Klub Wysokogórski Warszawa

10/08/2026

Na naszej stronie pojawiła się relacja z obozu letniego w Dolomitach.

Link do podsumowania: https://kw.warszawa.pl/podsumowanie-letniego-obozu-kw-warszawa-w-dolomita

23/07/2026

13/07/2026

Dziś w Polskie Radio RDC nasz wice prezes Przemysław Grudziński będzie opowiadał jak przygotować się fizycznie do wyjścia w góry. Zapraszamy do słuchania audycji Jerzego Chodorka - Wakacje na mazowszu.

08/07/2026

Nasz klubowicz Patryk Kościelski w relacjonuje warunki dla Reutersa spod szczytu Mont Blanc.

Uważajcie w Alpach warunki są trudne!

A heatwave gripping France has reached high into the Alps, making Mont Blanc climbing routes more dangerous as snow fails to refreeze overnight and glacier crossings weaken, guides and climbers said on Thursday (June 25).

23/06/2026

19 czerwca 2026 roku w wieku 74 lat zmarł Marek Majle, od lat 60. związany z warszawskim środowiskiem wysokogórskim. Marek był członkiem Klubu Wysokogórskiego i Uniwersyteckiego Klubu Alpinistycznego, tego ostatniego był również prezesem. Wspinał się w Tatrach latem i zimą, m.in. z Markiem Harasimiukiem, Jędrkiem Mierzejewskim, Michałem Wroczyńskim, Mirosławem Dąbrowskim i Tadeuszem Słupskim, z którym przeszedł „Hokejkę” na zachodniej ścianie Łomnicy.

Marek był w środowisku wspinaczkowym znanym i lubianym kolegą. Zaczął się wspinać w wieku 13 lat, podrabiając legitymację szkolną i podając się za 16-latka. W 1970 roku Marek poznał w Tatrach swoją przyszłą żonę – Alę (Elżbietę).

Marek Majle był zasłużonym opozycjonistą – współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników w latach 1976-1977 i działaczem NSZZ „Solidarność” region Mazowsze. W miejscu pracy (drukarnia Spółdzielni Inwalidów „Wspólna Sprawa”) zorganizował druk wydawnictw niepodległościowych.

Za walkę z władzami komunistycznymi o niepodległą Polskę był inwigilowany i represjonowany: wyrzucony ze studiów, zwolniony z pracy i wcielony do wojska na 2 lata, w stanie wojennym internowany i osadzony w Białołęce. Studia na wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego mógł ukończyć dopiero w 1984 roku.

W 2006 roku, przed Sądem Okręgowym w Katowicach złożył zeznanie, na podstawie którego sąd uznał pododdział specjalny ZOMO winnym zabójstwa górników w kopalni „Wujek” 16 grudnia 1981 roku i wydał wyroki skazujące. Dowodem w sprawie wydarzeń sprzed 25 lat był podziemnie wydawany miesięcznik „Fakty” (nr 3 z 1982 r.), w którym znajdowała się relacja pochodząca od milicjantów – zabójców górników. Marek Majle był redaktorem naczelnym „Faktów”. W redagowaniu, drukowaniu i kolportażu „Faktów” brali także udział inni taternicy.

Za działalność opozycyjną Marek Majle został odznaczony w 2010 roku przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2017 roku otrzymał także Krzyż Wolności i Niepodległości.

Ostatnie 18 lat życia Marka było naznaczone cierpieniem z powodu przebytego udaru. Osierocił córkę i syna.

Odpoczywaj w pokoju. Do zobaczenia.

➖➖➖
Uroczystości pogrzebowe odbędą się w czwartek 25 czerwca o godz. 14:00. Rozpocznie je Msza Święta w kościele św. Karola Boromeusza przy ul. Powązkowskiej 14, po czym nastąpi odprowadzenie Zmarłego do grobu rodzinnego na cmentarzu Stare Powązki.

📸 Marek Majle, zdjęcie z lat 80.

12/06/2026

Jak już jesteśmy przy temacie Mont Blanc to Cz Mat 30 Maja zrobił trasę Chamonix - Mont Blanc - Chamonix z nartami w 21h i 39min pokonując 4497m przewyższenia.

11/06/2026

W tym roku msza święta za Zmarłych Wspinaczy, na wspomnienie św. Bernarda z Menthon, patrona alpinistów, narciarzy i ratowników górskich, odprawiona będzie 18 czerwca o godzinie 17:00 w Bazylice Świętokrzyskiej na Krakowskim Przedmieściu.

Msza za naszych Zmarłych, Koleżanki i Kolegów na świętego Bernarda w Warszawie ma już 15-letnią tradycję. Przez ostatnie 5 lat odprawiał ją w kościele Świętego Ducha ojciec Krzysztof Wendlik, nasz klubowy kolega. Ojciec Krzysztof w czerwcu tego roku zakończył 6-letnią misję na stanowisku przeora warszawskiego zgromadzenia ojców Paulinów. Nasze z nim pożegnanie odbyło się 5 czerwca, dziękowaliśmy mu za przyjaźń i duszpasterską więź. Będziemy się z nim dalej spotykali na listopadowych Pielgrzymkach Ludzi Gór na Jasnej Górze, które rokrocznie odbywają się od 5-ciu lat i na które już teraz serdecznie zapraszamy.

➖➖➖
Zachęcamy do zapoznania się z listą zmarłych wspinaczy na naszej stronie internetowej (https://kw.warszawa.pl/lista-zmarlych-wspinaczy) oraz z zebranymi do tej pory danymi o miejscach ich spoczynku (https://kw.warszawa.pl/miejsca-spoczynku).

W dalszym ciągu prosimy o nadsyłanie uzupełnień do listy zmarłych na adres 📧: [email protected]

10/06/2026

Nasza klubowiczka Ewa Zambrzycka-Rozner z partnerem wspinaczkowym prawdopodobnie jako pierwsi w 2026r. otworzyli listę obecności na Mont Blanc (4806m npm) z KW Warszawa. W ramach aklimatyzacji zdobyli też Breithorn (4164m npm.)i Gran Paradiso (4 061m npm.).

10/06/2026

22.06.2026 o godzinie 18:30 zapraszamy na integracyjne spotkanie klubowe poświęcone przygotowaniom do tegorocznego obozu w Dolomitach.

Miejsce: siedziba klubu, ul. Górnośląska 29A Warszawa, piwnica w klatce nr 3
Zapraszamy na od 18:30. Część informacyjna rozpocznie się około 19:00.

O czym będziemy rozmawiać, i czy spotkanie jest dla Ciebie dowiesz się na naszej stronie: https://kw.warszawa.pl/latem-w-dolomity-integracyjne-spotkanie-przedobozo

10/06/2026

Msza Święta Żałobna Krzysztofa Tereszczuka odbędzie się w piątek 12 czerwca, o godz. 14:00 w Kościele św. Wawrzyńca, Wolska 140 A, 01-258 Warszawa.

Uroczyste odprowadzenie na miejsce wiecznego spoczynku (grób w kwaterze 90-17-14) nastąpi po mszy na pobliski Cmentarz Prawosławny (część katolicka).
➖➖➖

Krzyś był wspinaczem lat 70. i 80. Nie robił tego dla sławy, raczej to był sposób życia, odrobina wolności w czasach kiedy było bardzo mało perspektyw. Bardzo dbał o bezpieczeństwo — do tego stopnia, że przyjaciele z niego się śmiali, gdy wracał ze wspinania na śniadanie bądź w południe w zależności od długości drogi, ponieważ zmuszał swoich partnerów, do wychodzenia zimą bądź w Alpach o 1 lub 2 w nocy bez względu na trudność drogi.

Jak wielu warszawskich wspinaczy trenował na bunkrach w Janówku, w skałkach w Podlesicach, Rzędkowicach i w Sokolikach. W polskich i słowackich Tatrach wspinał się latem i zimą. W lecie jeździł na obozy PZA we francuskich Alpach i Dolomitach. W Tatrach zrobił m.in. Kant Filara Kazalnicy, Warianty Małolata na Kazalnicy, Łapińskiego-Paszuchę (z lotną), drogi na Szpiglasowym i Kopie Spadowej.

Był bardzo solidnym partnerem, na którym można było polegać. Przede wszystkim zarażał wszystkich swoją pogodą ducha i optymizmem.
➖➖➖

Krzyś
(wspomnienie Michała Dadleza)

Wspólnie z Krzysiem Tereszczukiem zaczynaliśmy przygodę wspinaczkową, jako świeżo upieczeni studenci PW, to był chyba 1976 r. szkolenie skałkowe w ramach UKA, potem kursy tatrzańskie w „Betlejemce” — lato i zima. U „Szlachetnego” oblaliśmy test skakania na drzwiach i wylecieliśmy z kursu. Przygarnął nas „Bobas” Słama i przeszkolił prywatnie, konkludując na koniec, że tak od razu się nie zabijemy i możemy działać.

Działaliśmy więc głównie w tym zespole dwójkowym kilka lat, najpierw w Tatrach na typowych drogach. W 1979 r. zdarzyła się okazja wyjazdu do Chamonix, wyjazd klubowy pod wodzą ś.p. Ryśka Kołakowskiego. Na pierwszy ogień poszła ostroga Brenvy na wschodniej ścianie Mont Blanc, w zespole 5-osobowym. Nie stać nas było na kolejkę, z Chamonix przez całe Mer de Glace do bivacco startowego przedreptaliśmy pieszo, durni nowicjusze. Potem droga to już był pikuś, niemniej czas przewodnikowy prawie zdublowaliśmy, tak nas podejście wykończyło. Dwa następne sezony to Dolomity, konkretnie okolice Torre Venezia, bieda nie pozwoliła na inne eksploracje. Niemniej, powietrzne balety na Torre Venezia i Torre Trieste mocno zapadły w pamięć tak jak nieplanowany, na w pół-wiszący biwak w burzy śnieżnej na zjazdach z Torre Trieste.

Krzyś kilka razy ratował mi życie, sprawnie hamując lot. Ja nie musiałem, bo Krzyś — opoka spokoju i rozwagi — nie latał. Przeciągnął mnie przez niejedną drogę, był niezawodnym, bezkonfliktowym partnerem.