Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 09:00 - 17:00 Wtorek 09:00 - 17:00 Środa 09:00 - 17:00 Czwartek 09:00 - 17:00 Piątek 09:00 - 17:00

Fundacja Art Transfer, 00-159 Warszawa Ulica Andersa 21/81, Warsaw (2026)

13/05/2026

💥💥💥𝗞𝗔𝗟𝗘𝗝𝗗𝗢𝗦𝗞𝗢𝗣 𝗘𝗟Ż𝗕𝗜𝗘𝗧𝗔Ń𝗦𝗞𝗜 — 𝘀𝘁𝗮𝗿𝘁𝘂𝗷𝗲𝗺𝘆 𝟭𝟰 𝗺𝗮𝗷𝗮

🔴𝗣𝗲𝘄𝗶𝗲𝗻 𝘇𝗯𝗶𝗲𝗴 𝗼𝗸𝗼𝗹𝗶𝗰𝘇𝗻𝗼ś𝗰𝗶, 𝗸𝘁ó𝗿𝘆 𝗻𝗮𝘀 𝗰𝗶𝗲𝘀𝘇𝘆. 𝗧𝗲𝗴𝗼 𝘀𝗮𝗺𝗲𝗴𝗼 𝗱𝗻𝗶𝗮, 𝘄 𝗸𝘁ó𝗿𝘆𝗺 𝘄 𝗻𝗮𝘀𝘇𝘆𝗺 𝗸𝗮𝗹𝗲𝗻𝗱𝗮𝗿𝘇𝘂 𝗼𝘁𝘄𝗶𝗲𝗿𝗮𝗺𝘆 𝗻𝗼𝘄𝘆 𝗰𝘆𝗸𝗹 𝘄𝘆𝗸ł𝗮𝗱ó𝘄 — 𝗰𝘇𝘄𝗮𝗿𝘁𝗲𝗸, 𝟭𝟰 𝗺𝗮𝗷𝗮 𝟮𝟬𝟮𝟲 — 𝘄 𝗹𝗼𝗻𝗱𝘆ń𝘀𝗸𝗶𝗲𝗷 𝗴𝗮𝗹𝗲𝗿𝗶𝗶 𝗣𝗵𝗶𝗹𝗶𝗽 𝗠𝗼𝘂𝗹𝗱 & 𝗖𝗼𝗺𝗽𝗮𝗻𝘆 𝗽𝗿𝘇𝘆 𝗣𝗮𝗹𝗹 𝗠𝗮𝗹𝗹 𝗼𝘁𝘄𝗶𝗲𝗿𝗮 𝘀𝗶ę 𝘄𝘆𝘀𝘁𝗮𝘄𝗮 „𝗘𝗹𝗶𝘇𝗮𝗯𝗲𝘁𝗵 𝗜: 𝗤𝘂𝗲𝗲𝗻 𝗮𝗻𝗱 𝗖𝗼𝘂𝗿𝘁” (𝟭𝟰 𝗩 – 𝟭𝟬 𝗩𝗜𝗜 𝟮𝟬𝟮𝟲). 𝗠𝗼ż𝗲 𝘁𝗼 𝗻𝗶𝗲 𝗽𝗿𝘇𝘆𝗽𝗮𝗱𝗲𝗸?🙂 Trudno się nie uśmiechnąć: zaczynamy rozmawiać o Elżbiecie I dokładnie wtedy, gdy w Londynie po raz pierwszy od dekad można zobaczyć razem rzadkie portrety królowej i jej dworu, wypożyczone z prywatnych kolekcji.

🔴𝗧𝗼 𝗻𝗶𝗲 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗰𝘆𝗸𝗹-𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗿𝘇 𝗱𝗼 𝗹𝗼𝗻𝗱𝘆ń𝘀𝗸𝗶𝗲𝗷 𝘄𝘆𝘀𝘁𝗮𝘄𝘆- 𝘄𝘀𝘇𝗮𝗸 𝗼𝘁𝘄𝗶𝗲𝗿𝗮 𝘀𝗶ę 𝗷𝘂𝘁𝗿𝗼. 𝗞𝗮𝗷𝗮 𝗥𝘂𝗽𝗼𝗰𝗶ń𝘀𝗸𝗮 𝗽𝗿𝗼𝘄𝗮𝗱𝘇𝗶 𝗻𝗮𝘀 𝘄ł𝗮𝘀𝗻ą ś𝗰𝗶𝗲ż𝗸ą — 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘇 𝘁𝗿𝘇𝘆 𝘀𝗽𝗼𝘁𝗸𝗮𝗻𝗶𝗮 (𝟭𝟰, 𝟮𝟭, 𝟮𝟴 𝗺𝗮𝗷𝗮, 𝗰𝘇𝘄𝗮𝗿𝘁𝗸𝗶, 𝗴𝗼𝗱𝘇. 𝟮𝟬.𝟬𝟬) 𝗼𝗽𝗼𝘄𝗶𝗮𝗱𝗮 𝗼 𝘁𝘆𝗺, 𝗷𝗮𝗸 𝗻𝗮 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘀𝘁𝗿𝘇𝗲𝗻𝗶 𝗰𝘇𝘁𝗲𝗿𝗱𝘇𝗶𝗲𝘀𝘁𝘂 𝗽𝗶ę𝗰𝗶𝘂 𝗹𝗮𝘁 𝗽𝗮𝗻𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗯𝘂𝗱𝗼𝘄𝗮𝗻𝗼 𝘄𝗶𝘇𝗲𝗿𝘂𝗻𝗲𝗸 𝗺𝗼𝗻𝗮𝗿𝗰𝗵𝗶𝗻𝗶, 𝗱𝗼 𝗸𝘁ó𝗿𝗲𝗷 𝗼𝗯𝗳𝗶𝗰𝗶𝗲 𝘇𝗮𝗽𝗼ż𝘆𝗰𝘇𝗮𝗻𝗼 𝗶𝗺𝗶𝗼𝗻𝗮 𝘇 𝗹𝗶𝘁𝗲𝗿𝗮𝘁𝘂𝗿𝘆: „𝗔𝘀𝘁𝗿𝗲𝗮, 𝗚𝗹𝗼𝗿𝗶𝗮𝗻𝗮, 𝗗𝗶𝗮𝗻𝗮, 𝗖𝘆𝗻𝘁𝗵𝗶𝗮, 𝗕𝗲𝗹𝗽𝗵𝗼𝗲𝗯𝗲, 𝗨𝗿𝗮𝗻𝗶𝗮, 𝗝𝘂𝗱𝘆𝘁𝗮, 𝗗𝗲𝗯𝗼𝗿𝗮, 𝗧𝘂𝗰𝗰𝗶𝗮”. Każde z nich, jak pisze prowadząca, kryje „kolejną odsłonę niezwykłego procesu budowania w świadomości poddanych trwałej akceptacji dla niespotykanych w historii Anglii samodzielnych rządów władczyni nie tylko niezamężnej i bezdzietnej, lecz będącej jednocześnie zwierzchniczką Protestanckiego Kościoła Narodowego”. 𝗧𝗿𝘇𝘆 𝘄𝘆𝗸ł𝗮𝗱𝘆, 𝘁𝗿𝘇𝘆 𝗼𝗱𝘀ł𝗼𝗻𝘆: „𝗚𝗼ź𝗱𝘇𝗶𝗸 𝗶 𝘀𝗶𝘁𝗼”, „𝗔𝘀𝘁𝗿𝗼𝗹𝗮𝗯𝗶𝘂𝗺 𝗞𝗿ó𝗹𝗼𝘄𝗲𝗷 𝗪𝗿óż𝗲𝗸”, „𝗡𝗶𝗲 𝗺𝗮 𝘁ę𝗰𝘇𝘆 𝗯𝗲𝘇 𝘀ł𝗼ń𝗰𝗮”.

🔴A skoro w tle dzieje się coś tak pasującego do naszego tematu — warto wiedzieć, co właściwie pokazują w Londynie. W centrum ekspozycji są cztery portrety królowej, w tym najwcześniejsze zachowane, naturalnej wielkości przedstawienie Elżbiety w całej postaci, a wokół — wizerunki Roberta Dudleya, Williama Cecila, Marii Stuart i innych „osób dramatu”. Recenzenci zgodnie zauważają, że wystawa nie próbuje opowiedzieć całego panowania — trzyma się jednego pytania. „Władza na dworze Tudorów rzadko była wypowiadana wprost. Była noszona, inscenizowana i — najskuteczniej — malowana. Elżbieta zrozumiała to wcześnie i, co ważniejsze, miała nad tym kontrolę”, pisze Hinton Magazine. I dalej: „Portret nie był dekoracją. Był systemem kontroli”.

🔴Sam Philip Mould mówi o „fascynującym napięciu między symboliką a człowieczeństwem” — twarze malowane „uderzającym realizmem inspirowanym sztuką niderlandzką” oprawione są w bogaty język pereł, koronek i insygniów. Kuratorsko wystawa pokazuje, jak Elżbieta, „pracując z najbardziej pomysłowymi artystami swoich czasów, nieustannie przekształcała własny obraz, by sprostać monarchicznym ambicjom samotnej kobiety na scenie nadzwyczajnych wyzwań”. Recenzent Hinton podsumowuje to krótko: „Elżbieta nie tylko rządziła. Wiedziała, jak być widzianą rządzącą”.

🔴Nas w Art Transfer interesuje to samo, choć z naszej własnej perspektywy: spotkanie z portretem jako narzędziem, z jego twórcami, dworem, modą, garderobą królowej (dwa tysiące sukien!), z legendami, które przylgnęły do Elżbiety jeszcze za jej życia, i z naukową refleksją, która przyszła dopiero po śmierci Wiktorii. Londyńska wystawa to nasz miły, dodatkowy kontekst — kto może, ten zajrzy w lipcu na Pall Mall; reszta z nas spotka się przy ekranie, w czwartkowe wieczory.

🔴🔴🔴𝗭𝗮𝗽𝗿𝗮𝘀𝘇𝗮𝗺𝘆 𝗱𝗼 𝘄𝘀𝗽ó𝗹𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗽𝗮𝘁𝗿𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮. Jeszcze tylko jutro tj. 14 maja do godz. 19.00 możecie kupić karnet- link do informacji jest w komentarzu pod postem. I pamiętajcie, ze posiadacze karnetów mają dostęp do nagrań przez 15 dni po zakończeniu całego cyklu.

FOT.
1. Hampden Portrait; Steven van der Meulen (lub George Gower), ok. 1563–67, olej na płótnie przeniesionym z deski, 196 × 140 cm. Kolekcja prywatna; obraz nabyty przez Philip Mould Fine Paintings w 2007 r. na aukcji Sotheby's za 2 596 500 £ — wcześniej wisiał zapomniany w sali narad sądu w Aylesbury, w rodzinie Griffitha Hampdena, której podarowała go sama królowa © Philip Mould & Company.

2. Clopton Portrait; English School, ok. 1558 — według galerii „bez wątpienia najwcześniejszy portret królowej po wstąpieniu na tron”. Elżbieta w czerni, z modlitewnikiem i rękawiczkami. Kolekcja Philip Mould & Co. © Philip Mould & Company.

3.Queen Elizabeth I when a Princess; przypisywany Williamowi Scrotsowi (w recenzji pisownia „Scotius”), ok. 1546–47, olej na desce. Royal Collection Trust, Windsor (RCIN 404444) — pierwotnie prawdopodobnie namalowany dla Henryka VIII, pendant do portretu Edwarda VI.

4..English Schhol, Portret Roberta Dudleya, hrabiego Leicesterobert Dudley, Earl of Leicester (1532-88), 1560s © Philip Mould & Company.

11/05/2026

🔴Ponad czterdziestoletnie panowanie Elżbiety I (1558–1603) uchodzi za jedną z najważniejszych epok w dziejach Anglii, często określaną mianem „Złotego Wieku”. Był to czas względnej stabilizacji, rozkwitu kultury oraz wzrostu znaczenia kraju na arenie międzynarodowej. Kluczowym elementem politycznej strategii królowej stało się jej pozostanie niezamężną, co przyniosło jej przydomek „Królowej Dziewicy”.

🔴🔴🔴𝗝𝗮𝗸 𝘄𝘆𝗴𝗹ą𝗱𝗮ł𝘆 𝗽𝗶𝗲𝗿𝘄𝘀𝘇𝗲 𝘄𝗶𝘇𝗲𝗿𝘂𝗻𝗸𝗶 𝗘𝗹ż𝗯𝗶𝗲𝘁𝘆 𝗜 – 𝘇𝗮𝗻𝗶𝗺 𝗻𝗮 𝗱𝗼𝗯𝗿𝗲 𝗻𝗮𝗿𝗼𝗱𝘇𝗶ł 𝘀𝗶ę „𝗸𝘂𝗹𝘁 𝗚𝗹𝗼𝗿𝗶𝗮𝗻𝘆”, 𝗰𝘇𝘆𝗹𝗶 𝘄𝘆𝗶𝗱𝗲𝗮𝗹𝗶𝘇𝗼𝘄𝗮𝗻𝘆 𝗼𝗯𝗿𝗮𝘇 𝗸𝗿ó𝗹𝗼𝘄𝗲𝗷 𝗷𝗮𝗸𝗼 𝗻𝗶𝗲𝗺𝗮𝗹 𝗺𝗶𝘁𝘆𝗰𝘇𝗻𝗲𝗷 𝗗𝘇𝗶𝗲𝘄𝗶𝗰𝘇𝗲𝗷 𝗪ł𝗮𝗱𝗰𝘇𝘆𝗻𝗶, 𝘂𝗼𝘀𝗮𝗯𝗶𝗮𝗷ą𝗰𝗲𝗷 𝗰𝗵𝘄𝗮łę 𝗶 𝗽𝗼𝘁ę𝗴ę 𝗔𝗻𝗴𝗹𝗶𝗶? 𝗜 𝗷𝗮𝗸ą 𝗿𝗼𝗹ę 𝗼𝗱𝗲𝗴𝗿𝗮ł𝗮 𝘄 𝘁𝘆𝗺 𝘄𝘀𝘇𝘆𝘀𝘁𝗸𝗶𝗺 𝗺𝗮𝗹𝗮𝗿𝗸𝗮 𝘇 𝗙𝗹𝗮𝗻𝗱𝗿𝗶𝗶?

🔴 𝗟𝗲𝘃𝗶𝗻𝗮 𝗧𝗲𝗲𝗿𝗹𝗶𝗻𝗰– wyjątkowa miniaturzystka – była jedną z nielicznych kobiet, które zrobiły dużą karierę na dworze Tudorów. Współtworzyła wizerunek Elżbiety I, szczególnie w pierwszych dekadach jej życia i panowania. Jako miniaturzystka i dama dworu działała dokładnie tam, gdzie powstawał intymny, „wewnętrzny” obraz królowej: w prywatnych komnatach, wśród najbliższych poddanych i dyplomatów.

🔴Teerlinc przyjechała do Anglii z Flandrii jako córka znanego miniaturzysty Simona Beninga. Po śmierci Hansa Holbeina przejęła rolę 𝗴łó𝘄𝗻𝗲𝗷 𝘀𝗽𝗲𝗰𝗷𝗮𝗹𝗶𝘀𝘁𝗸𝗶 𝗼𝗱 𝗺𝗶𝗻𝗶𝗮𝘁𝘂𝗿 𝗻𝗮 𝗱𝘄𝗼𝗿𝘇𝗲 i pracowała kolejno dla Henryka VIII, Edwarda VI, Marii I i Elżbiety I; jej roczna pensja była wyższa niż honorarium Holbeina, co dobrze pokazuje, jak wysoko ceniono jej umiejętności. Już w latach 50. XVI wieku otrzymuje zlecenie na portret młodej Elżbiety jako księżniczki, a gdy Elżbieta obejmuje tron, Teerlinc jest już doświadczoną artystką dworską, mającą gotowy „wzorzec” jej twarzy i sprawdzony język reprezentacji.

🔴Z inwentarzy darów noworocznych wiemy, że Teerlinc rok po roku wręcza królowej 𝗺𝗶𝗻𝗶𝗮𝘁𝘂𝗿𝗼𝘄𝗲 𝗽𝗼𝗿𝘁𝗿𝗲𝘁𝘆 – czasem Elżbiety samej, czasem w otoczeniu innych osób. To nie są obrazy do wielkich sal, lecz małe, prywatne obiekty: noszone przy sobie, podarowywane, oglądane z bardzo bliska. W ten sposób powstaje „intymny” kanon wizerunku Elżbiety – widzianej nie tylko jako symbol czy alegoria, ale jako konkretna osoba. W odróżnieniu od późniejszych, mocno zideologizowanych ujęć, wczesne miniatury są bliższe realnemu wyglądowi królowej; niderlandzka szkoła widoczna jest w uważnym traktowaniu rysów twarzy, włosów czy biżuterii.

🔴Teerlinc nie jest „tylko” rzemieślniczką od portretów – pełni też funkcję damy dworu w komnacie prywatnej, więc widzi Elżbietę zarówno w pełnym ceremoniale, jak i w bardziej swobodnych sytuacjach. Do jej działalności portretowej warto doliczyć również 𝗶𝗹𝘂𝗺𝗶𝗻𝗼𝘄𝗮𝗻𝗲 𝗶𝗻𝗶𝗰𝗷𝗮ł𝘆 𝗶 𝗱𝗲𝗸𝗼𝗿𝗼𝘄𝗮𝗻𝗲 𝗱𝗼𝗸𝘂𝗺𝗲𝗻𝘁𝘆 𝘇 𝘄𝗶𝘇𝗲𝗿𝘂𝗻𝗸𝗶𝗲𝗺 𝗸𝗿ó𝗹𝗼𝘄𝗲𝗷, na przykład inicjał w przywileju (indenture) dla kanoników St George’s Chapel w Windsorze. Tutaj portret Elżbiety wpleciony w tekst prawny staje się rodzajem obrazowego „podpisu” władzy – innym, ale bardzo istotnym sposobem funkcjonowania jej wizerunku poza tradycyjnym portretem.

💥💥💥𝗭𝗮𝗽𝗿𝗮𝘀𝘇𝗮𝗺𝘆 𝗱𝗼 𝘂𝗱𝘇𝗶𝗮ł𝘂 𝘄 𝗻𝗼𝘄𝘆𝗺 𝗰𝘆𝗸𝗹𝘂 𝘄𝘆𝗸ł𝗮𝗱ó𝘄 „𝗞𝗔𝗟𝗘𝗝𝗗𝗢𝗦𝗞𝗢𝗣 𝗘𝗟Ż𝗕𝗜𝗘𝗧𝗔Ń𝗦𝗞𝗜”, 𝗽𝗼ś𝘄𝗶ę𝗰𝗼𝗻𝘆𝗺 𝗿óż𝗻𝘆𝗺 𝗼𝗯𝗹𝗶𝗰𝘇𝗼𝗺 𝗸𝗿ó𝗹𝗼𝘄𝗲𝗷 𝗶 𝗷𝗲𝗷 ś𝘄𝗶𝗮𝘁𝗮. 𝟯 𝗰𝘇𝘄𝗮𝗿𝘁𝗸𝗼𝘄𝗲 𝘄𝘆𝗸ł𝗮𝗱𝘆 𝗼𝗻𝗹𝗶𝗻𝗲 𝗷𝘂ż 𝗼𝗱 𝟭𝟰 𝗺𝗮𝗷𝗮 𝗼 𝗴𝗼𝗱𝘇. 𝟮𝟬.𝟬𝟬 𝗻𝗮 𝗽𝗹𝗮𝘁𝗳𝗼𝗿𝗺𝗶𝗲 𝗭𝗼𝗼𝗺.

👉Szczegółowy opis wykładów i link do zakupu karnetów znajdziecie w linku pod postem. Cykl przygotowała i prowadzi 𝗞𝗔𝗝𝗔 𝗥𝗨𝗣𝗢𝗖𝗜Ń𝗦𝗞𝗔.
👉przypominamy, ze posiadacze karnetów otrzymują dostęp do nagrań przez 15 dni po zakończeniu cyklu.

FOT.
1. Levina Teerlinc (atr.), „Elżbieta I” (ok. 1560–1565), miniatura na welinie, Royal Collection Trust, Londyn. Jedno z kluczowych wczesnych ujęć młodej królowej, zaliczane do grupy miniatur przypisywanych Teerlinc.
2. Levina Teerlinc (atr.), „Portret miniaturowy księżniczki Elżbiety Tudor” (ok. 1550–1551), miniatura, Royal Collection, Windsor. Wczesne wyobrażenie Elżbiety przed objęciem tronu, związane z niderlandzką tradycją miniatury
3.Levina Teerlinc (atr.), iluminowany dokument „Indenture between Queen Elizabeth I and the Dean and Canons of St George’s Chapel, Windsor”, 30 sierpnia 1559, The National Archives, Londyn (sygn. E.36/277). Inicjał z popiersiem Elżbiety ukazuje, jak portret królowej funkcjonował również w kontekście dokumentów prawnych i ceremoniału
4.Illuminated initial membrane, with portrait of Elizabeth I, Court of King's Bench: Coram Rege Roll (Easter Term, 1572) – czyli pierwsza, dekorowana karta akta sądowego Court of King’s Bench (Coram Rege Roll) z sesji wielkanocnej 1572 roku
5.„Elżbieta I przyjmująca ambasadorów, ok. 1558, gwasz na papierze, przypisywany Levinie Bening-Teerlinc, Hessen Kassel Heritage, Kassel. Ceremonialna scena przedstawia młodą królową na tronie, otoczoną dworem, w chwili przyjęcia poselstwa

04/05/2026

🔴🔴🔴𝗙𝗥𝗔𝗡𝗖𝗨𝗦𝗞𝗜 𝗦𝗭𝗬𝗞 𝗜 𝗣𝗧𝗔𝗦𝗜 𝗞𝗥𝗭𝗬𝗞, 𝗖𝗭𝗬𝗟𝗜 𝗖𝗢 ŁĄ𝗖𝗭𝗬 𝗖𝗭𝗔𝗣𝗟Ę 𝗭 𝗕𝗜Ż𝗨𝗧𝗘𝗥𝗜Ą?
𝗢𝗣𝗢𝗪𝗜𝗘ŚĆ 𝗢 𝗕𝗜Ż𝗨𝗧𝗘𝗥𝗜𝗜 𝗛𝗜𝗦𝗧𝗢𝗥𝗬𝗖𝗭𝗡𝗘𝗝

wykład online 8 maja- PIĄTEK godz. 20.00

💥💥💥𝗪𝗬𝗞Ł𝗔𝗗 𝗕𝗘𝗭𝗣Ł𝗔𝗧𝗡𝗬, 𝗪𝗘𝗝Ś𝗖𝗜Ó𝗪𝗞𝗜 𝗗𝗢𝗦𝗧Ę𝗣𝗡𝗘 𝗗𝗢 𝗣𝗢𝗕𝗥𝗔𝗡𝗜𝗔 𝗧𝗬𝗟𝗞𝗢 𝗗𝗢 Ś𝗥𝗢𝗗𝗬 𝟲 𝗠𝗔𝗝𝗔 𝗗𝗢 𝗚𝗢𝗗𝗭. 𝟮𝟯.𝟬𝟬

🔴Kiedy myślimy o historii sztuki, najczęściej stają nam przed oczami obrazy i rzeźby. Tymczasem obok malarzy i rzeźbiarzy przez wieki pracowali złotnicy, hafciarki, modystki, snycerze, introligatorzy, zegarmistrzowie i wytwórcy broni paradnej — to oni decydowali, jak wyglądała korona władcy, czym zdobiła się dama dworu, jaką oprawę otrzymywała liturgia i w jakich sprzętach jadano, podróżowano czy przyjmowano gości. Ich dzieła — kunsztowne, często zachwycająco złożone technicznie — opowiadają o gustach epok, szlakach handlowych i wędrówkach motywów między kulturami nie mniej niż płótna wielkich mistrzów.

🔴Nasz kolejny wykład poświęcimy rzemiosłu artystycznemu — pierwszy z tego zakresu w naszym programie .𝗔 𝗻𝗮 𝗽𝗼𝗰𝘇ą𝘁𝗲𝗸 𝘇𝗮𝗯𝗶𝗲𝗿𝘇𝗲𝗺𝘆 𝗪𝗮𝘀 𝘄 ś𝘄𝗶𝗮𝘁, 𝘄 𝗸𝘁ó𝗿𝘆𝗺 𝗿𝘇𝗲𝗺𝗶𝗼𝘀ł𝗼, 𝗺𝗼𝗱𝗮 𝗶 𝗼𝗿𝗻𝗶𝘁𝗼𝗹𝗼𝗴𝗶𝗮 𝘀𝗽𝗹𝗮𝘁𝗮𝗷ą 𝘀𝗶ę 𝘄 𝗷𝗲𝗱𝗻𝗼 🙂

🔴FRANCUSKI SZYK I PTASI KRZYK, CZYLI CO ŁĄCZY CZAPLĘ Z BIŻUTERIĄ?

Co można nosić na głowie? Czapki, berety, peruki, słuchawki, spinki…nic? Obecnie opcji jest mniej niż więcej, za to w minionych epokach niepodobna było wyjść z domu bez odpowiedniego nakrycia głowy lub chociażby jej przystrojenia. W XIX wieku pan bez cylindra budził zgorszenie, panie tym bardziej musiały zakrywać głowy, choć one miały większy wybór. Od czepców, kapeluszy i welonów, po ozdobne grzebienie, diademy i wypchane ptaki (sic!). Świat mody i rzemiosła skrywa w sobie wiele akcesoriów, które już dawno wyszły z użycia, choć towarzyszyły naszym przodkom przez setki lat.

🔴 Nieodzownym elementem garderoby przez wieki były pióra, wpinano je pojedynczo lub układano całe kompozycje, czasem dokładano do nich złotniczą oprawę. Jeśli macie zapędy ornitologiczne, to może skojarzycie nazwę – egretta garzetta (czapla nadobna). Ta piękna ptaszyna niemal wyginęła w XVII stuleciu przez zapędy mody, a dokładnie popularność egret. To właśnie one będą bohaterkami naszego wykładu.

🔴Egreta jednak nie jedno ma imię, a tym bardziej wygląd. Dlatego w trakcie naszego spotkania wyruszymy w podróż od Francji, przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów, Imperium Osmańskie, aż po kraj Wielkich Mogołów i Indie. Od XV wieku do współczesności. Prześledzimy różne oblicza i nazwy egret oraz proces ich ewolucji. Nie zabraknie także innych przykładów wykorzystania piór, które przez wieki zdobiły stroje, głowy i przestrzeń wysoko urodzonych, doprowadzając zarówno do przetrzebienia gatunków, jak i utworzenia pierwszych towarzystw walczących o ochronę ptaków. Opowiemy także o symbolice egret, bo przedmioty sprzed lat zazwyczaj nie były tylko ozdobą, często niosły w sobie ukryte dla nas znaczenia.

🔴 Wykład przygotowała i prowadzi Marta Norenberg Muzealny Jednorożec - Marta Norenberg

👉👉👉𝗕𝗘𝗭𝗣Ł𝗔𝗧𝗡𝗘 𝗪𝗘𝗝Ś𝗖𝗜Ó𝗪𝗞𝗜 𝗦Ą 𝗗𝗢 𝗣𝗢𝗕𝗥𝗔𝗡𝗜𝗔 𝗪𝗬ŁĄ𝗖𝗭𝗡𝗜𝗘 𝗗𝗢 Ś𝗥𝗢𝗗𝗬 𝟲 𝗠𝗔𝗝𝗔 𝗗𝗢 𝗚𝗢𝗗𝗭. 𝟮𝟯.𝟬𝟬. 𝗟𝗶𝗻𝗸 𝗱𝗼 𝗽𝗼𝗯𝗿𝗮𝗻𝗶𝗮 𝘄 𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗿𝘇𝘂 𝗽𝗼𝗱 𝗽𝗼𝘀𝘁𝗲𝗺. 𝗣𝗥𝗭𝗬𝗣𝗢𝗠𝗜𝗡𝗔𝗠𝗬 𝗢 𝗞𝗢𝗡𝗜𝗘𝗖𝗭𝗡𝗢Ś𝗖𝗜 𝗥𝗘𝗝𝗘𝗦𝗧𝗥𝗢𝗪𝗔𝗡𝗜𝗔 𝗦𝗜Ę 𝗜𝗠𝗜𝗘𝗡𝗜𝗘𝗠 𝗜 𝗡𝗔𝗭𝗪𝗜𝗦𝗞𝗜𝗘𝗠 - 𝗡𝗔 𝗡𝗔𝗦𝗭𝗘 𝗪𝗬𝗞Ł𝗔𝗗𝗬 𝗡𝗔 𝗭𝗢𝗢𝗠𝗜𝗘 𝗦Ł𝗨𝗖𝗛𝗔𝗖𝗭𝗘 𝗜 𝗦Ł𝗨𝗖𝗛𝗔𝗖𝗭𝗞𝗜 𝗪𝗖𝗛𝗢𝗗𝗭Ą 𝗣𝗥𝗭𝗘𝗭 "𝗣𝗢𝗖𝗭𝗘𝗞𝗔𝗟𝗡𝗜Ę", 𝗚𝗗𝗭𝗜𝗘 𝗦𝗣𝗥𝗔𝗪𝗗𝗭𝗔𝗠𝗬 𝗪𝗘𝗝Ś𝗖𝗜Ó𝗪𝗞𝗜.

FOT.
1.Louis Marie Sicard, Maria Antonina, 1782
2. Egreta, koniec XVII wieku, Museum of Applied Arts w Budapeszcie
3. Paul Poiret, turban kobiecy, 1911, Los Angeles County Museum of Art.
4. Egreta księcia Franciszka I, 1600, Muzeum Regionalne w Szczecinie.
5. Jan Thomas van Ieperen, Gundakar, książę Dietrichsteina, 1667, Kunsthistorisches Museum w Wiedniu.

01/05/2026

💥💥💥𝗣𝗼𝗱𝗿óż 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘇 𝗦𝘇𝘁𝘂𝗸ę 𝘄 𝗼𝘀𝘁𝗮𝘁𝗻𝗶𝗺 𝗷𝘂ż 𝗦𝗲𝘇𝗼𝗻𝗶𝗲 𝟲. 𝘄𝗿𝗮𝗰𝗮 – 𝗶 𝘁𝗼 𝘄 𝗻𝗮𝗷𝗯𝗮𝗿𝗱𝘇𝗶𝗲𝗷 𝗽𝗿𝘇𝗲ł𝗼𝗺𝗼𝘄𝘆𝗺 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝗰𝗶𝗲 𝗵𝗶𝘀𝘁𝗼𝗿𝗶𝗶

🔴XIX wiek zaczyna się od potrzeby ciszy. Europa, zmęczona wojnami napoleońskimi, szuka stabilizacji i porządku. W sztuce pojawiają się kameralne wnętrza, sceny codzienności, świat mieszczańskich wartości. Ale pod tą powierzchnią szybko zaczyna narastać napięcie.

🔴Bo to także czas rewolucji – politycznych i artystycznych. Obok obrazów spokoju pojawiają się wizje barykad, egzotyczne fantazje o odległych światach, a przede wszystkim młodzi artyści, którzy coraz wyraźniej czują, że zastany porządek nie odpowiada ich doświadczeniu.

🔴 W połowie wieku sztuka zostaje silnie uporządkowana przez akademie i instytucje. Salony decydują o tym, co jest „dobre”, państwo wykorzystuje sztukę do budowania swojej potęgi i narracji historycznej. Powstają monumentalne obrazy i reprezentacyjne gmachy — imponujące, ale coraz częściej postrzegane jako zbyt odległe od rzeczywistości.

I wtedy pojawia się sprzeciw.

🔴Artyści zaczynają odrzucać akademickie zasady, szukając własnego języka. Realizm, impresjonizm, postimpresjonizm — to nie tylko zmiany stylu, ale radykalna zmiana myślenia o tym, czym jest obraz i kim jest artysta. Courbet, Monet, Cézanne, van Gogh, Gauguin — każdy z nich na swój sposób przesuwa granice.

🔴Równolegle toczy się historia sztuki polskiej — szczególna, bo tworzona w cieniu braku państwowości. Matejko buduje wizualną pamięć narodu, jego uczniowie zaczynają jednak patrzeć w inną stronę: ku nowoczesności, symbolice, energii współczesnego świata i lokalnej tradycji.

🔴𝗧𝗲𝗻 𝘀𝗲𝘇𝗼𝗻 𝗣𝗢𝗗𝗥ÓŻ𝗬 𝗣𝗥𝗭𝗘𝗭 𝗦𝗭𝗧𝗨𝗞Ę 𝘁𝗼 𝗼𝗽𝗼𝘄𝗶𝗲ść 𝗼 𝘇𝗺𝗶𝗮𝗻𝗶𝗲 — 𝗻𝗶𝗲 𝘁𝘆𝗹𝗸𝗼 𝘀𝘁𝘆𝗹ó𝘄, 𝗮𝗹𝗲 𝘀𝗽𝗼𝘀𝗼𝗯𝘂 𝘄𝗶𝗱𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 ś𝘄𝗶𝗮𝘁𝗮. Aby dowiedzieć się więcej i dołączyć do ostatniego sezonu „Podróży przez sztukę”, który przygotowała i prowadzi dr Aleksandra Janiszewska-Cardone . Aleksandra Janiszewska o sztuce zajrzyjcie na naszą stronę. Znajdziecie tam opisy poszczególnych wykładów i możliwość zakupu karnetu. Link w komentarzu pod postem.
𝟲 𝗺𝗮𝗷𝗮 — 𝗡𝗶𝗲ś𝗺𝗶𝗮ł𝗲 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗺𝗶𝗮𝗻𝘆 𝗽𝗶𝗲𝗿𝘄𝘀𝘇𝗲𝗷 𝗽𝗼ł𝗼𝘄𝘆 𝘄𝗶𝗲𝗸𝘂
𝟭𝟯 𝗺𝗮𝗷𝗮 — 𝗦𝘇𝘁𝘂𝗸𝗮 𝗼𝗳𝗶𝗰𝗷𝗮𝗹𝗻𝗮: 𝗮𝗸𝗮𝗱𝗲𝗺𝗶𝗲 𝗶 𝗽𝗿𝗼𝗽𝗮𝗴𝗮𝗻𝗱𝗮
𝟮𝟬 𝗺𝗮𝗷𝗮 — 𝗦𝘇𝘁𝘂𝗸𝗮 𝗯𝘂𝗻𝘁𝘂: 𝗼𝗱 𝗿𝗲𝗮𝗹𝗶𝘇𝗺𝘂 𝗱𝗼 𝗽𝗼𝘀𝘁𝗶𝗺𝗽𝗿𝗲𝘀𝗷𝗼𝗻𝗶𝘇𝗺𝘂
𝟮𝟳 𝗺𝗮𝗷𝗮 — 𝗕𝗼𝗴𝗮𝗰𝘁𝘄𝗼 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗺𝗶𝗮𝗻 𝘀𝘇𝘁𝘂𝗸𝗶 𝘄 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗰𝗲
Zapraszamy!

Fot.
1.Georg Friedrich Kersting, „Hafciarka przy oknie”, ok. 1817, Muzeum Narodowe w Warszawie
2.Jean-Auguste-Dominique Ingres, „Portret pana Bertin”, 1832, Luwr, Paryż
3. Eugène Delacroix, „Śmierć Sardanapala”, 1827, Luwr, Paryż
4.Lawrence Alma-Tadema, „Róże Heliogabala”, 1888, kolekcja prywatna
5. Paul Gauguin, „Wizja po kazaniu (Jakub walczący z aniołem)”, 1888, Scottish National Gallery, Edynburg
6. Olga Boznańska, „W oranżerii”, 1890, Muzeum Narodowe w Warszawie

28/04/2026

🔴🔴🔴Dziś dzieła 𝗺𝗶𝘀𝘁𝗿𝘇ó𝘄 𝘄ł𝗼𝘀𝗸𝗶𝗲𝗴𝗼 𝗾𝘂𝗮𝘁𝘁𝗿𝗼𝗰𝗲𝗻𝘁𝗮 nabrały wiekowej patyny, a zagadkowe okoliczności ich powstawania oraz warsztatowe sekrety dzieł powodują, że fascynują nie tylko treścią i wyrafinowaną formą, ale stanowią fascynujące mikrohistorie, niekiedy nawet związane z polskimi kolekcjami!

🔴𝗠𝗶𝘀𝘁𝘆𝗸𝗮𝗺𝗶 𝗶 𝗺𝗮𝗿𝘇𝘆𝗰𝗶𝗲𝗹𝗮𝗺𝗶 Richard Mu**er określił już ponad sto lat temu grupę włoskich malarzy wieku XV, i choć od ogłoszenia drukiem pracy profesora minęło kilkanaście dekad, nawet w dzisiejszym zracjonalizowanym świecie dzieła związanych w Florencją mistrzów tamtego czasu kojarzą się nieodparcie z mistycznymi uniesieniami i błogim marzycielstwem.

💥💥💥Majowy cykl 3 wykładów online pt. 𝗠𝗜𝗦𝗧𝗬𝗖𝗬 𝗜 𝗠𝗔𝗥𝗭𝗬𝗖𝗜𝗘𝗟𝗘. 𝗠𝗜𝗦𝗧𝗥𝗭𝗢𝗪𝗜𝗘 𝗙𝗟𝗢𝗥𝗘𝗡𝗖𝗞𝗜𝗘𝗚𝗢 𝗥𝗘𝗡𝗘𝗦𝗔𝗡𝗦𝗨 poświęcimy mistrzowi malarskich orszaków – 𝗙𝗿𝗮𝗻𝗰𝗲𝘀𝗰𝗼 𝗣𝗲𝘀𝗲𝗹𝗹𝗶𝗻𝗼, pełnemu medytacyjnego skupienia 𝗣𝗮𝗼𝗹𝗼 𝗨𝗰𝗰𝗲𝗹𝗹𝗼 oraz zdumiewającemu malarzowi zwierząt –𝗣𝗶𝗲𝗿𝗼 𝗱𝗶 𝗖𝗼𝘀𝗶𝗺𝗼. Nie zabraknie także najbardziej znanego mistrza XV-wiecznej Florencji – 𝗦𝗮𝗻𝗱𝗿𝗼 𝗕𝗼𝘁𝗶𝗰𝗲𝗹𝗹𝗲𝗴𝗼.

👉𝟭𝟭 𝗺𝗮𝗷𝗮 𝟮𝟬𝟮𝟲 𝗙𝗿𝗮𝗻𝗰𝗲𝘀𝗰𝗼 𝗣𝗲𝘀𝗲𝗹𝗹𝗶𝗻𝗼 𝗶 𝗣𝗮𝗼𝗹𝗼 𝗨𝗰𝗰𝗲𝗹𝗹𝗼
Pesellino, który zmarł w wieku zaledwie 35 lat, tworzył niewielkie obrazy o wielkiej narracyjnej sile – pełne detalu, koloru i subtelności inspirowanej Fra Angelico. Zestawimy je z twórczością Paola Uccella – mistrza perspektywy, artysty jednocześnie zakorzenionego w XV wieku i zaskakująco współczesnego. Jego sztuka inspirowała m.in. de Chirico, Rousseau i Witkacego.

👉𝟭𝟴 𝗺𝗮𝗷𝗮 𝟮𝟬𝟮𝟲 𝗦𝗮𝗻𝗱𝗿𝗼 𝗕𝗼𝘁𝘁𝗶𝗰𝗲𝗹𝗹𝗶
Tym razem spojrzymy na mniej znane dzieła Botticellego. Odkryjemy, jak „poeta konturu” wyrasta z tradycji florenckiej i jak wiele jeszcze kryje się poza jego najsłynniejszymi obrazami.

👉𝟮𝟱 𝗺𝗮𝗷𝗮 𝟮𝟬𝟮𝟲 𝗣𝗶𝗲𝗿𝗼 𝗱𝗶 𝗖𝗼𝘀𝗶𝗺𝗼
Artysta o niezwykłej wyobraźni – od fresków w Kaplicy Sykstyńskiej po inspiracje Owidiuszem i Lukrecjuszem. W jego sztuce splatają się mitologia, neoplatońska symbolika i zagadkowa poezja. Przyjrzymy się także pejzażowi uznanemu przez Panofsky’ego za pierwszy nowożytny krajobraz.

🔴🔴🔴 Zapraszamy do udziału w nowych wykładach, które przygotował i poprowadzi 𝗣𝗮𝘄𝗲ł 𝗕𝗶𝗲ń.Informacje o zakupie karnetów znajdziecie w linku w komentarzu pod postem.

FOT.1. Paolo Uc***lo, „Święty Jerzy i smok”, ok. 1470, National Gallery, Londyn
2. Francesco di Stefano zw. Pesellino, „Alegoria Kartaginy”, ok. 1448, Ermitaż, Sankt Petersburg
3. Francesco di Stefano zw. Pesellino, „Alegoria Kartaginy” (miniatura z rękopisu „De Secundo Bello Punico” Silusza Italicusa), ok. 1448, Ermitaż, Sankt Petersburg
4. Piero di Cosimo, „Perseusz wyzwalający Andromedę” (Perseus Freeing Andromeda), ok. 1510–1515, Galleria degli Uffizi
5. Sandro Botticelli ( lub jego warsztat), „Portret młodej kobiety z profilu” , ok. 1475–1480, Gemäldegalerie, Berlin

25/04/2026

💥💥💥Rzemiosło wychodzi z cienia sztuk wysokich. W maju zapraszamy na trzy wyjątkowe spotkania, podczas których przyjrzymy się, jak idee i style zmieniały nie tylko obrazy i rzeźby, ale też przedmioty towarzyszące ludziom na co dzień – meble, tkaniny, biżuterię, detale wnętrz. 𝗖𝘆𝗸𝗹 𝟯 𝘄𝘆𝗸ł𝗮𝗱ó𝘄 𝗞𝗨 𝗖𝗛𝗪𝗔𝗟𝗘 𝗥𝗭𝗘𝗠𝗜𝗢𝗦Ł𝗔! to podróż od angielskiego Arts & Crafts, przez szkocki Glasgow Style, aż po wiedeńskie Wiener Werkstätte – trzy nurty, które przygotowały grunt pod secesję i nowoczesny design, przywracając rzemiosłu należne mu miejsce w historii sztuki.

🔴𝟭𝟱 𝗺𝗮𝗷𝗮-𝗔𝗿𝘁𝘀 & 𝗖𝗿𝗮𝗳𝘁𝘀 – 𝗔𝗻𝗴𝗹𝗶𝗮
W połowie XIX wieku w Anglii rodzi się ruch, który buntuje się przeciw anonimowej, fabrycznej produkcji i akademickim konwenansom. Prerafaelici, a później twórcy Arts & Crafts, sięgają do średniowiecza, natury i ręcznego rzemiosła, by na nowo zdefiniować pojęcie piękna w świecie zdominowanym przez kapitalizm i maszynę. Zamiast marmuru i brązu wybierają drewno, tkaniny, metal i szkło – traktując domowe wnętrze jako uprzywilejowaną przestrzeń sztuki. Podczas wykładu przyjrzymy się ich manifestom, idei „uczciwej” pracy rąk oraz przedmiotom, które stały się jednym z fundamentów późniejszej secesji

🔴𝟮𝟮 𝗺𝗮𝗷𝗮 – 𝗚𝗹𝗮𝘀𝗴𝗼𝘄 𝗦𝘁𝘆𝗹𝗲, 𝗦𝘇𝗸𝗼𝗰𝗷𝗮
Na przełomie XIX i XX wieku Glasgow staje się laboratorium nowej estetyki, w której krzyżują się wpływy Arts & Crafts, celtyckiego odrodzenia i japonizmu. W kręgu Glasgow School of Art działa około 75 projektantek i projektantów, wśród nich The Four – Charles Rennie Mackintosh, Margaret Macdonald, Frances Macdonald i James Herbert McNair – tworzących niezwykle spójny język prostych brył, wydłużonych proporcji i ascetycznych, roślinnych motywów. Ich meble, wnętrza kawiarni i domów, z Room de Luxe w słynnych Willow Tearooms na czele, pokazują, jak detal – linia krzesła, rytm okien, ornament róży – buduje atmosferę całej przestrzeni. W trakcie wykładu prześledzimy, jak Glasgow Style stał się jedną z najważniejszych odsłon secesji w Brytanii i ważnym punktem odniesienia dla twórców w Wiedniu.

🔴𝟮𝟵 𝗺𝗮𝗷𝗮 – 𝗪𝗶𝗲𝗻𝗲𝗿 𝗪𝗲𝗿𝗸𝘀𝘁ä𝘁𝘁𝗲, 𝗪𝗶𝗲𝗱𝗲ń
Na początku XX wieku Wiedeń, stolica monarchii Habsburgów, staje się miejscem, w którym idea Gesamtkunstwerk przybiera wyjątkowo konsekwentną formę. Z inicjatywy Josefa Hoffmanna i Kolomana Mosera powstają Warsztaty Wiedeńskie – spółdzielnia artystów, która łączy architektów, projektantów, rzemieślników i producentów, by „od piwnicy po dach” przeprojektować codzienność. Zacierając granicę między sztuką wysoką a rzemiosłem, Wiener Werkstätte tworzy metaloplastykę, meble, ceramikę, tkaniny, biżuterię i druk, w których geometryczna dyscyplina formy spotyka się z precyzyjnym detalem. Podczas wykładu przyjrzymy się ich realizacjom – od sanatorium w Purkersdorfie po Pałac Stocleta – oraz temu, jak ten wiedeński eksperyment wyznaczył kierunek dla modernizmu i na trwałe odmienił historię designu.

🔴🔴🔴 Cykl przygotowała i prowadzi 𝗠𝗮𝗿𝘁𝗮 𝗡𝗼𝗿𝗲𝗻𝗯𝗲𝗿𝗴 sztuki i złotniczka oraz autorka książki „Muzealny Jednorożec. Kurioza i osobliwości ze świata sztuki”, zafascynowana światem rzemiosła artystycznego i jego symboliki. Pod szyldem Sztuk Kilka od 2013 roku tworzy unikatową biżuterię ze srebra, a na Instagramie .jednorozec tropi znaczenia ukryte w przedmiotach, odkrywa mniej znane oblicza sztuki oraz dodaje lekkości eksponatom muzealnym.

👉 link do zakupu karnetów znajdziecie w komentarzu pod postem. Zapraszamy!

FOT.
1. Charles Robert Ashbee, broszka “Ptak bagienny”, 1901.
2. William Morris, projekt tkaniny “Rose”, 1882.
3.Margaret MacDonald Mackintosh, obraz „Biała róża i czerwona róża”, 1902.
4.Margaret MacDonald Mackintosh, haftowane panele, 1902.
5.Dagobert Peche, srebrny pojemnik, 1920.
6. Koloman Moser, szafa z Sypialni Apartamentu Eisler-Terramare, 1903.

Fundacja Art Transfer

13/05/2026

11/05/2026

04/05/2026

01/05/2026

28/04/2026

25/04/2026

Adres

Godziny Otwarcia

Telefon

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Ta Organizacja

Skróty

Udostępnij

Poniedziałek	09:00 - 17:00
Wtorek	09:00 - 17:00
Środa	09:00 - 17:00
Czwartek	09:00 - 17:00
Piątek	09:00 - 17:00