04/08/2026
Czy podawać rękę? Czy proponować dotykanie twarzy? Czy mówić „do zobaczenia”?
Choć niewidomi i słabowidzący nie potrzebują specjalnej „instrukcji obsługi”, wielu ludzi nie wie w jaki sposób zachować się w obecności takich osób.
Przez kilka kolejnych tygodni publikować będziemy posty, w których znajdziecie odpowiedź na pytanie, co wypada, a co nie w obecności osób z dysfunkcją narządu wzroku.
Część 1. Powitanie i pożegnanie.
Zazwyczaj największym dylematem przy powitaniach jest to, czy podawać osobie niewidomej rękę. Odpowiedź jest oczywista. Jeśli Twój rozmówca nie widzi, nie zobaczy też wyciągniętej dłoni. Często jednak zdarza się, że to niewidomy wyciąga dłoń pierwszy, by uniknąć właśnie tej niezręcznej sytuacji.
Na początek wystarczy więc zwykłe „dzień dobry” lub „cześć”. Warto też dodać imię danej osoby, by nie miała wątpliwości, że powitanie kierowane jest do niej. Jeśli natomiast zdecydujesz się na podanie ręki, zastosuj prosty komunikat: podaję pani, panu rękę.
Jeżeli spotykasz osobę niewidomą lub słabowidzącą, z którą już dawno nie miałeś/miałaś kontaktu, powiedz jej kim jesteś. Słowa „nie poznajesz mnie?” są nie na miejscu i wprowadzają w zakłopotanie.
Równie kłopotliwe może okazać się to, czy proponować dotykanie twarzy. Tutaj również odpowiedź brzmi: nie. Dotykanie twarzy obcej osoby jest krępujące i nie dostarcza żadnych istotnych informacji. Dużo więcej mówi uścisk czyjejś dłoni, głos, czy zapach. Dotykanie twarzy jest więc niepotrzebnym wkraczaniem w strefę intymną zarówno osoby dotykającej, jak i dotykanej.
A co z pożegnaniem? Czy wypada mówić „do widzenia” lub „do zobaczenia”?
Jak najbardziej tak!
Zwroty te w domyśle zawierają prawdopodobieństwo kolejnego spotkania. Nie ma więc przeciwskazań do tego, by stosować je również wobec niewidomych.