13/08/2026
PODSUMOWANIE
Pisanie o sobie i swojej działalności nie zawsze jest sexy, ale kilkanaście lat życia publicznego umyka i rozlewa się w czasie tak, że naprawdę trudno wszystko spamiętać. Trochę jednak się przez ten czas uzbierało. Podsumujmy zatem kilka najważniejszych punktów mojej działalności dla Szczecina.
---
Do najważniejszych zmian, które nie zaistniałyby bez mojej inicjatywy oraz determinacji, należy przebudowa części ulicy Jagiellońskiej wraz z placem Zamenhofa. Lubisz czasem posiedzieć na placu z gałką lodów kupionych w okolicy? Wybierasz jedną z kilkunastu restauracji, które otworzyły się w ostatnich latach na fali tej zmiany? Tak, tak – nieskromnie, ale ze wszech miar sprawiedliwie – to moja inicjatywa, kilka lat sukcesywnego wydreptywania oraz potwornej determinacji i uporu doprowadziły do tej zmiany - sprawdź jak wyglądał ten plac 15 lat temu i porównaj ze stanem obecnym.
Rozpocząłem ten proces od zwykłej idei, wracałem oknem, gdy wypraszano mnie drzwiami, a nawet gdy moja koncepcja Jednej Ulicy Rocznie dla Śródmieścia zyskała w końcu poparcie, a urząd bardzo bał się ruszać Jagiellońską i pl. Zamenhofa, to właśnie moja nieugiętość i determinacja pozwoliły właśnie tam zainicjować program, który miał jeszcze przez kilka lat swoją kontynuację i dzięki któremu kilka śródmiejskich ulic udało się wyremontować.
Jeśli uważasz, że Czypicki nic dla Szczecina nie zrobił – przejdź się po Śródmieściu, a trafisz na co najmniej kilka ulic, które bez JUR-ka pewnie nie doczekałyby się remontu do dzisiaj.
Koordynowałem i brałem odpowiedzialność za co najmniej kilkadziesiąt różnych wydarzeń w przestrzeni miasta. W ramach różnych inicjatyw potrafiłem zaangażować setki ludzi, którzy przychodzili, by zrobić coś fajnego dla miasta i w jego przestrzeni. Korzystały z tego tysiące szczecinian podczas organizowanych happeningów, koncertów, atrakcji i debat w miejskiej przestrzeni.
Jedną z takich akcji były Wędrujące Drzewa – kilkuletni projekt, który dosłownie i w przenośni przywędrował do Szczecina z Monachium, gdzie osobiście konsultowałem z pomysłodawcami tej oryginalnej idei jej adaptację na szczecińską ziemię.
„Akcja ta spotkała się z ogromnym entuzjazmem szczecinian, a zdjęcia młodych ludzi ciągnących wielkie drzewa przez środek miasta stały się symbolem walki o nowoczesną architekturę krajobrazu w Szczecinie” – między innymi tak o akcji pisały lokalne media.
Była ona ogromnym sukcesem, a powstały o niej setki artykułów, relacji i materiałów wykraczających daleko poza miasto oraz region i pokazujących, jak oryginalne i fajne projekty realizowane są w Szczecinie – angażujące dzieci w przedszkolach i organizacje społeczne oraz będące platformą dla wielu działań aktywizujących mieszkańców.
---
Współpraca. Rzecz nieodzowna w świecie aktywizmu. Samemu to można co najwyżej pisać wspomnienia.
Na przestrzeni lat stałem na czele dwóch organizacji pozarządowych, z których każda w apogeum swoich działalności zrzeszała po kilkudziesięciu członkiń i członków.
Będąc ich prezesem / przewodniczącym współpracowałem aktywnie z kilkunastoma organizacjami w Szczecinie i kilkunastoma w Polsce i za granicą (w tym także na Filipinach).
W latach swojej aktywności nigdy nie odmawiałem mediom udziału w audycjach, udzielenia wywiadu, wypowiedzi czy nagrania krótkiego materiału na ważne dla miasta tematy. Zawsze dokładałem wszelkich starań, by być maksymalnie przygotowanym do takich wystąpień, których łącznie były setki – dla radia, telewizji czy prasy.
---
Dzięki moim staraniom i zaangażowaniu Szczecina nie brakowało w wielu projektach o charakterze ogólnopolskim, między innymi federacji Piesza Polska, zrzeszającej wiele organizacji pieszych z całego kraju, zakończonym sukcesem projekcie zmian w przepisach o ruchu drogowym, przyznającym pieszym pierwszeństwo przed wejściem na pasy, czy ogólnopolskich badaniach jakości infrastruktury pieszej.
---
Wraz z moimi wspaniałymi kompankami i kompanami ze stowarzyszeń dokonaliśmy wspólnie wielu wspaniałych rzeczy w Szczecinie. Przyczyniliśmy się do trwałego usunięcia samochodów z Rynku Siennego i uwolnienia go od funkcji parkingowej, mieliśmy wpływ na zmianę koloru malatury wygrodzeń segmentowych na terenie całego miasta, przeprowadziliśmy pionierskie badania klientów punktów handlowych w Śródmieściu, obalające mit, że za większość obrotów w sklepach odpowiadają kierowcy.
Zainicjowaliśmy również szereg projektów, które miały duży wkład w kształtowanie debat w mieście i o mieście: m.in. o jakości powietrza, uchwale krajobrazowej, woonerfie na Tkackiej, zieleni na śródmiejskich ulicach i sadzeniu drzew, zmianach w Strefie Płatnego Parkowania, finansach miasta, bezpieczeństwie niechronionych uczestników ruchu drogowego, drogach rowerowych, przyszłości Wojska Polskiego, pl. Orła Białego czy komunikacji miejskiej.
Większość tych debat i dyskusji pozostawiła trwały ślad w świadomości mieszkańców, a presja społeczna wielokrotnie doprowadzała do decyzji pośrednio wynikających z nacisku uruchomionego przez nas.
---
Jako kandydat na urząd prezydenta miasta wprowadziłem wiele tematów, które nigdy wcześniej ani nigdy później nie były poruszane w kampaniach wyborczych. Zaufało mi ok. 5 tysięcy mieszkańców, czyli ponad 3% głosujących, co – biorąc pod uwagę praktycznie zerowy budżet na kampanię i brak jakiegokolwiek zaplecza politycznego – było z perspektywy czasu obiektywnie bardzo solidnym wynikiem.
Osobiście wspierałem mnóstwo inicjatyw i angażowałem się w liczne kampanie, protesty i akcje mające na celu ochronę zabytków czy przyrody, jak na przykład słynna obrona ponad tysiąca drzew przed wycinką przy ul. Przygodnej, gdzie bardzo szeroki front mieszkańców, aktywistów i społeczników uniemożliwił dewastację cennej przyrodniczo części szczecińskich Gumieniec.
Czy to wszystko? Nie. W ciągu tylu lat wydarzyło się mnóstwo rzeczy i nie jestem w stanie spamiętać ani wymienić wszystkiego na jednym wdechu.
Czy to mało?
Nie mnie oceniać. Czuję jednak, że oddałem temu miastu kawał swojego życia. Zawsze szczerze i na 100%.
---
Od momentu, gdy ogłosiłem, że opuszczam Szczecin, spotykam się pod moimi postami z niewspółmierną do tego, co było wcześniej, falą hejtu, wycieczek osobistych i uszczypliwych komentarzy.
Trzeba mieć duże pokłady złej woli lub ignorancji, by zarzucić mi, że tylko gadam i nic nie robię, że wyłącznie marudzę albo że nie potrafię współpracować.
A takie komentarze czytuję regularnie – nie tylko od botów i nołnejmów. Trudno – świadczy to o samych piszących, a ja nie zamierzam zniżać się do ich poziomu.
Jestem też jedną z niewielu osób, które nie tylko działały i poznały dość dobrze mechanizmy urzędu oraz funkcjonowanie tego zepsutego środowiska od środka, lecz także nigdy nie sprawowały żadnej funkcji ani mandatu, nie utraciły swojej niezależności i nie były beneficjentami tego miejsko-urzędniczego układu.
Jeśli dodać do tego regularną współpracę na polu aktywizmu w całej Polsce (i nie tylko), która dała mi szersze spojrzenie na problemy miasta w zderzeniu z innymi metropoliami, wszystko to dało mi obraz naszego samorządu oraz odpowiednią perspektywę, aby móc właściwie i celnie opisywać lokalną specyfikę i faktyczny stan miasta, odarty z wszechobecnej propagandy i zamiatania spraw pod dywan.
Można się z moją oceną nie zgadzać, ale po tylu latach poświęconych temu miastu trudno zarzucić mi brak dobrej woli, pasywność czy brak lokalnego patriotyzmu.
Jestem ze Szczecina i zawsze tak będzie. Opuściłem miasto, ale zawsze będzie ono dla mnie ważne. Mam odpowiednią perspektywę, wiedzę i doświadczenie, by móc wypowiadać się o nim świadomie i merytorycznie.
Nawet żyjąc w innym mieście.
Czy się to komuś podoba, czy nie.
