Jaka jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/273363445856785/

Komitet Ratunkowy Jaru Małej Rosicy

Strona główna
Polska
Płock
Komitet Ratunkowy Jaru Małej Rosicy

Walczymy o utworzenie Zespołu Przyrodniczo-Krajobrazowego JAR MAŁEJ ROSICY

04/04/2026

W Jarze Małej Rosicy wolniutko odchodzi szarość drzew. Są pierwsze żółcie, zielenie i błękity. Sójki wiją swoje pierwsze gniazdo, one ciągle są wierne rzece i skarpie na której rośnie ich ulubione drzewo. Przetrwało wichury.

Już przekwitają złocie, na ich miejsce wraca słoneczny ziarnopłon. Na podmokłościach mamy nieśmiało wyłaniające się śledziennice.

Sucho w Jarze. Bardzo spękana gleba w ustroniu świętlistej dąbrowy. Pszczoły porobnice, nasze tutejsze dzikie zapylacze wygrzewają się na słoneczku. Wiele z nich głoduje, roślin niewiele. Stąd problem o przetrwanie.

Życzymy Wam dobrych i spokojnych Świąt. Ciut mokrości w lany poniedziałek 😏

Na zdjęciu przylaszczki, niestety nie z naszego jaru. W pewnym rezerwacie przyrody 🥀

25/03/2026

W Jarze Małej Rosicy zakwitła Złoć Żółta. Ten wczesnowiosenny geofit lubi wąwozy i doliny rzek. Dobrze czuje się w olsach, w łęgach, a nawet grądowiejącej dąbrowie.

Jest pożytkiem dla błonkówek. Rozsiewają ją mrówki. Lubi nasłonecznione zbocza i gliniasto- piaszczyste podłoże. Mowa tutaj wyłącznie o dzikiej i rodzimej Złoci, żadnej formie ogrodniczej.

Na dniach pojawią się w jarze ziarnopłony i zawilce. Warto przystanąć i cieszyć się ich obecnością 🌳🌳🌳

18/03/2026

Zięba. Wyleciała nam nagle pod stopy. Jakby ze złamanym skrzydełkiem. Każda próba wzbicia się w powietrze kończyła przykrym upadkiem i uderzeniem łebka w ziemię.

Lgnęła, może to był instynkt, może wołanie o pomoc. A może zwyczajne pragnienie godzenia się na śmierć. Człowiek lubi maltretować, może zakończyć cierpienie...

Wyciągnąłem dłoń, czekałem. Ona też jakby wyczekiwała, ciężko oddychając. Przyłożyłem paluszek ku dziobu, jeśli zaatakuje, będzie nadzieja. Dziobnęła, chciała walczyć. To dziki ptak, nie żaden kanarkowy na pokaz w klatce. Podsunąłem bliżej paluszek, rozchylając dłoń, położyła łebek. Ciężko i szybko miarowo łapiąc powietrze. Skulona ptasia kuleczka.

W końcu musnąłem jej główkę, bardzo delikatnie, prawie jak puch lecący z wiatrem. Czułem jak się uspokaja, jak pragnie bezpiecznego schronienia. Podniosłem skrzydełko, było całe, bez krwi i pogruchotania.

Położyła się na dłoni, jakby martwa, lecz jej oczka żyły, serduszko biło. Czekałem. Może minutę, może pięć minut. Już nogi bolały, już drętwiały.

W bliskich krzewach głogu i tarniny rozległ się śpiew drugiej zięby. Melodyjny, ckliwy, tęskniący. Może to moja człowiecza infantylność zamienia wszystko w bajkową interpretację?

Zaryzykowałem: podniosłem dłoń w górę i poczekałem na reakcję ptaszęcia. Trwała ona dłuższy moment. W końcu ruszyła się i rozpostarła skrzydełka. Teraz szybko i pewnie.

Poleciała ku gałęzi, w leżącą obok kłodę. Usłyszałem jej świergot, piękny i długi. I nagle zniknęła w kolczastym lasku.

Nie wiem, czy dobrze zrobiłem? Wiem jedno, zięba była chwilkę w jakimś szoku, może jakiś drapieżnik, jakiś niespodziewany atak sprawił, że była bezbronna.

Nie róbmy tego, zaufałem instynktowi, delikatności, to dziki ptak. Nie jakiś dekoracyjny obiekt na naszych pułkach.

Mam nadzieję, że przetrwa, wychowa nowe pokolenie pisklaków i mimo wszystko będzie unikać ludzi.

Ta historia zakończyła się dobrze, zięba przeżyła. Pragnę ufać swojej pewności.

Ot, taki epizod znad Jaru Małej Rosicy 🌳🌳🌳

09/03/2026

Już przedwiośnie w Jarze Małej Rosicy. Czarki 🤗🌳🌺

04/03/2026

Pożegnanie z zimą w Jarze Małej Rosicy. Delektujmy się, cmokajmy, niech nas opanuje to wzruszenie i to błogie ukojenie.

Ten świat lada moment może odejść. Krajobraz, który tutaj znamy zostanie poszatkowany, ogrodzony, sprzedany.

Przyroda to immanentna część naszego życia. Jeśli zamienimy ją w żałosne dekorum, stanie się sztuczną ułudą i karykaturą jej samej.

Czy warto? To obowiązek chronić ostatnie skrawki przyrody. Dla przyszłych pokoleń mieszkańców. Żadna łaska.

Cieszmy oko naturą, dopóty jest wokoło nas. Ta kształtowana przez poprawiaczy nigdy nie dorówna tej z lat naszego dzieciństwa i z żywej jeszcze pamięci 🌳🌳🌳

21/02/2026

Na pobliskich polach poluje pustułka. To nieduży ptak drapieżny, którego charakterystycznym elementem strategii przeżycia jest długi zwis w powietrzu. Ten przepiękny ptak potrafi zawisać nawet do półtorej minuty (sami odliczaliśmy na zegarku ), bacznie lustrując ruch gryzoni w trawach.

Szczególnie w czasie śnieżnej pokrywy, grudki ziemi, oraz kępki wrotycza lubi bacznie obserwować. Kiedy chce odpocząć, przesiaduje na gałęzi młodego dębu, albo w zaroślach głogu

Można ją pomylić z myszołowem, lecz pustułka jest od niego dużo zwinniejsza, zaś ceglasto- brązowe umaszczenie łatwiej odróżnić od jej większego konkurenta. Ważna uwaga: kiedy myszołów poluje, zatacza szersze kręgi podczas lotu i jest ciut przy tym niecierpliwy.

W Jarze pozorna cisza. Nawet sikor nie słychać. Są sarny, ale tylko wędrują z miejsca na miejsce. O pozostałych mieszkańcach doliny wolimy zamilczeć.

Będą bezpieczniejsze.

Na rzece śliczne nawisy lodu po obu stronach brzegów. Warto je podziwiać nad wartkim nurtem cieku, są tak kruche, jak nasze życie. Szybko znikną.

03/02/2026

Jar zastygł w siarczystym uścisku mrozu. Ciężki okres dla ptactwa i zwierząt. Zlodowaciała polepa śniegu zamieniła się w twardy pancerz, skąd ciężko cokolwiek wykopać raciczką i dziobem.

Nad nami długo kołował krogulec. Spłoszyliśmy biedaka, ale siedział wysoko na gałęzi olszy. Trudno zauważyć jego wspaniały makijaż, który zlewa się z lasem olszyn i osiki.

Mała Rosica zamarzła w niektórych miejscach, ale wciąż tylko powierzchownie. Pod lodem ciurka i szumi głośno. Wygląda jak zaczarowana z baśni o Królewnej Śnieżce. Wyjątkowy to okres dla wrażliwcy i rozkochanego w chłodzie ciszy lasu człowieka.

Dużo śladów po sarnach, słychać szczebiot sikor. Lecz ewidentnie natura odczekuje.

Kto przyjdzie z Was na spacer w Jar, przystańcie na dłuższy moment. Pohukują puszczyki.

25/01/2026

Jest takie miejsce w Jarze Małej Rosicy. Wykrot powalonego drzewa nad jej brzegiem. Wyjęty z ramki jakby z dalekiej Puszczy Białowieskiej. Znają go dobrze ci, którzy bywają w parowie często.

Lubi go małe ptactwo, które tutaj żeruje, poszukując pożywienia. W miękkim podłożu ziemi i żwiru. Między korzeniami i plątaninami gałęzi i porostów. Widziano nieopodal kosy, rudzika, gile- te akurat lubią nasze łoziny, oraz wszędobylskie sikorki. Zdarzy się nawet coś większego jak dzięcioł zielony. Raczej rzadkie gość w naszym Jarze.

Do tego miejsca łatwo dotrzeć, więc zdarzają się kolesie, lubiący coś potłuc, coś podpalić i coś pośmiecić. Dwa skrajne światy.

Śnieżna polepa jest zmrożona, kamienie na Małej obsypane lukrem lodu. Pięknie błyszczy w słonecznych promieniach słońca. Najpiękniejsze są niteczki sopli na niewielkich łodyżkach nawłosi, oraz na resztkach roślinności szuwarowej. Kto zechce, zauważy.

Mrożną mamy zimę, w uroczej dyskrecji olch, które wciąż wiernie towarzyszą Małej Rosicy 💚🌳

07/01/2026

Źródełka w Jarze Małej Rosicy. Ważny aspekt biocenotyczny drzewostanu olszowego. Wypływają z nawisów i szczelin skarpy. Te maciupeńkie, prawie niewidoczne w korycie rzeczki. Spod korzeni drzew i z kamiennych ramp.

Jar Małej Rosicy należy do jednych z najobficiej źródliskowych terenów spośród płockich jarów. To dowód, że wody podskórne i podziemne są tutaj dotychczas nie zniszczone.

Ratuje je trudno dostępny teren i brak antropogenicznego działania człowieka. Szczególnie teraz, tak bardzo szkodliwe dla zachowania przyrody.

W jednym ze źródełek żyją kiełże.

W dolinie kosy latają w parach. Pod koniec lutego możemy usłyszeć miłosną pieśń pana kosa. Jest nie do podrobienia.

Na zboczach skarpy ślady po bieżnikach. Ktoś dobrze się bawił. Płosząc dyskretne życie nad Małą Rosicą.

23/12/2025

Na okolicznych łąkach pierwsze od lat kuropatwy. Kilka ptaków. Pola oblatują sójki, aby potem ukryć się w gęstwinach zdziczałych sadów i głogowych okrajków.

Życzymy Wam dobrych rodzinnych Świąt, spokoju i zdrowia. Radości na spacerach w Jarze. Z nadzieją na lepsze
jutro 🌳🌳🌳

Adres

Płock

Strona internetowa

facebook.com

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Komitet Ratunkowy Jaru Małej Rosicy opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.