REMIZA STRAŻACKA W NIEGOWONICACH
Mało która miejscowość w naszej okolicy może poszczycić się tak okazałą remizą strażacką jaką dysponuje Ochotnicza Straż Pożarna z Niegowonic. Gmach ten, z garażem na dwa wozy strażackie oraz dużą salą weselną, przez wiele lat służył mieszkańcom Niegowonic i dlatego warto przypomnieć jakie były jego początki. Pracami budowlanymi kierował majster murarski o nazwisku Kuc. Budynek ten, dość okazały jak na owe czasy, spełniał swą funkcję aż do 21 lipca 1985 roku, gdy to oficjalnie otwarto nową remizę strażacką. Idea jej wybudowania zrodziła się w roku 1976 w gronie ówczesnych władz OSP Niegowonice. Z racji tego, że stan techniczny budynku starej remizy, a także ograniczona rozmiarami działka uniemożliwiały dalszą rozbudowę, zdecydowano się na inną lokalizację nowej remizy. Wybór padł na dawne grunty dworskie, które od 1921 roku były w posiadaniu rodziny Drzazgowskich. W dniu 11 grudnia 1976 roku w budynku starej remizy, właściciele powyższej działki tj. Józef i Anna Drzazgowscy zawarli z ówczesnym kierownictwem OSP Niegowonice wstępną umowę darowizny:
?Zapis ? darowizna spisana dnia 11 grudnia 1976 roku w Remizie Ochotniczej Straży Pożarnej Niegowonice przez małżeństwo Drzazgowski Józef i Anna zamieszkałych w Bytomiu (?) w obecności: Prezesa OSP Niegowonice Bogdana Janoski, Naczelnika OSP Niegowonice Władysława Kozy, członków OSP Niegowonice Lucjana Śliwińskiego, Franciszka Walnika, Adolfa Skrzeka oraz mieszkańca Niegowonic Henryka Jachny, na okoliczność zapisu darowizny bezpłatnej na rzecz OSP Niegowonice nieruchomości o powierzchni 1.1678 ha (?) leżącej w obrębie Niegowonic przy ulicy Dąbrowskiej z jednej strony, z przekazaniem aktu własności (?). Wyżej wymienioną własność przekazuję dla OSP Niegowonice dnia 11 grudnia 1976 roku. Jako były mieszkaniec Niegowonic i tam urodzony oraz jako były członek OSP Niegowonice przekazuję w/w nieruchomość celem dalszego rozwoju działalności OSP Niegowonice i jako wkład pod przyszły Dom Kultury Ochotniczej Straży Pożarnej?. Powyższy zapis darowizny potwierdzono dnia 11 lutego 1977 roku w Państwowym Biurze Notarialnym w Zawierciu. W punkcie drugim spisanego wówczas aktu powtórzono:
?Józef i Anna małżonkowie Drzazgowscy wyżej opisaną nieruchomość darują Ochotniczej Straży Pożarnej w Niegowonicach, a Bogdan Janoska, Władysław Koza i Jan Porc darowiznę powyższą przyjmują na rzecz reprezentowanej Straży Pożarnej?. Widzimy więc jak wspaniałomyślnie zachowała się rodzina Drzazgowskich, która mogąc sprzedać powyższą działkę wolała ją przekazać Ochotniczej Straży Pożarnej pod budowę nowej remizy mającej służyć ogólnemu dobru mieszkańców Niegowonic. Po załatwieniu niezbędnych formalności, wiosną 1977 roku rozpoczęto prace budowlane, którymi kierował Tadeusz Chrobot. Materiały na fundamenty pozyskano między innymi z rozbiórki tzw. ?Palarni? Warto również wspomnieć, że całkowity koszt prac nad fundamentami pokryły wyłącznie środki, które OSP Niegowonice wygospodarowała z własnego budżetu oraz składki przeprowadzonej wśród jej członków. W dalsze etapy budowy czynnie zaangażowały się już władze Miasta i Gminy Łazy z tamtejszym naczelnikiem. Między innymi w urzędzie tym zapadła decyzja o przeprowadzeniu wycinki w lesie, który rodzina Gołków z Niegowonic przekazała w celu pozyskania drewna na budowę dachu nowej remizy. Wpływ na tempo prac miały różne, czasem nieprzewidziane czynniki, jak choćby reklamacja zgłoszona firmie budowlanej z Myszkowa, która wykonywała prace tynkarskie. Zarząd OSP domagał się poprawy dość kiepsko wykonanych tynków, na co powyższa firma nie chciała się zgodzić. Sprawę skierowano do Sądu Rejonowego w Myszkowie, który nakazał wykonawcy uznanie i usunięcie reklamacji. Praktycznie pod koniec roku 1984 nowa remiza strażacka była już gotowa. Wprawdzie pozostało jeszcze wykończenie sali weselnej na pierwszym piętrze, ale nie przeszkodziło to w powołaniu do życia Domu Kultury. Działalność tej jednostki (od stycznia 1985 roku do grudnia 1990 r.) bez wątpienia wiązała się z najlepszym okresem w dotychczasowej historii remizy. Dom Kultury w pełni realizował cele do jakich został powołany, czego dowodem mogły być organizowane imprezy, spektakle teatralne czy seanse kinowe. Na szczególne uznanie zasługiwał też działający przy Domu Kultury Zespół Pieśni i Tańca ?Jura?. Niestety konflikt jaki pojawił się na początku lat dziewięćdziesiątych między zarządem OSP a kierownictwem Domu Kultury zakończył jego działalność, przekreślając tym samym idee ?Domu Kultury Ochotniczej Straży Pożarnej?. Lata dziewięćdziesiąte to również czas powstania pierwszej dyskoteki w budynku remizy strażackie. Sławna na całą okolicę ?Salsa? ściągała rzesze młodzieży z całej okolicy, na co społeczność Niegowonic różnie reagowała. salaW połowie lat dziewięćdziesiątych dał się zauważyć powolny upadek działalności kulturalnej remizy. Poza przyjęciami weselnymi czy próbami Orkiestry Dętej OSP Niegowonice w zasadzie nic się w remizie nie działo. Sytuację dodatkowo pogarszał fakt braku jakichkolwiek prac konserwacyjno - remontowych, co w ostateczności doprowadziło między innymi do dewastacji i całkowitej likwidacja systemu centralnego ogrzewania. Po roku 2000 sytuacja zaczęła się jednak powoli zmieniać. Między innymi przed budynkiem remizy powstało specjalne miejsce do organizowania letnich zabaw tanecznych. Ponadto ostatnie zaangażowanie kierownictwa OSP zaowocowało nowymi bramami garażowymi, długo wyczekiwanym remontem sali weselnej oraz kapitalnym remontem poszycia dachowego wykonanym w 2010 roku. Priorytetowym zadaniem w 2011 roku stojącym przed nowymi władzami OSP Niegowonice jest wymiana zakupionych już nowych okien w całym budynku OSP. Informacja na podstawie tekstu Włodzimierz Rożdżyńskiego
