Jestem dziennikarką ze stolicy, chociaż pochodzę z Lubelszczyzny. I jak wielu - już nie wróciłam. Ale sentyment pozostał. Miłość i poczucie tożsamości także. Kiedyś uwierało, bo to przecież „ten” Wschód. Dzisiaj, gdy zwiedziłam już tyle pięknych miejsc i poznałam tylu wyjątkowych ludzi, to co uwierało przerodziło się w dumę. Tak, pochodzę ze Wschodu. I to co dla niego charakterystyczne wypełnia ka
żdą moją komórkę. Ta mieszanka odpowiedzialności za innych i za swoje miejsce, która każe walczyć o lepsze jutro wpisane w nowoczesność, z romantyzmem i nostalgią za tym, co już minęło. Gdy wracam, widzę rozwój i falę zmian. Widzę ludzi, którzy po studiach tu powrócili, by swoją wiedzą czynić ten region lepszym i bogatszym. I jestem pełna podziwu. A później wracam do Warszawy, gdzie słyszę, że Wschód musi się wyludnić, bo nie da się tam żyć. I nie umiem im wytłumaczyć, że to błędne założenia. Mówiłam, objaśniałam, aż doszłam do wniosku, że wykorzystam to co umiem najlepiej i po prostu im pokażę – jak piękni i wspaniali ludzie tworzą dzisiejszą Polskę. Tak powstał program „Herosi Wschodu”. Liczę na Wasze wsparcie i pomoc w docieraniu do kolejnych Wielkich Ludzi.
