09/10/2026
W piątkowy, październikowy wieczór odbyło się spotkanie z "Manufakturą szeptu" Magdalena Kozłowska z pięknymi rysunkami Wioletty Domurad - Pragacz. Siedziba TPO wypeniła się po brzegi gośćmi, poezją, obrazami i... kwiatami.🌷
Redaktor tomiku Maria Rochowicz napisała we wstępie:
🌿"Najmocniejszą stroną "Manufaktury szeptów" jest autentyzm. To poezja, która nie próbuje ukrywać swojej emocjonalności. Podmiot liryczny nie występuje w roli chłodnego obserwatora. Przeżywa, cierpi, prosi, wątpi, kocha, pamięta i próbuje odnaleźć sens. Jej podstawowe pytanie brzmi: Jak żyć, kiedy człowiek doświadcza
cierpienia, przemijania i niepewności, a mimo to chce nadal wierzyć w sens, miłość i obecność drugiego człowieka?
🌿Odpowiedź Kozłowskiej nie ma charakteru filozoficznego traktatu. Jest odpowiedzią codzienną: trzeba patrzeć uważniej, słuchać ciszy, nie przeoczyć dobra, nie przestać kochać i nie utracić wrażliwości.
🌿"Manufaktura szeptów" jest tomem nierównym artystycznie, ale konsekwentnym emocjonalnie. Jego siła tkwi w szczerości, komunikatywności i umiejętnym połączeniu religijności z doświadczeniem codziennym. Najlepsze wiersze to te, w których abstrakcyjna refleksja zostaje zakotwiczona w konkretnym obrazie: motylu dotykającym skroni, pustej szklance, przydrożnej kapliczce, deszczu, ogrodzie czy geście wyciągniętej ręki.
🌿Kozłowska mówi językiem prostym, ponieważ chce być usłyszana. Jej „szepty” są próbą znalezienia takiego języka, który może dotrzeć do człowieka właśnie dlatego, że nie krzyczy. Najtrafniej można określić "Manufakturę szeptów" jako tom poezji konfesyjno-modlitewnej, w którym religijność, natura, miłość, żałoba i codzienność tworzą jeden obieg znaczeń.
🌿Zasadniczy przekaz zdaje się mówić do Czytelnika: najważniejsze rzeczy mogą mówić cicho, a największym problemem człowieka jest to, że żyje zbyt szybko, by je usłyszeć. Właśnie w tym sensie tytuł tomu okazuje się kluczem do całej książki."
****
🎨" Osobny, a jednocześnie spójny z wierszami świat, tworzą obrazy Wioletty Domurad -Pragacz. Nie są jedynie ilustracjami wierszy. Są ich cichym echem – drugim językiem tomu, który mówi kolorem, światłem i kształtem. Artystka maluje świat, w którym człowiek wyrasta z natury i pozostaje z nią nierozerwalnie związany. Twarze splatają się z konarami drzew, wśród kwiatów pojawiają się motyle, ptaki i ważki, a pejzaż staje się przestrzenią pamięci, tęsknoty i duchowego poszukiwania. Natura nie jest tu tłem – jest żywą obecnością, czasem modlitwą, czasem schronieniem, a czasem lustrem ludzkiej duszy.
🎨W tych obrazach świat nie ma ostrych granic. Rozmywa się, przechodzi jeden w drugi, tak jak wspomnienie przechodzi w tęsknotę, a smutek w nadzieję. Szczególnie wymowny jest motyw drzewa, którego pień splata się z ludzką twarzą. To obraz zakorzenienia, pamięci i trwania. Człowiek i natura stają się jednym – oboje noszą ślady czasu, milczenia i przeżytych historii.
🎨Malarstwo Wioletty Domurad Pragacz doskonale współbrzmi z poetyką tomu. Tak jak wiersze Magdaleny Kozłowskiej mówią o miłości, samotności, przemijaniu, wierze i nadziei, tak obrazy nie opowiadają tych uczuć wprost – pozwalają im wybrzmieć.
🎨Można więc powiedzieć, że artystka maluje nie słowa, lecz ich szept. Jej obrazy są jak zatrzymane na chwilę oddechy natury – pełne światła, kruchości i niedopowiedzenia. Dzięki nim "Manufaktura szeptów" staje się spotkaniem dwóch wrażliwości: poezji i malarstwa, które wspólnie przypominają, że najważniejsze rzeczy często nie krzyczą. One cicho trwają – w spojrzeniu, w kwiatach, w drzewach, w świetle i pamięci."
Wydawnictwo ukazało się dzięki wsparciu finansowemu Miasto Ostrołęka