07/04/2026
Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci naszego Kolegi z PTB OW - dra Henryka Bułhaka.
Zmarł doktor Henryk Bułhak, wieloletni członek Polskiego Towarzystwa Historycznego!
Z głębokim smutkiem i poczuciem wielkiej straty przyjęliśmy wiadomość o śmierci dr. Henryka Bułhaka, który pozostanie w naszej pamięci jako człowiek niezwykłej pracowitości, rzetelności i wewnętrznej siły, ukształtowanej przez trudne doświadczenia młodości.
Urodził się 27 listopada 1929 r. w Wilnie, jednak „małą ojczyzną” stał się dla Niego Nowogródek, z którym był związany duchowo do końca życia. Jego dzieciństwo naznaczone zostało zesłaniem na Syberię do Aczyńska w Krasnojarskim Kraju, gdzie przebywał w latach 1941-1946. Te przeżycia nie tylko Go nie złamały, ale stały się fundamentem Jego późniejszej drogi – historyka głęboko przywiązanego do prawdy i odpowiedzialności za słowo.
Po zakończeniu wojny zamieszkał z rodziną w Elblągu, gdzie ukończył Gimnazjum i Liceum im. Kazimierza Jagiellończyka. W latach 1949-1952 studiował historię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (I stopień), następnie niedopuszczony na II stopień studiów – w Studium Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Uczęszczał na seminarium prof. Stanisława Herbsta, na którym rozpoczął przygotowywanie rozprawy doktorskiej. Po śmierci swojego mistrza obronił ją u prof. Andrzeja Bartnickiego w 1978 r.
Życie zawodowe związał z Biblioteką Narodową, gdzie pracował w Zakładzie Starych Druków oraz ze środowiskiem Instytutu Historii PAN, gdzie był zatrudniony w latach 1969-1973. Dał się poznać jako badacz skrupulatny, świetnie przygotowany warsztatowo i niezwykle sumienny. Jego prace nad historią polityczną i wojskową okresu międzywojennego, zwłaszcza systemem sojuszy Polski z Francją i Rumunią, która to problematyka obejmowała również Czechosłowację, jak też nad historią dawnej książki i bibliotekoznawstwa, wniosły trwały wkład do polskiej historiografii. Dla Niego historia nie była jedynie zawodem – była pasją i formą służby.
Szczególne miejsce w Jego życiu zajmowała rodzina – żona Zofia oraz dzieci, którym poświęcał wiele troski i uwagi.
W 2013 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta Bronisława Komorowskiego, za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej w dziedzinie bibliotekoznawstwa, historii drukarstwa i dziejów książki oraz za działalność na rzecz zachowania dziedzictwa narodowego.
Pozostawił po sobie nie tylko dorobek naukowy, lecz także pamięć o człowieku prawym, skromnym i oddanym innym. Dla wielu był nie tylko współpracownikiem, ale i przyjacielem. Kimś, kogo obecność budowała atmosferę zaufania i serdeczności.
Cześć Jego pamięci 🖤
źródło zdjęcia: IPNtvPL
