Pabianicki Sztetl

Pabianicki Sztetl przywraca pamięci o kulturze i historii żydowskiej w Pabianicach, pobudza i inspiruje społeczność lokalną do aktywności na rzecz odkrywania dziedzictwa żydowskiego. Pabianicki Sztetl przywraca pamięci o kulturze i historii żydowskiej w Pabianicach, pobudza i inspiruje społeczność lokalną do aktywności na rzecz odkrywania dziedzictwa żydowskiego. W roku 1931 został sporządzony powszechny spis ludności Pabianic, Żydzi stanowili 17,8 % wszystkich mieszkańców miasta Pabianice – w mieście działała gmina żydowska, znajdowała się tu synagoga i cmentarz. Pabianice stanowiły wielki ośrodek żydowskiego życia religijnego. Dziś po tych miejscach, a co ważniejsze – ludziach, nie ma właściwie żadnego śladu, poza tablicą upamiętniającą miejsce gdzie znajdowała się synagoga i okrojony cmentarz. Nikt wtedy nie przypuszczał, że wkrótce dojdzie do Zagłady i cała ta społeczność przestanie istnieć. Dziś niewielu mieszkańców Pabianic ma świadomość tragicznego losu Żydów, którzy, gdyby nie holokaust, mogliby być dziadkami i babciami ich kolegów i koleżanek z podwórka, przyjaciół, sąsiadów...
Dlatego tak ważne jest uzmysłowienie sobie, że za tą liczbą kryją się tysiące twarzy, tysiące imion i nazwisk, że byli to mężczyźni, kobiety i dzieci, że każdy z nich urodził się w konkretnym dniu i roku i że mieszkał w konkretnym domu, mającym swój adres. The Pabianice Shtetl restores the memory of Jewish culture and history in Pabianice, stimulates and inspires the local community to be active in discovering Jewish heritage. Our goals are to save the rich heritage of Yiddish culture from oblivion and to remember the Jewish inhabitants of our city. In 1931 a general census of the population of Pabianice was drawn up, Jews constituted 17.8% of all inhabitants of the city of Pabianice - there was a Jewish community in the town, there was a synagogue and a cemetery there. Pabianice was a great center of Jewish religious life. Today, there is virtually no trace of these places, and more importantly - of the people, apart from the plaque commemorating the place where the synagogue and the truncated cemetery were located. At that time, no one thought that the Holocaust would soon take place and that the whole community would cease to exist. Today, few inhabitants of Pabianice are aware of the tragic fate of the Jews who, had it not been for the Holocaust, could have been the grandparents and grandmothers of their colleagues, friends, neighbors ...
That is why it is so important to realize that behind this number there are thousands of faces, thousands of names and surnames, that they were men, women and children, that each of them was born on a specific day and year, and that he lived in a specific house that had its own address.