Od 2001 siedziba teatru mieści się na warszawskiej Pradze. Teatr zrealizował wiele spektakli, pokazywanych między innymi w Warszawie, Wrocławiu, Gardzienicach, Węgajtach oraz Holstebro, (Dania), a także szereg projektów animacji kultury. NOWA SIEDZIBA
Kamienica przy Inżynierskiej 3, dawny dom Teatru Remus, spłonęła 30 stycznia 2013 r. O tym pożarze słyszał każdy Warszawiak. Na tydzień przed premie
rą spektaklu „Obsesja” grupa teatralna została na lodzie – bez siedziby, scenografii i nadziei na wystawienie premiery w zaplanowanym terminie. Czy ta historia ma dalszy ciąg? Ogień doszczętnie zniszczył kamienicę przy Inżynierskiej 3, gdzie znajdowały się liczne pracownie artystyczne i kultowy „Sen Pszczoły”, ale na szczęście obyło się bez ofiar. Szczęśliwie również Komuna Warszawa, Instytut Teatralny i Centrum Sztuki Współczesnej wyciągnęły pomocną dłoń i zaoferowały przestrzeń pod wystawienie premiery 6 lutego. Udało się! Pomimo trudności zarówno premiera, jak i pozostałe spektakle warszawskie i wyjazdowe odbyły się w zaplanowanych terminach. Następnie przez ponad półtora roku członkowie Stowarzyszenia Teatralnego Remus walczyli o to, by wspomnienie o pożarze nie było ostatnim. Całkowitemu zniszczeniu uległo wyposażenie Teatru – wartość strat materialnych w wyniku pożaru szacujemy w sumie na co najmniej 100 tys. zł. Był to w końcu nasz 18-letni dorobek – mówi Katarzyna Kazimierczuk, prezes Stowarzyszenia. Na szczęście otrzymaliśmy ogromną pomoc i spotkaliśmy się z wielką życzliwością środowiska teatrów niezależnych, naszych partnerów, współpracowników, grantodawców, władz lokalnych oraz wolontariuszy, bez których pomocy byśmy polegli. Wsparli nas również zagraniczni artyści – zespół duńskiego Odin Teatret, zorganizował zbiórkę funduszy, by nam pomóc, a pracownicy techniczni Teatre du Soleil w Paryżu – zbiórkę sprzętu oświetleniowego. Również władze lokalne Dzielnicy Praga Północ wykazały się daleko idącą chęcią pomocy przy uruchomieniu nowej stałej siedziby Stowarzyszenia. W końcu znaleźliśmy tę najlepszą i po wielu przejściach z remontem, możliwym dzięki dotacji Funduszu dla Organizacji Pozarządowych Grantu Blokowego Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy, a także Dzielnicy Praga Północ, naszym nowym domem jest budynek w podwórzu Kępnej 6! - podsumowuje, już teraz szczęśliwa, prezes Remusa.
„TRZECI TEATR”
Teatr Remus należy do nurtu określonego przez Eugenia Barbę mianem Trzeciego Teatru – zespołów, dla których – w odróżnieniu od teatrów repertuarowych – oprócz wystawiania spektakli, w centrum zainteresowań leży sposób, w jaki teatr jest obecny w otaczającym go środowisku społecznym i kulturowym. Dla zespołu wiąże się to z potrzebą wychodzenia poza zamknięte, elitarne kręgi kultury wysokiej czy awangardowej i pracy w środowiskach podlegających kulturowej i społecznej marginalizacji. ANIMACJA KULTURY
Zespół Teatru Remus od dziesięciu lat realizuje projekty animacji kultury w wykluczonych środowiskach po-pegeerowskich oraz warszawskiej Pragi Północ. Zjawisko marginalizacji tych społeczności w dużej mierze ma swoje źródło w sferze kultury. Są to bowiem społeczności wykorzenionej kulturowo, gdzie proces kulturowy został zaburzony przez migracje, wysiedlenia i uchodźctwo, i gdzie w efekcie powstały wielokulturowe, często skonfliktowane wewnętrznie społeczności-hybrydy, bez oparcia we wspólnej tradycji, hierarchii wartości i kodeksie norm. Kulturową charakterystykę środowiska docelowego współtworzą skutki tego wykorzenienia, ograniczony dostęp do kultury wyższej, brak jakichkolwiek przejawów kultury czynnej, czerpanie wzorców wyłącznie z kultury masowej oraz izolacja kulturowa. Rezultatem są powszechne wśród zubożałej społeczności lokalnej aspiracje wyłącznie materialne i konsumpcyjne, związane z tym postawy bierności i roszczeniowości, patologie społeczne, a także zamknięcie i wynikające z niego zjawiska szowinizmu, ksenofobii, rasizmu i antysemityzmu. Wykluczenie tych środowisk, które polega na pozbawieniu możliwości artykulacji własnych potrzeb, aspiracji i dążeń, łączy je zresztą z szerszym kręgiem całej współczesnej społeczności, zdominowanej przez masową kulturę konsumpcyjną, która nie daje odbiorcy żadnej możliwości dialogu. W działalności Stowarzyszenia Teatralnego Remus animacja kultury rozumiana jest jako inicjowanie lokalnego procesu kulturowego i budowanie lokalnej tradycji kulturowej w tych środowiskach. Stanowi także swego rodzaju laboratoryjną pracę nad poszukiwaniem sposobów przełamania negatywnych skutków zaniku we współczesnym świecie kultury czynnej. Teatr w tego rodzaju pracy stanowi znakomite medium, ponieważ za jego pośrednictwem można stworzyć taką sytuację spotkania z widzem, która nie polega na biernym odbiorze spektaklu, lecz wciąga odbiorców w aktywny dialog. PROJEKTY LOKALNE
W działaniach animacyjnych wychodzimy od pracy warsztatowej z dziećmi, która nie jest wyłącznym celem naszych projektów lecz metodą docierania do całej społeczności.
