28/01/2026
SP 9, Coombe Springs, Anglia, 19 sierpnia 1959
Przemówienia Bapaka, Tom 5, Rozdział 6, SPI 2000, VT
Dlatego to tylko Bóg może dać istotom ludzkim świadomość i uczyć je od A do Z, od początku do końca. Bóg bowiem poprzedza wszystko, co jest początkiem, i przychodzi po wszystkim, co jest końcem; Bóg jest wewnątrz wszystkiego, co jest wewnątrz, i poza wszystkim, co jest na zewnątrz. Jakkolwiek odległe byłyby galaktyki — tak bardzo poza zasięgiem człowieka — Bóg jest poza nimi, jeszcze dalej. A jednocześnie tak blisko nas, jak nasze serce, nasze myśli, nasze oczy i nasze uszy — bo zawsze jesteśmy im bliscy i z nich korzystamy — Bóg jest jeszcze bliżej.
Dlatego, jeśli próbujemy znaleźć Boga, jest On nieskończenie odległy, niemożliwy do osiągnięcia, bez względu na to, o ile rzędów wielkości wydłużylibyśmy nasze życie. Ale jeśli nie próbujemy szukać Boga, wówczas jest On bliżej nas niż nasze własne ja. To jest prawdziwe znaczenie tego, o czym mówi się w każdej religii.
Jeśli chodzi o wyjaśnienia, które Bapak zawsze wam daje, to nie Bóg chce, abyście je rozumieli — nie. To wasze serca, wasze myśli i wasze pragnienia wciąż potrzebują wyjaśnień. Bez nich wasza wyobraźnia, umysł i namiętności coraz bardziej będą błądzić. Będziecie się zastanawiać: „Czy to, co powiedziano o tym czy tamtym, jest prawdą?” „Czy to, co ludzie mówią o tych sprawach, rzeczywiście jest takie?” „Czy to prawda, że niebo jest takie albo inne?” Bapak daje wam wyjaśnienia po to, aby wasze serce, umysł i pragnienia zostały uspokojone i stały się uległe — by nie błądziły już tu i tam. W takim stanie będziecie mogli naprawdę poddać się Bogu.
Istnieje więc wielka różnica pomiędzy wyjaśnieniem a nauczaniem. Nauczanie — jak powiedział przed chwilą Bapak — ustala metodę prowadzącą do osiągnięcia celu; lecz z Bogiem nie jest tak. Cokolwiek nosimy ze sobą — książki, które studiowaliśmy, tysiące książek noszonych w naszym umyśle — wszystko to całkowicie zniknie, gdy staniemy przed Bogiem. Jaki więc jest sens studiowania po to, by przyjść do Boga? Jest jasne, że istota ludzka może stanąć przed Bogiem tylko wtedy, gdy wszystko w niej — wszystkie ślady i wpływy tego świata — zostaną oczyszczone. W tym nauczanie na nic się nie przydaje. Dlatego jest jasne, że w Subud nie jest potrzebne żadne nauczanie. Wszystko, co jest konieczne, aby otrzymać Wolę Boga wobec nas, to poddanie się i czyste wewnętrzne odczucie.
Również tutaj leży różnica pomiędzy nauczaniem a wyjaśnieniem. Nauczanie jest tylko teorią, która daje rezultaty wtedy, gdy zostaje wprowadzona w praktykę. Teoria powinna więc iść w parze z praktyką. Jeśli według teorii macie iść na Zachód i rzeczywiście tam docieracie, jest to teoria udana — działa, można ją zastosować i daje wynik. Droga do Boga jednak nie jest taka. Wszystkie liczne teorie na temat drogi do Boga sprowadzają się do stwierdzenia, że trzeba pozbyć się wszystkiego, czego się nauczyliśmy. Jasne więc jest, że wszystkie te teorie mówią w istocie o tym, iż działalność serca, pragnień i myśli musi się zatrzymać — pragnienia, myśli i serce muszą zostać sparaliżowane. Lecz w rzeczywistości nie jest możliwe sparaliżowanie serca i myślenia poprzez działanie samego serca. Może się to dokonać jedynie poprzez działanie mocy Boga w naszym istnieniu.
Można więc wyciągnąć wniosek, że wszystkie teorie wskazujące drogę do Boga są całkowicie bezużyteczne. Bardziej pożyteczne jest nie teoretyzować na ten temat, ponieważ Bóg jest w nas; bliżej nas niż nasze widzenie, nasze słyszenie, nasze odczuwanie, nasze myślenie i wszystko inne.
