Stowarzyszenie Od-Do

18/10/2025

16/10/2025

„Wstyd jest reakcją na porażkę i wynikające z niej poczucie gorszości – zwłaszcza wtedy, gdy do niepowodzenia dojdzie tam, gdzie spodziewano się sukcesu. W takich sytuacjach człowiek zawsze ma wrażenie, że inni potraktują jego niepowodzenie jako porażkę. Porażki, których następstwem jest uczucie wstydu, miewają bardzo rozmaity charakter: mogą, na przykład, dotyczyć obszaru nauki lub pracy zawodowej; nabywania pożądanego akcentu, wyglądu ciała, ubioru lub umiejętności społecznych; zdobywania akceptacji innych i dołączania do jakiejś grupy społecznej; zdobywania informacji; dostrzegania społecznych wymogów danej sytuacji i adekwatnego reagowania; zdobywania symboli statusu oraz społecznego i materialnego sukcesu; utrzymywania kontroli nad okazywaniem emocji; kontrolowania własnego ciała. Uważam jednak, że najcięższą porażką jest niemożność wywołania empatycznej reakcji drugiej osoby. Podążając za hipotezą Brouceka (1979), zgodnie z którą doświadczenia skuteczności to podstawa budowania poczucia tożsamości, możemy zakładać, że jedna z najbardziej podstawowych form skuteczności przejawia się w zdolności dziecka do komunikowania własnych potrzeb oraz w tym, że matka lub inny podstawowy opiekun rozumie te komunikaty. To samo dotyczy osób dorosłych. Gdy pozostajemy w kontakcie z przyjaznymi ludźmi, którzy okazują empatyczne zrozumienie naszych doświadczeń i trudności, czujemy się względnie wolni od wstydu; mamy poczucie, że między naszym i ich doświadczeniem istnieje ciągłość”.

Phil Mollon „Wstyd i zazdrość. Ukryty zamęt”
( str. 37).
fot unsplash

16/10/2025

⚖️ Cz. 1 — Zanim Sejm uchwali ustawę o zawodzie psychologa, porozmawiajmy o tym, czego w niej wciąż brakuje.

Ministerstwo wykonało ogromną pracę.
To dobry moment, by dopracować rozwiązania - bo bezpieczeństwo publiczne wymaga wiedzy o kwalifikacjach.

📊Ocena Skutków Regulacji do projektu #1344 zapowiada, że rejestr psychologów „pozwoli zweryfikować uprawnienia". W praktyce pokaże tylko, czy ktoś chce uzyskać prawo wykonywania zawodu – bez informacji o specjalizacji i zakresie kompetencji.
To zbyt mało, by obywatel mógł ocenić, czy dana osoba ma kwalifikacje do konkretnej pomocy lub usługi. Wszak czym innym zajmuje się psycholog szkolny, a czym innym psycholog transportu czy psycholog zdrowia.

W przypadku psychologii klinicznej powstaje jeszcze większa niejasność:
▪ czy „psychologiem klinicznym” jest osoba, która mając dyplom uczelni pracuje w podmiocie leczniczym,
▪ czy ta, która dodatkowo po studiach ukończyła formalne szkolenie specjalizacyjne w CMKP i zdała egzamin państwowy PESoz?

📄 OSR do projektu #1344 wskazuje ok. 200 tys. studentów i absolwentów psychologii.
Jednocześnie szacuje się, że tylko ok. 50 tys. osób wykonuje zawód psychologa w rozumieniu projektu, z czego ok. 5 tys. pracuje w systemie ochrony zdrowia.
A wśród wszystkich psychologów zaledwie 1 258 ma dyplom specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej (egzamin państwowy w CEM).

Co jeszcze ciekawsze – część opisowa OSR koncentruje się na problemach związanych ze zdrowiem psychicznym. To jednak tylko fragment pola, w którym faktycznie pracują psychologowie.
Ustawa bezpośrednio wpłynie na uczelnie, praktyki i szkolenia – a OSR tego w ogóle nie analizuje.

📉 Skoro OSR obejmuje jedynie fragment środowiska i rynku psychologii, Sejm nie dysponuje pełnymi danymi o skutkach wprowadzenia ustawy dla całej dyscypliny.
Tak zawężony zakres analizy może sugerować, że w praktyce projekt ma uregulować wybrane obszary specjalistyczne - np. psychologa klinicznego, sądowego, sportu, transportu czy edukacji. Wtedy należałoby rozważyć poprawkę doprecyzowującą zakres ustawy.

🔍 To ważny moment, by ten brak doprecyzować.
Bez tego nie da się zapewnić jakości usług ani bezpieczeństwa osób korzystających z pomocy i diagnozy psychologicznej.

W Wielkiej Brytanii zawód psychologa chroniony jest przez system 9 tytułów specjalistycznych.
👉 Dzięki temu wiadomo, kto musi być wpisany do publicznego rejestru, a kto może używać tytułu „psycholog” bez rejestracji - w zależności od kompetencji.

Dziś mamy szansę stworzyć nowoczesne prawo, które jasno określi odpowiedzialność i przygotowanie zawodowe psychologów.

Rejestr powinien pokazywać nie tylko formalny tytuł, ale także realne kompetencje – tak, by obywatele mieli pewność, że trafiają do właściwego specjalisty.

12/10/2025

10/10/2025

"(…) narcyzm rozwija się za sprawą negowania własnych uczuć. Chociaż zaprzeczanie dotyczy wszystkich uczuć, najsilniej blokowane są smutek i lęk. Wyróżniają się one tym, że ujawniając je, jednostka czuje się odsłonięta i narażona na atak. Wyrażanie smutku prowadzi do uświadomienia sobie straty i wzbudza tęsknotę. Jeśli tęsknimy za inną osobą lub jej potrzebujemy, wystawiamy się na niebezpieczeństwo odrzucenia lub upokorzenia. Wyzbycie się pragnień lub ich negowanie to obrona przed możliwym zranieniem. Podobny cel ma negowanie lęku. Kiedy ktoś nie czuje strachu, to nie naraża się na krzywdę; nikt go nie może zranić. Negowanie smutku i lęku pozwala nam prezentować obraz osoby niezależnej, odważnej i silnej. Ten obraz ukrywa naszą wrażliwość przed nami samymi i przed otoczeniem. Jest on jednak tylko fasadą i nie ma mocy sprawczej. W samym obrazie nie kryje się żadna siła – znaleźć ją można tylko w uczuciach."

Alexander Lowen, Narcyzm. Zaprzeczenie prawdziwemu Ja, przeł. Paweł Luboński, Wyd. Czarna Owca, Warszawa 2021, s. 93.

fot Mary Anne Twimbers

09/10/2025

👉 „Myślałam, że nic się już nie zmieni. Ale terapia DDA dała mi poczucie, że mam wybór. Że mogę żyć inaczej niż w domu, z którego wyszłam.”

📌 Ty też możesz zrobić pierwszy krok.
👉 Terapia DDA w Od-Do – napisz do nas, zadzwoń, przyjdź.

https://www.od-do.org/kim-jestesmy

08/10/2025

Facebook-f Youtube Bukowskiego 1 lok.40, 15-066 Białystok [email protected] O nas Zespół Zaufali nam Statut i sprawozdania Członkostwo w sieciach i zespołach Identyfikacja wizualna Certyfikaty i nagrody Galeria Aktualności Oferta Projekty Realizowane projekty Projekty zakończone OWES Subregio...