Szkoła Otwarta

14/01/2026

Fotosynteza, czyli zakład o światło.

Nauczyciel to czasem zawód bardzo zbliżony do aktora. Wchodzi na scenę (przed tablicę), wygłasza swój monolog do publiczności, a potem - zupełnie jak w teatrze - rozlega się dzwonek i widzowie odchodząNauczyciel to czasem zawód bardzo zbliżony do aktora. Wchodzi na scenę (przed tablicę), wygłasza swój monolog do publiczności, a potem - zupełnie jak w teatrze - rozlega się dzwonek i widzowie odchodzą do innych zajęć.

Wyobraź sobie, że po tej godzinie idziesz prowadzić kolejny monolog - o czymś innym, dla innej grupy.

Wyobraź sobie, że widz również wychodzi, zmienia „teatr” i słucha następnego przedstawienia.

Nie da się tak cały dzień - a co dopiero cały tydzień, miesiąc, rok czy osiem lat szkoły podstawowej.

Dlatego czasem zmieniamy w Szkole Otwartej role: dziecko staje się aktorem, a edukator - jego publicznością.

Albo, najlepiej, aktorem teatru improwizacji, który na podstawie odpowiedzi widowni „magicznie” współtworzy z nią sztukę - lekcję.

Fotosynteza - to proces chemiczny, a przy tym nieco magiczny - odkrywa tajemnicę życia na Ziemi.

Ale czy rzeczywiście światło jest niezbędne? Skąd to wiemy?

Jakim cudem na dnie oceanu albo w ciemnym poszyciu lasu rosną cuda, produkujące nasz tlen? - zapytała Magda.

- No musi tam docierać słońce! - protestowały dzieci.
- A może coś innego, a nie promienie słoneczne? Jakieś ryby, które świecą? - proponował Staś.
- Jak to sprawdzimy? - zawołała Magda, bawiąc się czymś ukrytym w kieszeni.
- Posadzimy rośliny w świetle i bez światła! Tylko skąd weźmiemy coś, co szybko rośnie? - zastanawiały się dzieci.

Czy już podejrzewacie, co Magda miała w kieszeni? Rzeżuchę 🙂🌿

Jedna właśnie rośnie na parapecie, grzeje się w cieple kaloryfera i łapie promienie słońca, a druga próba badawcza mieszka sobie w piwnicznej, ciemnej szafce.

Już za kilka dni przekonamy się, co wyszło z tej „improwizacji”… Jak myślicie?

10/01/2026

06/01/2026

KTO WYMYŚLIŁ KOŁO?

Pewnego dnia weszłam do klasy 4 i na tablicy zobaczyłam ogromną tabelę, a dzieci z zaangażowaniem dopisywały kolejne informacje.

Przyglądałam się, co też tym razem robią z Krzychem, że powstaje tyle tekstu, na oko bardzo skomplikowanego i “poważnego jak na wiek dzieci” - okazało się, że czwartoklasiści, zafascynowani starożytnością, mieli za zadanie odkryć, czemu wielkie cywilizacje pojawiały się w różnych miejscach świata - jakie były ich potrzeby (bliskość rzeki, morza, żyzne ziemie) i jakie osiągnięcia - każda grupa zbierała z poleconych źródeł informacje, a następnie dzieliła się nimi z pozostałymi dziećmi.

I pewnie już wiecie, czemu tak robimy - bo kiedy dziecko uczy innych, wtedy samo utrwala swoją wiedzę. A kiedy ta wiedza budzi sporo emocji i dziecko ma przestrzeń do ich pokazania, można zarazić nimi całą grupę.

I tak, pewnie, można by poprzestać na zadaniu sztucznej inteligencji pytań o wynalazki ludzkości, ale czemu, skoro dzieci mogą same tworzyć swoje materiały informacyjne, ujmować wiedzę w formę tabel, wyciągać wnioski i wymieniać się spostrzeżeniami. Zgodnie z wiedzą neurodydaktyczną tekst uzgodniony w grupie, przepisany ręcznie i dodatkowo opowiedziany kolegom to najlepszy sposób na głębokie przetwarzanie zdobywanej wiedzy.

Wiedzieliście, że idea miasta to wynalazek, który pojawił się mniej więcej jednocześnie w każdym zakątku naszego globu? 🙂

05/01/2026

Zostaw nam swój adres e-mail w wiadomości prywatnej, a wyślemy Ci link do webinaru o naszej szkole.

02/01/2026

30/12/2025

“Witaj, przybyszu z przyszłości!

Firma Dyliżans Czasu sp. z o.o. jest liderem wśród przewoźników na linii styku dziejów. Od 200 lat zapewniamy naszym klientom kompleksową usługę międzytemporalnego transportu ekspertów.

W ostatnim czasie podjęliśmy współpracę z XIX-wiecznym tygodnikiem „Głos Soplicowa”.

Niestety, większość reporterów czasopisma zrezygnowała ze współpracy z tygodnikiem na rzecz okupowania granic wsi i oczekiwania na wojska Napoleona, celem przyłączenia się do powstania przeciwko władzy carskiej.

W związku z zaistniałą sytuacją ,,Głos Soplicowa" jest zmuszony zatrudnić nowych ekspertów-reporterów. Czy będziecie to Wy?”

Taki tajemniczy list dostali uczniowie klasy 7i 8. Przez kolejne trzy tygodnie pisali artykuły do działu “Sopliplotki” i “Wspomnienia Rodu Horeszków”, zaproszenia na ucztę zaręczynową Zosi i Tadeusza oraz robili dziennikarskie śledztwo, mające wyjaśnić, kim naprawdę jest Ksiądz Robak!

Młodzi dziennikarze pisali, artyści rysowali, pojawił się też akcent humorystyczny w postaci ogłoszeń matrymonialnych Telimeny i Hrabiego.

Tak oto teza, że Mickiewicza omawia się w szkole podstawowej celem torturowania uczniów, upadła.

Można to zrobić na wesoło, można wykorzystać strofy sprzed wieków do znalezienia elementów, które mogą zaciekawić współczesne nastolatki.

Efektem ubocznym jest pełne zrozumienie treści, zależności rodzinnych i innych pasjonujących tematów, wymaganych w podstawie programowej.

Nie wyprzemy tego, że egzamin ósmoklasisty istnieje. Przygotowujemy dzieci do zdania go dobrze, bo to da im swobodę wyboru szkoły średniej - niezależnie od tego, czy będzie to szkoła publiczna, czy też pozasystemowa.

Czasem odpowiedź na pytanie “po co mi to?” brzmi właśnie tak - żebyś miał/miała wybór tego, czego chcesz na przyszłość.

24/12/2025

19/12/2025

Myślenie ma znaczenie.

Magdalena Rosada lubi pracować na języku polskim metodą „Myślącej Klasy” - i jest w tym prawdziwą mistrzynią.

Większość z nas, dorosłych, nie miała okazji uczyć się w taki sposób. Dlatego chcę Wam tę metodę trochę przybliżyć.

„Myśląca Klasa” to szereg drobnych zmian w sposobie prowadzenia zajęć, które radykalnie zwiększają zaangażowanie dzieci.

Zakładamy, że uczniowie nie myślą nie dlatego, że nie potrafią, ale dlatego, że… „gadająca przy tablicy głowa” nauczyciela rzadko ich do tego motywuje.

Podczas zajęć prowadzonych tą metodą dzieci są zmuszane do myślenia - w dobrym, rozwojowym sensie.

Nie dostają gotowych odpowiedzi. Nie słuchają wykładów.

Zamiast tego mierzą się z zadaniami problemowymi, które rozwiązują samodzielnie - od analizy literatury po zagadnienia gramatyczne.

Jak to wygląda w praktyce?
👉 Uczniowie pracują w losowo dobieranych zespołach - za każdym razem w innej konfiguracji.
👉 Każda grupa ma własną tablicę i zestaw pisaków.
👉 Dzieci pracują często na stojąco - w ruchu, w interakcji, w rozmowie.
👉 Każdy uczeń aktywnie uczestniczy w pracy, tworzy własne notatki i sam decyduje, co jest dla niego ważne.

Warunkiem przejścia dalej jest zrozumienie aktualnego etapu zadania.

Dziecko uczy się sprawdzać samo siebie: „Czy ja to naprawdę rozumiem?”.

Na koniec zespoły dzielą się efektami pracy: porównują rozwiązania, dyskutują, pomagają sobie nawzajem.

Rola nauczyciela w „Myślącej Klasie” też wygląda inaczej. To nie jest już „mówiąca głowa przy tablicy”, ale przewodnik, który inspiruje, zadaje pytania i prowadzi uczniów przez proces myślenia.

Taki sposób pracy rozwija u uczniów kompetencje, które zostają z nimi na lata:
✅ krytyczne myślenie
✅ selekcję informacji
✅ komunikację i umiejętność argumentowania swojego stanowiska
✅ współpracę
✅ kreatywność i elastyczność w myśleniu
✅ umiejętność uczenia się

Dlatego „Myśląca Klasa” to nie tylko metoda pracy na lekcji. To przygotowanie dzieci do pracy i życia w świecie, który wymaga samodzielności, odpowiedzialności i odwagi w myśleniu.

Jeśli jesteś rodzicem, który rozważa zmianę szkoły dla swojego dziecka albo szuka miejsca, w którym nauka wygląda inaczej niż „siedzenie w ławce i słuchanie”, zapraszamy Cię 📅 10 stycznia 2026 r na Dzień Otwarty.

Będzie można zobaczyć klasę w działaniu, doświadczyć, czym jest „Myśląca Klasa” w praktyce i sprawdzić, czy to środowisko, którego szukasz dla swojego dziecka.

Zostaw nam swój adres e-mail w wiadomości prywatnej, a wyślemy Ci więcej informacji o tym wydarzeniu.

18/12/2025

Dziecko w szkole może mieć trudny dzień.

Ba! Może mieć nawet trudny czas,przełom, kryzys w życiu.

Najważniejsze jest to, aby nie przejść wtedy obok dziecka obojętnie. Aby z nim porozmawiać. Posłuchać jego historii o tym, że czuje się nieprzyjęte przez kolegów albo że jest mu z czymś trudno.

Dzieci czują, kiedy nam na nich zależy.

Tak się dzieje, gdy są zrozumiane w swoich emocjach. Gdy dostają od nas pomoc w nazywaniu ich.

Gdy doświadczają akceptacji to w naturalny sposób uczą się, że emocje są okej, że nie należy ich ukrywać, wstydzić się ich czy bagatelizować.

Zyskują poczucie bezpieczeństwa oraz umiejętność rozumienia i wyrażania własnych uczuć bez wstydu. Wtedy dziecko buduje zdrowe relacje z rówieśnikami i konstruktywnie radzi sobie z trudnościami. Gdy dziecko nie wstydzi się swoich uczuć, rzadziej reaguje agresją lub wycofaniem i łatwiej prosi o pomoc, zanim problemy się pogłębią.

Dlatego dziecko w szkole bardzo potrzebuje czuć, że nie jest obojętne dorosłym.

17/12/2025

🌳 Jak piją rośliny?

Zaczęło się od wspólnego czytania książki Petera Wohllebena „Sekrety życia drzew”. Dzieci słuchały opowieści o grzybach i dębach i równocześnie tworzyły mapy myśli, ucząc się, jak robić notatki z tego, co słyszą.

W pewnym momencie padło pytanie:
- Jak kilkusetletni dąb, wysoki jak blok, dostarcza wodę aż do liści na samym czubku?

Pomysłów było dużo, ale dwa powtarzały się najczęściej:
🌱 pień działa jak wielka słomka
🌱 a może… dąb „kradnie” wodę innym drzewom przez liście? 😉
Nie ma złych hipotez, więc postanowiliśmy sprawdzić obie. Pytanie badawcze brzmiało: Jak drzewa pobierają wodę?

Do eksperymentu użyliśmy… kapusty pekińskiej. Liście „posadziliśmy” w słoikach z kolorową wodą i ustawiliśmy tak, aby stykały się wierzchołkami.

Po tygodniu przyszedł czas na obserwacje i wnioski.
Eksperyment pięknie pokazał, że kolorowa woda wędruje „do góry” przez łodygę - dokładnie tak, jak przez pień drzewa.

W Szkole Otwartej bardzo cenimy metodę naukową. Dzieci swobodnie posługują się językiem badawczym, potrafią zaplanować doświadczenie, napisać raport i sprawdzić, czy hipoteza się potwierdza.

Wierzymy, że mały człowiek jest w stanie zrozumieć wielkie rzeczy, jeśli tylko podejdzie do nich z otwartą głową i ciekawością. Bo bardzo wiele „poważnych” odkryć zaczynało się od bardzo prostych doświadczeń.

A zaciekawione dziecko, prowadzone przez zaciekawionego dorosłego, poznaje świat dużo głębiej niż tylko z podręcznika 🌿

💙💚💜Pomysł i prowadzenie zajęć: Magda Gawron



PS. Było też zdrowo i smacznie - tylko trzy liście wykorzystaliśmy podczas eksperymentu, a reszta stała się naszą przekąską.

16/12/2025

Rekrutacja na rok szkolny 2026/2027 ✨

Jeśli rozważasz dołączenie do Szkoły Otwartej, zostaw nam swój adres e-mail w wiadomości prywatnej. Wyślemy Ci link do webinaru informacyjnego oraz informacje o tym, jak zapisać się na Dzień Otwarty - 10 stycznia 2025 r.

Podczas webinaru poznasz, jak funkcjonuje nasza szkoła, jakie wartości są dla nas ważne i jak wygląda edukacja w Szkole Otwartej.

Na Dniu Otwartym doświadczysz edukacji integralnej prowadzonej przez naszych Edukatorów. 🌿

Liczba miejsc na Dzień Otwarty jest ograniczona, dlatego zachęcamy do zapisów już teraz.

Jeśli masz pytania - napisz do nas śmiało.

Serdecznie zapraszamy:)

15/12/2025

Co czuje ciało dziecka w szkole?

Zacznijmy od tego, że ciało dziecka jest razem z dzieckiem w szkole.

Nie zostaje w szatni albo na korytarzu. Siedzi razem z nim w ławce lub na dywanie. Czuje.

Skoro ciało dziecka jest z nim w szkole całe (kiedy piszemy „całe”, mamy na myśli naprawdę całe – nie tylko mózg dziecka), potrzebuje zostać uwzględnione przez edukatorów w trakcie procesu nauki i zabawy.

To my, dorośli, mamy to niesamowite zadanie: przypominać dzieciom, że ich ciała są ich, że czują, że mają potrzeby.

W Szkole Otwartej zapraszamy dzieci do tego, żeby rozpoznawały, jak ich ciała się mają. Czy są zmęczone? Co im służy, a co nie? Jak lubią odpoczywać? Jakie mają potrzeby? Może jest im zimno lub bardzo chce się pić, a może muszą przerwać zabawę żeby pójść do toalety?

Dbając o ciało dziecka edukator może zadawać pytania:
„Kto potrzebuje odpocząć?”
„Macie ochotę na drugie śniadanie?”
„Możemy zrobić krótką przerwę, żeby wszyscy odpoczęli. Chcecie?”

Nie mamy wątpliwości, że to jedna z najważniejszych zadań integralnej edukacji: wspierać dzieci, aby były w swoim ciele obecne, zadomowione i świadome jego potrzeb. Dzięki temu uczą się uważności, empatii wobec siebie i innych oraz odpowiedzialności za własne potrzeby.