20/09/2026
🇵🇱 WALKĘ O WIELKĄ POLSKĘ UWAŻAM ZA NAJWAŻNIEJSZY CEL MEGO ŻYCIA – 84. ROCZNICA POWSTANIA NARODOWYCH SIŁ ZBROJNYCH!
🇵🇱 Od momentu wybuchu II wojny światowej polscy narodowcy przeszli do konspiracji tworząc tajne struktury polityczne i wojskowe. Stronnictwo Narodowe powołało Narodową Organizację Wojskową (NOW),, środowisko „ABC” utworzyło Grupę „Szańca” i Związek Jaszczurczy (ZJ), a falangiści Konfederację Narodu i Uderzeniowe Bataliony Kadrowe. Funkcjonowały również liczne inne, mniejsze organizacje narodowe, m.in. narodowo-katolickie harcerstwo Hufce Polskie. Celem ich wszystkich była walka z dwoma najeźdźcami wrześniowymi: Niemcami i Sowietami.
🇵🇱 W polskim podziemiu przeprowadzano próby scalenia wszystkich organizacji pod jednym kierownictwem. Część narodowców się na to zgodziła, część odrzuciła propozycje rozumiejąc, że scalenie oznaczałoby zgodę na kierownictwo wywodzące się z kręgów sanacji, która jeszcze kilka lat temu dopuszczała się licznych zbrodni na narodowcach: szykan, pobić, zamykania bez pretekstu w Berezie Kartuskiej czy nawet zabójstw. Sanacja była również postrzegana jako obóz, który doprowadził do klęski wrześniowej: rządzili od 1926 roku i nie udało im się przez 13 lat przygotować dobrze Polski do wojny.
🇵🇱 20 września 1942 roku zostały powołane Narodowe Siły Zbrojne. Utworzyli je działacze i żołnierze SN, NOW, ZJ, Narodowo-Ludowej Organizacji Walki i innych formacji, którzy nie chcieli podporządkować się sanatorom. Po pewnym czasie, udało się przekonać część NSZ do pełnej współpracy z AK. Uznaje się NSZ za drugą po Armii Krajowej siłę polskiego podziemia.
🇵🇱 Narodowe Siły Zbrojne odniosły liczne sukcesy w walce z wrześniowymi wrogami. Wśród nich można wymienić zdobycie magazynu broni w Kielcach (1943), rozbicie niemieckiego więzienia w Kraśniku (1943), likwidacja generała-porucznika Kurta Rennera – najwyższego stopniem oficera Wehrmachtu zlikwidowanego przez polskie podziemie (1943), udział w zamachu na kata Warszawy Franza Kutscherę (1944), pokonanie Niemców pod Michałowicami (1944), rozbicie niemieckiej kompanii piechoty we Włoszczowie (1944), udział w akcji „Burza” (1944), udział w powstaniu warszawskim – walki na Powiślu, o Pocztę Główną, o PAST-ę, o Politechnikę, o Bank Polski, o Ratusz (1944), wyzwolenie obozu koncentracyjnego w Holiszowie (1945). Sławomir Modzelewski, żołnierz NSZ, otrzymał tytuł Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Stanisław Ostwind-Zuzga był majorem NSZ, dowódcą tej formacji w Węgrowie i najwyższym rangą Żydem w polskim podziemiu.
🇵🇱 Po ponownym wkroczeniu do Polski Sowietów NSZ podjęły walkę z komunistami. Powoływano oddziały Pogotowia Akcji Specjalnej zwalczające Armię Czerwoną, NKWD, UB, MO. Zgodnie z instrukcją dla oddziałów leśnych prowadzono „rozbrajanie oddziałów milicji i UB, likwidowanie szczególnie niebezpiecznych agentów, zdobywanie funduszów i aprowizacji ze składów nowej administracji i informowanie terenu przez kolportaż prasy”.
🇵🇱 15 lutego 1947 roku UB ostatecznie rozbił NSZ aresztując ostatniego komendanta głównego Stanisława Kasznicę wraz z całą Komendą Główną. W pokazowym procesie najważniejszych NSZ-owców Kasznicę i Lecha Karola Neymana, propagatora koncepcji oparcia zachodniej granicy Polski o Odrę i Nysę Łużycką, skazano na śmierć, a pozostałych na dożywocie lub długoletnie więzienie. Procesy pozostałych żołnierzy NSZ trwały w latach 1946-1948, większość zapadających wyroków to kary śmierci. Byli mordowani za niezłomny patriotyzm, katolicyzm i wrogość wobec Niemców i komunizmu.
„Niech z krwi niewinnie przelanej braci naszych,
pomordowanych w lochach Gestapo i Czeki,
niech z łez naszych matek i sióstr,
wyrzuconych z odwiecznych swych siedzib,
niech z mogił żołnierzy naszych,
poległych na polach całego świata,
powstanie Wielka Polska!”
🇵🇱 CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM Z NSZ! 🇵🇱
