W latach 1953-1954 rozpoczęło się płetwonurkowanie w będącej poprzedniczką LOK Lidze Przyjaciół Żołnierza. Wtedy to pierwsi entuzjaści tego sportu pozostając pod wpływem doniesień prasowych oraz filmów dokumentalnych rozpoczęli sprowadzanie z zagranicy płetw i masek które wykorzystywali podczas zanurzenia się pod wodą. Wiosną 1955 roku do Polski sprowadzono pierwsze trzy aparaty powietrzne C.G. Po
wstaje w tym roku pierwsza w Polsce, licząca 11 członków sekcja nurkowania swobodnego przy Klubie Morskim Ligi Przyjaciół Żołnierza. Otrzymała ona trzy aparaty tlenowe "Medi-Nixse". Jesienią 1955 roku płetwonurkowie Ligi Przyjaciół Żołnierza posługują się już polskimi płetwami i maskami, a w 1957 roku testują pierwsze polskie aparaty powietrzne wyprodukowane w Zakładach Mechaniki Precyzyjnej w Gdańsku Oliwie. Nurkowania w tych aparatach, a szczególnie ich duże opory oddechowe wspominane są do dziś. Rok 1957 jest rokiem w którym masowo powstają kluby płetwonurkowe w Lidze Przyjaciół Żołnierza. Do nurkowania wykorzystywane są aparaty Neptun P-1, Mors P-21, Mors P-31, Elf P-11, R-7 Kajman PR-27 oraz Marlin R-8. W roku 1959 zorganizowane zostały na Krymie pierwsze zawody płetwonurków. Od tego czasu ekipa LPŻ każdego roku uczestniczy w międzynarodowych zawodach płetwonurków. Po IV Zjeździe Ligi Przyjaciół Żołnierza (12-13 listopada) powstaje Liga Obrony Kraju. Od tego czasu datuje się wyraźny wzrost zainteresowania płetwonurkowaniem oraz zwiększony popyt na szkolenia młodzieży w tym zakresie - przede wszystkim dla potrzeb wojska. Wśród kadry instruktorskiej wykreowane są takie osobistości jak Józef Czajkowski, Janusz Dramiński, Bohdan Jasiewicz, Waldemar Dziwiński, Jerzy Pigoński, Ryszard Remus oraz Rudolf Tyblewski. W 1967 roku zorganizowano od podstaw bazę szkoleniową płetwonurków Ligi Obrony Kraju. W Jastarni, Giżycku i Charzykowych k/Chojnic utworzono ośrodki szkolenia centralnego płetwonurków. Zakupiono 800 nowego typu aparatów do nurkowania swobodnego oraz 600 skafandrów piankowych i 300 skafandrów suchych. Systematycznie podnoszono poziom szkolenia płetwonurków co skutkowało podpisanie przez Ligę Obrony Kraju porozumienia z Ministrem Obrony Narodowej w sprawie przysposobienia techniczno - wojskowego. Od tej pory Wojskowe Komendy Uzupełnień kierowały przedpoborowych do klubów LOK na przeszkolenie w zakresie płetwonurkowania. Do roku 1972 kluby Ligi Obrony Kraju przeszkoliły łącznie 117 tysięcy osób, w tym ponad 64 tysiące osób w specjalnościach wodnych. W latach 1980-1990 w Lidze Obrony Kraju przeszkolono kilkadziesiąt tysięcy płetwonurków. Dzisiaj w 84 klubach zrzeszonych bądź afiliowanych przy LOK skupionych jest ponad 5 tysięcy płetwonurków. Rocznie certyfikujemy około 2 tysięcy płetwonurków. Od roku 1990 mimo komercjalizacji rynku płetwonurkowego w Polsce Liga Obrony Kraju szkoli na nie zmienionym poziomie chociaż certyfikacja od 2003 r. ogranicza kompetencje naszych płetwonurków do uprawnień honorowanych tylko w kraju. W roku 2007 KP LOK otrzymuje wyróżnienie specjalne od PTMiTH. Rok 2007 to przełom w dalszej działalności Komisji Płetwonurkowania LOK. Zespół 3 osób składających się z instruktora M-3 Grzegorza Bernaciaka, instruktora M-2 Pawła Golika oraz przedstawiciela Biura Zarządu Głównego LOK płk./r/mgr.inż.Janusza Żuromskiego postanowił wprowadzić KP LOK do Międzynarodowej Federacji CMAS. Opracowano strategię działania,podzielono zadania.Prezes LOK płk./r/mgr Grzegorz Jarząbek dał zielone światło. Nie było łatwo. Trudności i przeciwności mnożyły się i w kraju i w biurze CMAS-u, jednak to tylko umacniało nasze działania. Doprowadzono do finalnego spotkania z ówczesnym Sekretarzem Generalnym Pierre Dernierem w Brukseli. Tam dopieliśmy szczególy, zasady wejścia do CMAS-u oraz sposobu szkolenia. W marcu 2008 r kolejny wyjazd tym razem do Rzymu, gdzie z rąk Prezydenta CMAS Achille Ferrero otrzymujemy akt wstąpienia do CMAS z datą 14 luty 2008 r. Radość, euforia i duma -spełniamy marzenia tysięcy płetwonurków LOK o międzynarodowym statusie KP LOK.
