01/08/2026
1 sierpnia – pamięć, która zobowiązuje. Lubań pamięta o swoich bohaterach
Co roku 1 sierpnia o godz. 17:00 w całej Polsce zatrzymuje się codzienny rytm życia. To symboliczna „Godzina W”. Syreny alarmowe przypominają o jednym z najważniejszych i najbardziej tragicznych wydarzeń w historii naszego narodu – Powstaniu Warszawskim.
Tego dnia oddajemy hołd tysiącom żołnierzy Armii Krajowej oraz mieszkańcom stolicy, którzy 1 sierpnia 1944 roku podjęli heroiczną walkę o wolność i niepodległość Ojczyzny.
Powstanie Warszawskie trwało 63 dni. Zakończyło się klęską militarną, ale na zawsze pozostało symbolem odwagi, poświęcenia i niezłomnego ducha Polaków. Około 16 tysięcy powstańców i blisko 180 tysięcy cywilów straciło w nim życie. Warszawa została niemal całkowicie zniszczona.
Mimo ogromu cierpienia pamięć o uczestnikach Powstania jest wciąż żywa i stanowi ważny element naszej narodowej tożsamości.
Pamięć o Powstaniu Warszawskim ma również wymiar lokalny dla mieszkańców Lubania. Wacław Sławiński, wieloletni mieszkaniec naszego miasta, był jednym z jego uczestników. Jako młody żołnierz Armii Krajowej walczył pod pseudonimem „Suchy”. We wrześniu 1944 roku został ciężko ranny podczas walk w Śródmieściu. Po kapitulacji trafił do niemieckiego obozu jenieckiego, a po wojnie przybył do Lubania, gdzie rozpoczął nowe życie.
W Lubaniu Wacław Sławiński przez wiele lat pracował jako technik radiowy. Angażował się w rozwój lokalnych mediów i współtworzył pierwszą lokalną telewizję – Studio S. Przez długi czas, podobnie jak wielu byłych żołnierzy Armii Krajowej, nie mówił publicznie o swoich wojennych przeżyciach.
Dopiero po latach zaczął dzielić się wspomnieniami, dzięki czemu kolejne pokolenia mogły poznać historię człowieka, który przeszedł przez piekło Powstania Warszawskiego, a później współtworzył powojenny Lubań.
Historia Wacława Sławińskiego pokazuje, że wielkie wydarzenia historyczne tworzyli konkretni ludzie. Często byli to ci, których spotykaliśmy na ulicach naszego miasta. Ich odwaga, patriotyzm i gotowość do najwyższego poświęcenia to dziedzictwo, o które powinniśmy dbać.
Narodowy Dzień Pamięci Powstania Warszawskiego to coś więcej niż tylko okazja, by wspominać bohaterów sprzed ponad osiemdziesięciu lat. To także moment, by zastanowić się nad tym, czym jest wolność, co znaczy odpowiedzialność za Ojczyznę i jak ważny jest szacunek dla tych, którzy walczyli o jej przyszłość.
Dopóki opowiadamy ich historie kolejnym pokoleniom, pamięć o nich pozostaje żywa.