Mieszkanie nie jest nagrodą. Mieszkanie jest pierwszym krokiem w wychodzeniu z bezdomności. Samodzielne mieszkanie jest niewątpliwie najlepszym rozwiązaniem. Osoba ma poczucie bezpieczeństwa i przy wsparciu powoli zaczyna dochodzić do samodzielności. Może zacząć planować, formułować swoje potrzeby, decydować co jest dla niej najlepsze. Najważniejsze, żeby będąc w mieszkaniu otrzymała wsparcie, które stopniowo pozwoli jej samodzielnie funkcjonować. Obecnie mieszkania pozyskaliśmy w ramach projektu „Najpierw mieszkanie”. Remontujemy je, wyposażamy, a zespół pracuje z nimi przed i po zamieszkaniu. Chcemy, żeby te mieszkania były ich mieszkaniami docelowymi, które będą wynajmować od miasta w ramach najmu komunalnego. METODA NAJPIERW MIESZKANIE (HOUSING FIRST)
Głównym celem naszych działań jest wyprowadzenie jak największej liczby osób z kryzysu bezdomności. Obecnie realizujemy projekt testujący nową metodę przeciwdziałania bezdomności – Najpierw Mieszkanie (Housing First). Podstawą tej metody jest mieszkanie jako początek wychodzenia z bezdomności. Mieszkanie jest miejscem, w którym osoba w kryzysie bezdomności dopiero może dojść do siebie i zacząć podejmować w bezpiecznych warunkach decyzje dotyczące zmian w swoim życiu, zmian, które mogą trwale zakończyć kryzys bezdomności. To nie są decyzje i kroki, które można podjąć mieszkając na ulicy, gdy codziennym problemem jest to gdzie będzie się spało, jadło, myło, czy uda się znaleźć chwilę wytchnienia i bezpieczeństwa. Ciężko planować jest więcej niż w perspektywie jednego dnia. To nie są warunki na dalekosiężne zmiany, właściwie jakiekolwiek zmiany, które mogą pomóc wyrwać się z ulicy. Dlatego zaczynamy od mieszkania – bez warunków wstępnych, które trzeba spełnić by w nim zamieszkać. Zresztą decyzja o zamieszkaniu jest pierwszą samodzielną decyzją osoby uczestniczącej w programie. Potem z tą osobą w mieszkaniu pracuje nasz interdyscyplinarny zespół, w skład którego wchodzą terapeuci i terapeutki, prawniczka, pracownica socjalna, pielęgniarz, doradczynie zawodowe, psychiatrzy. Ta metoda w Finlandii przyniosła wymierne efekty, a stając się od końca lat 80. elementem systemu przeciwdziałania bezdomności, całkowicie zlikwidowała bezdomność chroniczną. Głównym złożeniem jest odejście od systemu schronisk i noclegowni na rzecz samodzielnych mieszkań i mieszkalnictwa wspomaganego. KOMPLEKSOWE WSPARCIE – interdyscyplinarny zespół
Pracując z osobą w mieszkaniu zapewniamy kompleksowe wsparcie, na które składa się wsparcie terapeutyczne, socjalne, prawne, medyczne i związane z aktywizacją zawodową. Pracując z osobą w mieszkaniu podążamy za potrzebami uczestnika/uczestniczki pomagając jemu/jej odzyskać chęć planowania w szerszej perspektywie i pozwalając jej samodzielnie decydować. ROZRUSZNIK
W przypadku osób w kryzysie bezdomności wejście na rynek pracy jest tak naprawdę końcowym etapem udzielanego im wsparcia. Pierwsza faza to wsparcie m.in. psychologiczne, socjalne, prawne i medyczne, jednak potem rzadko kiedy nastąpić może od razu aktywizacja zawodowa. Osoby te często mają problemy psychiczne i/lub uzależnienia, doświadczenia traumy i przemocy. Pomiędzy pierwszym etapem wsparcie, a aktywizacją i wejściem na rynek pracy, niezbędne jest etap nabywania umiejętności społecznych. Osoby te niejednokrotnie potrzebują czasu by zacząć wychodzić z domu, wychodzić/przychodzić regularnie, funkcjonować w grupie, zacząć uczestniczyć w jakichkolwiek zajęciach i in. Naszym założeniem jest podążanie za ich potrzebami, tak jak robimy to w programie najpierw mieszkanie. Oczywiście stawiane są tym osobom cele, przede wszystkim jednak krótkoterminowe, możliwe do osiągnięcia (np. pójście na spotkanie, wyjście z domu, regularne wychodzenie), by nie przytłoczyły ich oczekiwania, a przede wszystkim formułowane rzez nich samych. Zdajemy sobie sprawę, że niektóre z tych osób być może nigdy nie wejdą na rynek pracy, jednak mogą przejść proces reintegracji i zacząć funkcjonować w społeczności. Brak kompetencji społecznych często sprawia, że osoby te łatwo tracą pracę. Część z tych osób posiada bowiem kwalifikacje i ma doświadczenie pracy, ale ma problem ze społecznym funkcjonowaniem, co oznacza, ze nie jest w stanie utrzymać zatrudnienia. Z kolei osoby bez kwalifikacji, żeby móc je zdobyć, muszą zacząć najpierw wyrobić sobie pewną odpowiedzialność i regularność oraz zacząć funkcjonować w grupie. W niektórych przypadkach uczymy ich bardzo podstawowych rzeczy, czynności codziennego życia, które po latach spędzonych na ulicy są dla nich abstrakcją (np. organizacja mieszkania). KIM JESTEŚMY? Jesteśmy zespołem interdyscyplinarnym , pracującym metodą Najpierw Mieszkanie i realizującym projekt o takiej nazwie. Mamy 21 mieszkań z zasobu miejskiego, które remontujemy i wyposażamy, a potem przekazujemy uczestnikom i uczestniczkom programu. Pracujemy z nimi pomagając im się zaaklimatyzować i zacząć samodzielnie funkcjonować. I to zaczyna wychodzić coraz lepiej. Chcemy by te działania stały się stałym elementem systemu przeciwdziałania bezdomności. Ten projekt to pierwszy etap, teraz pracujemy nad stworzeniem ram instytucjonalnych. Działamy w ramach Fundacji Fundusz Współpracy , program Najpierw Mieszkanie.
