Polskie Towarzystwo Psychoterapii Core Energetics, Marii Dąbrowskiej 15, Warsaw (2026)

15/07/2026

DLACZEGO „CZUCIE” NIE OZNACZA ZALEWANIA?

Wokół emocji istnieje dziś pewien paradoks. Z jednej strony coraz częściej słyszymy: „Trzeba czuć emocje”. „Nie tłum emocji”. „Wróć do ciała”. Z drugiej – wiele osób doświadcza czegoś przeciwnego: kiedy próbują „bardziej czuć”, pojawia się chaos, przeciążenie albo poczucie utraty kontroli.

To prowadzi do ważnego pytania: Czy kontakt z emocjami oznacza zanurzenie się w nich bez granic?

Z perspektywy współczesnej wiedzy o regulacji układu nerwowego – nie. Bo czucie nie jest tym samym co zalanie emocjonalne. To zasadnicza różnica. Emocje są procesami psychofizjologicznymi. Każda emocja wiąże się ze zmianami w organizmie: napięciem mięśniowym, oddechem, rytmem serca, mobilizacją energii, zmianą uwagi i gotowości do działania. Dodatkowo układ nerwowy reagując na bodziec weryfikuje, czy mamy wystarczającą pojemność, aby czuć dane emocje. W tym miejscu rozpoczyna się temat regulacji i różnicowania pomiędzy ucieleśnionym odczuwaniem i zalaniem.

W przestrzeni terapeutycznej często spotyka się dwa nieporozumienia. Pierwsze brzmi: „Muszę się otworzyć i wszystko poczuć”. Drugie: „Jeśli jest mi za trudno, to znaczy, że unikam”. Tymczasem przeciążenie emocjonalne nie musi oznaczać oporu. Czasem oznacza po prostu, że organizm nie ma jeszcze wystarczających zasobów, aby utrzymać kontakt z intensywnym doświadczeniem bez utraty poczucia bezpieczeństwa. To dlatego w pracy z emocjami tak ważna jest regulacja i wzrost tolerancji na daną emocję. Chodzi o stopniowe rozwijanie zdolności do pozostawania w kontakcie z doświadczeniem przy zachowaniu obecności. To różnica między: „czuję i jestem w kontakcie” a „emocja całkowicie mną zarządza”. W praktyce oznacza to możliwość zauważenia: „Tak, czuję napięcie.” „Tak, pojawia się lęk.” „Tak, jestem poruszony/poruszona.” Ale bez utraty orientacji, bez odcięcia i bez konieczności natychmiastowego działania.

Współczesna psychoterapia coraz częściej opisuje ten proces jako budowanie tolerancji na doświadczenie emocjonalne i zwiększanie elastyczności regulacyjnej. Uczymy się pozostawać z emocjami w kontakcie. W tym miejscu szczególnie ważna staje się praca z ciałem. Bo zanim emocja stanie się opowieścią, interpretacją czy narracją – zwykle pojawia się jako doświadczenie fizyczne: ścisk w brzuchu, napięcie klatki piersiowej, zatrzymanie oddechu, impuls do ruchu, wycofania albo kontaktu. Zwiększanie świadomości tych sygnałów może wspierać wcześniejsze rozpoznawanie przeciążenia i bardziej adekwatne reagowanie. W Core Energetics emocje i ich ucieleśnianie są istotą procesu. Rozwijamy kontakt z doświadczeniem emocjonalnym w sposób, który wspiera integrację: ciała, emocji, relacji i świadomości.

Czym dla Ciebie jest ucieleśniony kontakt z emocjami? Daj nam znać w komentarzu.

07/07/2026

Złość, lęk, wstyd – różne profile somatyczne

Złość, lęk i wstyd są „stanami psychicznymi”, które przekładają się na konkretne wzorce fizjologiczne, które organizm uruchamia w odpowiedzi na sytuację, relację i poczucie bezpieczeństwa. Choć często mówimy: „mam emocje”, z perspektywy współczesnej wiedzy bardziej precyzyjne byłoby stwierdzenie: emocje dzieją się również w ciele. Nie w sensie metaforycznym. W sensie neurofizjologicznym. Przyspieszone bicie serca, napięcie mięśni, zmiany oddechu, postawy, głosu czy mimiki – to nie przypadek. To część sposobu, w jaki układ nerwowy organizuje nasze doświadczenie. Dlatego w psychoterapii zorientowanej na ciało tak duże znaczenie ma pytanie: co robi ciało, kiedy pojawia się emocja?

Poniżej znajdziesz profile somatyczne:

Złość – mobilizacja i granica

Złość bywa błędnie utożsamiana wyłącznie z impulsywnością albo agresją. Tymczasem w swojej regulacyjnej funkcji jest emocją mobilizującą. Organizm przygotowuje się do działania. Często obserwujemy wtedy: wzrost napięcia mięśniowego, bardziej zdecydowaną postawę ciała, mocniejszy kontakt z podłożem, zmianę tonu głosu, większą gotowość do ruchu. Z perspektywy funkcjonalnej złość może wspierać ochronę granic, sprawczość i kontakt z własnym „nie”. Problem pojawia się, gdy układ nerwowy aktywowany poprzez złość nie ma możliwości jej regulacji. U części osób złość jest chronicznie tłumiona. U innych – przejmuje kontrolę nad reakcją. W obu przypadkach organizm traci elastyczność.

Lęk – organizm w stanie przewidywania zagrożenia

Lęk często wiąże się ze wzrostem pobudzenia i gotowością do ochrony. Somatycznie może przejawiać się jako: płytki lub przyspieszony oddech, napięcie w klatce piersiowej, brzuchu lub szczęce, trudność z zatrzymaniem uwagi, nadmierna czujność, poczucie mobilizacji albo przeciwnie – chwilowego „zamrożenia”. Organizm reaguje zgodnie z tym, co uznaje za bezpieczne lub niebezpieczne. Dlatego sama rozmowa nie zawsze wystarcza, aby obniżyć pobudzenie. Układ nerwowy potrzebuje doświadczeń, które wspierają regulację – kontaktu, oddechu, obecności, świadomości sygnałów płynących z ciała.

Wstyd – emocja wycofania i ochrony relacyjnej

Spośród wielu emocji to właśnie wstyd bardzo często pozostaje niewidoczny. A jednak ciało zwykle „opowiada” jego historię. Pochylona postawa, ograniczony oddech, unikanie kontaktu wzrokowego, zapadanie się klatki piersiowej, napięcie wokół twarzy lub gardła – to przykłady sposobów, w jakie organizm może próbować ograniczyć ekspozycję. Wstyd często mówi: „schowaj się”, „nie pokazuj siebie”, „nie ryzykuj kontaktu”. Nie jest oznaką słabości. Bywa strategią przetrwania i adaptacji rozwiniętą w relacjach, w których bezpieczeństwo było niepewne.

Co z tego wynika dla pracy terapeutycznej?

Rozpoznawanie somatycznych aspektów emocji nie służy diagnozowaniu człowieka po postawie czy napięciu, a raczej o rozwijanie zdolności zauważania: jak organizm reaguje, czego potrzebuje i w jaki sposób odzyskuje równowagę. W Core Energetics emocje nie są traktowane jako coś, co trzeba kontrolować lub eliminować. W procesie terapeutycznym rozwijamy możliwość pozostawania z doświadczeniem emocjonalnym w większym kontakcie z ciałem, oddechem i relacją – tak, aby pojawiała się większa elastyczność regulacyjna układy nerwowego. Celem jest rozwój zdolności do przeżywania emocji bez utraty kontaktu ze sobą.
______________________________________________________________________
Jeśli jesteś zainteresowany biologią emocji zapoznaj się z serią 6 odcinków Naukowego przygotowanego na ten temat. Link do serii znajdziesz w komentarzu.

Głowacka dziękujemy za przygotowanie tego materiału!

Czym są emocje? Biologia emocji | OD PODSTAW: Emocje | 1/6 | dr Alicja Puścian - Radio Naukowe | Podcast on Spotify
______________________________________________________________________

29/06/2026

Core Energetics jako terapia relacyjna – perspektywa współczesnej nauki

Wokół pracy z ciałem wciąż funkcjonuje uproszczenie: że jest to podejście „indywidualne”, skoncentrowane na doświadczeniu wewnętrznym, a nie na relacji. Z perspektywy klinicznej Core Energetics operuje w obszarze, który dziś jest jednym z najlepiej ugruntowanych naukowo: relacji jako podstawowego regulatora układu nerwowego.

Relacja jako środowisko regulacyjne

Badania z zakresu neurobiologii interpersonalnej i teorii przywiązania pokazują jasno: układ nerwowy reguluje się zarówno wewnętrznie jak i w kontakcie. To oznacza, że obecność drugiej osoby wpływa na rytm oddechu i napięcie mięśniowe, sygnały niewerbalne (mikroruchy, ton głosu, tempo) modulują pobudzenie, a poczucie bezpieczeństwa powstaje w relacji.

Ciało jako „nośnik” relacji

Core Energetics wnosi tu istotne doprecyzowanie: Relacja zachodzi równocześnie poziomie poznawczym, emocjonalnym i na poziomie ciała – poprzez ciało. To, co klient przeżywa w kontakcie z terapeutą, manifestuje się w czasie rzeczywistym jako: zmiany napięcia mięśniowego, mikrozmiany postawy, zmianę rytmu oddechu, wzorce zbliżania i wycofywania się w relacji. Te sygnały są podstawowym materiałem klinicznym.

Układ nerwowy terapeuty jako narzędzie pracy

W podejściu relacyjnym terapeuta nie jest „neutralnym obserwatorem”. Jego własny układ nerwowy: odbiera i przetwarza sygnały klienta, reaguje na nie (często poza świadomością), współtworzy pole regulacyjne. Dlatego kluczowe kompetencje to: zdolność do autoregulacji, świadomość własnych reakcji somatycznych, utrzymanie kontaktu przy jednoczesnym zachowaniu granic. Bez tego relacja nie reguluje – może wręcz destabilizować.

Dlaczego kontakt reguluje bardziej niż technika

Techniki terapeutyczne mają znaczenie, jednak ich skuteczność jest wtórna wobec jakości kontaktu i poziomu obecności terapeuty.

Jeśli relacja nie daje poczucia bezpieczeństwa, jest niespójna, nie utrzymuje obecności, to nawet poprawnie zastosowana technika nie będzie regulująca. Z kolei w stabilnym, ugruntowanym kontakcie minimalne interwencje mogą mieć głęboki efekt, ciało klienta zaczyna spontanicznie zmieniać wzorce, pojawia się możliwość integracji doświadczenia.

Co wyróżnia Core Energetics

Core Energetics traktuje relację jako żywy proces fizjologiczny, przestrzeń współregulacji, miejsce, w którym ujawniają się i transformują wzorce. Nie ogranicza się do rozmowy o relacji. Pracuje bezpośrednio w niej, poprzez: kontakt, obecność, pracę z ciałem w polu relacyjnym.

To przesuwa punkt ciężkości: z interpretacji → na doświadczenie z analizy → na regulację w czasie rzeczywistym

Core Energetics nie jest „terapią pracy z ciałem obok relacji”.

Jest podejściem, w którym:

relacja reguluje,

ciało ujawnia wzorce,

a zmiana zachodzi w doświadczeniu współobecności.

Jest to spójne z kierunkiem, w którym rozwija się współczesna psychoterapia: od modelu indywidualnego do modelu relacyjno-neurobiologicznego.

Jeśli chcesz rozwijać kontakt z ciałem, regulacją i relacją w praktyce terapeutycznej — zapraszamy do poznawania podejścia Core Energetics.

24/06/2026

CZY EMOCJE SĄ „W GŁOWIE”?

Dlaczego współczesna nauka mówi o emocjach jako procesach fizjologicznych.

Przez wiele lat emocje opisywano głównie psychologicznie: jako uczucia, stany wewnętrzne, doświadczenia psychiczne czy interpretacje wydarzeń. Dziś wiemy znacznie więcej. Współczesna psychofizjologia i neuronauka pokazują, że emocje są przede wszystkim procesami obejmującymi całe ciało. To ważna zmiana perspektywy. Bo jeśli emocje mają wymiar cielesny, oznacza to, że nie regulujemy ich wyłącznie myśleniem, analizą czy rozmową. Potrzebujemy także kontaktu z tym, jak organizm reaguje i czego doświadcza.

Co to oznacza w praktyce?

Kiedy odczuwasz lęk, nie dzieje się to wyłącznie w obszarze „psychiki”, układ nerwowy uruchamia konkretne reakcje: zmienia się rytm oddechu, rośnie napięcie mięśniowe, zmienia się praca serca, zawęża się uwaga, organizm przygotowuje się do ochrony.

Podobnie dzieje się przy złości. Ciało może mobilizować energię do działania: zwiększa się napięcie mięśniowe, pojawia się impuls ruchowy, intensyfikują się reakcje autonomiczne. Wstyd często przebiega inaczej. Może pojawić się zapadnięcie postawy, ograniczenie kontaktu wzrokowego, obniżenie energii, wycofanie i zmniejszenie ekspresji. Nie oznacza to oczywiście, że każda emocja wygląda identycznie u wszystkich osób. Ludzie różnią się historią życia, doświadczeniami relacyjnymi i sposobem adaptacji. Jednak emocje pozostawiają ślady w organizmie – w oddechu, tonusie mięśniowym, ekspresji, sposobie kontaktu czy jakości obecności. Dlatego coraz częściej mówi się o emocjach jako o procesach ucieleśnionych.

Poza werbalizacją emocji obserwujemy i doświadczamy:

Jak reaguje moje ciało?

Co dzieje się z oddechem?

Czy mobilizuję się, zamieram, wycofuję?

Czy mam dostęp do kontaktu ze sobą i drugim człowiekiem?

To rozróżnienie ma ogromne znaczenie dla rozwoju osobistego i pracy terapeutycznej. Wiele osób przez lata próbuje „opanować emocje” wyłącznie poprzez analizę. Rozumiem, dlaczego się denerwuję. Wiem, skąd bierze się napięcie. Potrafię to logicznie wyjaśnić. A jednak organizm nadal reaguje automatycznie. Bo zrozumienie poznawcze nie zawsze oznacza regulację. Można rozumieć własne mechanizmy i jednocześnie pozostawać w chronicznym napięciu, przeciążeniu lub odłączeniu od własnych sygnałów. Właśnie tutaj pojawia się znaczenie podejść zorientowanych na ciało.

W Core Energetics ciało jest źródłem informacji o tym, jak funkcjonujemy emocjonalnie i relacyjnie. Postawa, oddech, napięcia mięśniowe, ekspresja, sposób kontaktu – są traktowane jako informacja o sposobie adaptacji człowieka. Nie chodzi o wzbudzanie emocji dla samego przeżycia. Nie chodzi też o utratę kontroli. Celem procesu ucieleśniania jest stopniowe rozwijanie zdolności do pozostawania w kontakcie z własnym doświadczeniem – tak, aby emocje mogły być odczuwane, rozumiane i regulowane bez przeciążenia. Emocje są biologicznym systemem informacji. Mówią coś o bezpieczeństwie, granicach, potrzebach, relacji i gotowości organizmu do działania. Pytanie w Core Energetics może wyglądać więc tak „Jak moje ciało przeżywa emocje jako doświadczenie – i czy potrafię pozostać z tym doświadczeniem w kontakcie?”
_____________________________________________________________________
W jaki sposób Ty doświadczasz swoich emocji w ciele ?
_____________________________________________________________________

22/06/2026

To ważny moment dla środowiska psychoterapii w Europie.

Słoweński parlament przyjął nową ustawę o psychoterapii, w której psychoterapia przez ciało została uwzględniona jako jeden z prawnie uznanych nurtów terapeutycznych.

To decyzja, która odzwierciedla coraz szersze rozumienie tego, co współczesna nauka i praktyka kliniczna pokazują od lat – doświadczenia emocjonalne, procesy psychiczne i funkcjonowanie układu nerwowego są nierozerwalnie związane z ciałem.

Dla wielu nurtów psychoterapeutycznych pracujących z uwzględnieniem ciała jest to ważny krok w kierunku większej rozpoznawalności, przejrzystości standardów oraz uznania znaczenia podejść integrujących doświadczenie psychiczne i cielesne.

Składamy serdeczne gratulacje naszym koleżankom i kolegom ze Słowenii. Cieszymy się z tego osiągnięcia i obserwujemy z zainteresowaniem kolejne zmiany zachodzące w europejskim środowisku psychoterapeutycznym.

Zmiana zaczyna się w ciele – a coraz więcej systemów ochrony zdrowia i regulacji prawnych dostrzega znaczenie tej perspektywy.

Więcej informacji:
https://eabp.org/legal-recognition-for-body-psychotherapy-in-slovenia/

Coraz więcej badań wskazuje na znaczenie pracy z ciałem w procesie psychoterapii.
____________________________________________________________
Jak Waszym zdaniem powinno wyglądać miejsce nurtów uwzględniających ciało w przyszłych regulacjach dotyczących zawodu psychoterapeuty w Polsce? Zapraszamy do dyskusji
________________________________________________________________

15/05/2026

Jak zapoznać się z metodą Core Energetics?

Jeśli interesuje Cię psychoterapia, która obejmuje całego człowieka — ciało, emocje i relacje, naturalnym pytaniem jest:
jak sprawdzić, czy ta metoda jest dla mnie?

Najlepszym sposobem jest bezpośrednie doświadczenie pracy.

Dlatego w Polskim Instytucie Core Energetics organizujemy warsztaty INTRO do Core Energetics — spotkanie, które pozwala zobaczyć metodę w praktyce.

Podczas weekendu INTRO:

• przedstawiamy podstawy teoretyczne metody,
• pokazujemy, jak wygląda praca terapeutyczna z ciałem, emocjami i relacjami,
• omawiamy kluczowe koncepcje modelu (m.in. mapa świadomości, maska / fałszywe Ja, struktury charakterologiczne),
• umożliwiamy doświadczenie elementów pracy w bezpiecznej formule warsztatowej.

Core Energetics jest podejściem psychoterapeutycznym, które zakłada, że doświadczenia życiowe zapisują się nie tylko w umyśle, ale również w ciele — w postaci napięć i wzorców energetycznych.

Dlatego w pracy terapeutycznej integrujemy:

• refleksję psychologiczną,
• doświadczenie emocjonalne,
• pracę z ciałem poprzez ruch i oddech.

Warsztat INTRO jest również okazją, aby:

— zobaczyć, jak wygląda proces pracy w tej metodzie,
— doświadczyć dynamiki pracy grupowej,
— zadać pytania dotyczące ścieżki szkolenia terapeutycznego.

To dobre miejsce dla osób, które:

• rozważają rozpoczęcie szkolenia w Core Energetics,
• interesują się psychoterapią somatyczną,
• pracują z ludźmi i chcą poszerzyć swoje rozumienie pracy z ciałem.

Jeśli czujesz ciekawość — to wystarczający powód, aby przyjść.

INTRO do Core Energetics
📅 22–24 maja 2026
📍 Smardzewice (nad Zalewem Sulejowskim)

Szczegóły i zapisy:
📩 [email protected]
Link do wydarzenia w pierwszym komentarzu pod tym postem

12/05/2026

Granice, obecność, rezonans – trzy filary regulującej relacji terapeutycznej

Współczesna psychoterapia coraz wyraźniej odchodzi od myślenia w kategoriach „technik”, a kieruje uwagę na jakość kontaktu jako podstawowy czynnik zmiany. W tym kontekście pojęcia takie jak granice, obecność i rezonans przestają być ogólnymi hasłami – stają się konkretnymi regulatorami procesu terapeutycznego.

Granice – warunek bezpieczeństwa

Granice w relacji terapeutycznej nie oznaczają chłodu ani wycofania. Ich funkcją jest utrzymanie przewidywalności i bezpieczeństwa, które są kluczowe dla regulacji układu nerwowego. Z perspektywy neurobiologicznej brak jasnych granic zwiększa niepewność i pobudzenie, a nadmierna sztywność ogranicza możliwość kontaktu i współregulacji.

Funkcjonalne granice stanowią aktywny element regulacyjny:

organizują relację,

chronią przed przeciążeniem,

umożliwiają stopniowe zwiększanie tolerancji na doświadczenie.

Obecność – stan, który reguluje

Obecność terapeuty to taki stan układu nerwowego, który jest odczytywany przez klienta na poziomie przedwerbalnym.

Regulująca obecność oznacza:

ugruntowanie w ciele,

zdolność do utrzymania kontaktu bez reaktywności,

dostępność emocjonalną bez nadmiernego zaangażowania.

Badania nad współregulacją pokazują, że to właśnie stan terapeuty wpływa na rytm oddechu klienta, napięcie mięśniowe, poziom pobudzenia autonomicznego. Obecność działa zanim pojawi się interpretacja.

Rezonans – mechanizm dostrojenia

Rezonans to zdolność do precyzyjnego dostrojenia się do stanu drugiej osoby, bez utraty własnej stabilności. Nie chodzi o empatię rozumianą jako „czucie tego samego”, ale o rozpoznanie stanu klienta, adekwatną odpowiedź na ten stan, która uwzględnia modulowanie intensywności kontaktu.

Zbyt niski rezonans → klient pozostaje sam w doświadczeniu

Zbyt wysoki rezonans → dochodzi do przeciążenia relacji

Regulujący rezonans:

wspiera integrację doświadczenia,

pozwala na kontakt bez zalewania,

buduje poczucie bycia widzianym i utrzymanym w relacji.

Dlaczego to ma znaczenie kliniczne?

W pracy z osobami przeciążonymi, w chronicznym napięciu lub z doświadczeniem dysregulacji sama technika nie wystarcza, a interpretacja poznawcza bywa wtórna. Kluczowe jest doświadczenie bezpiecznego kontaktu w czasie rzeczywistym. Granice, obecność i rezonans tworzą środowisko, w którym układ nerwowy może:

obniżyć nadmierne pobudzenie,

wyjść ze stanów zamrożenia,

stopniowo zwiększać zakres tolerancji na emocje.

Core Energetics – perspektywa integrująca

W Core Energetics relacja terapeutyczna jest rozumiana jako proces ucieleśniony. Granice nie są tylko ustalane – są odczuwane w ciele. Obecność nie jest deklarowana – jest regulacyjnym stanem organizmu. Rezonans nie jest techniką – jest dynamicznym dostrojeniem w relacji.

Proces terapeutyczny obejmuje:

kontakt z ciałem,

świadomość pobudzenia,

zdolność do bycia w relacji bez utraty siebie.

To podejście pozwala wyjść poza poziom rozmowy i pracować tam, gdzie zmiana rzeczywiście się inicjuje – w układzie nerwowym i doświadczeniu relacyjnym.

Granice, obecność i rezonans to precyzyjne mechanizmy regulacyjne, które decydują o jakości i skuteczności procesu terapeutycznego. Z nimi możliwa jest realna, ucieleśniona zmiana funkcjonowania.

Jeśli ten temat jest Ci bliski, możesz zostawić w komentarzu jedno słowo: obecność / granice / rezonans — to, co dziś jest dla Ciebie najważniejsze w pracy z klientem.

07/05/2026

Układ nerwowy terapeuty w procesie – niewidoczny, ale kluczowy czynnik zmiany

Współczesna psychoterapia coraz wyraźniej odchodzi od myślenia o procesie jako zestawie

technik. Coraz więcej danych wskazuje, że stan układu nerwowego terapeuty nie jest tłem pracy –

jest jej aktywnym składnikiem. To przesunięcie ma konsekwencje kliniczne.

Terapeuta jako „regulator kontekstu”

Układ nerwowy klienta nie funkcjonuje w próżni. Reaguje na ton głosu, mikroruchy, tempo reakcji i jakość obecności drugiej osoby. Z perspektywy neurobiologicznej oznacza to, że terapeuta:

współtworzy pole regulacyjne,

wpływa na poziom pobudzenia klienta,

modeluje możliwe reakcje poprzez własny stan fizjologiczny.

Co to oznacza w praktyce?

Jeśli terapeuta jest napięty, działa z poziomu kontroli, unika kontaktu z własnym pobudzeniem, to układ nerwowy klienta może zwiększać czujność, tracić poczucie bezpieczeństwa i pozostawać w trybie obronnym.

Z kolei terapeuta, który utrzymuje kontakt z swoim ciałem, reguluje poziom własnego pobudzenia, toleruje intensywność emocjonalną tworzy warunki, w których klient może rozszerzyć zakres doświadczenia, stopniowo obniżać reakcje obronne i wracać do kontaktu.

Regulacja własna terapeuty – jako kluczowa kompetencja

Regulacja terapeuty to konkretna umiejętność, która wymaga ciągłego rozwijania.

Obejmuje m.in.:

świadomość sygnałów z ciała (napięcie, oddech, tonus),

zdolność zauważania własnego pobudzenia,

umiejętność jego modulowania bez odcinania się,

utrzymanie obecności w kontakcie.

Bez tego terapeuta zaczyna reagować automatycznie, nadmiernie kierować procesem lub wycofywać się z relacji.

Dlaczego regulacja terapeuty bywa ważniejsza niż technika?

Proponowane przez terapeutę techniki mogą być poprawne formalnie, jednak jeśli są stosowane z poziomu napięcia, pośpiechu, potrzeby kontroli to ich efekt regulacyjny jest ograniczony.

Układ nerwowy klienta „czyta spójność werbalnych i niewerbalnych terapeuty oraz jego stabilność i dostępność.

Perspektywa Core Energetics

W Core Energetics terapeuta pracuje w relacji, która jest ucieleśniona.

To oznacza:

uwzględnienie własnego ciała jako narzędzia pracy,

świadomość własnych reakcji fizjologicznych,

zdolność pozostania w kontakcie przy wysokim pobudzeniu.

Jeśli pracujesz z drugim człowiekiem, Twoja obecność jest jednym z najważniejszych narzędzi regulacyjnych.

02/05/2026

Współregulacja – definicja neurobiologiczna i jej znaczenie w pracy terapeutycznej

Współregulacja nie jest metaforą ani „miękkim” pojęciem relacyjnym.

To proces neurobiologiczny, w którym jeden układ nerwowy wpływa na stan

drugiego. Z punktu widzenia współczesnej wiedzy o układzie autonomicznym, człowiek nie reguluje się

wyłącznie „od środka”. Regulacja jest w istotnym stopniu procesem interpersonalnym.

---

Czym jest współregulacja?

Współregulacja to zdolność układu nerwowego do stabilizowania się poprzez kontakt z drugim człowiekiem.

Zachodzi poprzez:

sygnały niewerbalne (ton głosu, mimika, rytm oddechu),

jakość obecności,

przewidywalność i bezpieczeństwo relacyjne.

Na poziomie fizjologicznym oznacza to wpływ na:

aktywność nerwu błędnego,

rytm serca,

poziom pobudzenia autonomicznego,

napięcie mięśniowe.

To to realna modulacja stanu organizmu.

Układ nerwowy w relacji

Układ nerwowy nie funkcjonuje w izolacji. Jest zaprojektowany do ciągłego skanowania otoczenia pod kątem bezpieczeństwa, zagrożenia, dostępności drugiego człowieka.

Jeżeli w relacji pojawia się: ✔️ spójność sygnałów; ✔️ przewidywalność,✔️ brak nadmiarowego napięcia, organizm stopniowo przechodzi w stan większej regulacji.

Jeżeli natomiast kontakt w ramach relacji jest niespójny lub przeciążający:

wzrasta pobudzenie, pojawia się mobilizacja (walka/ucieczka) lub zamrożenie.

⚠️ Dlaczego to ma znaczenie kliniczne?

Wiele osób trafiających do procesu terapeutycznego nie ma stabilnie rozwiniętej zdolności autoregulacji,

funkcjonuje w chronicznym pobudzeniu lub odcięciu, doświadcza trudności w utrzymaniu kontaktu z własnym ciałem.

W takim kontekście sama rozmowa nie wystarcza, a techniki poznawcze mają ograniczoną skuteczność

Bez doświadczenia współregulacji układ nerwowy pozostaje w trybie obronnym, a integracja emocjonalna nie zachodzi.

Rola terapeuty jako regulatora

Terapeuta nie „stosuje” współregulacji jako techniki. Jest jej nośnikiem poprzez własny stan układu nerwowego.

To oznacza, że terapeuta:

cechuje się zdolnością do utrzymania obecności przy napięciu,

posiada zdolność regulacji własnego pobudzenia,

nie jest reaktywności,

wysyła spójne z przekazem werbalnym sygnały niewerbalne.

Układ nerwowy klienta czyta terapeuty szybciej niż jego słowa.

Jeśli terapeuta jest: ugruntowany, dostępny emocjonalnie i stabilny fizjologicznie, tworzy warunki do regulacji drugiej osoby.

Współregulacja a Core Energetics

W Core Energetics relacja terapeutyczna nie jest dodatkiem do pracy – jest jej fundamentem.

Praca z ciałem zwiększa dostęp do sygnałów regulacyjnych, umożliwia ich świadome wzmacnianie,

wspiera powrót do kontaktu po pobudzeniu.

To podejście zakłada, że zmiana nie zachodzi poza relacją, lecz w jej obrębie.

Podsumowanie

Współregulacja to proces biologiczny, warunek budowania zdolności autoregulacji i fundament skutecznej pracy terapeutycznej.

To obszar, który w coraz większym stopniu łączy psychoterapię z neuronauką.

Ignorowanie go oznacza pracę poniżej aktualnego stanu wiedzy.

Kiedy ostatnio doświadczyłeś/doświadczyłaś obecności, przy której Twoje ciało mogło się rozluźnić?

27/04/2026

Core Energetics a diagnostyka funkcjonalna
Core Energetics nie koncentruje się wyłącznie na diagnozie w sensie klasyfikacyjnym. Nie
chodzi tu o przypisanie etykiety czy umieszczenie osoby w określonej kategorii. Punktem
odniesienia jest diagnostyka funkcjonalna – czyli rozumienie, jak organizm radzi sobie z
napięciem, energią i relacją w danym momencie.
Pytanie nie brzmi: „Co komu dolega?”
Brzmi: „Jak ten system się reguluje?”
W praktyce oznacza to obserwację kilku kluczowych obszarów:
– przepływu energii życiowej (czy jest zablokowany, nadmiernie pobudzony, czy obniżony),
– zdolności do ekspresji emocji bez utraty kontaktu,
– elastyczności między mobilizacją a wyciszeniem,
– jakości granic w relacji.
Diagnostyka funkcjonalna jest dynamiczna. To, co dziś przejawia się jako napięcie, jutro – w
bezpiecznych warunkach – może ujawnić się jako siła i zdolność do działania. Dlatego nie
pracujemy z „cechą”, lecz z procesem.
Core Energetics integruje poziom somatyczny, emocjonalny i egzystencjalny. Obserwacja
postawy, oddechu czy tonusu mięśniowego nie służy analizie wyglądu, lecz rozumieniu
mechanizmu adaptacyjnego. Każdy wzorzec powstał w określonym kontekście i pełnił
funkcję ochronną.
Unikalność tego podejścia polega na tym, że ciało traktowane jest jako kompas procesu. To
ono pokazuje, gdzie energia się zatrzymuje, gdzie pojawia się nadmiar kontroli, a gdzie brak
oparcia.
Celem nie jest zmiana „struktury osoby”, lecz przywracanie elastyczności regulacyjnej. Gdy
organizm odzyskuje zdolność do swobodnego przechodzenia między stanami – pojawia się
większa obecność, autentyczność i poczucie wpływu.
Diagnostyka funkcjonalna w Core Energetics to nie etykieta.
To mapa, która pomaga rozumieć drogę zmian

Polskie Towarzystwo Psychoterapii Core Energetics

15/07/2026

07/07/2026

29/06/2026

24/06/2026

22/06/2026

15/05/2026

12/05/2026

07/05/2026

02/05/2026

27/04/2026

Adres

Strona internetowa

Powiadomienia

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu