19/07/2026
Kochani,
dwadzieścia siedem edycji Międzynarodowej Letniej Szkoły Muzyki Tradycyjnej to poważny wiek, tym bardziej, że w 1998 r. niektórych z uczestników, nie wspominając o dzieciach, nie było jeszcze na świecie. Ale jest to znak, że pytania i założenia, które legły u podstaw stworzonego niemal 30 lat temu systemu, mają wymiar ponadpokoleniowy, uniwersalny. Pytaliśmy wtedy czy i na ile współczesny człowiek w praktyce wykonawczej może spotkać się z ludową tradycją śpiewaczą, która jest, co prawda, z tego samego kręgu kulturowego co my, ale pozostaje zupełnie nieznaną. Jakie warunki należy spełnić by spotkać się, najgłębiej jak to możliwe, na poziomie fizyczności - oddechu, krtani, rezonatorów ale i kultury - języka, ekspresji, estetyki. Tym bardziej, że ta tradycja zasadniczo różni się od innych gatunków śpiewu - klasycznego, jazzowego, estradowego, które na przestrzeni dziesiątek i setek lat wykształciły własną estetykę, swój ideał dźwięku. W przypadku śpiewu tradycyjnego takiej estetyki nie ma, ponieważ uznaje ona za podstawę indywidualność brzmienia głosu śpiewaka, która kończy się wraz z jego śmiercią. W tej sytuacji praca nad rekonstrukcją pieśni powinna zaczynać się od „poszukiwania” własnego brzmienia głosu, co, jak się okazuje, nie jest wcale takie łatwe, ponieważ związane jest z uporaniem się z blokadami w ciele, a potem z umiejętnością gospodarowania oddechem, używaniem krtani, strun głosowych, rezonatorów...
W trakcie Letniej Szkoły zajęcia głosowe odbywają się na ogół w przestrzeni otwartej i nie jest to przypadek ponieważ ekspresja głosu przekształcająca się przed tysiącami lat w śpiew powstawała w kontakcie z akustyką przyrody, w górach, na nizinie, w lesie, nad wodą. W konsekwencji to przestrzeń wpływała na takie, a nie inne brzmienie dźwięku i jego nośność.
Ideą Letniej Szkoły jest połączenie: wiejskiej tradycji muzycznej z wrażliwością współczesnego człowieka, praktyki wykonawczej z refleksją naukową, indywidualnego rozwoju z harmonijną współpracą w grupie.
Dziękujemy uczestnikom, dorosłym i dzieciom oraz prowadzącym za twórczy udział w programie Letniej Szkoły 2026. Za wspólny czas, wspólną przestrzeń, gdy poranki zaczynały się od pracy z ciałem i głosem, gdy w ciągu dnia wokół słychać było muzykę instrumentalną i pieśni z różnych regionów Europy, gdy wieczory zaczynały potańcówki, a kończyły się nad ranem.
Dziękujemy za wspólne muzykowanie, niespieszne rozmowy i niekrępujące milczenie.
Bądźcie zdrowi.
DO ZOBACZENIA ZA ROK.
