Co to jest strona internetowa?

http://www.youtube.com/c/adwentyścioświęcim

Twoje źródło życia, Piastowska 12, Oswiecim (2026)

20/02/2026

PIERWSZEŃSTWO CHRYSTUSA

STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Rdz 1,26-27; Kol 1,13-19; J 1,1-3; Et 1,22; 1 Kor 12,12-27; 1 Kor 4,9; Rz 6,3-4.
TEKST PAMIĘCIOWY: „On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia, ponieważ w nim zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze, czy zwierzchności; wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. On też jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim jest ugruntowane" (Kol 1,15-17).
W tym tygodniu przystępujemy do dalszego studiowania Listu do Kolosan (zobacz pierwszą i drugą lekcję). W czwartkowej części lekcji drugiej zauważyliśmy, że w Kol 1,9-12 Paweł modli się za wierzących Kolosan, prosząc Boga, by mogli oni żyć w sposób, który podoba się Jemu. W Kol 1,12-13 apostoł przeciwstawia sobie dwie sfery — światłość i ciemność, Królestwo Światłości (zob. Kol 1,12 WP) i władzę ciemności (zob. Kol 1,13 WP). Bóg Ojciec uzdolnił nas do udziału w wiecznym dziedzictwie światłości, wyzwolił nas z mocy ciemności i „przeniósł do Królestwa Syna swego umiłowanego, w którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów” (Kol 1,13-14).
Mówiąc innymi słowy, odkupienie mamy w Jezusie, w osobie Jezusa, który jest Bogiem i naszym Stwórcą. On dokonał naszego odkupienia i przez wiarę w Niego zostaliśmy przeniesieni z ciemności do Jego królestwa.
W tym tygodniu przyjrzymy się jednemu z najbardziej pełnych treści i najwznioślejszych stwierdzeń o Jezusie w całym Nowym Testamencie. Odpowiemy na pytanie, co to znaczy, że Jezus jest „obrazem Boga niewidzialnego” i „pierworodnym wszelkiego stworzenia” (Kol 1,15)?

06/02/2026

UFNOŚĆ WYŁĄCZNIE W CHRYSTUSIE

STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Flp 3,1-16; Rz 2,25-29; J 9,1-39; Et 1,4.10; 1 Kor 9,24-27.
TEKST PAMIĘCIOWY: „Żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci, aby tym sposobem dostąpić zmartwychwstania" (Flp 3,10-11).
Jest w nas coś, co sprawia, że nie dowierzamy w zbawienie wyłącznie z łaski przez wiarę, niezależnie od uczynków prawa. Z jakiegoś powodu wszyscy mamy skłonność do polegania na własnych uczynkach, jakby te mogły dodać cokolwiek do naszego zbawienia. W uderzający sposób Paweł rozprawia się z tą przypadłością w żywiołowej polemice przeciwko tym, którzy nalegają na obrzezanie jako rzekomo konieczne dla zbawienia.
Aby wykluczyć możliwość przypisywania przez niektórych wierzących własnym uczynkom, takim jak obrzezanie, funkcji zbawczych zasług, Paweł wyraźnie stwierdza, że sprawiedliwość jest wyłącznie darem Chrystusa przyjmowanym przez wiarę, a nie przez przestrzeganie prawa. Choć obecnie kwestia obrzezania nie stanowi palącego problemu w środowisku chrześcijańskim, to jednak zrozumienie zasady zbawienia wśród większości chrześcijan z pewnością jest dalekie od biblijnego.
Reformacja protestancka zaczęła się właśnie od kwestii roli wiary i uczynków w doświadczeniu wyznawcy Chrystusa. Ostatecznie to Chrystus jest dla nas wszystkim — Sprawcą i Dokończycielem Wiary (zob. Hbr 12,2). Jeśli nasze priorytety są właściwie ustalone, to będziemy żyć w pewności Bożej miłości oraz cieszyć się obietnicą zbawienia tu i teraz, jednocześnie nie pokładając „w ciele ufności” (Flp 3,3).

30/01/2026

ŚWIECIĆ JAK ŚWIATŁA NOCĄ

STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Flp2,12-30;Rz3,23-24;5,8;2Tm4,6;1Kor4,17;2Tm4,13.21;Łk7,2.
TEKST PAMIĘCIOWY: „Czyńcie wszystko bez szemrania i powątpiewania, abyście się stali nienagannymi i szczerymi dziećmi Bożymi bez skazy pośród rodu złego i przewrotnego, w którym świecicie jak światła na świecie" (Flp 2,14-15).
Bóg nakazał Hebrajczykom posłuszeństwo, gdyż jest ono „mądrością waszą i roztropnością waszą w oczach ludów, które usłyszawszy o wszystkich tych ustawach, powiedzą: Zaprawdę, mądry i roztropny jest ten wielki naród” (Pwt 4,6).
Wieki później Jezus powiedział:
— „Ja jestem światłością świata; kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota” (J 8,12).
Powiedział także:
— „Wy jesteście światłością świata; nie może się ukryć miasto położone na górze” (Mt 5,14).
Jak możemy stać się taką światłością? Jedynie przez ścisłą łączność z Jezusem, Prawdziwą Światłością, „która oświeca każdego człowieka” (J 1,9). Jak czytamy w 2. rozdziale Listu do Filipian, „Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano (...) i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem” (Flp 2,9-11).
Światłość i moc nieba są dostępne dla wszystkich, którzy poddają się Jezusowi. Jednak ludzie często popadają w jedną z dwóch skrajności — albo oczekują, że Bóg zrobi wszystko za nich, albo usiłują zastąpić Jego działanie realizowaniem swoich idei i planów własnymi metodami. Dlatego słowa apostoła Pawła do dziś nie straciły nic ze swojej aktualności.

23/01/2026

JEDNOŚĆ PRZEZ POKORĘ
STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Flp 2,1-11; Jr 17,9; Flp4,8; 1 Kor 8,2; Rz 8,3; Hbr 2,14-18.
TEKST PAMIĘCIOWY: „Dopełnijcie radości mojej i bądźcie jednej myśli, mając tę samą miłość, zgodni, ożywieni jednomyślnością" (Flp 2,2).
W jedności jest siła. Jednak nie wystarczy o tym wiedzieć — trzeba jeszcze postępować zgodnie z tym. Wszyscy zawodzimy w tej kwestii mimo naszych najlepszych starań, by zachować jedność. Oczywiście to nie to samo, co celowe przeciwdziałanie jedności. Nic dziwnego, że pisząc List do Filipian, Paweł wzywał ich, by byli „zgodni, ożywieni jednomyślnością” (Flp 2,2).
Paweł opiera konieczność zachowania jedności na nauce i przykładzie Jezusa. Temat ten przewija się przez cały Nowy Testament, a szczególnie uwypuklony jest w listach apostolskich. Geneza braku jedności we wszechświecie ściśle wiąże się z pychą i pragnieniem wywyższenia siebie oraz osiągnięcia nieuzasadnionej władzy. Postawa ta, która zrodziła się w umyśle jednego anioła, szybko upowszechniła się u wielu, i to nawet w idealnym środowisku nieba (zob. Iz 14,12-14). Następnie została zaszczepiona przez zwodziciela pierwszym ludziom w Edenie. Znalazła wyraz w ich niezadowoleniu z zasad ustanowionych przez Boga oraz w pragnieniu osiągnięcia pozycji wyższej niż zaplanowana dla nich przez Stwórcę (zob. Rdz 3,1-6).
W tym tygodniu przyjrzymy się biblijnej podstawie jedności Kościoła, a szczególnie zwrócimy uwagę na niepojęte uniżenie Jezusa oraz na to, czego możemy się od Niego nauczyć, aby rozwijać się i wzrastać na Jego podobieństwo.

16/01/2026

ŻYCIE I ŚMIERĆ
STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Flp 1,19-30; 1 Kor 4,14-16; 2 Kor 10,3-6; J 17,17-19; Mi 6,8; Dz 14,22.
TEKST PAMIĘCIOWY: „Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem" (Flp 1,21).
Często słyszymy stwierdzenie, że śmierć jest częścią życia. Oczywiście nie jest to prawdą. Śmierć jest przeciwieństwem życia — wrogiem wszystkiego, co żyje. Życie nie zostało zaprojektowane z myślą o śmierci, tak jak samochody nie są projektowane po to, by je rozbijać o ścianę. Paweł z naciskiem podkreśla, że Chrystus umarł, by „zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby wyzwolić wszystkich tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie byli w niewoli” (Hbr 2,14-15).
Będąc gotowy umrzeć dla Chrystusa, Paweł był pewny, jaki ostatecznie czeka go los. Najważniejsze dla niego tu i teraz było to, aby przez swoje życie czy śmierć przynosić chwałę Chrystusowi i ogłosić ewangelię możliwie największej liczbie ludzi. Między innymi dlatego Nowy Testament zawiera tak wiele listów apostoła Pawła. Przez swoje pisma docierał on do wielu ludzi w odległych miejscach, do których sam nigdy nie miał szansy się udać.
Życie jest krótkie, więc liczy się to, by zrobić możliwie najwięcej dla królestwa Bożego w ciągu lat danych nam przez Boga. Spora część naszego wpływu jest związana z powołaniem „do jedności wiary” (Ef4,13). Jak się przekonamy w tej i kolejnych lekcjach, ten temat był jednym z ważniejszych powodów powstania Listu do Filipian.

09/01/2026

POWODY DZIĘKCZYNIENIA I MODLITWY
STUDIUM BIEŻĄCO TYGODNIA: Flp 1,1-18; 1 Kor 13,1-8; Jr 17,9; Kol 1,1-12; 1P 1,4; Ps 119,105; Iz 30,21.
TEKST PAMIĘCIOWY: „Mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa" (Flp 1,6).
Paweł celowo rozpoczyna swój list pozdrowieniem i dziękczynieniem: „Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa. Dziękujemy Bogu, Ojcu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, zawsze gdy się za was modlimy” (Kol 1,2-3).
Podobnie jak Paweł, mamy wiele powodów do wdzięczności. Doświadczyliśmy łaski Bożej w niepojętej mierze, której nie są w stanie w pełni zrozumieć nawet aniołowie. Podobnie jest z Bożym darem pokoju, który obejmuje harmonię z Bogiem i nadzieję płynącą z Jego miłości.
Na ludzkim poziomie możemy wyrażać i okazywać uznanie dla innych i mieć nadzieję, że ludzie docenią to, co dla nich robimy. Rodzice modlą się, by ich dzieci miłowały Boga oraz doceniały rodzicielską opiekę i rodzicielskie wychowanie. Jednak jako ludzie popełniamy błędy i uczymy się na nich (a przynajmniej powinniśmy się uczyć).
W tym tygodniu rozważymy wstępne słowa dziękczynienia i modlitwy Pawła w jego listach do Filipian i Kolosan, by przekonać się, jak mogą one wzmocnić i wzbogacić nasze życie modlitewne.

29/12/2025

Kruchość nie wyklucza siły

Paweł nie udaje, że jest niezniszczalny. Porównuje siebie do glinianego naczynia — kruchego, zwyczajnego, łatwego do potłuczenia. I właśnie w tym widzi sens: moc nie pochodzi z perfekcji, ale z tego, co wypełnia wnętrze. Czy potrafię przyjąć swoją kruchość bez wstydu i bez potrzeby udowadniania, że zawsze muszę być silny?

29/12/2025

To nie okoliczności, lecz sens definiuje człowieka

Paweł mógł mówić o sobie: więzień Rzymu, ofiara systemu, niesprawiedliwie osądzony. Zamiast tego nazywa siebie „więźniem Chrystusa”. Kraty nie znikają, ale zmienia się punkt odniesienia. A wraz z nim zmienia się sposób przeżywania wszystkiego, co trudne.

Co dziś najbardziej mnie definiuje: to, co mnie ogranicza, czy to, czemu nadaję znaczenie?

29/12/2025

Bóg nie traci zasięgu nawet w najtrudniejszych miejscach

Apostoł Paweł trafia do więzienia nie dlatego, że zrobił coś złego, ale dlatego, że zrobił coś sensownego. I choć mógłby uznać ten moment za stratę czasu, odkrywa coś innego: nawet za kratami jego życie ma znaczenie. Bóg nie zawiesza swojej obecności tylko dlatego, że zmienia się sceneria.
Czy w miejscu, w którym teraz jestem, widzę wyłącznie ograniczenia — czy także możliwość nadania sensu temu, co przeżywam?

26/12/2025

WYBIERZCIE DZISIAJ
STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Joz24,1-33; Rdz 12,7; Pwt 17,19; 5,6; 1 Kri 11,2.4.9; 2 Tm 4,7-8.
TEKST PAMIĘCIOWY: „A jeśliby się wam wydawało, że źle jest służyć Panu, to wybierzcie sobie dzisiaj, komu będziecie służyć (...). Lecz ja i dom mój służyć będziemy Panu" (Joz 24,15).
Ostatni rozdział Księgi Jozuego jest osadzony w kontekście ceremonii odnowienia przymierza, tym razem prowadzonej przez sędziwego wodza Izraela. Choć rozdział ten nie przytacza treści samego przymierza, a jedynie opisuje ceremonię jego odnowienia, to jednak nosi cechy starożytnych bliskowschodnich umów miedzy władcą a wasalem, zawierając: (1) wstęp, w którym zostaje wymieniony władca, inicjator umowy, (2) historyczny prolog opisujący powiązanie władcy z wasalem, (3) warunki przymierza zobowiązujące wasala do zupełnej lojalności wobec władcy oparte na motywowanej nią wdzięczności, (4) błogosławieństwa posłuszeństwa i przekleństwa związane ze złamaniem przymierza, (5) świadectwo przysięgi złożonej przez wasala, (6) sposób zachowania dokumentu i udostępnienia do odczytania w przyszłości, (7) zatwierdzenie przymierza.
Jozue zbliżał się do końca swojego życia, ale wydawało się, że nie ma kto go zastąpić. Odnowienie przymierza miało być dla Izraelitów przypomnieniem, że ich Władcą jest sam Jahwe, a jeśli dochowają Mu lojalności, będą cieszyć się Jego ochroną. Izraelici nie potrzebowali ziemskiego władcy. Jako wspólnota teokratyczna mieli zawsze pamiętać o tym, że ich Najwyższym Władcą jest Bóg.

12/12/2025

ŻYCIE W ZIEMI OBIECANEJ
STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: Joz 22,1-34; Et 6,7; J 7,24; Lb 25,1-18; Prz 15,1; 1 P 3,8-9.
TEKST PAMIĘCIOWY: „Łagodna odpowiedź uśmierza gniew, lecz przykre słowo wywołuje złość'(Prz 15,1).
Życie w społeczności wiąże się czasami z uczestniczeniem w dyskusjach i napięciach. Dotyczy to szczególnie społeczności takich jak Kościół, w których ludzie o różnym pochodzeniu i różnej pozycji społecznej, a czasami nawet wychowani w zupełnie odmiennych kulturach, żyją i działają razem w dążeniu do osiągnięcia wspólnego celu.
W tym tygodniu będziemy studiować 22. rozdział Księgi Jozuego, a zwłaszcza wyzwanie, jakie się pojawiło wskutek pewnego nieporozumienia wśród ludu Bożego. Na początku swojej księgi Jozue nakazał plemionom izraelskim ze wschodniej strony Jordanu przejść przez tę rzekę i uczestniczyć w podboju wraz z plemionami z zachodniej strony (zob. Joz 1,12-18). Teraz, gdy zadanie zostało wykonane, wojownicy z tych plemion mogli wrócić do siebie. Jednak po wschodniej stronie Jordanu zbudowali oni ołtarz, co wzbudziło niepokój plemion z zachodniej strony.
Dlaczego niebezpieczne jest wyciąganie pochopnych wniosków co do postępowania innych ludzi? Jak możemy umacniać jedność w Kościele? Dlaczego ważne jest to, byśmy pamiętali szerszy zakres naszego powołania i nie wdawali się w zbędne spory? Są to ważne pytania, na które spróbujemy odpowiedzieć w tej lekcji.

05/12/2025

PRAWDZIWY JOZUE
STUDIUM BIEŻĄCEGO TYGODNIA: 1 Kor 10,1-13; Mt 2,15; Joz 1,1-3; Dz 3,22-26; Hbr 3,7-4,11; 2 Kor 10,3-5.
TEKST PAMIĘCIOWY: „A to wszystko na tamtych przyszło dla przykładu i jest napisane ku przestrodze dla nas, którzy znaleźliśmy się u kresu wieków" (1 Kor 10,11).
W przekazie Księgi Jozuego daje się wyraźnie odczuć, że życie jej tytułowego bohatera wskazuje na wyższą rzeczywistość, wykraczając w ten sposób poza jego czas i miejsce. Właściwie w całej Biblii dostrzegamy coś podobnego. Na przykład Kanaan jest symbolem nieustannej nadziei nowej ziemi, a ziemska świątynia wskazuje na niebiańską rzeczywistość: „Lecz Chrystus, który się zjawił jako arcykapłan dóbr przyszłych, wszedł przez większy i doskonalszy przybytek, nie ręką zbudowany, to jest nie z tego stworzonego świata pochodzący” (Hbr 9,11).
Jednak nasuwają się pytania: W jaki sposób postać Jozuego stanowi zapowiedź mającą się wypełnić w przyszłości? Jak możemy się upewnić, że taka interpretacja Księgi Jozuego jest poprawna? Jakie są biblijne zasady regulujące zastosowanie Księgi Jozuego do nowotestamentowej rzeczywistości i wydarzeń czasu końca?
W tym tygodniu przyjrzymy się zasadom interpretacji biblijnej typologii29. Będziemy studiować wskazówki typologiczne podane w Biblii oraz to, jak życie Jozuego zapowiada dzieło Mesjasza i wskazuje symbolikę wypełnioną w Kościele i w zwieńczeniu dziejów ludzkości.

Typologia biblijna — metoda interpretacji Pisma Świętego, która zakłada, że postacie, wydarzenia lub przedmioty ze Starego Testamentu stanowią zapowiedź, typ postaci, wydarzeń lub przedmiotów z Nowego Testamentu, które są ich antytypami. Typologia dopatruje się w Starym Testamencie zapowiedzi i figur, które w Nowym Testamencie znajdują swoje wypełnienie w postaci Jezusa Chrystusa i Jego dzieła zbawienia (przyp. red.).

Twoje źródło życia

20/02/2026

06/02/2026

30/01/2026

23/01/2026

16/01/2026

09/01/2026

29/12/2025

29/12/2025

29/12/2025

26/12/2025

12/12/2025

05/12/2025

Adres

Godziny Otwarcia

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Ta Organizacja

Skróty

Udostępnij

Kategoria