04/07/2025
🇵🇱4 lipca to dzień, który powinien być obchodzony hucznie, a niestety tak nie jest...
➡️Tego dnia, 1610 roku polskie wojska pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego rozgromiły wojska Carstwa Rosyjskiego dowodzone przez Dymitra Szujskiego. Nasze wojska były mniej liczne, lecz lepiej dowodzone i zorganizowane.
⚔️3 lipca Polacy wyruszyli pod osłoną nocy z obozu. Żółkiewski miał podobno we wspomnieniach pisać, że gdyby reszta wojska dotarła na pozycje szybciej, to mógłby uderzyć we wroga, którego żołnierze nawet nie zdążyli się ubrać.
Hetman zdając sobie sprawę z przewagi liczbnej, poczekał jednak na przybycie wszystkich potrzebnych do boju oddziałów.
Hetman Stanisław Żółkiewski na samym początku uderzył w Rosjan, po 3 godzinach ciężkiej walki, wielokrotnych szarżach polskiej kawalerii wrogowie byli zmuszeni wycofać się pod wieś Kłuszyno.
🏆Decydującym momentem bitwy był nieudany karakol najemnych rosyjskich rajtarów(taktyka cyklicznego ostrzału wroga przez kawalerię, piechota miała swój odpowiednik czyli kontrmarsz). Szarża Polaków zmusiła rajtarow do wycofania się, ci zniszczyli własne szyki i doprowadzili do ich ucieczki, ucieczki niezwykle krwawej gdyż za wojskami Carstwa Rosyjskiego rzuciła się polska jazda.
Polska kawaleria po zniszczeniu płotów przeszkadzających w szarży, przez które wcześniej otrzymała znaczne straty, mogła rozwinąć skrzydła również w walce ze Szwedami. Gdy już to zrobiła, na samym początku wspierające Rosjan wojska szwedzkie miały również rzucić się do ucieczki.
Krótko po tym wydarzeniu, hetman Żółkiewski zdołał przeciągnąć część wojsk cudzoziemskich (głównie Szwedów) na swą stronę, a części z nich pozwolił iść wolno pod przysięgą, że nigdy nie będą walczyć przeciw Rzeczyspolitej i doprowadził do ich kapitulacji.
Na wieść o kapitulacji sojuszników, reszta wojsk rosyjskich opuściła obóz, niewielka grupa wojsk Żółkiewskiego rzuciła się w pogoń za nimi, reszta zajęła się łupieniem obozu.
Polacy stracili ok. 300 ludzi
Rosjanie 8 tysięcy. .
Necessitas in loco, spes in virtute, salus in Victoria "Konieczność w położeniu, nadzieja w męstwie, ocalenie w zwycięstwie" mówił przed bitwą swoim wojskom Żółkiewski, mówiąc o położeniu miał na myśli walkę w miejscu, gdzie się znajdują.
