĄCZE WODY
I dziś doszło:
✅ PRZYŁĄCZE PRĄDU ⚡️

Czuję moc i to nie tylko tych 20 kW, które od dziś płyną w moim gniazdku, ale też dlatego, że najtrudniejsze co trzeba było zrobić jest już za mną.

A przede mną już tylko 3 ostanie kroki:
▪️PRZYGOTOWANIE TERENU
▪️TRANSPORT
▪️ WYKOŃCZENIE

Nie mogę w to uwierzyć!

To małe zwycięstwo smakuje dziś wyjątkowo, również dlatego, że mam Was i mogę się tą radością z Wami podzielić! 🫶

Kto stuknie się ze mną wirtualnym szampanem🥂 w komentarzu? 😁🥳

28/06/2026

Ja wiem, że prowadzenie fundacji to poważna sprawa.

Ale jak każdy człowiek i ja potrzebuje czasem trochę luzu, zabawy i śmiechu, dlatego dziś, zamiast kolejnego poważnego raportu z postępów w budowie - serwuję Wam prowadzenie fundacji w stylu… GIER FANTASY 😅

🧜‍♀️Misja – Twój mityczny cel podróży, dla którego porzuciłaś bezpieczną przystań codzienności i wsiadłaś na smoka.

🧞‍♂️Darczyńca – istota o wielkim sercu, która pojawia się z znikąd, rzuca sakiewkę ze złotem i mówi: „Wierzę w tę wyprawę”.

🐦‍🔥Wolontariusz – istota nadprzyrodzona, która pojawia się w Twoim „nie mam siły” i zmienia je w „zrobione”.

🐉 Krajowy Rejestr Sądowy – mityczny Archipelag Siedmiu Pieczęci. Krainę tę zamieszkują nieprzystępni Strażnicy Przecinków, a każdy wędrowiec, który chce uzyskać oficjalny glejt, musi złożyć w ofierze czas i zdrowy rozsądek.

🪎Darowizna – „Złoty Pył Przychylności” - rzadki artefakt, który potrafi otwierać zaryglowane wrota niemożliwości.

I co myślicie?
A) czasem trzeba wyjąć kij z d… 😉
B) w ogóle mnie to nie śmieszy 😤

23/06/2026

Z okazji Dnia Ojca, poruszam temat mężczyzn i ich wsparcia w działaniach fundacji.

W świecie traumy przemocy mężczyzna często kojarzy się z lękiem i bólem.

Zdrowy model męskości to potężne narzędzie terapeutyczne. Widok mężczyzny, który słucha, szanuje granice i jest odpowiedzialny, powoli nadpisuje stare, bolesne schematy nowymi, pełnymi nadziei doświadczeniami.

Dla mnie męski sojusznik to ten, który dołożył się do zrzutki, kupił od fundacji box świąteczny, to ten, który pyta mnie jak może mi pomóc, to ten który komentuje, udostępnia posty i pomaga budować zasięgi, to partner fundacji, który mówi „Pani Agnieszko, niech się Pani nie martwi, zrobimy tak, żeby było dobrze”. To sąsiad prowadzący firmę, który pisze „jak będzie Pani potrzebować AGD to proszę dać znać”.

Dlatego dziękuję wszystkim mężczyznom, którzy wspierają Fundację Skrzydła – swoimi rękami, pieniędzmi, wiedzą i postawą.

Jesteście „ojcami” wszystkich ważnych kroków i sukcesów tej fundacji.

Jesteście też pięknym dowodem na to, że prawdziwa siła chroni, a nie rani🛡️