28/12/2025
107 rocznica rozpoczęcia zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego.
Wczoraj w Poznaniu, a dzisiaj w Warszawie odbyły się uroczystości związane z upamiętnieniem i krzewieniem idei tego wspaniałego zrywu niepodległościowego mieszkańców Wielkopolski. Doprowadził on do przyłączenia do odradzającego się po
123 latach niewoli państwa polskiego, tej ziemi, na której najprawdopodobniej koronowany był 1000 lat temu
Bolesław Chrobry i gdzie znajduje się kolebka naszej Ojczyzny.
A oto fragment przemówienia nie tylko wybitnego muzyka, ale i wielkiego męża stanu Ignacego Jana Paderewskiego wygłoszonego 26 grudnia 1918 z poznańskiego hotelu Bazar, skierowanego do mieszkańców Wielkopolski. Słowa te stały się impulsem do rozpoczęcia następnego dnia akcji zbrojnej, którą mieszkańcy Wielkopolski, mimo wielu trudności i przeciwności, przeprowadzili pod dowództwem najpierw majora Stanisława Taczaka, a następnie gen. Józefa Dowobora-Muśnickiego, można by powiedzieć, że praktycznie wzorcowo.
Obyśmy pojęli ich znaczenie i wprowadzali je w życie.
"O Was, coście nie dali się prześcignąć w spełnianiu obowiązków narodowych, w odpieraniu nacisku przemożnego, coście w pracy organizacyjnej i gospodarczej Polski całej byli przykładem. (...)
Wszyscyśmy dzieci jednej Matki i o ile każdy z nas swój święty spełni obowiązek, mamy równe prawa do jej sprawiedliwej opieki.
Po długich latach niewoli Ojczyzna się odradza. Odbudować się musi na tych samych podstawach, na których tu pierwsza budowa poczęta została. Żadne, najmędrzej zorganizowane stronnictwo Ojczyzny odbudować nie zdoła. Do tego dzieła trzeba jedności i zgody wszystkich, miłości i siły, wiary i zaparcia się samego siebie, do tego dzieła potrzeba wszystkich sił i wszystkich serc zespołu. (...)
W tej nadziei dziękuję Wam, wobec Boga i Ojczyzny równym, zarówno sercu bliskim i drogim.
Niech żyje Polska, zgoda, jedność, a Ojczyzna nasza wolna, zjednoczona naszym polskim wybrzeżem żyć będzie po wsze czasy."