04/11/2025
31 października 2025 roku Towarzystwo Przyjaciół Skierniewic wspólnie z Prezydentem Miasta Skierniewic Krzysztofem Jażdżykiem, zaproszonymi gośćmi oraz mieszkańcami miasta odsłoniło na cmentarzu komunalnym w Skierniewicach symboliczne miejsce pamięci burmistrza Artura Wittenberga. Artur Witteneberg urodził się 10 grudnia 1879 r. w Nieszawie. Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego w sierpniu 1918 r. przyjechał się do Skierniewic i został nauczycielem języka niemieckiego w gimnazjum żeńskim i męskim a następnie w Liceum im. Bolesława Prusa. Cieszył się olbrzymim zaufaniem i szacunkiem młodzieży, która nadała mu przydomek Tata. Był szanowany i podziwiany za swoją wielką wiedzę i zaangażowanie w nauczanie. Oprócz nauczania był również wicedyrektorem gimnazjum i liceum. Był opiekunem drużyny harcerskiej im. Zawiszy Czarnego, członkiem organizacji wojskowej Biały Krzyż oraz organizatorem i dyrygentem chóru. We wrześniu 1939 r. współorganizował szpital polowy dla żołnierzy. W 1940 r wstąpił do ZWZ/AK i przyjął pseudonim Łoś. W czasie okupacji prowadził dla młodzieży lekcje w ramach tajnego nauczania. W 1941 r został mianowany wiceburmistrzem a po śmierci burmistrza Filipskiego w 1944 r – burmistrzem Skierniewic. Pomimo niemieckiego pochodzenia zawsze deklarował, że jest Polakiem i odrzucał wszelkie propozycje podpisania „volkslisty”. Staroście okupacyjnemu odpowiedział ,, Wychowałem dwadzieścia roczników młodzieży polskiej i czuję się Polakiem”. Za jego wiedzą w wieży ratusza był ukrywany aparat radiowy. Zaangażowany w działalność społeczną, pomagał wysiedleńcom z terenów Zachodniej Polski oraz ludności Warszawy po Powstaniu Warszawskim. Był przewodniczącym delegatury Rady Głównej Opiekuńczej w Skierniewicach. Po zakończeniu działań wojennych w okolicach Skierniewic. W nocy z 19/20 stycznia 1945 r. został bezprawnie aresztowany przez sowieckie wojska NKWD wraz z całym 25 osobowym dowództwem AK obwodu Sroka. Wywieziony do Rosji na Ural do łagru Baskaja, gdzie zmarł w miesiąc po przybyciu było to 29 marca 1945 r., Pochowany został w bezimiennej mogile. Odznaczony pośmiertnie Złotym Krzyżem Zasługi, oraz uczczony tytułem „Honorowego Obywatela miasta Skierniewice”. Miasto uhonorowało go nadając jednej z ulic jego imię oraz umieszczając go w skierniewickim panteonie bohaterów Jestem Dumny.
Pomimo jego zasług i tragizmu postaci, postać nie jest bardzo znana w Skierniewicach. Ten pomnik i symboliczne miejsce spoczynku pozwolić przywrócić pamięć a także stać się miejscem, w którym będzie można złożyć kwiaty i zapalić znicz pamięci.
Towarzystwo Przyjaciół Skierniewic składa podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do inicjatywy powstania symbolicznego miejsca pamięci, a także tym którzy wzięli udział w uroczystości, którą poprowadził prezes TPS Jacek Stępowski