16/03/2026
Czy wiedzieliście, że jeden z najskuteczniejszych drapieżników naszych ekosystemów może ważyć mniej niż tabliczka czekolady?
Mowa o łasicy pospolitej (Mustela nivalis), dawniej zwanej także łaską. To niewielkie, błyskawiczne i niezwykle czujne zwierzę potrafi pojawić się i zniknąć w ułamku sekundy, dlatego podczas spaceru łatwo je przeoczyć. Jej niepozorny wygląd i mistrzowski kamuflaż sprawiają, że często nawet nie zdajemy sobie sprawy, że mijamy jednego z najsprawniejszych drapieżników w naszej faunie.
Ta niepozorność prowadzi do częstych pomyłek wiele osób bierze łasicę za… własną ofiarę. Gdy coś drobnego przebiegnie przez ścieżkę, pierwsza myśl to zwykle „mysz!”. Tymczasem w rzeczywistości mamy przed sobą wyspecjalizowanego łowcę. Mimo swoich rozmiarów łasica potrafi upolować zwierzę pięć, a nawet dziesięć razy większe od siebie, a jej najczęstszą zdobyczą są właśnie myszy i nornice.
Choć bywa brana za gryzonia, wcale nim nie jest. Łasica należy do rzędu ssaków drapieżnych i rodziny łasicowatych (Mustelidae), obejmującej około 60 gatunków występujących niemal na całym świecie. To ta sama rodzina, do której należą kuny, wydry czy borsuki.
Wbrew powszechnemu przekonaniu to właśnie łasica, a nie kot, najskuteczniej ogranicza liczebność gryzoni. Potrafi wślizgnąć się do ich nor i polować na nie w ich własnych kryjówkach. Jej dieta jest jednak bardziej zróżnicowana - obejmuje także owady, jaszczurki, drobne ptaki oraz ich jaja. Te ostatnie potrafi nakłuć w taki sposób, by wyssać całą zawartość, pozostawiając skorupkę niemal nienaruszoną.
Łasice prowadzą samotniczy tryb życia, a w pary łączą się jedynie na czas sezonu godowego. W kwietniu lub maju samica rodzi od 3 do 12 młodych, które szybko uczą się samodzielności.
Ciekawym elementem ich biologii jest sezonowa zmiana futra. Część osobników, zwłaszcza wschodnich podgatunków, zimą staje się całkowicie biała, co ma chronić je przed drapieżnikami. Proces ten zależy jednak od długości dnia, a nie od obecności śniegu. W cieplejsze, bezśnieżne zimy biała łasica staje się wyraźnie widoczna i bardziej narażona na ataki - to prosty, ale wymowny przykład, jak zmiany klimatu mogą zaburzać naturalne adaptacje.
✍️Bartosz Szpond
📸Bartosz Szpond
