28/10/2026
BĄDŹ FIT
Pod takim hasłem odbył się kolejny piknik Olimpiad Specjalnych, w którym uczestniczyli zawodnicy „ Halembianki". Przez dwa dni ziemia łódzka, a dokładnie miasto Wieluń gościło sportowców z pięciu województw. W czasie takiego spotkania promuje się zdrowy styl życia, a więc szeroko rozumiany ruch i właściwe odżywianie. Uczestnicy nie tylko degustują owocowe sałatki, ale uczestniczą też w ćwiczeniach ogólnorozwojowych. Zumba, bowling, bilard, gry zręcznościowe, czy yoga to również doskonała zabawa dla wszystkich. Największą atrakcją okazała się jednak wirtualna strzelnica, gdzie mieliśmy okazję postrzelać z broni zbliżonej do oryginału. Wyborowy strzelec z II LO w Wieluniu zapoznał nas z techniką oddawania strzału. Nie kryliśmy lekkiej obawy, ale cóż spróbować trzeba. Adaś był tak przerażony, że schował się w kącie sali i cierpliwie czekał na koniec. Wszelkie napięcia rozluźniła dyskoteka, przygotowana specjalnie dla nas przez organizatorów. Jako pierwsza, prawie biegiem, na parkiet wkroczyła Kaśka, a za nią kolejni miłośnicy muzyki disco polo, którzy szybko zapomnieli o zmęczeniu podrygując w rytm muzyki.
W drugim dniu czekały na nas zmagania sportowe, które odbyły się na dużej hali sportowej. Każdy klub Olimpiad Specjalnych miał do zaliczenia poszczególne zadania. Dużą frajdą było spotkanie z sympatycznymi policjantami, którzy utrwalili nasze odciski palców na specjalnie przygotowanych kartkach z pieczęcią Komendy Powiatowej w Wieluniu. Tym sposobem zostaliśmy „odnotowani". No cóż nasze odciski są już znane, trzeba się zatem mieć na baczności. Kolejne zadanie było dla nas ciekawą lekcją, bardzo praktyczną. Zapoznaliśmy się ze sposobami udzielania pierwszej pomocy. Doświadczyliśmy też kompletowania apteczki, mierzenia saturacji i ciśnienia, a na końcu resuscytacji przeprowadzanej na przygotowanych modelach. Okazało się, że nie jest to bułka z masłem. Wiemy już jak udzielić pomocy w sytuacjach zagrożenia życia i zdrowia. Po zmaganiach sportowych przewidziano czas na krótki relaksik przy owocowej sałatce i słodkich pierniczkach, które samodzielnie ozdabialiśmy kolorowymi lukrami. Nie zdążyliśmy ich ozdobić do końca, bo wcześniej wylądowały one w naszych buziach. Były pyszniutkie. Pokrzepieni, wystartowaliśmy by zaliczać kolejne zadania. Jak się okazało był z nami mistrz Europy w kickboxingu, który zachęcał nas do uprawiania tego sportu. Spróbowaliśmy o co w tym chodzi i nawet nam się spodobało. Arek miał najsilniejsze uderzenia, a pani Asia po takiej próbie poczuła się naprawdę zrelaksowana i poważnie zaczęła się zastanawiać, czy aby nie potrenować na serio. No cóż strach się bać. Nigdy nie jest ponoć za późno, tym bardziej, że najstarsza pani, która zaczęła trenować z naszym mistrzem ma... uwaga! 70 lat! Koniec zmagań sportowych całkowicie nas wymęczył. Otóż musieliśmy przedrzeć się przez wąski tunel dmuchanej zjeżdżalni, wdrapać się na sam szczyt i luzikiem zjechać w dół. Nie wszyscy podjęli się tego zadania. Po prostu wymiękli! Ale nie nasza tancerka Kasia, która z wielkim uporem wdrapywała się po kolejnych szczebelkach, a właściwie linach, na samą górę. Pani Beatka z przerażeniem patrzyła czy Kaśka da radę. Dała. Ze zmierzwioną fryzurą i rumieńcami na twarzy zdobyła najwyższy szczyt zjeżdżalni.
To było ostatnie sportowe zadanie i zostało oczywiście zaliczone. Potem już tylko obiad, upragniona kawka z ciasteczkiem i do domu. Ależ nam się podobało. To było coś pięknego. Zachwytom nie było końca. Po drodze podsumowaliśmy ostatnie dwa dni i doszliśmy do jednego wniosku: Fajne są te pikniki. Czekamy na następne.