Wraz z jego
budową powstał stadion i Klub Sportowy z sekcją Kółka Myśliwskiego. Członkowie Kółka,
zapaleni myśliwi, szybko ułożyli statut i regulamin polowań, a wraz z rejestracją Klubu
Sportowego w Starostwie Powiatowym w Nisku, Kółko uzyskało status prawny. Niestety, wraz z wybuchem II wojny światowej, Kółko przerwało swoją działalność, myśliwi
zakonserwowali broń i zakopali ją, licząc, że ponury czas wojny szybko się skończy. Musieli
jednak czekać 5 długich lat okupacji. Po wojnie, 15-osobowa grupa miłośników łowiectwa, z równym jak przed laty zapałem,
zorganizowała Kółko Łowieckie „Knieja”. Powstał tymczasowy Zarząd z prezesem inż. Edwardem Terleckim, a na walnym zgromadzeniu 2 grudnia 1945 roku, 23 członków
wybrało 10-osobowy Zarząd. Prezesem został ówczesny dyrektor naczelny Huty inż. Mikołaj
Kowalewski. Uchwalono też statut koła i regulamin polowań. W nowym statucie nie było już
zapisu, że Koło jest sekcją Klubu Sportowego. W kolejnych dwóch latach Koło szybko się rozwijało, przybywało nowych członków. W 1946
roku było ich już 42. Zwracali się do siebie w sympatycznej formie - „druh”. Polowali na
dzierżawionych przez Koło 17 tysiącach ha pól i lasów. Myśliwi do łowisk dojeżdżali
rowerami, motorami i furmankami. W okresie tym Koło napotykało na różnego rodzaju formalne trudności. Przeciągały się
sprawy związane z rejestracją i zatwierdzeniem statutu w Referacie Społeczno-Politycznym
Starostwa Powiatowego w Nisku. W związku z negatywną opinią Urzędu Bezpieczeństwa w
Rzeszowie, były problemy z uzyskaniem zezwolenia na broń przez myśliwych, a innym
zezwolenia cofnięto, gdyż nie do wszystkich ówczesna władza miała zaufanie. Na przestrzeni
lat 1947-1951, ilość członków Koła zmniejszyła się o 15 osób. W 1952 roku Ministerstwo Leśnictwa wydało „Statut Zrzeszenia Polski Związek Łowiecki”. Korzystając z tego Koło „Knieja” zostało powołane i zarejestrowane na nowych prawach w
ówczesnym województwie rzeszowskim.
