03/01/2026
Ostatni kwartał roku był dla mnie czasem absolutnie wyjątkowym 🤍
To właśnie wtedy z zwykłego pomysłu, z potrzeby serca i chwili refleksji, zaczął rodzić się projekt „Na Pediatrii Nie Ma Nudy” ✨Krok po kroku idea nabierała kształtów, by w krótkim czasie stać się czymś realnym - obecnym na oddziale pediatrycznym, wśród dzieci i ich codziennych szpitalnych historii 🏥🧸
Ten projekt pozwolił choć trochę odczarować szpital w małych oczach 👀💙 Z miejsca kojarzonego ze strachem, bólem i niepewnością stał się on przestrzenią uśmiechu, zabawy, rozmowy i twórczej ekspresji 🎨🌈 Miejscem, w którym dzieci mogą na chwilę zapomnieć o chorobie i po prostu być dziećmi 🤍
Każde spotkanie, każda wspólna zabawa i każdy uśmiech pokazały mi, jak ogromną moc ma obecność, uwaga i zwykłe bycie obok ✨
Ten krótki, ale niezwykle intensywny czas przyniósł ogrom dobra - dobra, które zostaje w sercach małych pacjentów, ich rodziców… i we mnie 💙
_________________________________________
Szczególne miejsce w tym roku zajęły poniedziałki 🗓️💙
To właśnie one stały się dniami wyjątkowymi - dniami, w których planowo odbywają się zajęcia na oddziale pediatrycznym. Dniami, na które czekam z niecierpliwością, radością i ogromnym poczuciem sensu 🌈
Poniedziałki przestały być początkiem tygodnia - stały się jego najważniejszym punktem 🤍✨
_________________________________________
Najszczersze podziękowania pragnę złożyć...
💙 Pani Andżelika Możdżanowska, Dyrektor Szpitala w Kępnie - za zaufanie, otwartość i umożliwienie realizacji projektu na oddziale pediatrycznym.
💜 Całemu Personelowi Szpital w Kępnie, a w szczególności zespołowi Oddziału Pediatrycznego - za życzliwość, współpracę i codzienne wsparcie w realizacji działań.
🩷 Fundacja KIDS Klub Innowatorów Dziecięcych Szpitali - za wiarę w projekt, przyznane dofinansowanie i realne wsparcie inicjatyw wolontariackich na rzecz najmłodszych pacjentów.
🤍 Narodowy Instytut Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego - za wspieranie działań społecznych i tworzenie przestrzeni do realizacji projektów niosących realną pomoc i dobro.
Dziękuję, że mogę być częścią tej historii i że wspólnie tworzymy przestrzeń, w której dziecięcy uśmiech ma szczególne znaczenie 🧸
_________________________________________
Są osoby, bez których ten projekt po prostu nie mógłby powstać - i jedną z nich jest moja Mama 💙
Dziękuję Ci za to, że w żadnej, nawet najtrudniejszej chwili nie zwątpiłaś we mnie. Za spokój, który dawałaś wtedy, gdy ja sam miałem w głowie tysiąc myśli. Za wiarę, która była silniejsza niż zmęczenie, stres i wątpliwości. Dziękuję za każdą podróż do szpitala - mimo że dzieli nas od niego kilkadziesiąt minut drogi, nigdy nie odmówiłaś mi tej pomocy, bo wiedziałaś ile to dla mnie znaczy. Za gotowość, poświęcony czas i obecność, która była mi niewymownie potrzebna, nawet jeśli o tym nie mówiłem wprost. Dziękuję za to, że wielokrotnie wyręczałaś mnie w codziennych obowiązkach, żebym mógł spokojnie dopiąć wszystkie sprawy związane z projektem. Za pomoc w chwilach, gdy doba była po prostu za krótka.
I za te wszystkie wieczory oraz noce, kiedy do późnych godzin pomagałaś mi w przygotowaniach do zajęć. Za cierpliwość, za rozmowy, za wspólne myślenie i za to, że nigdy nie powiedziałaś „już dość”. Dziękuję Ci za obecność, za wiarę, za zrozumienie - i za to, że zawsze byłaś obok, dokładnie wtedy, gdy najbardziej tego potrzebowałem.
Ten projekt nosi w sobie ogromną część Ciebie 💙
_________________________________________
A teraz… zapraszam do krótkiego podsumowania działań, dzięki którym mogę realnie pomagać małym pacjentom 🧸💙 To kilka historii, momentów i doświadczeń, które najlepiej pokazują, jak wiele dobra może zrodzić się z jednego pomysłu✨
