FRSK Foundation

FRSK Foundation Realizacja działań edukacyjnych i systemowych w obszarze kreatywnym. Wsparcie międzysektorowego obiegu informacji i dzieł. Współpraca instytucjonalna.

30/05/2026

W nowym .monitor który właśnie się ukazał piszemy o tym, czym mogłyby być muzea przyszłości, czym są obecnie i dlaczego zmiana funkcjonowania instytucji kultury jest konieczna. Artykuł jest nawiązuje do projektu „Muzeum przyszłość - cyfrowe modele i artefakty”, zrealizowanego w ramach programu

🚀 Rusza rekrutacja NGO do projektu„Design Thinking dla Dostępności”Dostępność nie dzieje się sama. Trzeba ją dobrze zapr...
19/05/2026

🚀 Rusza rekrutacja NGO do projektu
„Design Thinking dla Dostępności”

Dostępność nie dzieje się sama. Trzeba ją dobrze zaprojektować. ✨

Dlatego zapraszamy organizacje działające na rzecz osób ze szczególnymi potrzebami, osób z niepełnosprawnościami oraz grup zagrożonych wykluczeniem społecznym do udziału w projekcie „Design Thinking dla Dostępności”.

🎯 W projekcie będziemy wspólnie:
— rozwijać kompetencje NGO,
— projektować bardziej dostępne usługi i działania,
— pracować metodą Design Thinking,
— korzystać ze wsparcia ekspertów,
— wdrażać konkretne usprawnienia w organizacjach.

📌 Do udziału wybranych zostanie 7 organizacji pozarządowych, które oddelegują 3–4 osoby do działań projektowych. Wszyskie działania będą realizowane online.

🧩 Przy wyborze będziemy brać pod uwagę m.in.:
— zaangażowanie organizacji w działania na rzecz dostępności i włączenia społecznego,
— gotowość do rozwijania kompetencji,
— możliwość wdrażania zmian po stronie NGO.

📅 Formularze zgłoszeniowe przyjmujemy do 31 lipca 2026 r.
🔗 Link do formularza w bio.

Projekt „Design Thinking dla Dostępności” jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus.

DesignThinking FRSK

27/04/2026

Paweł Pruski od lat pracuje na styku elektroniki, nagrań terenowych i systemów modularnych. Realizuje projekty, w których kompozycja rozwija się w czasie rzeczywistym, a jej ostateczny kształt zależy od interakcji pomiędzy wieloma zmiennymi. W „Dźwiękach z odzysku” ta zależność jest przeniesiona na materiały porzucone i unieważnione, które zostały dowartościowane w procesie twórczym i uznane jako pełnoprawne źródła dźwięku. Wchodzą one w relację z działaniami artysty i kompozytora i zaczynają swoje drugie życie.

W projekcie materiały z odzysku stały się źródłami dźwięku. Każdy z nich miał własną fakturę, ciężar, sposób reagowania na dotyk i przekształcanie. Paweł nie nakładał na nie gotowej kompozycji. Badał ich zachowanie, wzmacniał różnice, budował z nich krótkie formy, które można traktować jako skończone utwory, narzędzia albo punkt wyjścia do dalszej pracy.

To jest istotne, bo przesuwa uwagę z przedmiotu na proces. Materiał po zużyciu nie znika. Zmienia funkcję, przechodzi przez kolejne formy, zaczyna istnieć w innym porządku. W „Dźwiękach z odzysku” ten nowy porządek pozwala artystom komponować z resztek, a odbiorcom usłyszeć, że odpad nadal ma swoją strukturę, pamięć i energię.

Więcej dźwięków z odzysku: secondsound.pl

23/04/2026

Kontynuując rozważania nad Muzeum Jutra, dostrzegamy w wypowiedziach ekspertów i artystów, że jednym z ważnych motywów, które wyznaczają refleksję nad instytucją przyszłości, jest odejście od antropocentryzmu.

Idąc za rozpoznaniem Agnieszki Sosnowskiej i za pytaniami, które inicjuje w kontekście Muzeum Biosfery, muzeum mogłoby przestać być przestrzenią przeznaczoną wyłącznie dla człowieka. Mogłoby działać jak habitat, stając się elementem środowiska istnienia innych istot. Mogłoby być miejscem relacji międzygatunkowych.

Dziś brzmi to utopijnie, ponieważ wciąż postrzegamy inne gatunki z pozycji wyższości, w ramach antropocentrycznego porządku, który trudno nam porzucić.

W koncepcjach Agnieszki i Rafała oraz innych osób uczestniczących w projekcie widać demontaż dwóch fundamentów nowoczesnego muzeum - uprzywilejowanego odbiorcy, czyli człowieka, oraz uprzywilejowanego obiektu, czyli oryginału. Tym bardziej że, jak mówi Rafał Dominik, dzieło nie musi być obiektem. Może być zapisem, protokołem, czymś, co daje się przenosić między środowiskami. W takim ujęciu muzeum jest zbiorem partytur, kodem, instrukcją, koncentratem sztuki, bez tego, co dziś wciąż organizuje myślenie o sztuce i instytucji, czyli bez fetyszu oryginału.

W tym znaczeniu muzeum może stać się miejscem, w którym najważniejsze będą relacje. Sztuka jako komunikat zaczyna tracić znaczenie, ponieważ nie ma już gwarantowanego ludzkiego odbiorcy ani wspólnego języka. Nie musi więc znaczyć w ludzkim sensie.

Badania pokazują, że zwierzęta rozróżniają formy i kolory. Nie ma dowodów na to, że postrzegają sztukę interpretacyjnie i refleksyjnie tak jak człowiek. Ale nie ma też pewności, że symboliczne postrzeganie sztuki musi w przyszłości zachować swoje centralne znaczenie.

Sztuka jako doświadczenie także ulega rozproszeniu, bo doświadczenie nie musi być refleksyjne ani symboliczne. Sztuka nie musi być wydarzeniem w świadomości. Może stać się wydarzeniem w jakimś aspekcie życia.

Więcej na stronie: pomuzeum.pl

11/04/2026

Mapa sztuki to największy portal sztuki pozainstytucjonalnej w Polsce. Cieszymy się, że inspirujemy innych. Festiwale i prezentacje pracowni artystycznych, prezentacje obiektów i rzeźb w przestrzeni publicznej, projekty dźwiękowe i performatywne. Udostępniamy, pokazujemy i dajemy przestrzeń widoczności artystom i artystkom oraz ciekawym inicjatywom i projektom. Zapraszamy do współpracy instytucjonalnej i indywidualnej. Więcej na stronie mapasztuki.pl

Z przyjemnością informujemy o rozpoczęciu realizacji projektu „Design Thinking dla Dostępności”, przez Fundację Rozwoju ...
05/04/2026

Z przyjemnością informujemy o rozpoczęciu realizacji projektu „Design Thinking dla Dostępności”, przez Fundację Rozwoju Społeczeństwa Kreatywnego w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021–2027 (nabór FERS.04.07-IP.04-001/24).

Projekt kierujemy do 7 organizacji pozarządowych z całej Polski oraz ich przedstawicieli i przedstawicielki. Zaplanowane działania będą dotyczyły sposobu przygotowywania i prowadzenia usług, komunikacji i organizacji pracy tak, aby były one bardziej dostępne dla odbiorców i osób ze szczególnymi potrzebami.

W najbliższym czasie rozpoczniemy nabór dla NGO zainteresowanych poprawą dostępności usług dla swoich grup docelowych. Planowane są szkolenia, wsparcie eksperckie, audyty dostępności oraz praca nad wdrażaniem konkretnych rozwiązań w organizacjach. Każda z nich przejdzie przez proces, który prowadzi do wprowadzenia zmian możliwych do zastosowania w codziennej działalności.

Celem projektu jest wzmocnienie kompetencji organizacji pozarządowych w obszarze dostępności i włączenia społecznego oraz wsparcie ich w przygotowywaniu usług bardziej dostępnych dla wszystkich.

Efektem projektu będzie objęcie wsparciem 7 organizacji oraz wdrożenie w każdej z nich rozwiązań zwiększających dostępność ich działań.

Wartość projektu wynosi 409 437,50 zł, w tym wkład Funduszy Europejskich: 337 867,83 zł.

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Plus.

02/04/2026

Wiktor Klimaszewski w swojej realizacji Sploty. Choreografie społeczne analizuje proces, w którym jednostka staje się częścią ludzkiej masy, anonimowego tłumu oraz kluczowego doświadczenia, kiedy z tego tłumu się wyłamuje. Odzyskuje podmiotowość i swoją odrębną widzialność.

Z jednej strony mamy ruch zbiorowy, który wciąga, narzuca tempo, porządkuje ciało i je unifikuje. Z drugiej pojawia się moment zmiany. Ktoś przestaje być tylko częścią monolitu. Zaczyna funkcjonować osobno i po swojemu.

Ta praca pokazuje, że przynależność do jakiejkolwiek zbiorowości nigdy nie jest całkowicie neutralna. Tłum daje energię, niesie, osłania, ale potrafi też wchłaniać i ograniczać wolność. Dlatego tak ważny staje się moment wyjścia z tego wspólnego rytmu. Nie zawsze w formie buntu, często jako świadome doświadczenie własnej odrębności.

Artysta w swojej pracy mówi o granicach pomiędzy podporządkowaniem a wyłamaniem się z porządku. Pomiędzy ruchem, który jest wspólnym doświadczeniem, a ruchem, który staje się osobistą ekspresją jednostki.

W projekcie Sploty. Choreografie społeczne ten rodzaj obserwacji jest szczególnie cenny. Ruch zbiorowy nie jest tłem ani ilustracją. Staje się przede wszystkim sposobem czytania relacji społecznych.

🔗 więcej na stronie sploty.art

🎥 i 🎤 Mateusz Cieplechowicz

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU

29/03/2026

Kiedy pada pytanie o największe zagrożenie dla instytucji kultury, które funkcjonują według utartych schematów, Małgorzata Borkowska , zastępczyni dyrektorki Muzeum Narodowego w Warszawie, odpowiada bez wahania:

UTRATA ZNACZENIA.

Według niej to nie AI i nie małe budżety są prawdziwym zagrożeniem, choć właśnie to słyszymy najczęściej. Największym zagrożeniem jest utrata znaczenia. Ta odpowiedź od razu stawia akcent tam, gdzie będzie rozstrzygać się przyszłość każdej instytucji kultury.

Muzeum może mieć świetny program, kompetentny zespół i wykonywać ogromną pracę, a jednocześnie coraz słabiej rozumieć świat, który zmienia się szybciej, niż instytucje są w stanie nadążyć. Zmienia się język, sposób odbioru, tempo życia, oczekiwania wobec miejsc kultury. Jeśli muzea tego nie wyczuwają, albo po prostu odrzucają konieczność zmian, pojawia się ryzyko, że przestaną kogokolwiek obchodzić.

Muzeum nie istnieje samo dla siebie. Naprawdę najważniejsza jest publiczność. Model, w którym instytucja przekazuje komunikaty, a odbiorca ma je po prostu przyjmować, wyraźnie się kończy. Ludzie chcą uczestniczyć, wchodzić w relację, współtworzyć sens tego, co instytucja robi i jak mówi.

Trafnie ujmuje to też Maciek Stępniewski . Kiedy wspomina o grach wideo, mówi właściwie o nowych językach i nowych sposobach kontaktu ze sztuką, które już są obecne i których muzeum nie może traktować jak dodatku czy technologicznego fajerwerku. Podobnie jest z językiem opisów. Jest w nich za dużo nadmiaru, a za mało treści.

Po tym spotkaniu rośnie pewność , że instytucje tracą znaczenie wtedy, gdy nie nadążają za zmieniającymi się potrzebami odbiorców. Również, gdy skupiają się na własnych procedurach, na pozornej nowoczesności, na działaniach, które z zewnątrz wyglądają współcześnie, a w praktyce pozostają zamknięte i hermetyczne.

🔗 więcej na pomuzeum.pl

🎥 i 🎤 Mateusz Cieplechowicz

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU

14/03/2026

Bartek Sołtysek - tancerz i choreograf - w swojej twórczej praktyce nawiązuje do energii miasta. Widać to w choreografii, którą zrealizował w projekcie „Ciała pamięci: laboratorium ruchu” , ale widać to też podczas krótkiego spotkania z nim na tle mozaik Wojciecha Fangora na dworcu Warszawa Śródmieście. Tu w super dialogu form wizualnych.

Bartek o swojej realizacji „Miejsce” pisze tak: „Kluczowe było dla mnie stworzenie obrazu dźwiękowego przywołującego pamięć miasta”. To w kontekście rodzinnego Bielska-Białej, ale też na pewno każdego innego miasta, w którym akurat tancerz przebywa i tworzy.

Pamięć, monumentalność, ruch zagarniający przestrzeń, zachwyt i ciekawość to słowa klucze, które Bartek formułuje w kontekście swojej pracy, ale chyba wyrażają one również jego zachwyt nad życiem.

Posłuchajcie, co mówi i jak mówi o swojej twórczości. Zobaczcie jak fantastycznie improwizuje i ile w nim niezwykłej energii, kiedy tańczy i kiedy wchodzi w relacje z przestrzenią i z ludźmi w niej.

Na stronie projektu znajdziecie jego choreograficzną etiudę i dowiecie się, jak artysta postrzega swoją sztukę i otoczenie, co jest dla niego ważne i co go inspiruje.

Projekt rejestruje doświadczenie cielesne zaproszonych artystów i artystek ruchu i splata je z pamięcią zapisaną poza językiem. W napięciach, powtórzeniach, opóźnieniach, w sekwencjach obecnych w sposobie poruszania się. Jest to inicjatywa realizowana na styku choreografii współczesnej, badań nad ucieleśnieniem oraz refleksji nad pamięcią, która ujawnia się w działaniu, w reakcji ciała na przestrzeń, w tym, co powraca mimo zmiany kontekstu i czasu.

Zobacz kolejne realizacje na profilu.
🔗 więcej na bodymemory.pl

🎥 i 🎤 Mateusz Cieplechowicz

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU

14/03/2026

Artystka Mila Nowacka o swojej wizji muzeum przyszłości.

Mila Nowacka do koncepcji instytucji przyszłości „ARTISTution” Łukasza Adamskiego podchodzi analitycznie i procesowo. W przedstawionym materiale nie odnosi się bezpośrednio do projektu, bardziej przedstawia założenia swojej praktyki twórczej i mówi o wartościach, które są dla niej najważniejsze. Jest to spójne z jej podejściem do zadania w projekcie „Muzeum jutra – cyfrowe modele i artefakty”, w którym przygotowała modele i artefakt rozwijające ideę Łukasza. Oboje widzą przyszłość instytucji jako autonomicznych działań artystycznych opartych na relacjach i współtworzonych przez publiczność. W takim ujęciu nadrzędna narracja i dominacja kuratorska schodzą na dalszy plan. Mila w swojej interpretacji muzeum jutra wspomina o strukturze budowanej przez samych artystów i opartej na wzajemnym szacunku.

Artystka definiuje stworzone przez siebie dzieło sztuki przyszłości następująco: „Dyfrakcja” funkcjonuje jako artefakt, który pokazuje, jak różne systemy, praktyki i energie nie sumują się w jedną narrację, lecz interferują. Motywem przewodnim jest tutaj tworzenie poprzez współistnienie i wzajemne oddziaływanie.”

W materiale filmowym, nagranym w jej pracowni, w wypowiedziach Mili wybrzmiewa wizja sztuki jako świata opartego na procesie, dialogu i zrozumieniu, w którym system oparty na hierarchii władzy przestaje dominować.

W projekcie „Muzeum jutra – cyfrowe modele i artefakty” 5 ekspertek i ekspertów oraz 10 artystek i artystów pracowało nad pytaniem o przyszłe mechanizmy funkcjonowania muzeum. Każda propozycja została rozwinięta w modelach i artefaktach cyfrowych umożliwiających testowanie zaproponowanych koncepcji instytucji przyszłości.

🔗 Na stronie pomuzeum.pl przeczytasz opis koncepcji Łukasza Adamskiego i prześledzisz proces powstawania modeli i artefaktu muzeum jutra przygotowanych przez Milę Nowacką.

🎥 i 🎤 Mateusz Cieplechowicz

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU

14/03/2026

Kacper Kępiński i Rafał Kruszka .kruszka rozmawiają o koncepcji Muzeum Nieistniejącej Architektury przygotowanej w projekcie „Muzeum jutra – cyfrowe modele i artefakty”.

U Kępińskiego architektura pozostaje przestrzenią wspólną, włączającą mieszkańców w świadome działania przeciwko komercjalizacji dobra publicznego. Ekspert pyta o wpływ na to co jest i dlaczego takie jest, a nie inne. Kto projektuje, kto decyduje, kto korzysta, kto zostaje pominięty. Architektura w tej koncepcji przestaje być tylko samym zapisem cyfrowym czy czystą wizualizacją. Znaczenie ma cała jej materialna skala, a razem z nią także polityczne i ekonomiczne warunki, w których budynki powstają i działają.

Z tej myśli wyrasta koncepcja Muzeum Nieistniejącej Architektury, w której mowa o architekturze niezrealizowanej i utraconej, wypartej albo obecnej głównie w formie śladu.

Rafał Kruszka rozwija tę propozycję tworząc modele i artefakt dla muzeum jutra. Interesuje go instytucja pomiędzy światami realnym i wirtualnym. Mniej zamknięta, bardziej ruchoma, budowana w relacji z odbiorcami i otwarta na zmianę. W jego odpowiedzi architektura zostaje włączona w proces, w działanie i we współudział, który przyjmuje formę hybrydową.

W projekcie „Muzeum jutra – cyfrowe modele i artefakty” 5 ekspertek i ekspertów oraz 10 artystek i artystów pracowało nad przyszłymi mechanizmami funkcjonowania instytucji kultury. Każda propozycja została rozwinięta w modelach i artefaktach cyfrowych.

🔗 Na stronie pomuzeum.pl przeczytasz opis koncepcji Kacpra Kępińskiego i prześledzisz proces powstawania modelu przygotowanego przez Rafała Kruszkę.

🎥 i 🎤 Mateusz Cieplechowicz

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU
instytucjakultury

Adres

Ulica Nowy Świat 33/13
Warsaw
00-029

Telefon

+48731343131

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy FRSK Foundation umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij