16/09/2026
Z cyklu: Refleksyjne wynurzenia. „Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami…” Ten cytat mówi wszystko. Dziś żegnamy Pana Czesława. Człowieka z innej epoki - w tym najpiękniejszym znaczeniu tych słów. Z czasów, kiedy „dzień dobry”, „proszę”, „dziękuję” i „do widzenia” nie były tylko słowami. Kiedy szacunek dla drugiego człowieka wynikał z wychowania, a uprzejmość była czymś oczywistym. Miał niezwykłą kulturę osobistą. Spokojny, skromny, zawsze życzliwy. Dziś takich ludzi spotyka się coraz rzadziej. I dopiero kiedy odchodzą, zaczynamy rozumieć, że wraz z nimi odchodzi kawałek pewnego świata - prostszego, bardziej serdecznego, opartego na szacunku i zwyczajnej przyzwoitości. Chciałoby się wierzyć, że gdzieś tam jest Mu teraz dobrze. Pewnie trafił w miejsce spokojne i ciche. I jak dawniej, z tym swoim charakterystycznym uśmiechem, powie komuś: „dzień dobry”. A my będziemy Go pamiętać właśnie takim.❤️