25/04/2026
W archiwaliach Koła Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Króla Władysława IV znajdujemy kolejny cymes – odcisk pieczęci, jakiej używała Praska Drużyna Sk.[autowa] im. jen.[erała] J. Jasińskiego. Już skautowa, a jeszcze nie harcerska. Jak pewnie pamiętacie, dokładna data powstania 17 WDH jest trudna do ustalenia i były tu różne hipotezy: 1911 (wg Zygmunta Syrokomskiego), 1914 (dokumenty pisane), 1915 (wg Grzegorza Nowika). Formalnego rozkazu o powołaniu drużyny z tych czasów nie znajdziemy – w zaborze rosyjskim skauting działał w konspiracji. Nazw „drużyna harcerska” zamiast „drużyna skautowa” zaczęto używać jednak dość wcześnie. Skrót „sk.” (skautowa) na pieczęci uprawdopodabnia istnienie drużyny przed 1914 rokiem.
W Galicji, gdzie skauting rozwijał się swobodnie, już około 1911 zaczęto spolszczać terminologię skautową. Wtedy pojawił się termin „harcerz” i krzyż harcerski (początkowo z gwiazdą w środku, dopiero później z lilijką harcerską). W latach 1911-1913 funkcjonowały wymiennie: skaut i harcerz, drużyny skautowe i harcerskie. W 1913 słowo „harcerz” stało się standardem.
Nawet jeśli do Warszawy standard ten dotarł później, późniejsza 17 WDH zaczęła działalność jako skautowa, czyli bardzo wcześnie.