17/07/2026
❤️ No i stało się... Piątek. Ostatni dzień naszych półkolonii. I jakoś tak wszystkim zrobiło się trochę szkoda.
Jeszcze kilka dni temu poznawaliśmy swoje imiona, a dziś trudno uwierzyć, że to już koniec. Ale zanim przyszło się pożegnać, postanowiliśmy wycisnąć z tego dnia wszystko, co się dało.
Na początek podchody. Trochę biegania, trochę kombinowania, trochę szukania i oczywiście obowiązkowe: „Ale oni muszą być gdzieś tutaj!”. Jak zawsze było więcej śmiechu niż rywalizacji.
Później przyszła pora na coś pysznego. Wspólnie robiliśmy gofry i... cóż, zapach był taki, że chyba nawet sąsiedzi zaczęli się zastanawiać, co u nas tak dobrze pachnie. Jedni stawiali na bitą śmietanę, inni na owoce, jeszcze inni na wszystko naraz. I bardzo dobrze – w końcu to wakacje. 😄
Po słodkiej przerwie wróciliśmy do twórczej pracy. Malowaliśmy kamienie i przygotowywaliśmy kapsuły czasu. Część z nich została zakopana i może kiedyś ktoś je odnajdzie. A część dzieci zabrały ze sobą do domu jako małe szkatułki pełne wakacyjnych wspomnień.
Na koniec nie mogło być inaczej – dyskoteka! Muzyka, tańce, wygłupy i ostatnia wspólna zabawa. Później przyszedł czas na wręczenie dyplomów i oczywiście watę cukrową, bo takie zakończenie bez waty po prostu by nie przeszło.
Największą radością nie były jednak ani gofry, ani wata, ani nawet dyskoteka. Najbardziej zapamiętamy słowa dzieci, które na zakończenie powiedziały, że za rok chcą znowu spotkać się dokładnie w tym samym składzie – z panią Gosią, panią Anetką i panem Krzyśkiem. Nie ukrywamy... po takich słowach człowiekowi robi się naprawdę ciepło na sercu. ❤️
Przez pięć dni było wszystko – rowery, Kraków, podchody, kapsle, zabawy na polu, śmiech, trochę deszczu, mnóstwo rozmów i jeszcze więcej wspólnych chwil. Najważniejsze jednak, że wszystko się udało. Wróciliśmy z głowami pełnymi wspomnień i z przekonaniem, że czas spędzony razem jest naprawdę bezcenny.
Na koniec chcemy też z całego serca podziękować pani Monice Piastce. ❤️ Dziękujemy za wszystkie pyszne posiłki, za to, że każdego dnia dbała o nasze brzuchy, ale też za pomoc w każdej, nawet najmniejszej sprawie. Zawsze można było na Panią liczyć – niezależnie od tego, czy trzeba było coś zorganizować, rozwiązać jakiś problem czy po prostu wesprzeć nas dobrym słowem. Bez Pani ten tydzień na pewno nie wyglądałby tak samo. Dziękujemy!
No cóż... pozostaje powiedzieć tylko jedno.
Dziękujemy wszystkim dzieciom za ten wyjątkowy tydzień. Dziękujemy rodzicom za zaufanie. Dziękujemy pani Monice za ogromne wsparcie. A naszej niezastąpionej ekipie – pani Gosi, pani Anetce i panu Krzyśkowi – za serce włożone w każdą minutę tych półkolonii.
Do zobaczenia... może za rok. A może jeszcze wcześniej. Bo jeśli coś wiemy na pewno, to to, że takie wakacyjne przyjaźnie nie kończą się wraz z rozdaniem dyplomów. ❤️☀️
