14/10/2026
Kolejny krok za nami ♥️
Oskarek podczas badania EEG w domu był bardzo dzielny. 🥹♥️
Po 4 miesiącach, jesteśmy już w domu po pobycie na Oddziale Intensywnej Terapii, ale nasza walka się nie kończy.
Nadal diagnozujemy, konsultujemy, szukamy odpowiedzi i sprawdzamy każdą możliwość, która mogłaby pomóc naszemu Synkowi.
Niestety, porównując kolejne tomografie komputerowe wykonywane w odstępach miesięcznych, widzimy, że stan Oskarka się pogarsza. Doszło do nieodwracalnych zmian w jego mózgu. To niezwykle trudne do przyjęcia, kiedy patrzy się na własne dziecko i tak bardzo chciałoby się cofnąć czas… 💔
Dziś Oskarek jest stale podłączony do respiratora, również w domu. Jest karmiony przez PEG-a, ponieważ samodzielnie nie połyka. Każdy dzień wygląda inaczej, a my uczymy się odczytywać najmniejsze sygnały, które nam daje. Być może nawiązuje z nami kontakt wzrokowy, czasami skupia wzrok na nowych przedmiotach. Nie wiemy dokładnie, co dociera do niego i jak odbiera otaczający go świat, ale głęboko wierzymy i czujemy, że Oskarek wie, że jesteśmy obok. Że czuje naszą obecność, nasz dotyk, nasz głos i miłość, którą otaczamy go każdego dnia. ♥️
Pierwsze dwa tygodnie po powrocie do domu były bardzo ciężkie. Tak naprawdę cały czas jesteśmy w gotowości. Żyjemy na takim nieustannym stand byu obserwujemy monitory, analizujemy każdy parametr, reagujemy na najmniejszą zmianę. Trudno po prostu usiąść i odetchnąć, kiedy nawet we własnym domu człowiek wciąż czuwa i boi się tego, co może przynieść kolejna chwila.
Nasza codzienność zmieniła się diametralnie. To już nie jest życie, które znaliśmy wcześniej. Wszystko podporządkowane jest Oskarkowi, jego oddechowi, bezpieczeństwu i potrzebom. Ale mimo tych wszystkich trudności chcemy, żeby nasz dom był dla niego czymś więcej niż tylko miejscem, w którym jest podłączony do aparatury. Chcemy, żeby czuł się tutaj bezpiecznie, żeby otaczał go spokój, znajome głosy, bliskość i miłość. Żeby wiedział, że jest u siebie. Że jest z nami. Że jest naszym Synkiem, a nie tylko pacjentem. 🫶🏻
Nie przestajemy szukać odpowiedzi. Nie rezygnujemy z diagnostyki. Nie zamykamy się na możliwości, które mogą poprawić jego komfort i codzienne funkcjonowanie. Chcemy zrobić wszystko, co w naszej mocy, żeby było mu jak najlepiej.
Nie wiemy, co przyniesie jutro. Wiemy tylko, że dziś jesteśmy przy nim i będziemy przy nim każdego kolejnego dnia. Będziemy mówić do niego, przytulać go, trzymać za rączkę i dawać mu tyle miłości, ile tylko zmieści się w naszych sercach.
Bo nawet jeśli świat Oskarka wygląda dziś zupełnie inaczej, nasza miłość do niego pozostaje niezmienna. A on nadal jest naszym małym Wojownikiem, naszym Oskarkiem, dla którego każdego dnia robimy wszystko, co możemy. ❤️🩹
Z całego serca dziękujemy również za pomoc w zapewnieniu Oskarkowi bezpieczeństwa w naszym domu. ♥️
Dzięki zaangażowaniu i współpracy OSP KSRG Regulice, Beata Nadzieja-Szpila Burmistrz Gminy Alwernia oraz OSP Grojec udało się wesprzeć nas w zapewnieniu agregatu prądotwórczego na wypadek awarii i braku prądu.
Dla wielu osób agregat może być po prostu urządzeniem, ale dla nas, rodziców dziecka stale podłączonego do respiratora, to coś znacznie więcej. To poczucie bezpieczeństwa, świadomość, że w sytuacji kryzysowej nie zostaniemy bez wsparcia i że ktoś pomyślał o tym, jak bardzo jest to dla nas ważne. ❤️🩹
W naszej codzienności, w której tak wiele zależy od sprzętu medycznego i ciągłości zasilania, taka pomoc ma ogromną wartość. Dzięki Wam możemy choć odrobinę spokojniej oddychać i skupić się na tym, co najważniejsze na Oskarku.
Dziękujemy za Waszą życzliwość, zaangażowanie, otwarte serca i realną pomoc. Za to, że w tym trudnym czasie pokazujecie nam, że nie jesteśmy sami. Takie gesty zostają z człowiekiem na długo. Dziękujemy! ♥️