Środowsikowy Dom Samopomocy
O NAS
Środowiskowy Dom Samopomocy w Nowej Wsi Wielkiej jest bardzo ważną placówką w systemie pomocy środowiskowej, spełnia bowiem funkcję wspierającą, rehabilitacyjną, wychowawczą jak i integracyjną. Dom jest ogniwem oparcia społecznego dla osób niepełnosprawnych intelektualnie i przewlekle chorych psychicznie, które mają poważne trudności w życiu codziennym, wymagaj
ą pomocy i opieki niezbędnej do życia w środowisku rodzinnym i społecznym oraz w przezwyciężaniu ich trudnych sytuacji życiowych. Powstanie tej placówki przyczyniło się do wyjścia z domów, a także zapobiegło umieszczeniu w placówkach zamkniętych grupy osób niepełnosprawnych, którzy dzięki temu mogą czynnie uczestniczyć w życiu społeczności lokalnej, a co ważniejsze poznać się, zaprzyjaźnić, spędzić wspólnie czas. Mogą one prawidłowo funkcjonować, pracować dzięki temu, że członkowie ich rodzin mają zapewnioną opiekę. Podstawowym zadaniem Środowiskowego Domu Samopomocy jest przede wszystkim podtrzymywanie i rozwijanie umiejętności uczestników niezbędnych do możliwie jak najbardziej samodzielnego życia. HISTORIA
Początek działalności Środowiskowego Domu Samopomocy datuje się na 1996 rok. Wówczas to z inicjatywy Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odbyło się spotkanie gwiazdkowe dla osób niepełnosprawnych. Uczestniczyło w nim siedem osób z terenu gminy Nowa Wieś Wielka. Uczestnicy wyrazili chęć dalszych spotkań raz w miesiącu. Od marca 1997 roku ich częstotliwość wzrosła – spotykano się raz w tygodniu. W lipcu 1997 roku Zarząd Gminy Nowa Wieś Wielka przekazał budynek byłego przedszkola przy ulicy Aleja Pokoju w Nowej Wsi Wielkiej na Środowiskowy Dom Samopomocy. Spotkania w nowym budynku rozpoczęły się we wrześniu i odbywały się dwa razy w tygodniu. Uczestnicy mogli brać udział w zajęciach plastycznych, kulinarnych, mogli szyć i haftować. Podopieczni wyjeżdżali także na wycieczki, uczestniczyli w różnego rodzaju imprezach okolicznościowych. W styczniu 1999 roku, w związku z decyzją rozbudowy byłego przedszkola, zajęcia ŚDS przeniesiono do wynajętych pomieszczeń prywatnego domu przy ul. Aleja Pokoju 6 w Nowej Wsi Wielkiej. Po przerwie wakacyjnej uczestnicy spotykali się na zajęciach cztery razy w tygodniu. We wrześniu 2001 roku zakończyła się modernizacja budynku ŚDS. Od tej pory zajęcia odbywają się w wyremontowanych, obszernych, kolorowych wnętrzach na piętrze budynku. W tym samym miejscu, na parterze, swoją siedzibę ma także Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. WARUNKI PRZYJĘCIA
Na zajęcia prowadzone w naszej placówce uczęszczają osoby, które:
- posiadają decyzję administracyjną Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowej Wsi Wielkiej przyznającą świadczenie w formie pobytu w ośrodku wsparcia – Środowiskowym Domu Samopomocy,
- posiadają orzeczenie o niepełnosprawności lub opinię lekarza psychiatry czy psychologa ze wskazaniem do pobytu w ośrodku wsparcia,
- ukończyły 16 rok życia, nie zagrażają własnemu zdrowiu i życiu oraz zdrowiu innych osób,
- są zdolne do samodzielnego zaspokojenia podstawowych potrzeb związanych z samoobsługą i życiem codziennym,
OFERTA
Środowiskowy Dom Samopomocy w Nowej Wsi Wielkiej działa przez pięć dni w tygodniu od 7.15 do 15.30. Dom przeznaczony jest dla 35 uczestników. Uczestnikom Dom zapewnia dwa posiłki dziennie. Jeden z nich - jest to przeważnie drugie śniadanie - uczestnicy przygotowują sobie sami w ramach terapii zajęciowej w pracowni gospodarstwa domowego. Drugi – jest nim obiad – sporządza kucharka. Terapia zajęciowa odbywa się w następujących pracowniach:
- stolarsko - modelarskiej,
- krawiecko – dziewiarskiej,
- plastyczno – rękodzielniczej,
- edukacyjno - introligatorskiej
- gospodarstwa domowego. Pracownia krawiecko-dziewiarska
§ szycie ręczne,
§ szycie maszynowe,
§ wyszywanie maszynowe,
§ elementy kroju,
§ elementy wykańczające szycie,
§ haftowanie,
§ wyszywanie
§ dzierganie na drutach,
§ dzierganie na szydełku
Pracownia gospodarstwa domowego
§ nakrywanie i podawanie do stoły
§ planowanie jadłospisów
§ sporządzanie zakupów,
§ przygotowywanie posiłków,
§ rozliczanie wydatków,
§ utrzymanie czystości w kuchni i jadalni,
§ obsługa sprzętu i urządzeń AGD
Pracownia edukacyjno - introligatorska
§ zdobywanie wiadomości o otaczającym świecie,
§ nauka planowania wydatków,
§ nauka czytania i pisania lub utrwalanie zdobytych umiejętności w zakresie czytania i pisania,
§ redagowanie i wydawanie gazetki
§ obsługa komputera, internetu,
Pracownia stolarsko – modelarska
§ stolarstwo gospodarskie,
§ wypalanie w drewnie,
§ majsterkowanie,
§ obsługa podstawowych maszyn i narzędzi stolarskich,
§ modelarstwo,
§ wykonywanie prostych przedmiotów z drewna, mebli,
§ drobne prace naprawcze, konserwatorskie
Pracownia plastyczno – rękodzielnicza
§ wykonywanie prac różnymi technikami plastycznymi,
§ projektowanie i tworzenie scenografii do przedstawień,
§ praca w glinie
Zajęcia świetlicowe, relaksacyjne
§ gry planszowe,
§ gry edukacyjne,
§ choreoterapia,
§ muzykoterapia
§ puzzle,
§ gry ruchowe,
§ gry logiczne
Zajęcia rekreacyjne
§ zabawy okolicznościowe (np.: Andrzejki, Walentynki),
§ imprezy okolicznościowe,
§ ogniska,
§ biwaki,
§ wycieczki,
§ wyjazdy do kina, teatru itp.
§ wyjazdy do innych placówek o podobnym profilu
§ zabawy ruchowe,
POSTĘPOWANIE WSPIERAJĄCO – REHABILITACYJNE
Zajęcia prowadzone w Środowiskowym Domu Samopomocy mają na celu kształtowanie odpowiedzialności, umiejętności współpracy i komunikowania się w grupie, a przede wszystkim aktywizację społeczną i zawodową. Realizacja tych zadań dokonuje się poprzez postępowanie wspierająco – rehabilitacyjne zespołu pracowników, które obejmuje:
- trening umiejętności społecznych i interpersonalnych,
- trening umiejętności samoobsługi i zaradności życiowej,
- trening spędzania wolnego czasu,
- terapię zajęciową. Biorąc udział w zajęciach uczestnicy rozwijają swoje zainteresowania, uczą się odpowiednich zachowań w różnych sytuacjach życiowych; zaspokajają potrzeby: twórczości, przynależności do grupy społecznej; czują się potrzebni, akceptowani i doceniani. Działania Domu sprawiają, że osoby w nim przebywające potrafią odnaleźć się we własnym środowisku i przy pomocy drugich osób godnie w nim egzystować. Istnienie tego domu uczy wszystkich mieszkańców gminy tolerancji oraz otwarcia na potrzeby innych, wpływa na zmianę nastawienia i postrzegania osoby niepełnosprawnej intelektualnie oraz chorej psychicznie przez rodzinę i środowisko.
