15/10/2026
PRZYWRACAMY ŻYCIE DAWNYM
SIEDLISKOM RZECZNYM!
Nie każda ingerencja w środowisko wodne oznacza jego degradację.
Czasami przemyślane działania są niezbędne, aby przywrócić ekosystemowi utracone funkcje przyrodnicze.
Zakończyliśmy kolejny etap prac związanych
z przywracaniem funkcjonalności ekologicznej dawnego bocznego siedliska rzecznego, stanowiącego potencjalne miejsce schronienia, żerowania i rozwoju młodocianych stadiów ryb.
Głównym celem przedsięwzięcia było usunięcie nadmiernie nagromadzonych osadów dennych, poprawa warunków hydrologicznych oraz odtworzenie dostępności siedliska dla ichtiofauny🐟.
Przeprowadzone prace odmuleniowe pozwoliły na przywrócenie odpowiedniej głębokości
i poprawę warunków przepływu oraz wymianę wody. Dzięki temu obszar ten może ponownie pełnić ważną funkcję w lokalnym ekosystemie rzecznym, szczególnie jako siedlisko osłonowe i potencjalne miejsce bytowania narybku.
Niezwykle istotnym elementem przedsięwzięcia było również usunięcie ogromnych ilości odpadów zalegających
na dnie.
W trakcie prac wydobyliśmy między innymi zużyte opony, tworzywa sztuczne oraz liczne odpady pochodzenia antropogenicznego.
Ze względu na ograniczoną dostępność
i odosobnienie tego miejsca przez lata dochodziło tu do nielegalnego pozbywania się śmieci, które stopniowo zamieniały cenny przyrodniczo fragment starego koryta rzeki
w dzikie wysypisko. Nie sposób nawet opisać tego, co zalegało na dnie w mule
i było porozrzucane po krzakach.
Niestety wciąż panuje wśród ludzi przekonanie, że woda ukryje wszystko. Szczególnie taka, która otoczona jest gęstą roślinnością 😤.
Wydobyte odpady zostały zebrane, wywiezione i przekazane przez naszego wykonawcę do właściwego zagospodarowania🚮.
W trakcie realizacji zadania staraliśmy się również zachować elementy naturalnej struktury siedliska. Na dnie pozostawiliśmy stare pnie i fragmenty powalonych drzew, stanowiące niezwykle wartościowy składnik środowiska wodnego.
Podczas gdy inni z zapałem usuwają z rzek każdy konar, my z równie wielkim zaangażowaniem je pozostawiliśmy.
Cóż, najwyraźniej mamy inne wyobrażenie
o tym, dla kogo rzeka powinna być urządzona😉.
Martwe drewno zanurzone w wodzie zwiększa heterogeniczność siedliskową, różnicuje lokalne warunki przepływu oraz tworzy naturalne kryjówki dla ryb, co ma szczególne znaczenie dla osobników młodocianych, zapewniając im miejsca schronienia przed drapieżnikami.
Powierzchnie zanurzonego drewna są również zasiedlane przez organizmy peryfitonowe i bezkręgowce wodne, stanowiące element bazy pokarmowej ichtiofauny🐟.
Pojawiła się również pierwsza, niezwykle budująca obserwacja!
Zaledwie kilka godzin po zakończeniu prac zaobserwowaliśmy pierwsze ryby wpływające do udrożnionego siedliska.To wstępny, pozytywny sygnał świadczący o ponownej dostępności tego obszaru dla ichtiofauny.
Ale nie chwalmy dnia, przed zachodem słońca.
Przed nami jeszcze naturalne procesy stabilizacji siedliska, odbudowy roślinności
i ponownego zasiedlania go przez organizmy wodne.
Renaturyzacja nie zawsze polega na pozostawieniu środowiska bez ingerencji.
W ekosystemach przez dziesięciolecia przekształcanych działalnością człowieka bywa również procesem świadomego usuwania barier i czynników ograniczających naturalne funkcjonowanie przyrody.
My nie stworzyliśmy nowej rzeki, choć dla postronnego widza mogłoby to tak wyglądać👷🏼♂️. Przywróciliśmy jedynie warunki,
w których przyroda może ponownie działać według własnych zasad.
Bo ochrona rzek to nie tylko troska o wodę.
To przede wszystkim troska o życie, które jest od niej zależne.
Zadanie mogliśmy zrealizować dzięki dofinansowaniu w ramach konkursu
„OPOLSKIE STAWIA NA RYBY” 2026, którego
celem jest ochrona ekosystemów wodnych
i zachowanie cennych siedlisk ryb w regionie 🐟🐟🐟.
Szymon Ogłaza - Marszałek Województwa Opolskiego
Robert Węgrzyn - Członek Zarządu Województwa Opolskiego
Urząd Marszałkowski Województwa Opolskiego
Opolska Odnowa Wsi 2.0
Agnieszka Konowaluk-Wrotniak
Tomasz Idzikowski
Sebastian Raudzis
Bogdan Partyka
Anna Zyzik
Paweł Pokrywczyński