Polskie Towarzystwo Psychoterapii Core Energetics

15/05/2026

Jak zapoznać się z metodą Core Energetics?

Jeśli interesuje Cię psychoterapia, która obejmuje całego człowieka — ciało, emocje i relacje, naturalnym pytaniem jest:
jak sprawdzić, czy ta metoda jest dla mnie?

Najlepszym sposobem jest bezpośrednie doświadczenie pracy.

Dlatego w Polskim Instytucie Core Energetics organizujemy warsztaty INTRO do Core Energetics — spotkanie, które pozwala zobaczyć metodę w praktyce.

Podczas weekendu INTRO:

• przedstawiamy podstawy teoretyczne metody,
• pokazujemy, jak wygląda praca terapeutyczna z ciałem, emocjami i relacjami,
• omawiamy kluczowe koncepcje modelu (m.in. mapa świadomości, maska / fałszywe Ja, struktury charakterologiczne),
• umożliwiamy doświadczenie elementów pracy w bezpiecznej formule warsztatowej.

Core Energetics jest podejściem psychoterapeutycznym, które zakłada, że doświadczenia życiowe zapisują się nie tylko w umyśle, ale również w ciele — w postaci napięć i wzorców energetycznych.

Dlatego w pracy terapeutycznej integrujemy:

• refleksję psychologiczną,
• doświadczenie emocjonalne,
• pracę z ciałem poprzez ruch i oddech.

Warsztat INTRO jest również okazją, aby:

— zobaczyć, jak wygląda proces pracy w tej metodzie,
— doświadczyć dynamiki pracy grupowej,
— zadać pytania dotyczące ścieżki szkolenia terapeutycznego.

To dobre miejsce dla osób, które:

• rozważają rozpoczęcie szkolenia w Core Energetics,
• interesują się psychoterapią somatyczną,
• pracują z ludźmi i chcą poszerzyć swoje rozumienie pracy z ciałem.

Jeśli czujesz ciekawość — to wystarczający powód, aby przyjść.

INTRO do Core Energetics
📅 22–24 maja 2026
📍 Smardzewice (nad Zalewem Sulejowskim)

Szczegóły i zapisy:
📩 [email protected]
Link do wydarzenia w pierwszym komentarzu pod tym postem

12/05/2026

Granice, obecność, rezonans – trzy filary regulującej relacji terapeutycznej

Współczesna psychoterapia coraz wyraźniej odchodzi od myślenia w kategoriach „technik”, a kieruje uwagę na jakość kontaktu jako podstawowy czynnik zmiany. W tym kontekście pojęcia takie jak granice, obecność i rezonans przestają być ogólnymi hasłami – stają się konkretnymi regulatorami procesu terapeutycznego.

Granice – warunek bezpieczeństwa

Granice w relacji terapeutycznej nie oznaczają chłodu ani wycofania. Ich funkcją jest utrzymanie przewidywalności i bezpieczeństwa, które są kluczowe dla regulacji układu nerwowego. Z perspektywy neurobiologicznej brak jasnych granic zwiększa niepewność i pobudzenie, a nadmierna sztywność ogranicza możliwość kontaktu i współregulacji.

Funkcjonalne granice stanowią aktywny element regulacyjny:

organizują relację,

chronią przed przeciążeniem,

umożliwiają stopniowe zwiększanie tolerancji na doświadczenie.

Obecność – stan, który reguluje

Obecność terapeuty to taki stan układu nerwowego, który jest odczytywany przez klienta na poziomie przedwerbalnym.

Regulująca obecność oznacza:

ugruntowanie w ciele,

zdolność do utrzymania kontaktu bez reaktywności,

dostępność emocjonalną bez nadmiernego zaangażowania.

Badania nad współregulacją pokazują, że to właśnie stan terapeuty wpływa na rytm oddechu klienta, napięcie mięśniowe, poziom pobudzenia autonomicznego. Obecność działa zanim pojawi się interpretacja.

Rezonans – mechanizm dostrojenia

Rezonans to zdolność do precyzyjnego dostrojenia się do stanu drugiej osoby, bez utraty własnej stabilności. Nie chodzi o empatię rozumianą jako „czucie tego samego”, ale o rozpoznanie stanu klienta, adekwatną odpowiedź na ten stan, która uwzględnia modulowanie intensywności kontaktu.

Zbyt niski rezonans → klient pozostaje sam w doświadczeniu

Zbyt wysoki rezonans → dochodzi do przeciążenia relacji

Regulujący rezonans:

wspiera integrację doświadczenia,

pozwala na kontakt bez zalewania,

buduje poczucie bycia widzianym i utrzymanym w relacji.

Dlaczego to ma znaczenie kliniczne?

W pracy z osobami przeciążonymi, w chronicznym napięciu lub z doświadczeniem dysregulacji sama technika nie wystarcza, a interpretacja poznawcza bywa wtórna. Kluczowe jest doświadczenie bezpiecznego kontaktu w czasie rzeczywistym. Granice, obecność i rezonans tworzą środowisko, w którym układ nerwowy może:

obniżyć nadmierne pobudzenie,

wyjść ze stanów zamrożenia,

stopniowo zwiększać zakres tolerancji na emocje.

Core Energetics – perspektywa integrująca

W Core Energetics relacja terapeutyczna jest rozumiana jako proces ucieleśniony. Granice nie są tylko ustalane – są odczuwane w ciele. Obecność nie jest deklarowana – jest regulacyjnym stanem organizmu. Rezonans nie jest techniką – jest dynamicznym dostrojeniem w relacji.

Proces terapeutyczny obejmuje:

kontakt z ciałem,

świadomość pobudzenia,

zdolność do bycia w relacji bez utraty siebie.

To podejście pozwala wyjść poza poziom rozmowy i pracować tam, gdzie zmiana rzeczywiście się inicjuje – w układzie nerwowym i doświadczeniu relacyjnym.

Granice, obecność i rezonans to precyzyjne mechanizmy regulacyjne, które decydują o jakości i skuteczności procesu terapeutycznego. Z nimi możliwa jest realna, ucieleśniona zmiana funkcjonowania.

Jeśli ten temat jest Ci bliski, możesz zostawić w komentarzu jedno słowo: obecność / granice / rezonans — to, co dziś jest dla Ciebie najważniejsze w pracy z klientem.

07/05/2026

Układ nerwowy terapeuty w procesie – niewidoczny, ale kluczowy czynnik zmiany

Współczesna psychoterapia coraz wyraźniej odchodzi od myślenia o procesie jako zestawie

technik. Coraz więcej danych wskazuje, że stan układu nerwowego terapeuty nie jest tłem pracy –

jest jej aktywnym składnikiem. To przesunięcie ma konsekwencje kliniczne.

Terapeuta jako „regulator kontekstu”

Układ nerwowy klienta nie funkcjonuje w próżni. Reaguje na ton głosu, mikroruchy, tempo reakcji i jakość obecności drugiej osoby. Z perspektywy neurobiologicznej oznacza to, że terapeuta:

współtworzy pole regulacyjne,

wpływa na poziom pobudzenia klienta,

modeluje możliwe reakcje poprzez własny stan fizjologiczny.

Co to oznacza w praktyce?

Jeśli terapeuta jest napięty, działa z poziomu kontroli, unika kontaktu z własnym pobudzeniem, to układ nerwowy klienta może zwiększać czujność, tracić poczucie bezpieczeństwa i pozostawać w trybie obronnym.

Z kolei terapeuta, który utrzymuje kontakt z swoim ciałem, reguluje poziom własnego pobudzenia, toleruje intensywność emocjonalną tworzy warunki, w których klient może rozszerzyć zakres doświadczenia, stopniowo obniżać reakcje obronne i wracać do kontaktu.



Regulacja własna terapeuty – jako kluczowa kompetencja

Regulacja terapeuty to konkretna umiejętność, która wymaga ciągłego rozwijania.

Obejmuje m.in.:

świadomość sygnałów z ciała (napięcie, oddech, tonus),

zdolność zauważania własnego pobudzenia,

umiejętność jego modulowania bez odcinania się,

utrzymanie obecności w kontakcie.

Bez tego terapeuta zaczyna reagować automatycznie, nadmiernie kierować procesem lub wycofywać się z relacji.

Dlaczego regulacja terapeuty bywa ważniejsza niż technika?

Proponowane przez terapeutę techniki mogą być poprawne formalnie, jednak jeśli są stosowane z poziomu napięcia, pośpiechu, potrzeby kontroli to ich efekt regulacyjny jest ograniczony.

Układ nerwowy klienta „czyta spójność werbalnych i niewerbalnych terapeuty oraz jego stabilność i dostępność.

Perspektywa Core Energetics

W Core Energetics terapeuta pracuje w relacji, która jest ucieleśniona.

To oznacza:

uwzględnienie własnego ciała jako narzędzia pracy,

świadomość własnych reakcji fizjologicznych,

zdolność pozostania w kontakcie przy wysokim pobudzeniu.

Jeśli pracujesz z drugim człowiekiem, Twoja obecność jest jednym z najważniejszych narzędzi regulacyjnych.

02/05/2026

Współregulacja – definicja neurobiologiczna i jej znaczenie w pracy terapeutycznej

Współregulacja nie jest metaforą ani „miękkim” pojęciem relacyjnym.

To proces neurobiologiczny, w którym jeden układ nerwowy wpływa na stan

drugiego. Z punktu widzenia współczesnej wiedzy o układzie autonomicznym, człowiek nie reguluje się

wyłącznie „od środka”. Regulacja jest w istotnym stopniu procesem interpersonalnym.

---

Czym jest współregulacja?

Współregulacja to zdolność układu nerwowego do stabilizowania się poprzez kontakt z drugim człowiekiem.

Zachodzi poprzez:

sygnały niewerbalne (ton głosu, mimika, rytm oddechu),

jakość obecności,

przewidywalność i bezpieczeństwo relacyjne.

Na poziomie fizjologicznym oznacza to wpływ na:

aktywność nerwu błędnego,

rytm serca,

poziom pobudzenia autonomicznego,

napięcie mięśniowe.

To to realna modulacja stanu organizmu.

Układ nerwowy w relacji

Układ nerwowy nie funkcjonuje w izolacji. Jest zaprojektowany do ciągłego skanowania otoczenia pod kątem bezpieczeństwa, zagrożenia, dostępności drugiego człowieka.

Jeżeli w relacji pojawia się: ✔️ spójność sygnałów; ✔️ przewidywalność,✔️ brak nadmiarowego napięcia, organizm stopniowo przechodzi w stan większej regulacji.

Jeżeli natomiast kontakt w ramach relacji jest niespójny lub przeciążający:

wzrasta pobudzenie, pojawia się mobilizacja (walka/ucieczka) lub zamrożenie.

⚠️ Dlaczego to ma znaczenie kliniczne?

Wiele osób trafiających do procesu terapeutycznego nie ma stabilnie rozwiniętej zdolności autoregulacji,

funkcjonuje w chronicznym pobudzeniu lub odcięciu, doświadcza trudności w utrzymaniu kontaktu z własnym ciałem.

W takim kontekście sama rozmowa nie wystarcza, a techniki poznawcze mają ograniczoną skuteczność

Bez doświadczenia współregulacji układ nerwowy pozostaje w trybie obronnym, a integracja emocjonalna nie zachodzi.

Rola terapeuty jako regulatora

Terapeuta nie „stosuje” współregulacji jako techniki. Jest jej nośnikiem poprzez własny stan układu nerwowego.

To oznacza, że terapeuta:

cechuje się zdolnością do utrzymania obecności przy napięciu,

posiada zdolność regulacji własnego pobudzenia,

nie jest reaktywności,

wysyła spójne z przekazem werbalnym sygnały niewerbalne.

Układ nerwowy klienta czyta terapeuty szybciej niż jego słowa.

Jeśli terapeuta jest: ugruntowany, dostępny emocjonalnie i stabilny fizjologicznie, tworzy warunki do regulacji drugiej osoby.

Współregulacja a Core Energetics

W Core Energetics relacja terapeutyczna nie jest dodatkiem do pracy – jest jej fundamentem.

Praca z ciałem zwiększa dostęp do sygnałów regulacyjnych, umożliwia ich świadome wzmacnianie,

wspiera powrót do kontaktu po pobudzeniu.

To podejście zakłada, że zmiana nie zachodzi poza relacją, lecz w jej obrębie.

Podsumowanie

Współregulacja to proces biologiczny, warunek budowania zdolności autoregulacji i fundament skutecznej pracy terapeutycznej.

To obszar, który w coraz większym stopniu łączy psychoterapię z neuronauką.

Ignorowanie go oznacza pracę poniżej aktualnego stanu wiedzy.

Kiedy ostatnio doświadczyłeś/doświadczyłaś obecności, przy której Twoje ciało mogło się rozluźnić?

27/04/2026

Core Energetics a diagnostyka funkcjonalna
Core Energetics nie koncentruje się wyłącznie na diagnozie w sensie klasyfikacyjnym. Nie
chodzi tu o przypisanie etykiety czy umieszczenie osoby w określonej kategorii. Punktem
odniesienia jest diagnostyka funkcjonalna – czyli rozumienie, jak organizm radzi sobie z
napięciem, energią i relacją w danym momencie.
Pytanie nie brzmi: „Co komu dolega?”
Brzmi: „Jak ten system się reguluje?”
W praktyce oznacza to obserwację kilku kluczowych obszarów:
– przepływu energii życiowej (czy jest zablokowany, nadmiernie pobudzony, czy obniżony),
– zdolności do ekspresji emocji bez utraty kontaktu,
– elastyczności między mobilizacją a wyciszeniem,
– jakości granic w relacji.
Diagnostyka funkcjonalna jest dynamiczna. To, co dziś przejawia się jako napięcie, jutro – w
bezpiecznych warunkach – może ujawnić się jako siła i zdolność do działania. Dlatego nie
pracujemy z „cechą”, lecz z procesem.
Core Energetics integruje poziom somatyczny, emocjonalny i egzystencjalny. Obserwacja
postawy, oddechu czy tonusu mięśniowego nie służy analizie wyglądu, lecz rozumieniu
mechanizmu adaptacyjnego. Każdy wzorzec powstał w określonym kontekście i pełnił
funkcję ochronną.
Unikalność tego podejścia polega na tym, że ciało traktowane jest jako kompas procesu. To
ono pokazuje, gdzie energia się zatrzymuje, gdzie pojawia się nadmiar kontroli, a gdzie brak
oparcia.
Celem nie jest zmiana „struktury osoby”, lecz przywracanie elastyczności regulacyjnej. Gdy
organizm odzyskuje zdolność do swobodnego przechodzenia między stanami – pojawia się
większa obecność, autentyczność i poczucie wpływu.
Diagnostyka funkcjonalna w Core Energetics to nie etykieta.
To mapa, która pomaga rozumieć drogę zmian

24/04/2026

O naszej metodzie psychoterapii Core Energetics piszą również zagraniczne czasopsma. Oto przykład jednego z najnowszych artykułów na ten temat.

SPT Magazine is pleased to share Dirk Marivoet's newest article entitled, Relational Pulsation: Shape, Countershape and Somatic Organization of Experience. With this article we are trying an experiment--we are offering a longer, more academic style paper. We'd love to know if this works for our magazine writers. Your feedback is appreciated.

Article Abstract

Somatic psychotherapy traditions have long emphasized the relationship between emotional life and bodily organization. Early body-oriented approaches proposed that disturbances in energetic pulsation contribute to defensive muscular patterns and restricted emotional expression (Reich, 1942/1972; Lowen, 1958). More recent developments in developmental neuroscience, interoception research, and fascia science support the view that relational experience plays a fundamental role in shaping how the body regulates itself and organizes structurally (Craig, 2009; Porges, 2011; Schleip et al., 2012; Schore, 2012; Stecco, 2015). Yet the processes through which relational interaction becomes embodied in breathing, connective tissue, and posture remain insufficiently described within somatic psychotherapy theory.

This article introduces the concept of relational pulsation as a developmental account of how relational experience becomes embodied. Building on Wilhelm Reich’s concept of biological pulsation, movements toward relationship (shape), responses from the relational environment (countershape), and defensive adaptations to relational disruption (contrashape) are proposed to influence breathing, autonomic regulation, and connective tissue organization over time. When relational movement is met with attuned response, the organism can complete a cycle of relational pulsation, supporting regulation, vitality, and engagement. When such completion repeatedly fails, defensive patterns may stabilize in breathing, tissue organization, and posture, contributing to enduring characterological adaptations.

To strengthen the biological plausibility of this account, relational pulsation is described as emerging from interacting processes of autonomic regulation, interoception, predictive processing, and tissue adaptation. Rather than proposing a linear link between relational events and bodily structure, the article presents an integrative, clinically grounded account through which repeated relational conditions may gradually shape bodily organization. In doing so, it offers a conceptual bridge between classical body psychotherapy, contemporary neuroscience, and fascia research.

To read Dirk's article, please visit our wesbite at www.SomaticPsychotherapyToday.com

22/04/2026

21/04/2026

16/04/2026

Wiosenne porządki w ciele

Wiosna często kojarzy się z porządkami – w domu, w ogrodzie, w planach na kolejne miesiące. Sprzątamy przestrzeń wokół siebie, odkładamy to, co niepotrzebne, robimy miejsce na nowe.

Rzadziej jednak zadajemy sobie pytanie: w jakim stanie jest nasze ciało po zimie?

W codziennym tempie łatwo przeoczyć sygnały, które ciało wysyła wcześniej niż myśli. Napięcie w barkach, płytki oddech, trudność z rozluźnieniem się po pracy czy poczucie zmęczenia mimo odpoczynku – to często znak, że układ nerwowy działa w trybie mobilizacji przez dłuższy czas.

Z perspektywy pracy somatycznej jest podstawowym źródłem informacji o tym, jak funkcjonujemy w danym momencie.

Dlatego wiosna może być dobrym momentem nie tylko na porządki w otoczeniu, ale także na łagodne „porządkowanie uwagi” w relacji z własnym ciałem.

Sprawdź na ile w swoim planie dnia uwzględniasz moment na zatrzymanie i sprawdzenie, co dzieję się w Twoim ciele.

Zatrzymaj się na chwilę

Rozpocznij od uważności. Usiądź wygodnie lub stań w miejscu, w którym możesz przez kilka minut skupić się tylko na sobie, bez pośpiechu i rozpraszania Twojej uwagi.

1. Zwróć uwagę na oddech
Weź kilka spokojnych, miarowych oddechów. Pozwól, aby Twoja uwaga podążała za rytmem wdechu i wydechu. Zauważ, gdzie oddech jest najbardziej wyczuwalny – w klatce piersiowej, brzuchu, a może w gardle.

2. Poczuj kontakt z podłożem
Skieruj uwagę na stopy. Zauważ, jak ciężar ciała rozkłada się na stopach lub na siedzisku krzesła.

3. Przeskanuj ciało
Powoli przenieś uwagę od stóp w górę ciała. Zauważ miejsca napięcia, ciepła, ciężaru lub lekkości. Możesz kierować oddech do tych obszarów.

4. Zauważ napięcie
Jeśli pojawi się napięcie, spróbuj oddychać w jego kierunku. Nie musisz go od razu usuwać – samo zauważenie jest często pierwszym krokiem do regulacji.

Na koniec sprawdź, jak teraz oddychasz. Zwróć uwagę na rytm serca i ogólne odczucie w ciele. Czy coś się zmieniło?

Dlaczego porządki w ciele mają znaczenie ?

Układ nerwowy reguluje się głównie poprzez doświadczenie ciała – oddech, ruch, kontakt z podłożem. Nawet krótkie momenty zatrzymania mogą pomóc odzyskać orientację w tym, co się dzieje wewnątrz.

Nie chodzi o to, by zawsze czuć spokój. Raczej o rozwijanie zdolności zauważania, w jakim stanie jesteśmy i czego potrzebujemy w danym momencie.

Jeśli wykonałeś to ćwiczenie i zauważyłeś zmianę, możesz podzielić się w komentarzu: co było najbardziej zauważalne w Twoim ciele?

10/04/2026

Dlaczego ciało „wie wcześniej” niż narracja
Reakcja fizjologiczna pojawia się szybciej niż myśl. To wynik działania struktur
odpowiedzialnych za przetwarzanie zagrożenia i bezpieczeństwa.
Kiedy pojawia się bodziec, organizm najpierw ocenia go na poziomie autonomicznym.
Zmienia się napięcie, puls, oddech. Dopiero później kora mózgowa nadaje znaczenie.
Dlatego często mówimy: „Nie wiem, dlaczego tak reaguję”.
Ciało zareagowało, zanim powstało wyjaśnienie.
W terapii ma to fundamentalne znaczenie. Praca wyłącznie z narracją może prowadzić do
intelektualnego wglądu bez zmiany w regulacji. Organizm nadal reaguje tak samo, nawet
jeśli historia została zrozumiana.
Core Energetics zaczyna od zauważenia sygnału somatycznego. Co dzieje się z oddechem,
gdy mówisz o tej sytuacji? Co czujesz w brzuchu, gdy pojawia się złość? Czy ciało chce się
wycofać czy przybliżyć?
Kiedy reakcja zostaje zauważona i bezpiecznie przeżyta, narracja zaczyna się aktualizować.
Wgląd staje się ucieleśniony.
Ciało „wie wcześniej”, bo jest pierwszym filtrem doświadczenia.
Jeśli je pominiemy, pracujemy na wtórnym poziomie interpretacji.
Unikalność Core Energetics polega na tym, że łączy ten pierwotny sygnał z głębią refleksji
egzystencjalnej. Zmiana nie dotyczy tylko historii – dotyczy sposobu bycia w świecie.
________________________________________________________________________

07/04/2026

Ciało jako źródło informacji przedwerbalnej
Zanim pojawi się zdanie, pojawia się reakcja.
Zanim człowiek opowie, co czuje – jego organizm już to komunikuje.
Współczesna psychofizjologia jasno pokazuje, że reakcje autonomiczne zachodzą szybciej
niż świadome przetwarzanie. Zmiana napięcia mięśniowego, mikroekspresja twarzy,
wstrzymanie oddechu czy subtelne cofnięcie ciała w przestrzeni pojawiają się w ułamku
sekundy. Dopiero później umysł tworzy narrację.
To oznacza, że ciało jest nośnikiem informacji przedwerbalnej – tej, która wyprzedza
interpretację.
W praktyce klinicznej ma to ogromne znaczenie. Klient może mówić: „To mnie nie rusza”, a
jego klatka piersiowa sztywnieje, głos staje się płytszy, a dłonie zaciskają się nieświadomie.
Organizm pokazuje coś, czego słowa jeszcze nie obejmują.
Core Energetics traktuje te sygnały jako realne dane diagnostyczne. Nie jako symbolikę ani
metaforę. Ciało jest systemem regulacyjnym, który przechowuje historię adaptacji –
sposobów radzenia sobie z napięciem, relacją i zagrożeniem.
Informacja przedwerbalna ujawnia się m.in. w: – wzorcach napięcia, – jakości ruchu, – sposobie oddychania, – zdolności do utrzymania kontaktu wzrokowego, – reakcji na bliskość lub konfrontację.
To, co przedwerbalne, bywa bardziej pierwotne niż opowieść. Jeśli zostanie zauważone i
nazwane w bezpiecznej relacji, może stać się pomostem między doświadczeniem a
refleksją.
Unikalność Core Energetics polega na tym, że nie ogranicza się do pracy z treścią. Integruje
poziom somatyczny, emocjonalny i egzystencjalny. To nie jest terapia „o ciele” – to terapia,
która rozumie, że ciało jest pierwszym miejscem zapisu doświadczenia.
Zmiana zaczyna się tam, gdzie organizm odzyskuje poczucie bezpieczeństwa.
A to zawsze dzieje się wcześniej niż słowa.
________________________________________________________________________
Jakie reakcje przedwerbalne Ty obserwujesz w swoim ciele? Daj znać w komentarzu
________________________________________________________________________