23/06/2026
3 lata temu, 3 dni przed Dniem Ojca (dokładnie 20 czerwca 2023 o 22:21) wysłałem do Taty screena z pytaniami i taką wiadomość:
„Otóż, czytam bardzo dobrą i potrzebną mi książkę. Natrafiłem tam na serię pytań, które tak szczerze chciałbym Ci zadać. Liczyłbym też na szczere odpowiedzi. Zajrzyj proszę wewnątrz siebie i od serducha postaraj się na nie odpowiedzieć. Fajnie jakbyś spisał te odpowiedzi (tu czy na kartce, jak wolisz). Chętnie porozmawiam o nich szerzej, jeśli będziesz miał na to przestrzeń. Będę naprawdę bardzo wdzięczny jakbyś podszedł do tego bardzo sumiennie. Daj znać czy dla Ciebie jest to OK i czy zechciałbyś się podzielić odpowiedziami. Kocham Cię, byku!”
3 dni później odbyliśmy pierwszą otwartą, szczerą, piękną i długą rozmowę o nas. Pamiętam dokładnie ten moment.
No i od tego się zaczęło! Mógłbym tu pisać i pisać jak rozwinęliśmy, wzmocniliśmy, zbudowaliśmy i budujemy dalej naszą relację, ale wierzcie mi, nie starczyłoby miejsca 😁
Napisze tylko, że jeśli masz możliwość porozmawiać ze swoim Tatą - niezależnie od tego jaka ta relacja jest - to zrób to, póki nie jest za późno i póki masz okazję. Mój Tatko sam takiej okazji nie miał, ale zadbał o to (pomimo lęku), bym ja ją wykorzystał. Ja po to sięgnąłem.
I jeśli jesteś ojcem, to niezależnie od tego jakie jest Twoje dziecko to otwórz się na nie takie jakie jest - ono Cię potrzebuje. Tak zrobił Andrzej 💪🏻
Bo warto. Tylko spójrz na te dumę w jednych i drugich oczach!
PS screen i pytania pochodzą z książki Hollisa „W cieniu Saturna. O leczeniu męskich zranień.”
PS2 pierwszy tatuaż Andrzeja to nasz wspólny tatuaż 💪🏻
PS3 przy cięciu drzewa pospinaliśmy się chyba ze 100 razy! Dalej się uczymy jak ze sobą rozmawiać
