Spartanie Dzieciom

  • Home
  • Spartanie Dzieciom
Directions Website Contact the organization

Spartanie Dzieciom ⚔️ Fundacja Spartanie Dzieciom powstała z przekonania, że siła człowieka nie tkwi w tym, jak szybko biega, ale w tym, ile dobra potrafi zrobić dla innych. ❤️

Fundacja Spartanie Dzieciom to grupa biegowa ludzi, którzy łączą pasję biegania z pomaganiem niepełnosprawnym dzieciom. Od ponad 5 lat w strojach legendarnych Spartan na trasach maratonów i półmaratonów zbieramy fundusze na leczenie, rehabilitacje i sprzęt rehabilitacyjny. Pomogliśmy ponad 300 dzieciom, zebraliśmy ponad 500 tyś PLN. Teraz I TY MOŻESZ ZOSTAĆ SPARTANINEM!

❤️⚔️ CZY NA PEWNO WIESZ WSZYSTKO O SWOIM UBEZPIECZENIU NA ŻYCIE PODCZAS MARATONU?Przed maratonem sprawdzamy niemal wszys...
30/10/2026

❤️⚔️ CZY NA PEWNO WIESZ WSZYSTKO O SWOIM UBEZPIECZENIU NA ŻYCIE PODCZAS MARATONU?

Przed maratonem sprawdzamy niemal wszystko. Pogodę, trasę, przewyższenia, punkty odżywcze a nawet to, czy na 35. kilometrze będzie podbieg, który skutecznie odbierze nam ochotę na bicie życiówki.

Wiemy, jakie tempo musimy utrzymać co do sekundy. Przed startem obowiązkowo ustalamy lokalizację toi-toia, bo doświadczeni maratończycy wiedzą, że czasem jest to informacja ważniejsza niż prognoza pogody. 😂

Ale jest jedna rzecz, której większość z nas prawdopodobnie nigdy dokładnie nie sprawdzała.

Na jaką kwotę jesteśmy ubezpieczeni podczas maratonu? Co stanie się, jeśli doznamy poważnego urazu, trwałej niepełnosprawności albo, w najgorszym przypadku, nie wrócimy z biegu do domu?

I czy organizator rzeczywiście zapewnia nam ochronę, czy może tylko zakładamy, że tak jest, skoro zapłaciliśmy za pakiet startowy?

Postanowiliśmy przyjrzeć się warunkom ubezpieczenia podczas sześciu dużych maratonów w Polsce i Europie: w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Paryżu, Berlinie i Londynie.

Wnioski? Momentami zaskakujące.

🇵🇱 WARSZAWA. 42 KILOMETRY I 10 TYSIĘCY ZŁOTYCH.

W regulaminie 48. Maratonu Warszawskiego z 2026 roku organizator zapewnia każdemu uczestnikowi ubezpieczenie NNW na czas trwania biegu.

Suma ubezpieczenia wynosi 10 000 zł.

Nie oznacza to, że jeśli biegacz umrze podczas maratonu, jego rodzina automatycznie otrzyma 10 000 zł.

To suma ubezpieczenia NNW, a konkretne świadczenie zależy od warunków polisy i przyczyny zdarzenia.

Jeżeli zawodnik dozna śmiertelnego urazu wskutek wypadku, sytuacja może wyglądać inaczej niż w przypadku nagłego zatrzymania krążenia spowodowanego chorobą serca.

Bo śmierć podczas maratonu nie zawsze oznacza śmierć wskutek nieszczęśliwego wypadku w rozumieniu ubezpieczyciela.

Warto też zauważyć, że 10 000 zł to suma całego ubezpieczenia NNW, a niekoniecznie wysokość świadczenia za śmierć. Tę ostatnią określają szczegółowe warunki umowy.

🇵🇱 KRAKÓW I POZNAŃ. A TAM ILE?

Przyjrzeliśmy się również dokumentom Cracovia Maraton i Poznań Maratonu.

W dostępnych publicznie materiałach nie udało nam się jednoznacznie potwierdzić wysokości świadczenia, które przysługiwałoby rodzinie zawodnika w razie jego śmierci.

Czy oznacza to, że organizatorzy nie zapewniają ubezpieczenia?

Nie. Oznacza jedynie, że bez pełnych warunków polis nie można uczciwie wskazać konkretnej kwoty.

I tutaj pojawia się pierwsza refleksja.

Skoro potrafimy znaleźć w regulaminie informacje o karach za nieprawidłowo przypięty numer startowy, to może równie łatwo powinniśmy móc sprawdzić, jaką ochronę ubezpieczeniową zapewnia nam organizator?

🇫🇷 PARYŻ. TUTAJ MOŻNA WYKUPIĆ DODATKOWĄ OCHRONĘ.

Przy Maratonie Paryskim w 2026 roku uczestnicy mogli wykupić dobrowolne ubezpieczenie następstw wypadków.

Za 6 euro oferowano świadczenie na wypadek śmierci w wysokości 10 000 euro.

Za 15 euro świadczenie wynosiło 50 000 euro.

Za 35 euro można było wykupić wariant ze świadczeniem 100 000 euro.

W najdroższym wariancie przewidziano również do 150 000 euro świadczenia z tytułu trwałej niepełnosprawności oraz do 30 000 euro na koszty leczenia, zgodnie z warunkami polisy.

Wszystkie trzy warianty zawierały także assistance repatriacyjne.

Oferta była przeznaczona dla uczestników, którzy w dniu biegu nie ukończyli 75 lat.

Czyli za stosunkowo niewielką dodatkową składkę można było uzyskać znacznie wyższą sumę ochrony.

Oczywiście pod warunkiem, że zdarzenie spełnia definicję wypadku i pozostałe warunki umowy.

I właśnie to ostatnie zdanie jest najważniejsze.

Nie wystarczy wiedzieć, ile ubezpieczyciel może wypłacić. Trzeba wiedzieć, kiedy rzeczywiście wypłaci pieniądze.

🇩🇪 BERLIN I 🇬🇧 LONDYN. NIE KAŻDE UBEZPIECZENIE OZNACZA TO SAMO.

Przy zapisach na Maraton Berliński można spotkać ubezpieczenie rezygnacji ze startu.

I tutaj trzeba uważać.

To nie jest to samo co ubezpieczenie na życie czy NNW podczas biegu.

Polisa rezygnacyjna może pozwolić odzyskać opłatę startową w określonych sytuacjach, ale nie oznacza ochrony przed skutkami wypadku na trasie.

Z kolei w Londynie regulamin przewiduje zasady odpowiedzialności organizatora, w tym za śmierć lub obrażenia wynikające z jego zaniedbania.

Nie jest to jednak równoznaczne z gwarantowaną wypłatą określonej kwoty rodzinie każdego uczestnika, który umrze podczas zawodów.

Wniosek jest prosty.

NNW, ubezpieczenie na życie, OC organizatora i ubezpieczenie od rezygnacji to cztery różne rzeczy.

A my często wrzucamy je do jednego worka pod nazwą „przecież jestem ubezpieczony”.

❤️⚔️ A MOŻE WARTO UBEZPIECZYĆ SIĘ SAMEMU? CZY BIEGACZ AMATOR W OGÓLE MOŻE?

Oczywiście, że może!

Nie trzeba biegać maratonu poniżej trzech godzin, należeć do kadry narodowej ani mieć sześciopaka na brzuchu. 😂

Na polskim rynku dostępne są polisy NNW dla sportowców amatorów, indywidualne ubezpieczenia na życie oraz ubezpieczenia podróżne obejmujące określone aktywności sportowe.

Można wykupić ochronę na jeden dzień, konkretny wyjazd, kilka miesięcy albo cały rok.

A ile to kosztuje?

Tutaj warto podać konkretne przykłady, ale z jednym zastrzeżeniem: ceny zależą od zakresu ochrony, wieku i stanu zdrowia, a nie każda polisa obejmuje śmierć z dowolnej przyczyny.

W publikowanych ofertach i zestawieniach ubezpieczeń sportowych spotykamy następujące kwoty:

Około 100–300 zł rocznie za niektóre warianty sportowego NNW.
Około 150–400 zł rocznie za wybrane pakiety łączące kilka rodzajów ochrony.

W Paryżu dodatkowa polisa w wariancie ze świadczeniem za śmierć w wysokości 100 000 euro kosztowała 35 euro za udział w maratonie.

Pamiętajmy jednak, że są to różne produkty. Nie wolno porównywać ich wyłącznie na podstawie ceny i sumy ubezpieczenia.

A co z prawdziwym ubezpieczeniem na życie, na przykład na 100 000, 300 000 albo 500 000 zł?

Takie polisy również są dostępne dla biegaczy amatorów. Ich składka wymaga jednak indywidualnej kalkulacji. Znaczenie mają między innymi wiek, zdrowie, czas trwania umowy i ewentualne rozszerzenia.

Co najważniejsze, trzeba zapytać ubezpieczyciela wprost:

„Biegam amatorsko w maratonach. Czy moja polisa obejmuje śmierć podczas takich zawodów, również z przyczyn kardiologicznych?”

I najlepiej otrzymać odpowiedź na piśmie.

Bo można mieć NNW na wysoką kwotę, a mimo to nie otrzymać świadczenia, jeżeli przyczyna zgonu nie jest objęta ochroną.

Dlatego warto rozważyć połączenie indywidualnego ubezpieczenia na życie, sportowego NNW i odpowiedniego ubezpieczenia podróżnego.

✈️ MARATON W NOWYM JORKU, TOKIO CZY SYDNEY. A KTO SPROWADZI NAS DO POLSKI?

Wyobraźcie sobie, że lecicie na wymarzony maraton za ocean.

Miesiące przygotowań, bilety, hotel, wielkie emocje.
Niestety, dochodzi do tragedii.

Rodzina musi zmierzyć się nie tylko z utratą bliskiej osoby, ale również z formalnościami w obcym kraju, dokumentami, tłumaczeniami i organizacją transportu ciała do Polski.

Kto za to zapłaci?
Czy organizator maratonu?
Nie można tego zakładać.
Czy polisa NNW?
Niekoniecznie.

Świadczenie za śmierć i pokrycie kosztów sprowadzenia zwłok do kraju to dwie różne rzeczy.

Właśnie dlatego przed zagranicznym maratonem trzeba sprawdzić, czy ubezpieczenie podróżne zawiera assistance obejmujące repatriację zwłok.

Warto zapytać również o limity finansowe, organizację transportu, dokumenty, koszty przygotowania ciała do przewozu oraz o to, czy udział w zawodach maratońskich nie jest wyłączony z ochrony.

Koszty sprowadzenia ciała z odległego kraju mogą być bardzo wysokie i zależą od państwa, procedur oraz rodzaju transportu. Nie istnieje jedna uczciwa kwota, którą można podać dla każdego przypadku.

Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuje rodzina po takiej tragedii, jest konieczność samodzielnego organizowania i finansowania powrotu bliskiej osoby do domu.

⏱️ A OD KIEDY WŁAŚCIWIE JESTEŚMY UBEZPIECZENI?

I tutaj kolejna rzecz, o której prawie nikt nie myśli.

Stoimy w strefie startowej. Numer przypięty, zegarek gotowy, za chwilę ruszamy.

Nagle jeden z zawodników zasłabnie.

Czy ubezpieczenie już działa?

A jeśli wypadek wydarzy się podczas rozgrzewki?

Albo pięć minut po przekroczeniu mety?

To zależy od konkretnej polisy.

Niektóre ubezpieczenia sportowe obejmują wyłącznie ściśle określony czas udziału w zawodach. Inne mogą działać przez całą dobę, przez kilka dni wyjazdu albo przez cały rok.

W warszawskim regulaminie mowa jest o NNW „na czas trwania biegu”, ale bez szczegółowych warunków ubezpieczenia nie można jednoznacznie ustalić, czy obejmuje ono również oczekiwanie w strefie startowej, rozgrzewkę i czas po przekroczeniu mety.

Trzeba też sprawdzić, co w sytuacji, gdy do wypadku dojdzie podczas maratonu, ale zawodnik umrze dopiero po kilku dniach w szpitalu.

Nie oznacza to automatycznie braku wypłaty. Istotne są warunki polisy, związek przyczynowy i ewentualny termin, w jakim musi nastąpić śmierć wskutek wypadku.

Warto znać odpowiedzi, zanim będą potrzebne.

🇺🇸 BOSTON 2013. KIEDY ŚWIAT BIEGOWY POKAZAŁ, CZYM JEST SOLIDARNOŚĆ.

15 kwietnia 2013 roku podczas Maratonu Bostońskiego doszło do zamachu bombowego.

W pobliżu mety eksplodowały dwa ładunki. Trzy osoby zginęły w wyniku wybuchów, a setki zostały ranne. Czwartą ofiarą śmiertelną wydarzeń związanych z zamachem był później zabity funkcjonariusz policji.

Po tragedii powstał specjalny fundusz One Fund Boston, do którego ludzie i firmy z całego świata wpłacali pieniądze dla poszkodowanych.

W pierwszej turze wypłat w 2013 roku rozdysponowano niemal 61 milionów dolarów.

Najwyższe świadczenia wynosiły 2 195 000 dolarów. Otrzymały je rodziny zabitych oraz osoby z najcięższymi obrażeniami, w tym po utracie wielu kończyn lub z trwałym uszkodzeniem mózgu.

Osoby po amputacji jednej kończyny otrzymały po 1 195 000 dolarów.

Innym poszkodowanym przyznawano kwoty zależne między innymi od długości hospitalizacji. Osoby leczone ambulatoryjnie otrzymały po 8 000 dolarów.

Ale jest tutaj coś bardzo ważnego.

To nie były standardowe odszkodowania z ubezpieczenia maratończyka.

Pieniądze pochodziły z dobrowolnych darowizn.

Boston pokazał niezwykłą solidarność ludzi wobec tragedii.

Pokazał też, że nie można mylić społecznej pomocy z gwarantowaną ochroną wynikającą z umowy ubezpieczenia.

Bo na spontaniczną zbiórkę nie możemy liczyć jako na podstawowy sposób zabezpieczenia naszych najbliższych.

🏃‍♂️ CZY MARATON JEST AŻ TAK NIEBEZPIECZNY? CO MÓWIĄ BADANIA?

I tutaj mam dla Was dobrą wiadomość.

Nie ma powodu, żebyśmy po przeczytaniu tego artykułu wyrzucali buty biegowe do szafy i przerzucali się wyłącznie na szachy. Chociaż i przy szachach można się porządnie zdenerwować. 😂

W 2025 roku w prestiżowym czasopiśmie medycznym JAMA opublikowano badanie obejmujące amerykańskie maratony i półmaratony z lat 2010–2023.

Przeanalizowano dane dotyczące około 29,3 miliona uczestników.

W tym okresie odnotowano 176 przypadków nagłego zatrzymania krążenia, z których 59 zakończyło się śmiercią.

Oznacza to średnio:

Jedno zatrzymanie krążenia na około 167 tysięcy uczestników.

Jeden zgon wskutek zatrzymania krążenia na około 500 tysięcy uczestników.

To dane łączne dla maratonów i półmaratonów. W samych maratonach ryzyko zatrzymania krążenia było wyższe niż w półmaratonach, a u mężczyzn wyższe niż u kobiet.

Ale jest jeszcze jedna bardzo dobra informacja.

Przeżywalność po zatrzymaniu krążenia wyraźnie się poprawiła w porównaniu z wcześniejszymi latami.

To pokazuje, jak wielkie znaczenie mają szybka pomoc, resuscytacja, dostępność defibrylatorów i odpowiednie zabezpieczenie medyczne imprez.

Ryzyko śmierci podczas maratonu jest niewielkie, ale nie jest zerowe.

Nie powinniśmy się go panicznie bać. Powinniśmy je rozumieć.

⚔️ NIE BIEGAJMY W STRACHU. BIEGAJMY Z GŁOWĄ.

Przed kolejnym maratonem poświęćmy trochę czasu na sprawdzenie ubezpieczenia. Nie bójmy się zadawać organizatorom pytań o warunki ochrony. Dbajmy o zdrowie, nie lekceważmy niepokojących objawów i nie traktujmy ukończenia biegu jako obowiązku za wszelką cenę.

Czasem największym zwycięstwem jest decyzja, żeby zejść z trasy.
Bo dla organizatora jesteśmy jednym z tysięcy uczestników.
Dla naszych bliskich jesteśmy jedyni.

Życiówkę można poprawić za rok. Medal zdobyć podczas kolejnego maratonu. Na wymarzony bieg zapisać się ponownie.

Ale bliskiej osoby nie da się zastąpić.

I właśnie dlatego warto zadbać o odpowiednią ochronę. Nie tylko dla siebie, ale przede wszystkim dla tych, których kochamy.

A teraz pytanie do Was:

Czy kiedykolwiek sprawdzaliście, na jaką kwotę jesteście ubezpieczeni podczas maratonu? Czy Wasza polisa obejmuje również śmierć z przyczyn kardiologicznych, trwałą niepełnosprawność i transport ciała z zagranicy?

A może, tak jak wielu biegaczy, przez lata zakładaliście, że skoro organizator zapewnia ubezpieczenie, to wszystko jest już załatwione?

Podzielcie się swoimi doświadczeniami. Może ktoś z Was korzysta z polisy dla biegaczy i może polecić rozwiązanie, którego warunki naprawdę warto sprawdzić?

❤️⚔️ Jeśli uważacie, że warto poruszać również takie tematy, polubcie i obserwujcie Fundację Spartanie Dzieciom. A jeśli chcecie połączyć pasję do biegania z pomaganiem, zapraszamy do naszego Oddziału Spartan na Półmaraton Warszawski 2027. Razem możemy zrobić wiele dobrego dla dzieci z niepełnosprawnościami.

Biegajmy, pomagajmy, cieszmy się każdym kilometrem i wracajmy bezpiecznie do tych, którzy na nas czekają.

Leonidas ⚔️
Fundacja Spartanie Dzieciom ❤️

❤️🕯️ GDYBYM WIEDZIAŁ, ŻE TO NASZ OSTATNI BIEG, CHCIAŁBYM POZNAĆ CIĘ JESZCZE LEPIEJ…Zbliża się Wszystkich Świętych i Dzie...
29/10/2026

❤️🕯️ GDYBYM WIEDZIAŁ, ŻE TO NASZ OSTATNI BIEG, CHCIAŁBYM POZNAĆ CIĘ JESZCZE LEPIEJ…

Zbliża się Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny. Czas, kiedy odwiedzamy groby, zapalamy znicze i wspominamy tych, których już z nami nie ma. Wśród tych wspomnień są również nasi przyjaciele, z którymi jeszcze niedawno biegaliśmy, śmialiśmy się, imprezowaliśmy i planowaliśmy kolejne spotkania. Wtedy nikt nie zastanawiał się, że któreś z nich może być ostatnim. Przecież przed nami miało być jeszcze tyle wspólnych kilometrów, wyjazdów i wieczorów.

Dzisiaj w naszym spartańskim Oddziale są puste miejsca. Miejsca po ludziach, których nie da się zastąpić.

Arek, Piotr, Marcin,Stich-Piotr i Bogdan, Przemek ❤️⚔️

Nasi Spartanie, którzy pobiegli już do Niebieskiego Oddziału.

Chłopaki, pamiętamy Wasze uśmiechy, wspólne wyjazdy, wieczorne przygotowania do zawodów, zakładanie hełmów, poprawianie peleryn i żarty, których czasami nie wypadało opowiadać przy dzieciach. 😂 Pamiętamy imprezy, rozmowy do późna i te chwile po biegach, kiedy zmęczeni siadaliśmy razem, szczęśliwi, że znowu udało nam się zrobić coś dobrego. Dzisiaj oddalibyśmy naprawdę wiele, żeby przeżyć choć jeden taki wieczór jeszcze raz. Żeby usłyszeć Wasze głosy, zobaczyć uśmiechy, pożartować i zapytać, co u Was słychać. Nawet posłuchać po raz setny historii, którą wszyscy znaliśmy już na pamięć.

Bo kiedy odchodzi przyjaciel, nie tęsknimy za wielkimi wydarzeniami. Najbardziej brakuje tych małych, zwyczajnych chwil, których wtedy nawet nie pomyśleliśmy zapamiętać.

Przeglądamy stare zdjęcia. Na jednym stoimy razem przed startem, na drugim śmiejemy się po biegu, na kolejnym ktoś obejmuje kogoś ramieniem. Patrzymy na te fotografie i nagle uświadamiamy sobie, że nie ma na nich tego, co było najważniejsze. Głosu, serdeczności, rozmów, obecności drugiego człowieka. Zdjęcie potrafi zatrzymać uśmiech, ale nie potrafi sprawić, żebyśmy jeszcze raz go usłyszeli.

I wtedy pojawiają się pytania. Dlaczego nie rozmawialiśmy dłużej? Dlaczego tak często się spieszyliśmy? Dlaczego nie zapytaliśmy o marzenia, troski, o to, co naprawdę było dla nich ważne? Przecież miała być jeszcze okazja. Jeszcze jeden trening. Jeszcze jeden maraton. Jeszcze jeden wspólny wieczór.

Najsmutniejsze w pożegnaniach jest chyba to, że ostatni raz bardzo często wygląda zupełnie zwyczajnie. Dopiero później dowiadujemy się, że był ostatni.

W tych listopadowych dniach, stojąc przy grobach bliskich, warto pomyśleć również o tych, którzy wciąż są obok nas. O przyjacielu, do którego od miesięcy mieliśmy zadzwonić. O kimś, z kim ciągle przekładamy spotkanie. O koledze, z którym biegamy od lat, ale tak naprawdę niewiele wiemy o jego życiu. Może podczas następnego treningu warto zwolnić, porozmawiać, pośmiać się, posłuchać jego historii. Nie dlatego, że musi wydarzyć się coś złego. Właśnie dlatego, że dzisiaj jeszcze mamy tę możliwość.

Bo kiedyś możemy mieć tysiące przebiegniętych kilometrów, setki medali i pełny telefon zdjęć, a oddalibyśmy to wszystko za jeden zwyczajny kilometr z kimś, kogo już nie ma.

Arku, Piotrze, Stichu-Piotrze, Marcinie,Bogdanie, Przemku … Wierzymy, że gdzieś tam jesteście razem. Że znowu szykujecie się do biegu, ktoś poprawia hełm, ktoś żartuje, ktoś pogania pozostałych. I że w Waszym Niebieskim Oddziale nie ma już bólu, zmęczenia ani pożegnań.

A kiedyś, gdy i dla nas przyjdzie czas ostatniego biegu, chcielibyśmy wierzyć, że znowu spotkamy się na wspólnej zbiórce. Że rozpoznamy Was z daleka po czerwonych pelerynach i znajomym śmiechu.

Chłopaki, jesteście w naszych sercach i pamięci. Nie zapomnimy o Was.

A wszystkim, którzy czytają te słowa, chcemy powiedzieć jedno: nie odkładajcie bliskości na później. Przytulcie kogoś, zadzwońcie do przyjaciela, znajdźcie czas na rozmowę. Nie czekajcie, aż jedynym miejscem spotkania pozostanie ławka przy cmentarnym zniczu.

Bo czas ucieka. I choć nie mamy wpływu na to, ile go dostaliśmy, mamy wpływ na to, komu go podarujemy.

Nie czekajmy, aż zabraknie nam kogoś, żeby zrozumieć, jak niewiele o nim wiedzieliśmy. Pytajmy, słuchajmy i poznawajmy tych, którzy jeszcze biegną obok nas.

Nie liczmy tylko kilometrów. Pamiętajmy o ludziach, z którymi mieliśmy szczęście je przebiec.

🕯️ Jeśli macie kogoś, z kim kiedyś biegaliście, a kogo dzisiaj już nie ma, wspomnijcie go w komentarzu. Niech pamięć o naszych przyjaciołach trwa nie tylko w listopadzie.

❤️⚔️ Jeśli bliskie są Wam nasze spartańskie historie, polubcie i obserwujcie stronę Fundacja Spartanie Dzieciom. Zapraszamy również do naszego Oddziału na Półmaraton Warszawski 2027, by razem biegać i pomagać dzieciom z niepełnosprawnościami.

Leonidas ⚔️
Fundacja Spartanie Dzieciom ❤️

Dla Arka, Przemka, Marcina, Piotra, Sticha-Piotra i Bogdana. Naszych przyjaciół z Niebieskiego Oddziału Spartan. 🕯️

🍑👙 PO CZYM POZNAĆ BIEGACZA? PO OBCISŁYCH SPODENKACH! CZYLI STO LAT WALKI O PRAWO DO WYGODNEGO BIEGANIA! 😂Podczas jednego...
28/10/2026

🍑👙 PO CZYM POZNAĆ BIEGACZA? PO OBCISŁYCH SPODENKACH! CZYLI STO LAT WALKI O PRAWO DO WYGODNEGO BIEGANIA! 😂

Podczas jednego z naszych biegowych treningów zeszło na temat męskich spodenek. Niby temat błahy, ale wystarczyło jedno pytanie, żeby zrobiło się ciekawie.

Dlaczego właściwie faceci biegają w takich obcisłych lycrach? Czy naprawdę są wygodniejsze, czy po prostu chcemy wyglądać jak zawodnicy z mistrzostw świata, nawet jeśli nasze tempo bardziej przypomina niedzielny spacer do sklepu?

Jeden twierdził, że chodzi o otarcia. Drugi, że o wygodę. Trzeci powiedział, że w luźnych spodenkach wszystko mu przeszkadza.

I wtedy rozmowa zeszła na kobiety. Bo przecież panie też mają swoje sportowe problemy z garderobą, a dobrze dobrany biustonosz bywa dla biegaczki ważniejszy niż najdroższe buty.

Tak od zwykłych spodenek doszliśmy do historii sportu, zmieniających się obyczajów i pytania, które chyba nigdy nie przestanie budzić emocji.

Ile właściwie człowiek powinien mieć na sobie materiału, żeby móc spokojnie pobiegać i nie zgorszyć połowy osiedla? 😂

👵 „MATKO BOSKA, ZBOCZENIEC BIEGNIE!”

Wyobraźcie sobie niedzielny poranek. Spokojne osiedle, starsza pani wraca z kościoła, w ręku torebka, na głowie elegancki kapelusik.

Nagle zza rogu wybiega facet w obcisłych spodenkach.

Materiał przylega do ciała tak dokładnie, że można niemal odczytać numer seryjny bielizny.

Babcia poprawia okulary, patrzy jeszcze raz, spluwa przez lewe ramię i mruczy:

„Matko Boska! Zboczeniec biegnie!” 😂

A biedny chłop chciał tylko zrobić spokojne 12 kilometrów.

Najzabawniejsze jest to, że kiedy w podobnym stroju jedzie kolarz, nikt specjalnie nie protestuje. Kiedy lekkoatleta biegnie na stadionie, wszystko jest w porządku. Ale wystarczy, że 55-letni facet w lycrze przebiegnie obok osiedlowego warzywniaka, i już mamy dyskusję o upadku obyczajów.

Tymczasem te obcisłe spodenki nie wzięły się znikąd.

🩳 KIEDYŚ BIEGACZ MIAŁ SPODENKI. DZISIAJ MA TECHNOLOGIĘ!

Pamiętacie czasy, kiedy na trening wychodziło się w bawełnianej koszulce, zwykłych szortach i butach, które akurat stały w przedpokoju?

Po dziesięciu kilometrach koszulka ważyła tyle co mokry ręcznik, a spodenki potrafiły przypomnieć o swoim istnieniu w najmniej odpowiednim miejscu.

Dzisiaj mamy tkaniny techniczne, płaskie szwy, odprowadzanie wilgoci, kompresję i materiały, które rozciągają się niemal w każdą stronę.

Tylko czy naprawdę biegamy dzięki temu szybciej?

Niekoniecznie.

Dobrze dopasowane lycry mogą ograniczać otarcia między udami, zapewniać podtrzymanie i nie podwijać się podczas biegu. Ale nie ma przekonujących dowodów, że same spodenki kompresyjne istotnie poprawiają wyniki biegowe.

A luźne szorty z dobrą wewnętrzną warstwą potrafią być równie wygodne.

Wszystko zależy od człowieka.

Jedno jest pewne: kto choć raz obtarł sobie pachwiny podczas maratonu, ten wie, że następnego dnia największym wyzwaniem nie jest zejście po schodach. Największym wyzwaniem bywa spokojne usiąść na toalecie i stanąć bez bólu pod prysznicem! 😂

Zresztą lycra też nie jest rozwiązaniem idealnym. Jeśli jest za ciasna, uciska albo ma źle umieszczone szwy, może narobić więcej szkody niż pożytku.

Panowie, to mają być spodenki sportowe, a nie próba zapakowania całego dobytku do bagażu podręcznego Ryanaira!

👙 A KOBIETY? HISTORIA BIUSTONOSZA SPORTOWEGO JEST JESZCZE CIEKAWSZA!

Dzisiaj dobry biustonosz sportowy to dla wielu biegaczek absolutna podstawa.

I słusznie, bo odpowiednie podtrzymanie może znacząco ograniczyć ruch piersi oraz związany z nim dyskomfort i ból.

Ale wiecie, że jeden z przełomowych modeli biustonosza do biegania powstał dopiero w 1977 roku?

I to w sposób, który brzmi jak dowcip opowiedziany po trzecim piwie.

Pierwszy Jogbra skonstruowano, zszywając ze sobą dwa męskie suspensoria sportowe! 😂

Tak, dobrze czytacie.

Kobiety potrzebowały wygodnego podtrzymania podczas biegania, a gotowych rozwiązań było niewiele. Lisa Lindahl, Hinda Miller i Polly Smith opracowały więc pomysł, który pomógł zmienić rynek kobiecej odzieży sportowej.

Trudno o lepszy przykład tego, że czasem wielkie wynalazki rodzą się z bardzo prostego problemu.

I pomyśleć, że dzisiaj za dobry biustonosz sportowy można zapłacić kilkaset złotych!

A wszystko zaczęło się od dwóch elementów męskiej garderoby, których żaden facet raczej nie chciałby oglądać na własnej głowie. 😂

🏟️ STO LAT TEMU SPORTOWCY WYGLĄDALI JAK NA ELEGANCKIM SPACERZE!

Wystarczy obejrzeć stare fotografie sportowe.

Długie spódnice, obszerne bluzki, pończochy, koszule, dłuższe spodenki. Oczywiście stroje różniły się zależnie od dyscypliny, ale wiele z nich wygląda dziś bardziej jak ubranie na niedzielny spacer niż na zawody.

Gdybyśmy dzisiejszego maratończyka w obcisłych lycrach przenieśli do roku 1920, prawdopodobnie zostałby zatrzymany przez policję obyczajową, zanim zdążyłby włączyć czasomierz na srebrnym łańcuszku! 😂

A współczesna biegaczka w krótkim topie i spodenkach mogłaby wywołać sensację większą niż pierwszy samochód na ulicy.

Czy przez sto lat odkryliśmy, że do biegania potrzeba coraz mniej materiału?

Częściowo tak. Nowoczesne tkaniny są lżejsze, wygodniejsze i nie krępują ruchów.

Ale zmieniło się coś jeszcze.

Nasza kultura, obyczaje i stosunek do ludzkiego ciała.

To, co kiedyś uchodziło za nieprzyzwoite, dzisiaj jest zwykłym strojem na stadionie, plaży czy siłowni.

Czy idziemy w kierunku większej naturalności? Czy może po prostu coraz bardziej przyzwyczajamy się do eksponowania ciała?

Pewnie jedno i drugie.

I choć obyczaje się zmieniają, zawsze znajdzie się ktoś, kto spojrzy na młodsze pokolenie i powie:

„Za moich czasów ludzie tak nie chodzili!”

A młodsze pokolenie odpowie, że przecież chodzi tylko o wygodę.

I tak od pokoleń kręci się świat. 😂

👙 AFERA O STROJE LEKKOATLETEK. CZYLI JAK KRÓTKIE MOGĄ BYĆ SPODENKI?

Przed igrzyskami olimpijskimi w Paryżu w 2024 roku zrobiło się głośno o jednym z modeli strojów zaprezentowanych dla amerykańskich lekkoatletek.

Kostium miał tak wysoko wycięte nogawki, że część zawodniczek zaczęła publicznie pytać, czy projektanci przypadkiem nie pomylili stroju sportowego z kostiumem na konkurs piękności.

Pojawiły się zarzuty, że projekt bardziej eksponuje ciało, niż odpowiada potrzebom zawodniczek.

Producent podkreślał, że kobiety mają do wyboru również inne, bardziej zabudowane modele.

I właśnie ten wybór jest najważniejszy.

Bo jedni wolą biegać w krótkich spodenkach, inni w długich lycrach. Jedne zawodniczki świetnie czują się w skąpym stroju, inne nie mają najmniejszej ochoty pokazywać publiczności więcej, niż same chcą.

A męskie stroje?

Też potrafią wzbudzać kontrowersje!

Zwłaszcza kiedy kupimy lycry, które w sklepie wyglądają przyzwoicie, ale po pierwszym przysiadzie materiał zaczyna przypominać firankę.

A jeśli dodatkowo spadnie deszcz, może się okazać, że zamiast treningu mamy publiczny pokaz anatomii w jakości 4K. 😂

Dlatego warto sprawdzić strój nie tylko przed lustrem, ale też podczas kilku podskoków czy przysiadów.

Bo dobry strój sportowy powinien pozwalać skupić się na biegu, a nie na tym, czy przypadkiem nie dostarczamy widzom dodatkowych atrakcji.

⚖️ CO TAK NAPRAWDĘ DAJĄ OBCISŁE SPODENKI I DOBRY BIUSTONOSZ?

Po tej całej naszej rozmowie można wyciągnąć pięć prostych wniosków.

Po pierwsze: wygoda. Dobry strój nie przeszkadza, nie przesuwa się i nie wymaga poprawiania co kilometr.

Po drugie: mniej otarć. Odpowiedni krój i materiał mogą ograniczyć tarcie, szczególnie podczas długich biegów.

Po trzecie: właściwe podtrzymanie. Szczególnie ważne w przypadku biustonoszy sportowych, których skuteczność w ograniczaniu ruchu piersi potwierdzają badania.

Po czwarte: odpowiednia wentylacja. Nie wszystko, co ciasne i drogie, musi być przewiewne. W upale luźne szorty mogą sprawdzić się znakomicie.

Po piąte: brak cudów. Najdroższa kompresja nie zastąpi treningu. Jeśli ktoś kupuje lycry z nadzieją, że urwą mu 20 minut z maratonu, może się rozczarować.

Są też minusy: zbyt mocny ucisk, źle dobrane rozmiary, niewygodne szwy, przegrzewanie i ceny, które czasem trudno uzasadnić.

Bo można wydać 400 zł na spodenki kompresyjne, a potem i tak zostać wyprzedzonym przez emeryta w szortach kupionych piętnaście lat temu na bazarze. 😂

❤️ WIĘC OBCISŁE CZY LUŹNE?

Biegajcie w tym, w czym czujecie się dobrze.

Nie każdy facet musi zakładać lycrę. Nie każda kobieta potrzebuje takiego samego biustonosza. Nie każdy musi wyglądać jak zawodnik olimpijski.

Sport nie powinien być konkursem na najdroższe ubranie ani pokazem mody.

Ważniejsze jest to, czy strój pozwala nam swobodnie pokonywać kolejne kilometry.

A opinie przechodniów?

Cóż, one zawsze będą.

Sto lat temu niektórych gorszyła kobieta w krótkiej spódnicy. Później kobieta w spodniach. Dzisiaj facet w obcisłej lycrze.

Za kolejne sto lat być może nasi prawnukowie będą biegać w strojach, których nawet nie potrafimy sobie wyobrazić.

I zapewne gdzieś na osiedlu nadal będzie siedziała starsza pani, która na widok biegacza powie:

„Panie, kiedyś to ludzie mieli więcej wstydu!” 😂

A my?

My po prostu będziemy dalej biegać.

Bo w końcu o tym, czy jesteś dobrym biegaczem, nie decyduje to, jak mocno spodenki przylegają do pośladków, tylko ile serca wkładasz w każdy kilometr.

😂 A TERAZ PRZYZNAJCIE SIĘ!

Panowie, biegacie w obcisłych lycrach czy w luźnych spodenkach? A może macie w szafie taki model, który po pierwszym treningu trafił na samo dno szuflady?

Panie, czy pamiętacie swój pierwszy naprawdę dobry biustonosz sportowy? Czy różnica była odczuwalna?

A może ktoś ma stare zdjęcia z zawodów sprzed kilkudziesięciu lat? Chętnie zobaczymy, jak wtedy wyglądała biegowa moda!

I najważniejsze: czy ktoś z Was spotkał kiedyś starszą panią, która na widok biegacza w lycrze zrobiła znak krzyża, zanim zdążył przebiec na drugą stronę ulicy? 😂

Bo coś nam się wydaje, że takich historii może być całkiem sporo!

❤️⚔️ Jeśli lubicie nasze biegowe historie, polubcie i obserwujcie stronę Fundacja Spartanie Dzieciom.

A w 2027 roku zapraszamy Was do naszego Oddziału na Półmaraton Warszawski. Nieważne, czy biegacie w lycrach, luźnych szortach czy ulubionych spodenkach sprzed dziesięciu lat. Najważniejsze, że razem możemy zrobić coś dobrego dla dzieci z niepełnosprawnościami.

Leonidas ⚔️
Fundacja Spartanie Dzieciom ❤️

🍷⚔️ MARATHON DU MÉDOC. CZYLI MARATON, NA KTÓRYM NIKOMU NIE SPIESZY SIĘ DO METY!Są maratony, które pamiętasz ze względu n...
26/10/2026

🍷⚔️ MARATHON DU MÉDOC. CZYLI MARATON, NA KTÓRYM NIKOMU NIE SPIESZY SIĘ DO METY!

Są maratony, które pamiętasz ze względu na życiówkę. Są takie, po których przez tydzień schodzisz ze schodów tyłem. I jest Marathon du Médoc, po którym zaczynasz się zastanawiać, dlaczego właściwie wszystkie maratony nie mogą wyglądać właśnie tak.

My, Spartanie Dzieciom, byliśmy tam więcej niż raz i powiem Wam jedno. Jeśli ktoś uważa, że bieganie jest nudne, powinien przynajmniej raz odwiedzić niewielkie francuskie miasteczko Pauillac, położone w słynnym regionie winiarskim Bordeaux.

To tutaj raz w roku spotykają się tysiące biegaczy z całego świata, żeby przebiec 42 kilometry wśród winnic, pięknych zamków, parków, muzyki, francuskiego jedzenia i ponad 20 punktów degustacji wina.

Nie oszukujmy się. To również miejsce, do którego zjeżdżają się największe chlory z międzynarodowej rodziny biegaczy! 😂

Oczywiście oficjalnie wszyscy przyjeżdżają poznawać francuską kulturę, architekturę i wielowiekowe tradycje winiarskie.

🍷 IMPREZA PRZED MARATONEM? DO DRUGIEJ W NOCY!

Normalny biegacz przed maratonem je makaron, pije wodę, przygotowuje numer startowy i najpóźniej o 21:00 leży w łóżku.

Na Médoc o drugiej w nocy parkiet nadal jest pełny!

Muzyka, tańce, śpiewy, wielkie stoły zastawione pysznym jedzeniem, ludzie z całego świata i kelnerzy ubrani w tradycyjne stroje ludowe, którzy bez końca donoszą kolejne butelki miejscowego wina.

A atmosfera jest taka, że naprawdę trudno się z tej imprezy wyrwać.

Odpoczynek przedstartowy? Chyba tylko dla tych, którzy zasnęli przy stole!

I spróbuj tu zrobić życiówkę, kiedy poprzedniego wieczoru nabiłeś 15 tysięcy kroków, nie wychodząc z sali tanecznej.

⚔️ CO ROKU INNE PRZEBRANIA. SPARTANIE WRESZCIE TRAFILI NA SWÓJ MARATON!

Na Médoc każdego roku obowiązuje inny temat przewodni strojów.

My uczestniczyliśmy między innymi w edycji pod hasłem „Jednostki bojowe na przestrzeni wieków”.

Dla Spartan wybór był oczywisty. Wreszcie maraton, na którym wyglądaliśmy niemal normalnie! 😂

W innej edycji motywem były „Stroje wykwintne wieczorową porą”.

I tutaj zrobiło się trudniej. Bo jak ubrać Spartanina elegancko? Hełm z muszką, peleryna od Armaniego, tarcza w kolorze smokingu?

Ale właśnie na tym polega urok tej imprezy.

Wokół biegną całe grupy przebrane za postacie historyczne, bohaterów filmowych, zwierzęta, kucharzy, arystokratów, mężczyźni przebrani za kobiety i na odwrót ...

Na Médoc najbardziej podejrzanie wygląda człowiek w zwykłym stroju biegowym.

A najzabawniejsze jest to, że w tych wszystkich kostiumach naprawdę trzeba pokonać 42,195 kilometra!

🏰 ZAMKI, PAŁACYKI I PARKI. CZY MY NA PEWNO BIEGNIEMY MARATON?

Trasa jest absolutnie wyjątkowa.

Piękne francuskie posiadłości, rozległe parki, stare drzewa, eleganckie pałacyki przypominające klimatem nasz Pałac na Wyspie w Łazienkach Królewskich.

Tyle że tutaj w niemal każdym takim miejscu trwa impreza!

Muzyka, śpiew, lokalne przysmaki, uśmiechnięci gospodarze i degustacje słynnego Bordeaux.

Ponad 20 punktów degustacji wina. W naszych opowieściach przewija się nawet liczba 28. Być może po pewnym czasie niektórzy zaczynają liczyć również te punkty, do których wrócili drugi raz. 😂

Nie żebyśmy pochwalali picie alkoholu podczas wysiłku. To zdecydowanie nie jest dobry sposób na nawodnienie podczas maratonu. Degustacje są dobrowolne, a rozsądek i woda pozostają najważniejsze.

Ale tradycja zobowiązuje, a Francuzi traktują swoje wino z taką powagą, z jaką my traktujemy niedzielnego schabowego.

🍷 A PRZY TYCH CHÂTEAUX DZIEJĄ SIĘ RZECZY, KTÓRYCH NIE ZOBACZYCIE NA ŻADNYM INNYM MARATONIE!

Wyobraźcie sobie piękny francuski zameczek, park, wiekowe drzewa, muzykę, stoły zastawione jedzeniem i gospodarzy witających kolejnych biegaczy w swojej winnicy.

Atmosfera jest po prostu niebiańska!

Jedni tańczą, inni śpiewają, kolejni odpoczywają na trawie, a niektórzy dochodzą do wniosku, że skoro obok château jest piękny staw, to grzechem byłoby z niego nie skorzystać.

Zrzucają więc stroje, wskakują do wody i urządzają sobie kąpiel w samym środku maratonu! 😂

Normalny biegacz na 25. kilometrze zastanawia się, czy utrzyma tempo do mety.

Na Médoc możesz zobaczyć człowieka, który właśnie wyszedł nago ze stawu, szuka swoich butów i przypomina sobie, że przecież bierze udział w zawodach sportowych!

Oczywiście to spontaniczne wybryki uczestników, a nie oficjalna atrakcja czy zachęta do wskakiwania do przypadkowych zbiorników wodnych.

Ale właśnie tam granica między maratonem, festiwalem, weselem i wakacjami we Francji robi się naprawdę bardzo cienka. 😂

Największy problem polega na tym, że w wielu miejscach człowiek chciałby zostać znacznie dłużej.

A przecież trzeba biec dalej!

🦪 OSTRYGI, SERY I STEKI. A GDZIE ŻELE ENERGETYCZNE?!

Na zwykłym maratonie dostajesz wodę, izotonik, banana, czasem kawałek pomarańczy.

Na Médoc Francuzi pokazują, że punkt odżywczy może wyglądać zupełnie inaczej.

Lokalne sery, owoce, słodkości, ostrygi, a pod koniec trasy nawet stek i hektolitry wina - oczywiście czerwonego!

STEK NA MARATONIE!

Wyobrażacie sobie taki punkt na Maratonie Warszawskim? Trzydziesty dziewiąty kilometr, schabowy, ziemniaczki, mizeria i kompot.

Rekord trasy przestałby kogokolwiek interesować. 😂

Francuzi po prostu chcą pokazać wszystko, co mają najlepszego.

A mają naprawdę sporo.

🍷 JAK ODRÓŻNIĆ DOBRE WINO OD SIKACZA?

Przed wyjazdem większość z nas znała prosty podział win: dobre, niedobre i takie, którego zakupu następnego dnia człowiek żałuje.

A potem przyjeżdżasz do Médoc i odkrywasz, że wino ma bukiet, taniny, strukturę, finisz, rocznik i jeszcze kilkanaście cech, o których istnieniu wcześniej nie miałeś pojęcia.

Francuzi potrafią przez pół godziny opowiadać o jednej butelce.

A Spartanin po degustacji potrafi powiedzieć tylko, że czerwone, całkiem dobre i chyba droższe od naszego pakietu startowego. 😂

Ale właśnie tam zaczynasz rozumieć, dlaczego wino jest tak ważną częścią francuskiej kultury.

To historia rodzin, pokoleń, posiadłości i całego regionu.

I nawet jeśli nie pijesz alkoholu, trudno nie docenić tej tradycji.

🏃‍♂️ DLA KOGO JEST TEN MARATON?

Przede wszystkim dla tych, którzy chcą przeżyć coś zupełnie wyjątkowego.

Dla biegaczy, którzy mają już za sobą wiele maratonów i zaczynają podejrzewać, że wszystkie wyglądają podobnie. Start, asfalt, izotonik, kryzys na 35. kilometrze i banan na mecie.

Dla kogoś, kto wraca po kontuzji, odzyskał pełną sprawność i jest przygotowany do maratońskiego dystansu, ale nie chce jeszcze ścigać się z zegarkiem.

I wreszcie dla tych, którzy od lat próbują przekonać partnera albo partnerkę, że bieganie wcale nie musi być nudne!

Bo tym razem zamiast kolejnego wyjazdu na asfaltowy maraton można zaproponować weekend we Francji, piękne zamki, winnice, wykwintną kuchnię, muzykę, tańce i romantyczne spacery.

O tych 42 kilometrach warto oczywiście wspomnieć przed zakupem biletów. 😂

Na Médoc obowiązuje limit 6 godzin i 30 minut. To nadal prawdziwy maraton, więc odpowiednie przygotowanie jest konieczne.

Ale tutaj wynik schodzi na dalszy plan.

Niektórzy wręcz uważają, że zbyt szybkie dotarcie do mety to zwykłe marnotrawstwo!

Bo po co kończyć w cztery godziny, skoro można jeszcze przez dwie podziwiać zamki, słuchać muzyki i poznawać ludzi?

🎉 META? TO DOPIERO POCZĄTEK!

Po biegu zabawa trwa dalej. w namiocie za linią mety, do medalu obowiązkowo butelka wina na pamiątkę :)

Muzyka, jedzenie, spotkania, zdjęcia i wspólne świętowanie.

A następnego dnia kolejne atrakcje, spacery po winnicach i wielki pożegnalny posiłek, kolacja z najlepszym czerwonym winem w ilościach - ile dasz rade wypić , a czego nie wypijesz zabierz-zlej w swoje butelki do domu.

Francuzi naprawdę wiedzą, jak przyjmować gości.

Trzy dni mijają błyskawicznie, a człowiek zaczyna się zastanawiać, czy przypadkiem nie powinien zostać w Pauillac na stałe.

Ale zanim wrócimy do Polski, pozostaje jeszcze jeden obowiązkowy punkt naszej spartańskiej wyprawy.

🌊 KĄPIEL W ATLANTYKU. OCZYWIŚCIE NA GOLASA! 😂

Bo jak już człowiek przeżyje trzy dni francuskiego szaleństwa, przebiegnie maraton, zwiedzi winnice i zatańczy do drugiej w nocy, to przecież nie może tak po prostu wsiąść do samochodu i wrócić do domu.

Na zakończenie każdego naszego wyjazdu obowiązkowo jedziemy nad Atlantyk!

Po trzech dniach biegania w spartańskich strojach i picia wina człowiek wreszcie może zrzucić hełm, pelerynę i całą resztę ekwipunku.

W końcu starożytni Spartanie też nie potrzebowali najnowszej kolekcji strojów kąpielowych!

❤️ PAUILLAC. MIEJSCE, W KTÓRYM MOŻNA ZAKOCHAĆ SIĘ WE FRANCJI

Wiecie, co jest najpiękniejsze w Marathon du Médoc?

Nie wino. Nie jedzenie. Nawet nie te wszystkie wspaniałe zamki.

Ludzie.

Gościnni gospodarze, mieszkańcy, wolontariusze, muzycy i tysiące biegaczy, którzy przyjeżdżają z całego świata po to, żeby wspólnie spędzić kilka niezapomnianych dni.

Nikt nie pyta o życiówkę. Nikt nie porównuje wyników. Nikt nie patrzy z góry na wolniejszego zawodnika.

Wszyscy są częścią jednej wielkiej imprezy.

I właśnie dlatego dla nas, Spartan, Médoc pozostaje jednym z najfajniejszych maratonów, w jakich uczestniczyliśmy.

Są maratony, po których zostaje medal i wynik w Garminie. A są takie, po których zostają wspomnienia na całe życie.

Marathon du Médoc zdecydowanie należy do tych drugich.

Jeśli kiedyś będziecie mieli okazję tam pojechać, nie zastanawiajcie się zbyt długo.

Tylko nie planujcie bicia życiówki, bo największą porażką na Médoc byłoby przebiec przez te wszystkie wspaniałe miejsca i niczego nie zauważyć! 😂🍷

A teraz przyznajcie się: pobieglibyście taki maraton? A może ktoś z Was już był i potwierdzi, że Francuzi naprawdę wiedzą, jak zamienić zwykłe 42 kilometry w niezapomnianą przygodę?

❤️⚔️ Jeśli lubicie nasze spartańskie historie, polubcie i obserwujcie Fundację Spartanie Dzieciom. A w 2027 roku dołączcie do naszego Oddziału na Półmaraton Warszawski. Tam też potrafimy zrobić niezłe zamieszanie, choć zamiast degustacji Bordeaux mamy znacznie ważniejszy cel: pomoc dzieciom z niepełnosprawnościami. ❤️

Leonidas ⚔️
Fundacja Spartanie Dzieciom ❤️

Address


Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Spartanie Dzieciom posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Spartanie Dzieciom:

Shortcuts

  • Want your organization to be the top-listed non profit organization?

Share