Stowarzyszenie Koniczynka

powstało Towarzystwo Pomocy Epileptykom, na czele którego stanęła Agnieszka Mituła. Członkowie spotykali się regularnie , służyli sobie wzajemnie pomocą doradztwem, organizowali konsultacje medyczne, psychologiczne, piesze wycieczki, rajdy i imprezy okolicznościowe. W 1998 roku TPE przekształciło się w Stowarzyszenie Ludzi z Epilepsją, Niepełnosprawnych i ich Przyjaciół „Koniczynka” i rozszerzyło

profil działalności o inne schorzenia neurologiczne. W tym samym roku Stowarzyszenie otrzymało od Miasta Poznania lokal w suterenie z przeznaczeniem na siedzibę organizacji. Po kapitalnym remoncie i przystosowaniu do bieżących potrzeb, na tych kilku metrach skupiało się i wrzało całe życie liczącego wówczas 460 członków Stowarzyszenia. Codziennie przy pomocy wolontariuszy odbywała się terapia zajęciowa dla dzieci, młodzieży i dorosłych, raz w tygodniu odbywały się kawiarniano-świetlicowe spotkania podopiecznych organizacji, świadczono pomoc rzeczową, żywnościową, zajmowano się doradztwem.. Bardzo szybko okazało się, że 50 metrów zupełnie nie wystarcza na potrzeby tak licznej organizacji. W trosce o zdrowie członków poczyniono starania mające na celu pozyskanie większego lokalu. W listopadzie 2001 roku Stowarzyszenie otrzymało od Miasta Poznania pomieszczenia z przeznaczeniem na Ośrodek Opiekuńczo Rehabilitacyjny z Terapią Zajęciową. Wyremontowanie i przystosowanie Ośrodka do potrzeb osób niepełnosprawnych okazało się bardzo trudne. Równie wiele uporu, determinacji i wiary wykazał Wydział Zdrowia i Spraw Społecznych Urzędu Miasta Poznania. Już w grudniu 2001 roku w Ośrodku ruszyła terapia zajęciowa i rehabilitacja dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Zapotrzebowanie na tego typu działalność okazało się ogromne. Jednak warunki, jakie mogliśmy wówczas zaproponować, były dla osób o znacznym stopniu niepełnosprawności nieodpowiednie. Dzięki ogromnemu zainteresowaniu, jakie wzbudził wśród podopiecznych nasz projekt, mimo trudności, starczyło i wystarcza zapału, aby je pokonywać. W 2002 roku przystosowano i wyremontowano kolejne pracownie. W roku 2003 oddano do użytku w pełni wyposażoną salę rehabilitacyjną z hydromasażem oraz stumetrowy, kolorowy pokój dzienny. W listopadzie 2003 roku pojawiła się szansa na przekształcenie Ośrodka w Warsztat Terapii Zajęciowej, o co zabiegano od końca 2001 roku. Listopad 2003 roku – miesiąc najtrudniejszy w historii Stowarzyszenia, mnóstwo przeszkód, wiele niejasności, mało czasu, ogromny stres. Gdyby nie pomoc i ogromne wsparcie ze strony Wydziały Zdrowia i Spraw Społecznych, Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie nie wiadomo czy pamiętnego ranka 1 grudnia „Koniczynka” byłaby Warsztatem Terapii Zajęciowej. A potem kolejne cele, problemy pytania „ Czy warto…?”, „Po co…?”... Warto i jest po co i tak mamy Dopołudniowy i Popołudniowy Ośrodek Opiekuńczo Rehabilitacyjny z Terapią Zajęciową i Całodobowy Ośrodek typu Hostel. W 2025 roku nasze Stowarzyszenie realizuje następujące projekty:
- Prowadzenie "WTZ Koniczynka finansowane przez PFRON i Miasto Poznań
- Prowadzenie Zajęć Klubowych przy WTZ Koniczynka finansowane przez PFRON
- Prowadzenie Mieszkania Wspomaganego dla osób z niepełnosprawnością intelektualną współfinansowane przez Miasto Poznań