15/05/2026
Każdy, kto przeczyta ten post będzie miał z głowy lwią część procesu rezerwacji miejsca dla swojego bąbla :) Wiemy, co chodzi Ci po głowie - NO CHCIAŁABYM, ALE SIĘ BOJĘ. Pewnie, że tak. Oczyma wyobraźni widzisz jak Twoje dziecko płacze za domem albo jest brzydko traktowane przez kolegów. Na pewno myślisz też o tym, że nie wszyscy dorośli są dla dzieci bezpieczni - jak komukolwiek zaufać w takiej rzeczywistości? TO NIE PARANOJA, tylko absolutnie logiczne wątpliwości wygenerowane przez serce i rozum.
🐥 Niebo w Orlu - co to za miejsce?
Orle jest małą wsią pozbawioną elementu, w której wszyscy mówią sobie dzień dobry. Przez miejscowość nie przejeżdża się przypadkiem, bo tu kończy się droga :) Nasze gospodarstwo to doskonała baza wypadowa. Od kilkunastu lat służy dzieciom jako miejsce zdobywania wyjątkowych sprawności, przeżywania świetnych przygód i zawierania pięknych przyjaźni.
🐥 Skąd mam wiedzieć, że wszystko będzie ok?
Bo oddajesz dziecko w wyjątkowo troskliwe ręce. Wychowujemy dzieci swoje i oddane nam w opiekę z uwagą, troską, zainteresowaniem i wielką czujnością na ich samopoczucie.
🐥 Kto zajmie się moim dzieckiem, gdy rozpłacze się o 22:30?
W zależności od ciężaru łez - jedna z nas solo albo dwie w tandemie (jedna bierze pod skrzydło, druga podnosi na duchu). Gdyby warta przy smutasku miała trwać dłużej - działamy na zmianę. Współpracuje też kuchnia - na tęsknotę mamy pachnącą pomarańczami herbatkę, która - działając siłą placebo - położy spać nawet najtrudniejszy przypadek. Mamy z tęsknotą własne doświadczenia, więc nie jest to dla nas żadna abstrakcja, ani - tym bardziej - problem do zbycia. Traktujemy sprawę poważnie.
🐥 Skąd wiadomo, że w pokojach nikt nikogo nie dręczy?
Przemoc w jakiejkolwiek formie jest u nas nieakceptowalna i jesteśmy bardzo wyczulone na wszelkie jej przejawy. Między obozowiczkami i obozowiczami mogą oczywiście zdarzyć się konflikty, ale wszystkie są - przy naszej mediacji - rozładowywane. Uporczywe nękanie, którego rodzice tak się obawiają, w ogóle nie wchodzi w rachubę, bo wszystkie dzieci pozostają w zasięgu naszych radarów, a regulamin przewiduje dla przypadków uparcie łamiących zasady szybki powrót do domu.
🐥 Czy wszyscy dorośli pracujący z dziećmi są bezpieczni?
Tak. Z dziećmi pracują sprawdzone w boju kobiety z różnych pokoleń, każda z dwoma rzędami oczu dookoła głowy, dobrze poukładanymi priorytetami i stwierdzonym zamiłowaniem do ludzi mniejszych. Jesteśmy dotarte i działamy jak dobrze naoliwiona maszyna. Podchodzimy do bezpieczeństwa dzieci na serio. Na serio-serio. Jeśli do drużyny dołącza nowa opiekunka to jest obserwowana nawet baczniej, niż dzieci. Nie ma możliwości, żeby dzieci doznały u nas krzywdy ze strony dorosłego. Mogą spotkać się ze stanowczością lub tubalnym przywróceniem grupy do porządku, gdy ta jest już na skraju wyrojenia się i założenia nowej dzikiej kolonii. Nie spotkają się za to na pewno z agresją w jakiejkolwiek postaci czy dyskryminacją na jakimkolwiek tle. Orle jest najbezpieczniejszym miejscem jakie znamy, zgodnie jednak z praktyczną zasadą dmuchania na zimne podwórko jest monitorowane, a dorośli śpią lekko.
🐥 Czy niejadek przeżyje do końca obozu?
Jasne, że tak :) Większość niejadków jest u nas bezobjawowa - jedzą, aż im się uszy trzęsą. Jest jednak ta część, która rzeczywiście mogłaby funkcjonować o kilku suchych bułkach i jabłku. Takie przypadki obserwujemy pod kątem energii życiowej - stwierdziwszy niedobór nie zabierzemy takiej jednostki na dłuższy wypad do lasu i ustalimy z rodzicami jak dalej postępować. Dziewczyny w kuchni wiedzą co robić, żeby zachęcić do podjedzenia kilka razy dziennie. Nikt nam jeszcze nigdy nie zasłabł - to chyba najlepsza rekomendacja :)
🐥 Czy dzieci są w lesie bezpieczne?
Największe zagrożenie w lesie to załamanie pogody. Nigdy-przenigdy nie wychodzimy do lasu podczas silnego wiatru i burzy. Bacznie obserwujemy prognozy. Nie wychodzimy też w największy upał, a w gorące dni wędrujemy drogami, które są zacienione. Zwierzęta nam nie zagrażają - młode żubry przyglądają nam się z daleka, stare nieśpiesznie oddalają się w przeciwnym kierunku. Nie mamy żadnych szans na spotkanie z wilkami ani rysiami. Zagrożenia z jakimi spotykamy się na co dzień są raczej mikroskopijnych rozmiarów. Są to przede wszystkim owady - kleszcze, meszki, komary, osy i szerszenie. Tym dwóm ostatnim dzieci są całkiem obojętne (przez ostatnie 9 lat osy zainteresowały się jedynie jegomościem, który demonstracyjnie nasiusiał im do gniazda), natomiast na całą resztę konieczne są - dla zachowania poczytalności na równi z ochroną przed boreliozą - repelenty z DEETem lub ikarydyną. Na mało prawdopodobny wypadek wdepnięcia w żmiję do lasu chodzimy w butach nad kostkę.
🐥 Jak wygląda dzień na obozie?
Rytm dnia wyznaczają posiłki. O 9:00 zasiadamy do śniadania, o 13:00 jemy zupę, potem jest siesta, podczas której obowiązuje cichutkość, czyli komunikacja półgłosem, o 15:30 jemy drugie danie, a o 19:00 kolację. Zajęcia odbywają się po śniadaniu (zwykle zabawa w terenie), po drugim daniu (zwykle działania twórcze) i po kolacji (zwykle warsztaty wyciszające) :) O 20:30 - 21:00 zaczynamy słuchać książki do snu. O 22:00 cały obóz chrapie, a my komunikujemy się z rodzicami przez Whatsapp i grupę na fejsie.
🐥 Czy przyjmiecie każde dziecko?
Istnieją oczywiście dzieci, których na obóz przyjąć nie możemy i są to przypadki wymykające się naszym kompetencjom i możliwościom. Dzieci agresywne i nie przywykłe do przestrzegania żadnych zasad potrzebują pomocy, której w warunkach obozowych udzielić się nie da. Siłą rzeczy nie jesteśmy w stanie ani wychować dziecka od podstaw, ani pomóc mu drogą terapii. Decyzje o poproszeniu rodziców o odebranie dziecka nad którym nie panujemy, albo dla którego nasze wsparcie to o wiele za mało podejmujemy zawsze z ciężkim sercem, ale bez ociągania się (zwykle drugiego lub trzeciego dnia.) Jest to jedyne wykluczenie jakiego się dopuszczamy i za każdym razem jest trudnym doświadczeniem dla wszystkich - dla dziecka, które wyjeżdża, dle dzieci, które zostają, dla rodziców i dla nas.
🐥 Jak duży jest Wasz obóz?
Dzieci w Niebie jest naraz maksymalnie dwadzieścioro podzielonych na małe grupki, ale spędzających większość czasu wspólnie i razem przeżywających wszystkie przygody. Niewielki format pozwala nam poznać (i zapamiętać) dobrze każdą obozowiczkę i każdego obozowicza i mieć ich zawsze na oku. Dzięki temu dzieciaki łatwo się u nas zadomawiają, zaprzyjaźniamy się (bardzo często na lata) i tak powstaje wyjątkowy, kameralny mikroklimat, w którym wszyscy czują się bezpiecznie i twórczo. Indywidualny, koleżeński kontakt z dziećmi jest naszą myślą przewodnią i pozwala wszystkim na otwartość i swobodę, a przy jasnych regułach określonych regulaminem stwarza domowy nastrój.
🐥 Co dzieci u Was jedzą?
Zapraszamy dzieci do swojego domu, karmimy tym, co sami jemy i co na co dzień zjadają również nasze bliźnięta. W kuchni nie obieramy dróg na skróty i nie stosujemy pochodnych prawdziwego jedzenia, ale nieszczególnie poważamy etykietki eko i bio., bo nie bardzo im dowierzamy. Robiąc zakupy kierujemy się przede wszystkim jakością i sezonem. Gotujemy po semiwegetariańsku, z jednym/dwoma posiłkami na bazie wysokogatunkowego mięsa i umożliwieniem dzieciom konstruowania sobie buł z porządną szynką na śniadania i kolacje.
Menu dostosowane jest do dziecięcych upodobań - bez pływającego zielska i trudnych smaków. Gotujemy to, co przez lata dzieci pochłaniały najchętniej, nie upierając się przy przeforsowywaniu prozdrowotnych dań, które i tak wylądują w kompostowniku. Potrafimy przemycić do spaghetti nitki pełnoziarnistego makaronu, zmiksować w zupie cieciorkę lub soczewicę, sprzedać szpinak w formie pesto lub zazielenić nim ciasto na naleśniki, ale dzieci są czujne i w razie wątpliwości łatwo ogłaszają strajk głodowy.
Rodzice muszą zdawać sobie sprawę z tego, że nie mamy gwiazdki Michelin, nie produkujemy wiejskiego twarożku i nie podbieramy jajek przepiórkom. I że nie powstrzymamy żadnego dziecka przed pożarciem parówek, które samo sobie kupi podczas ewentualnej wyprawy do sklepu (opcja dla starszaków.) A może się wręcz zdarzyć, że ugotujemy coś, co dziecku wyda się paskudne. Rodzice naszych Obozowiczów muszą być na to przygotowani psychicznie.
🐥 Jak się z Wami skontaktuję podczas obozu?
Kontakt z rodzicami utrzymujemy przede wszystkim pisemnie poprzez WhatsApp. Do każdego turnusu przypisana jest również facebookowa grupa dla rodziców, w której zamieszczamy wszelkie ważne komunikaty i zdjęcia z obozu. Kontakt telefoniczny z kadrą jest możliwy jedynie w pilnych sprawach i nie czynimy od tego odstępstw, ponieważ zdarzają się rodzice tak absorbujący, że utrudniają wychowawcom pracę z dziećmi. My również kontaktujemy się z rodzicami dopiero wtedy, gdy dzieje się coś niepokojącego. Nie donosimy o każdym kichnięciu, kaszlnięciu, nabitym guzie, zdartym kolanie czy epizodzie stanu podgorączkowego, ale zadzwonimy na pewno, gdy stan ten będzie trwał dłużej, niż kilka godzin, a kaszel się nasili. To samo dotyczy samopoczucia psychicznego - nie zaraportujemy Wam o nosie na kwintę i nie zdamy relacji ze sprzeczki w jakiej weźmie udział Wasze dziecko. Odezwiemy się za to z pewnością, by zawiązać sojusz z Mamą lub Tatą, gdy smutek lub niepokój będą utrzymywać się i opierać wszelkim znanym nam sposobom. BRAK INFORMACJI OD NAS TO DOBRA INFORMACJA :) To znaczy, że Wasze dziecko sobie radzi, jest zdrowe i zadowolone.
🐥 Jak moje dziecko skontaktuje się z domem?
Kilka lat temu Obozowicze dzwonili do domu codziennie po obiedzie. Po każdym telefonowaniu zamiast przechodzić łagodnie do popołudniowych zajęć zajmowaliśmy przywracaniem poruszonych głosem mam i tatów obozowiczów do równowagi i korespondencją z rodzicami potrzebującymi pomocy psychicznej. Odtąd obozowicze kontaktują się telefonicznie z domem odpowiednio 3*, 6 i 9 dnia obozu i to się świetnie sprawdza. To my zajmujemy się informowaniem rodziców o wszelkich ewentualnych zmianach na gorsze i konsultowaniem możliwych rozwiązań, a do 3 dnia obozu na życzenie donosimy również o tym, jak obozowicz spędził dzień i jak oceniamy jego samopoczucie.
🐥 Czy mogę przyjechać w odwiedziny?
Nie możemy zabronić przyjazdu do dziecka, ale serdecznie odwodzimy rodziców od odwiedzin w trakcie obozu. Zrezygnowaliśmy też z ustalonego z góry dnia odwiedzin, ponieważ znacząco dezorganizował on pracę, a przede wszystkim pozostawiał w trudnej sytuacji psychicznej i poczuciu niesprawiedliwości dzieci, do których rodzice z różnych przyczyn nie mogli przyjechać.
🐥 Co jeśli moje dziecko zachoruje na obozie?
W sytuacjach wymagających wizyty lekarskiej natychmiast kontaktujemy się z rodzicami i omawiamy strategię. Gdy okaże się to konieczne, dziecko dostarczymy do szpitala w Wałczu lub, w naprawdę nagłych przypadkach, wezwiemy karetkę pogotowia. Skonsultujemy z rodzicami podanie każdego środka czy leku. Kleszcze zamrażamy, wyciągamy i utylizujemy - jeśli rodzice życzą sobie specjalnego postępowania z tymi pasożytami (których nie sposób zupełnie uniknąć) powinni nas o tym poinformować w karcie kwalifikacyjnej lub drogą mailową.
🐥 Czym jest Wasza polityka all-inclusive?
Dajemy słowo, że żadne dziecko nie spotka się u nas z wykluczeniem ze względu na to, kim jest. Dzieci wszystkich kolorów skóry i tęczy oraz wszelkich narodowości mogą czuć się u nas bezpiecznie. Spędzają z nami wakacje ludzie mniejsi z różnych stron świata, dla których polski jest drugim lub wręcz trzecim językiem, przyjeżdżają do nas dzieci niedosłyszące, dzieci, które mają swoje lęki i rytuały uspokajające czy zwyczaje wymagające uszanowania, dzieci lubiące tarzać się w błocie i strzelać z niewidzialnego łuku oraz takie, które wolałyby przejechać przez kałużę na jednorożcu, dzieci okrąglutkie i kościste, lepiej i gorzej sytuowane, wstydliwe i hej do przodu, całe na czarno, całe na różowo, długowłose, krótko ścięte - zupełnie bez względu na płeć. Dzieci obozujące w Niebie mogą być sobą i mówić z nami otwarcie o wszystkim, co wydaje im się ważne lub nie do końca pojęte.
Radary mamy czułe i mocno zorientowane na wszelkie przejawy dyskryminacji. Naigrywanie się, wywyższanie, dyscyplinowanie do "normalności" czy ostracyzm na naszym podwórku na pewno nie przejdą sobie bez echa. Takie zachowanie w najprawdopodobniejszym scenariuszu rozpocznie dostosowaną do wieku dyskusję o mechanizmach powstawania uprzedzeń i konstruktywnych sposobach reagowania, gdy komuś obok dzieje się krzywda. Zachowania przemocowe u dzieci bardzo rzadko wynikają z ich własnych głębokich przekonań - w "99% przypadków" są jedynie nieprzemyślanym naśladownictwem, które wcześniej nie miało okazji spotkać się z niezgodą.
Podsumowując coś, co w naszym odczuciu powinno być standardem - w Niebie dzieci mogą liczyć na traktowanie z szacunkiem i naszą troskliwą czujność.
🐥 Czy to wszystko legalne?
Jesteśmy legalnie działającą firmą, która spełnia wszystkie legalne wymogi. Nad całokształtem rozciągają nadzór Kuratorium Oświaty wraz z Sanepidem, które od kilkunastu lat niezmiennie protokołują o Niebie pozytywne opinie. Tak samo opiniuje nas Straż Pożarna, co trzy lata przeprowadzająca kontrolę bezpieczeństwa budynków, w których śpią Wasze dzieci.
Dobrnęłaś do końca? Mamy dla Ciebie tajne hasło: "KOCI ŁAPCI" - jeśli podasz je przy rezerwacji dostaniesz 300 zł zniżki (dotyczy każdego terminu oprócz ostatniego :) )
Gospodarstwo Niebo organizuje obozy dla dzieci we wsi otoczonej z wszech stron lasem. Obozowiczki i Obozowicze spędzają z nami piękne i bezpieczne wakacje w niewielkiej grupie, w której nikt nie umyka uwadze. Obowiązki w gospodarstwie i rozwikływanie tajemniczych zagadek sprzyjają atmosferze ...