Dom Sztuki

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: organizacja

Dom Sztuki to społeczny dom kultury. Od 2021 roku działamy w stuletnim domu na warszawskim Grochowie. Kultury przy Biurze Kultury m.st.

Prowadzimy ogród spółdzielczy, inicjujemy procesy artystyczne i rozwijamy Grochowskie Archiwum Społeczne. 🌼 Dom Sztuki to eksperyment, w którym prywatne miejsce staje się społeczną przestrzenią integracji i współpracy. Miejsce, w którym mieszkamy, uprawiamy warzywa i organizujemy wydarzenia, między innymi spotkania, spacery i pokazy filmowe.

🌸 Od 2021 roku działamy na warszawskim Grochowie, czerpiąc z historii i tożsamości naszej okolicy. Początkowo funkcjonowaliśmy nieformalnie i oddolnie, a w ten rok wkroczyliśmy jako fundacja. Formalizacja była krokiem w kierunku profesjonalizacji inicjatywy i zachowania jej ciągłości. W 2023 roku dołączyliśmy do Branżowej Komisji Dialogu Społecznego ds. Warszawy.

🌺 Zapraszamy do współtworzenia ogrodu spółdzielczego, udziału w spacerach i spotkaniach. Niedawno otworzyliśmy bibliotekę do wymiany książek, zakończyliśmy wakacyjne pokazy filmowe oraz cykl o mieście i klimacie „Grochów szczęśliwy”. Obecnie skupiamy się na działaniach związanych z grochowskim kibucem.

🌼 Możesz tworzyć Dom Sztuki razem z nami. Jeśli masz pomysł na działanie artystyczne, kulturalne czy sąsiedzkie — daj znać! Napisz mejla lub skontaktuj się przez media społecznościowe.

🌸 Chcesz bez wychodzenia z domu wesprzeć działalność na Grochowie? Wspieraj nas regularnie poprzez Patronite lub wpłać darowiznę na cele statutowe: 95 1870 1045 2078 1076 3451 0001.

20/10/2026

❝W lutym 2025 roku przeżywałam jeden z najtrudniejszych momentów w życiu. Traciłam bardzo wiele, mierząc się z różnymi wymiarami żałoby.

Jeździłam wtedy autobusem 138 z Mokotowa na Saską Kępę, w kierunku zajezdni Utrata. Codziennie patrzyłam na napis «Kierunek: Utrata» i odbywałam tę samą podróż.

Została ze mną myśl o traceniu jako nieuniknionej części codzienności.

Od pewnego czasu znowu jeżdżę tą samą trasą, ale wysiadam przy moście, żeby wiosłować na Wiśle. Relacja z rzeką poszerzyła moje rozumienie straty. Wisła, której ubywa z każdym rokiem, stała się dla mnie przestrzenią kolektywnej żałoby. Patrząc na nią, konfrontujemy się z tym, że nasze światy i krajobrazy podlegają nieuchronnym przemianom, z którymi nie zawsze potrafimy się pogodzić.

Punktem wyjścia w tworzeniu jest dla mnie zawsze autoetnografia — osobisty temat albo emocja. W kolejnych krokach staram się odnaleźć bardziej uniwersalne przestrzenie w historii, którą chcę opowiedzieć. Natomiast muzycznie moją metodą są improwizacja i ciekawość — poszukuję brzmień, które mnie inspirują i w jakiś sposób korespondują z tematem, emocją lub myślą. A potem za nimi podążam❞ — opowiada Sara Kałużna o utworze „Direction: Loss”, który znajduje się na albumie SZUM, SZEPT, SZMER.

🎧 Sara Kałużna — kompozytorka, wokalistka i autorka tekstów. Tworzy muzykę opartą na improwizacji, pracy z głosem i poszukiwaniu własnego języka dźwiękowego. Kompozycję traktuje jako sposób opowiadania historii i budowania relacji między ciałem, pamięcią i krajobrazem. Jej praktyka artystyczna wykracza poza muzykę — pisze, fotografuje i współtworzy kolektyw Kiss My Poem. Z wykształcenia jest antropolożką kultury i dziennikarką. Trenuje wioślarstwo.

Album SZUM, SZEPT, SZMER jest dostępny bezpłatnie we wszystkich serwisach streamingowych.

🖼️ Zofia Kuryło
📸 Adam Durjasz

17/10/2026

Album SZUM, SZEPT, SZMER jest dostępny bezpłatnie we wszystkich zarówno popularnych, jak i tych mniej popularnych serwisach streamingowych. Tworzy go dziesięć utworów, za którymi stoi dziesięć historii i strategii działania dziesięciu osób. W najbliższym czasie będziemy opowiadać o kolejnych spośród z nich.

Album otwiera „Opór nie jest daremny” Iwo Bojadżijewy.

𝙊 𝙘𝙯𝙮𝙢 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙩𝙖 𝙥𝙞𝙤𝙨𝙚𝙣𝙠𝙖?

W mieście interesuje mnie konflikt, nierówności i negocjowanie podziału przestrzeni przez ludzi, nieludzi, rośliny czy technologie. Inspiracją do powstania utworu jest Dolinka Służewiecka, gdzie pewnego majowego wieczoru przypadkiem trafiłam na koncert żab. Wymiar akustyczny dolinki współtworzą m.in. odgłosy samochodów, szum potoku, szmer elektrowni wodnej, koncerty żab, kroki przechodniów i terkot rowerowych kół. Według mapy akustycznej Warszawy to jedno z najgłośniejszych miejsc stolicy. Dominuje tu szum, bardzo wyraźnie słyszalny na nagraniach terenowych, które są bazą utworu.

Szukam w tym szumie akustycznych szczelin, rywalizacji, współbrzmień, ledwie słyszalnych alikwotów. Zastanawiam się, co można w nim usłyszeć, wyartykułować i wyrzeźbić. A o tym, że akustyczny opór nie jest daremny, przekonały mnie żaby konkurujące na głośność z przejeżdżającym motorem i karetką (tzw. efekt Lombarda, czyli mimowolne podnoszenie głosu w hałasie, żeby się przebić przez tło).

𝘼 𝙠𝙞𝙢 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙖𝙪𝙩𝙤𝙧𝙠𝙖?

Iwo Bojadżijewa — z wykształcenia filolożka i socjolożka. Ukończyła liceum muzyczne w klasie skrzypiec, ale nigdy profesjonalnie nie zajmowała się muzyką. W ostatnich latach powróciła do muzyki, grając z innymi w ramach Warszawskiej Orkiestry Społecznej, a ostatnio także podejmując samodzielne próby pracy z dźwiękiem. W ramach cyklu Szum szept szmer stworzyła swój pierwszy utwór z użyciem nagrań terenowych, elektroniki i skrzypiec. Jest zwolenniczką systemowego ograniczania czasu pracy, aby uwolnić zasoby na działania twórcze. Bywała barmanką, tłumaczką, badaczką i autorką tekstów, a najwięcej zawodowego czasu spędziła w środowisku ekologicznych organizacji pozarządowych, zajmując się przeciwdziałaniem smogowi i greenwashingowi czy społecznymi konsekwencjami odejścia od węgla.

📸 Adam Durjasz

12/10/2026

CORA. Z rąk do rąk, czyli społeczna pracownia scenograficzna z grupą texpol ruszyła! Dziesięć osób wyłonionych w otwartym naborze, w którym zgłosiło się niemal 70 osób, rozpoczęło już pracę.

Do współpracy zaprosiłyśmy (A–Z) następujące osoby:

→ Rin Anishchanka
→ Ania Gądek
→ Iza Koczanowska
→ Nina Merk
→ Patryk Morawski
→ Lena Pelczar
→ Basia Poniatowska
→ Basia Rączka
→ Maria Strze
→ Kasia Wojtyś

Mamy poczucie, że udało się skonstruować grupę, która ma różne kompetencje, jest w różnych momentach tak życiowych, jak i artystycznych — i która spotka się w podobieństwie zainteresowania historią społeczną Zakładów Przemysłu Odzieżowego „Cora”.

🟣 To właśnie opowieści pracownic „Cory” są punktem wyjścia do wspólnej refleksji i twórczej pracy z tekstyliami. Wywiady, które przeprowadzamy od kilku miesięcy, staną się inspiracją do czegoś materialnego. Skupimy się na potencjale odzyskiwania materiałów, poszukiwaniu historii zapisanych w tkaninach, a także szerszym rozumieniu tekstyliów jako pola napięć i zależności kulturowych.

Ze zgłoszeniami zapoznawały się współprowadzące pracownię Julia Bujak i Julita Goździk, reprezentantka strony społecznej Łucja Buczyńska oraz Dorian W. Widawski reprezentujący Domu Sztuki.

🖼️ Sonia Górecka

08/10/2026

SZUM, SZEPT, SZMER. Premiera za nami!

Od założenia, że muzyka nie musi powstawać samotnie w domowym zaciszu, przez otwarty nabór, zebranie grupy, długie rozmowy i wspólną pracę, po premierę, w którą zaangażowało się tyle osób!

💥 Przede wszystkim gratulujemy autorom i autorkom utworów! Alex Banaszkiewicz, Iwo Bojadżijewa, Witek Dąbrowski, Sara Kałużna, Joanna Keler, Małgorzata Romanowska, Ilya Semashkevich, Ola Stemplewska, Sebastian Świąder, Olga Tsiashkevich — dziękujemy za to, że podzieliliście się z nami swoimi poszukiwaniami szumów, szeptów i szmerów.

💥 Dziękujemy Dorianowi W. Widawski za koncepcję i prowadzenie procesu! Adamowi Durjaszowi, Izabeli Dłużyk, Edce Jarząb, Pawłowi Kulczyńskiemu, Marcie Michalskiej, Justynie Stasiowskiej i Annie Wrońskiej za spacery, warsztaty i wykłady, które przyczyniły się do tego, że pomysły rodziły się w dialogu, a utwory powstawały w ucieleśnionym doświadczeniu.

💥 Dziękujemy osobom, które przyczyniły się do tego, że ten album… to naprawdę album w pełnym tego słowa znaczeniu! Pawłowi Kulczyńskiemu za konsultacje i mastering, Zofii Kuryło za projekt graficzny tak płyty, jak i całej komunikacji, Adamowi Durjaszowi za miejskie fotografie autorów i autorek, a Ewie Pietraszek za redakcję niemałej ilości tekstów.

💥 Dziękujemy wszystkim, którzy dołożyli swoje zaangażowanie, żeby premiera była wydarzeniem, które — mamy nadzieję — będziemy pamiętać długo! Mikołajowi Szulczewskiemu za reżyserię światła, Ilyi Semashkevich za realizację dźwięku, a Antonowi Czarczyńskiemu, Mateuszowi Pigoniowi i Magdalenie Wrońskiej za troskę o publiczność od otworzenia do zamknięcia drzwi.

💥 Dziękujemy Jakubowi Drzastwie i Kseni Orłowskiej za umożliwienie, by premiera odbyła się w Sinfonia Varsovia, a bar mir za poczęstunek i konsekwentne weganziowanie Grochowa także w tym przypadku! Od początku zależało nam, żeby to wydarzenie było duże, a jednocześnie odbyło się lokalnie. I to się udało!

💥 Dziękujemy osobom, które wykonują najmniej widoczną, a tak fundamentalną pracę — Karolinie Litwińskiej za prowadzenie księgowości, Helenie Łomnickiej za koordynowanie i opiekowanie całego procesu na długo, zanim ogłosiliśmy go publicznie, i domykanie przez jeszcze wiele kolejnych dni, a Marcie Palińskiej za opiekę organizacyjną nad tym wszystkim. Taki nasz anioł stróż!

💥 Dziękujemy NN6T notes na 6 tygodni i Chillizet za patronaty medialne, dzięki czemu możemy zarówno lokalnie, jak i ogólnopolsko opowiadać o naszych działaniach, zapraszać na wydarzenia i do wysłuchania albumu. Dziękujemy też Miasto Stołeczne Warszawa z Biurem Kultury na czele, które wcześnie zauważyło nasze działania, konsekwentnie jest z nami i finansuje także ten projekt.

SZUM, SZEPT, SZMER to dziesięć utworów, na których żaby brzmią jak z filmu grozy, a pociągi przypominają wieloryby. Hałas skrzyżowań staje się punktem wyjścia do harmonijnych kompozycji, a zwyczajna furtka otwiera świat niecodziennych dźwięków. Warszawa, jako miasto nakładających się warstw i równoległych historii, jest tu szczególnym kontekstem.

Utwory są już dostępne we wszystkich serwisach streamingowych.

📸 Adam Durjasz

06/10/2026

Poszukujemy tkanin i ubrań z Zakładów Przemysłu Odzieżowego „Cora”.

🟣 Przyjmiemy wszystkie tekstylne skrawki i ścinki związane z tym miejscem. Może przetrwały w pawlaczach lub piwnicach? Leżą nieużywane albo nadgryzione zębem czasu?

Chcemy dać im drugie życie w ramach społecznej pracowni scenograficznej, w której inspirujemy się wywiadami z pracownicami „Cory”. Możesz pomóc? Napisz do nas!

🖼️ Sonia Górecka

02/10/2026

Już jutro premiera albumu inspirowanego miastem „SZUM, SZEPT, SZMER”!

Zaprosimy do wspólnego wysłuchania albumu — na krzesłach i poduszkach, na stojąco lub w pozycji leżącej. Premierę zaplanowaliśmy jako czas spotkania z dźwiękiem i przestrzenią, ze społecznością i samym/samą sobą. Zaprosimy do wsłuchiwania się w szumy, szepty i szmery miasta.

📅 3 października, sobota, 18:00–20:00
📌 Pawilon Zachodni, Sinfonia Varsovia, ul. Grochowska 272

Każda osoba biorąca udział w premierze otrzyma płytę CD wraz z książeczką (bookletem). Rozpoczniemy wysłuchaniem albumu punktualnie o 18:00, po czym przejdziemy do rozmów i poczęstunku, który zapewni bar mir.

Bezpłatne bilety nie są już dostępne. Osoby, które nie posiadają wejściówki, będziemy wpuszczać tylko w miarę dostępności miejsc.

🖼️ Zofia Kuryło

29/09/2026

SZUM, SZEPT, SZMER powstawał w czasie kilkumiesięcznego procesu artystyczno-społecznego. Przez kilka miesięcy chodziliśmy z mikrofonami po stale przekształcających się osiedlach Warszawy — Grochowie, Sadach Żoliborskich i Służewie nad Dolinką. Inspiracji szukaliśmy w śródmiejskim harmidrze, na peryferyjnych nieużytkach i dzikim brzegu Wisły.

SZUM, SZEPT, SZMER to dziesięć utworów opracowanych przez dziesięć osób. Ich pracy towarzyszyło kilkanaście osób zaangażowanych na różnych etapach — od koncepcji kuratorskiej, przez prowadzenie spacerów, warsztatów i wykładów, po mastering. Od koordynacji i księgowości, przez projekt graficzny i zdjęcia, po realizację samej premiery.

POZNAJCIE ZAANGAŻOWANE OSOBY!

🎧 Na sobotnią premierę w Sinfonia Varsovia nie ma już miejsc. Naprawdę — ani jednego miejsca!

Nieobecnych ominie wydarzenie zaplanowane jako czas spotkania z dźwiękiem i przestrzenią, ze społecznością i samym/samą sobą. Ale spokojnie — album tego samego dnia trafi zarówno do popularnych, jak i tych mniej popularnych serwisów streamingowych.

27/09/2026

Wernisaż pracy tekstylnej i podwieczorek w ogrodzie „Poczuj ulgę” za nami! Przez trwanie całego tego programu udało nam się:

🌳 zanurzać w rezerwacie Olszynka Grochowska (raz faktycznie było mokro!) wszystkimi zmysłami i całym ciałem, a nie tylko poprzez głowę, jak zwykle rozumie się zdobywanie wiedzy,
🌞 zbierać obserwacje, dzielić się wrażeniami i uczyć się od siebie nawzajem,
🪡 wyhaftować to wszystko na mapie, którą zaprezentowaliśmy w czasie wernisażu!

Tym kilkugodzinnym wydarzeniem podsumowaliśmy namysł, który zaczął się ponad rok temu, kilka miesięcy pracy organizacyjnej i miesiąc warsztatowej współpracy. Dziękujemy każdej z zaangażowanych osób!

→ Ewie Cieniak za opiekę artystyczną i wspólne haftowanie,
→ Annie Albin i Iwo Kołodziejskiej za prowadzenie spacerów i pomoc w rozumieniu rezerwatu,
→ Ewie Głowackiej za zaprojektowanie, a Ewie Pietraszek za zredagowanie notesu wspierającego obserwacje,
→ Helenie Łomnickiej za koordynowanie, spinanie i ratowanie,
→ Adamowi Durjaszowi i Pawłowi Wiszmirskiemu za zdjęcia i filmy, które pozwalały opowiadać o całym procesie,
→ bar mir za podwieczorek i konsekwentną weganizację Grochowa,
→ NN6T notes na 6 tygodni i Chillizet, które patronatami medialnymi pozwalały nam opowiadać o tych kameralnych działaniach w spektakularnej skali,
→ Dzielnicy Praga-Południe, która po raz pierwszy finansowała działania prowadzone przez Dom Sztuki,
→ Marcie Palińskiej za wymyślenie i przemyślenie, kuratorowanie i opiekowanie całego programu „Poczuj ulgę”!

No i wreszcie — dziękujemy każdej osobie, których rękoma ta praca została wyszyta, czyli: Łucji Buczyńskiej, Dominice Budkus, Ewie Cieniak, Basi Głąb, Izabeli Grzybowskiej, Sam Sarze Małeckiej, Martynie Markiewicz, Kai Nowakowskiej, Marcie Palińskiej, Annie Roszman, Alisie Shyrvel, Dorocie Stolarskiej-Kultys, Justynie Strąk, Martynie Strzelczyk oraz wszystkim osobom uczestniczących w spacerach.

Wyhaftowaną mapę będzie można zobaczyć w czasie wszystkich naszych wydarzeń w Domu Sztuki. Jesteśmy otwarci, żeby wędrowała do różnych miejsc i trafiała na wystawy, była pokazywana i po prostu żyła. Chcesz nas zaprosić? Po prostu napisz!

📸 Adam Durjasz

23/09/2026

⬔ Na albumie SZUM, SZEPT, SZMER znalazło się dziesięć utworów autorstwa dziesięciu osób. Poznajcie ich!

◨ Pracując nad tym albumem przez kilka miesięcy chodziliśmy z mikrofonami po stale przekształcających się osiedlach Warszawy — Grochowie, Sadach Żoliborskich i Służewie nad Dolinką. Inspiracji szukaliśmy w śródmiejskim harmidrze, na peryferyjnych nieużytkach i dzikim brzegu Wisły.

◪ Kierowaliśmy się przy tym ciekawością i uważnością wobec otoczenia, mając jednak świadomość, że żadna z tych postaw nie jest jednoznacznie pozytywna. To z ciekawości wzięło się przecież „odkrywanie świata” i kolonializm, a uważność coraz częściej bywa frazesem albo po prostu produktem.

⬓ Dużo rozmawialiśmy o tym, jak trudno wykroczyć poza dzielenie rzeczywistości na ciszę i hałas, naturę i kulturę, siebie i resztę. Miasto nabierało dla nas naprzemiennie cech miejsca wspólnoty i osamotnienia, dialogu i sporu. Ścierają się w nim sprzeczne potrzeby i konkurują ze sobą różne grupy: lokalne społeczności, anonimowe tłumy, firmy deweloperskie i jednodniowi turyści. Jak pokazują kolejne utwory, bywamy tu jednocześnie u siebie i w gościach.

⬕ Premiera już 3 października w Sinfonia Varsovia. Każda osoba biorąca udział w premierze otrzyma płytę CD wraz z książeczką (bookletem). Zostały ostatnie bezpłatne bilety!

◧ Projekt graficzny: Zofia Kuryło, zdjęcia: Adam Durjasz.

20/09/2026

Ostatnie godziny naboru! Tylko do końca dnia przyjmujemy zgłoszenia do społecznej pracowni scenograficznej z grupą texpol.

🟣 Zakłady Przemysłu Odzieżowego „Cora” działały od 1949 roku na granicy Grochowa i Kamionka. Był to jeden z najważniejszych w powojennej Polsce ośrodków produkcji odzieży, która trafiała zarówno do polskich, jak i zagranicznych sklepów. W „Corze” pracowało kilku tysięcy osób, w większości kobiet. Po likwidacji przedsiębiorstwa budynek został w 2006 roku zburzony. Właśnie wtedy zaczęło zanikać materialne dziedzictwo zakładu, a także ślady pracy i historie osób, które przez lata go współtworzyły.

To właśnie opowieści pracownic staną się punktem wyjścia do wspólnej refleksji nad niewidzialną pracą oraz tym, co jest pomijane w dominujących narracjach.

🪡 Społeczną pracownię scenograficzną poprowadzą Julia Bujak, Julita Goździk i Maria Pietras z grupy texpol badającej materialność tekstyliów oraz ich znaczenie w sztuce współczesnej. Skupimy się na potencjale odzyskiwania materiałów, poszukiwaniu historii zapisanych w tkaninach, a także szerszym rozumieniu tekstyliów jako pola napięć i zależności kulturowych. Efekty współpracy staną się częścią scenografii spektaklu, którego premiera odbędzie się w grudniu tego roku w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.

Szczegóły, daty spotkań i formularz jest dostępny na naszej stronie. Zgłoszenia przyjmujemy tylko do końca dnia (20 września 2026, 23:59).

🖼️ Sonia Górecka

Adres

Sztuki 17
Warsaw
04-320

Strona internetowa

http://domsztuki.org/

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Dom Sztuki opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.