Towarzystwo Przyjaciół Ozorkowa

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: organizacja

Towarzystwo Przyjaciół Ozorkowa Krzewienie zainteresowania historią i współczesnością Ozorkowa, działalność zmierzająca do ocalenia od zapomnienia osób, spraw i rzeczy tego godnych.

„Wernerowski wieczór” to niecodzienne spotkanie z historią naszego miasta, ukazane przez pryzmat losów rodziny Wernerów ...
08/10/2026

„Wernerowski wieczór” to niecodzienne spotkanie z historią naszego miasta, ukazane przez pryzmat losów rodziny Wernerów – rodu, który przez pokolenia trwale wpisał się w dzieje Ozorkowa.
​Mieliśmy ogromny zaszczyt gościć pana Andrzeja Wernera oraz pana Karola Wernera, potomków tej zasłużonej rodziny. Zaproszeni goście z wielką pasją i pięknym językiem opowiadali o swoim okazałym drzewie genealogicznym, silnych więzach łączących ród oraz o wątkach związanych z Ozorkowem.
​Takie spotkania nie tylko uczą historii, ale przede wszystkim uzmysławiają, jak niezwykle ważne są pamiątki, fotografie i międzypokoleniowe wspomnienia. Pielęgnowanie rodzinnych tradycji to fundament, dzięki któremu nasza lokalna tożsamość i pamięć o przodkach mogą przetrwać dla kolejnych pokoleń.
Dziękujemy za obecność pani Ewie Bladowskiej autorce książki "Łódzka milionerka. Anna z Wernerów Scheiblerowa". Dziękujemy również za tak liczne przybycie. Świadczy to o tym, że historia naszego miasta jest inspirująca!

Fot. Z prywatnego archiwum Andrzeja WerneraPlakat utworzony z pomocą AI
28/09/2026

Fot. Z prywatnego archiwum Andrzeja Wernera
Plakat utworzony z pomocą AI

NOCNA DAWKA HISTORII:Strajk w OZPB „Morfeo” - Ozorków, wrzesień 1980OPRACOWAŁ Marcel Gwarczyk3 września 1980 roku w Ozor...
03/09/2026

NOCNA DAWKA HISTORII:
Strajk w OZPB „Morfeo” - Ozorków, wrzesień 1980

OPRACOWAŁ Marcel Gwarczyk

3 września 1980 roku w Ozorkowskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego „Morfeo” rozpoczął się protest, który w ciągu kilku godzin przerodził się w jeden z najważniejszych strajków w historii zakładu.
Około godziny 11:30 pracownica wykończalni udała się do Rady Zakładowej z listą postulatów. Początkowo dotyczyły one jedynie części załogi, a najważniejszym żądaniem była podwyżka wynagrodzeń o 1500 złotych. Protest szybko jednak zaczął obejmować kolejne wydziały. Dołączyli pracownicy magazynów, bielnika oraz kolejnych zmian.
Godzina 14:00 dyrekcja przedstawiła propozycję podwyżki w wysokości zaledwie 250 złotych. Tak duża różnica między oczekiwaniami pracowników a propozycją władz sprawiła, że protest przerodził się w otwarty strajk. Rozpoczęły się negocjacje, jednak nie przyniosły porozumienia. Jeszcze tego samego dnia, około godziny 20:00, powołano Zakładowy Komitet
Strajkowy. Jego przewodniczącym został Zygmunt Barylski, a zakład stopniowo przechodził w tryb strajku okupacyjnego. Większość pracowników pozostała na terenie „Morfeo”, a o bezpieczeństwo zakładu zaczęły dbać specjalne służby porządkowe. Około 21:00 do strajku dołączył również warsztat mechaniczny.
5 września - strajk dalej trwa
5 września odbyły się pierwsze poważniejsze rozmowy Komitetu Strajkowego z kierownictwem zakładu. Strajkujący przedstawili 35 postulatów. Oprócz kwestii płacowych pojawiły się żądania dotyczące m.in. warunków pracy i praw pracowniczych.
Na terenie zakładu wywieszono biało-czerwony sztandar oraz tablicę z napisem: „STRAJK OKUPACYJNY MORFEO”
Zakład pozostawał pod kontrolą strajkujących, którzy jednocześnie pilnowali jego bezpieczeństwa i majątku.
6 września - brak porozumienia
6 września do rozmów dołączył przedstawiciel Zjednoczenia Przemysłu Bawełnianego. Nadal jednak proponowano jedynie 250 złotych podwyżki, dlatego strajk trwał dalej. Komitet Strajkowy przejął odpowiedzialność za bezpieczeństwo ludzi i zabezpieczenie majątku przedsiębiorstwa. Mimo tego kierownictwo zakładu i przedstawiciele władz nadal pełnilidyżury na jego terenie.
8 września - kolejne negocjacje
8 września pojawiły się również problemy związane z dostawami surowców. Na zakładowej bocznicy stało 5 wagonów bawełny i 1 wagon elany.
Tego dnia odbywały się kolejne rozmowy. Strajkujący wykazali gotowość do ustępstw i obniżyli swoje żądanie podwyżki z 1500 do 1000 złotych. Mimo tego porozumienia nadal nie osiągnięto.
Rozmowy transmitowano przez zakładowy radiowęzeł. Dyrekcja apelowała do pracowników o zakończenie protestu i powrót do pracy.
9 września - przełom
9 września Komitet Strajkowy po raz kolejny obniżył swoje żądanie, tym razem do 750 złotych.
Wobec braku porozumienia skierowano pismo do Ministra Przemysłu Lekkiego, prosząc o pomoc w rozwiązaniu konfliktu. Wieczorem odbyły się decydujące rozmowy. Ostatecznie Komitet Strajkowy uznał, że osiągnięto maksimum możliwych ustępstw ze strony zakładu.
Ustalono zakończenie strajku i powrót załogi do pracy. Tego samego dnia, wraz z podpisaniem porozumienia z dyrekcją, rozwiązano Zakładowy Komitet Strajkowy.
10 września - powrót do pracy
10 września 1980 roku o godzinie 5:00 rano pracownicy „Morfeo” ponownie rozpoczęli pracę.
Strajk objął oddziały, w których zatrudnionych było 2588 osób. W jego trakcie przedstawiono 35 postulatów. Ostatecznie pracownicy uzyskali podwyżkę 250 złotych, a zakład dodatkowo przeznaczył z własnych środków 105 złotych. Zagwarantowano również nietykalność członków Komitetu Strajkowego oraz poszanowanie godności pracowników.

Historia, która zaczęła się od jednej listy postulatów

Strajk w „Morfeo” pokazał, jak szybko indywidualny protest może przerodzić się we wspólną walkę całej załogi. Od pierwszej listy postulatów przyniesionej 3 września, przez kolejne dni negocjacji, aż po zakończenie strajku 9 września pracownicy „Morfeo” pokazali, że potrafią działać razem i upominać się o swoje prawa.
Dla Ozorkowa był to jeden z najważniejszych momentów roku 1980, moment, w którym zwykli pracownicy odważyli się wspólnie powiedzieć „dość”.
Źródła:
Przemysł starszy od miasta Paweł Andrzej Górny
polskie miesiące IPN meldunek informacja_1980_cz_13
https://www.solidarnosc.lodz.pl/wp-content/uploads/2024/01/RIZ-2024-01.pdf

🌿  Rzut beretem do… Rosanowa 🌿Opracowanie: Damian KaźmierczakChoć pierwsze odkrycia archeologiczne na tym obszarze pocho...
26/08/2026

🌿 Rzut beretem do… Rosanowa 🌿

Opracowanie: Damian Kaźmierczak

Choć pierwsze odkrycia archeologiczne na tym obszarze pochodzą już z IX tysiąclecia p.n.e, to informacje na temat osadnictwa w czasach nowożytnych pochodzą z początku XIX w. Była to wieś prywatna „Rożenów”, położona pośród lasów Puszczy Łódzkiej w sąsiedztwie obszaru źródłowego niewielkiej rzeki Ciosenki, będącej dopływem Dzierżąznej (dawn. Swinna). Wówczas wieś ta liczyła zaledwie 1 dom i 9 mieszkańców. Pod koniec XIX w. źródła informują o istnieniu 3 kolonii: Rozenów Stary, Rozenów Nowy i Rozenów Podleśny, co obejmowało łącznie 39 domów i 334 mieszkańców. W źródłach historycznych funkcjonowała także nazwa „Rosenów”.
Dziś Rosanów to duża wieś. Stanowi ona bazę letniskową dla mieszkańców Łodzi oraz podłódzkiego obszaru, zwłaszcza Zgierza.
Dlaczego zdecydowałem się na krótki wpis na temat Rosanowa? Otóż, obszar tej wsi wydał mi się bardzo atrakcyjny nie tylko pod względem historycznym, ale również przyrodniczym. W niniejszym poście chciałbym krótko wskazać wybrane atrakcje tej miejscowości. Opisy znajdują się pod zdjęciami.
Warto ruszyć śladami historii i przyrody Rosanowa!

Źródła:
1. M. Wierzbowski, „Korzenie Gminy Zgierz”, Zgierz 2012.
2. Atrakcje turystyczne Gminy Zgierz. Folder informacyjny.
3. P. Moniewski, „Źródła okolic Łodzi”, Łódź 2004.
4. https://radiolodz.pl/27063-studnia-napoleona-atrakcja-turystyczna-z-historyczna-ciekawostka,176270/ [dostęp: 26.08.2026].
5. T. Soldenhoff, „Tam, gdzie był Napoleon” [w:] „Na Ziemi Zgierskiej”, rok VI, nr 15 (68), grudzień 1998.
6. R. Kaczmarek, „Zgierz z okolicą pod koniec XVIII w. Opis topograficzny parafii”, Łódź 1937.

Naszym wspólnym obowiązkiem jest pielęgnować pamięć o lokalnych Bohaterach i przekazywać tę wiedzę kolejnym pokoleniom🇵🇱...
01/08/2026

Naszym wspólnym obowiązkiem jest pielęgnować pamięć o lokalnych Bohaterach i przekazywać tę wiedzę kolejnym pokoleniom🇵🇱To niezwykłe, jak historia naszego miasta przeplata się z losami całej Ojczyzny, o czym przekonał nas podczas spotkania Wiesław Kukuła . Pamiętamy o wszystkich walczących o wolność, a w szczególności o Ozorkowianach, którzy zapisali się na kartach Powstania Warszawskiego:
​Janinie Szwajdler (z domu Kropp) – sanitariuszce Powstania Warszawskiego,
​Ignacym Czerwińskim – dowódcy 2. kompanii batalionu „Iwo”,
​Mieczysławie Ubyszu – poecie i spikerze radiostacji „Błyskawica”.
​Dziękujmy wszystkim za obecność, wspólne złożenie kwiatów i oddanie hołdu przy grobie Janiny Szwajdler Wszystkim,którzy oddali swoje zdrowie, młodość i życie za Polskę🇵🇱.
Pamiętajmy o tym, że gdyby nie ich bohaterstwo oraz odwaga, nie byłoby nas dzisiaj w wolnej Polsce♥️🇵🇱

30/07/2026
Projekt plakatu opracowany z wykorzystaniem narzędzi AI.
28/07/2026

Projekt plakatu opracowany z wykorzystaniem narzędzi AI.

Adres

Listopadowa 6b
Ozorków
95-035

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Towarzystwo Przyjaciół Ozorkowa opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Organizacja

Wyślij wiadomość do Towarzystwo Przyjaciół Ozorkowa:

Skróty

Udostępnij

Organizacje Non-profit w pobliżu