29/03/2018
NIE TAKIE STRASZNE JAK JE MALUJĄ
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2009646072611050&id=1721023564806637
Czego być może nie wiecie o wilkach 🐺
1. Wilk może zacisnąć swe szczeki z siłą ok. 700 kg na cal kwadratowy. Jest to dwukrotnie więcej niż w przypadku owczarka niemieckiego. Wilk posiada 42 zęby: przednie – siekacze, służące do ogryzania mięśni od kości, kły – którymi przytrzymuje i uśmierca ofiarę (znacznie większe od kłów innych psów), przedtrzonowce – działające jak nożyce – tnące mięso na mniejsze kawałki, łamacze – duże, podłużne, bardzo mocne zęby zdolne kruszyć kości, oraz – trzonowce – którymi rozdrabnia pokarm. Po zamknięciu szczęki (górna jej cześć – szczęka, dolna – żuchwa) – zęby wilka „zazębiają” się – dzięki czemu może on skuteczniej przytrzymywać wyrywającą się zdobycz.
2. Psy domowe nie pochodzą w bezpośredniej linii od wilka szarego (Canis lupus). Oba gatunki posiadają wspólnego (wymarłego obecnie) wilczego przodka, żyjącego w okresie pomiędzy 33 a 9 tysiącami lat temu.
3. Wilki nie polują i nie zabijają ludzi – tak jak sugerują to liczne legendy, bajki oraz kinematografia. Folklor demonizował te ssaki na przestrzeni setek lat – ukazując je w możliwie najczarniejszych barwach. O ile stoi to w całkowitej sprzeczności z biologią zachowania się współczesnych wilków szarych – zwierząt bardzo płochliwych i bojaźliwych w stosunku do człowieka – to zamierzchła przeszłość „pamięta” owe relacje nieco z innej strony. Prawdą jest, iż w dawnych czasach – wilkom zdarzało się atakować ludzi. Dekady minionego wieku nauczyły je jednak – aby trzymać się możliwie najdalej od człowieka. Dziś nie stanowią dla nas zagrożenia. Wyjątkiem mogą być osobniki chore na wściekliznę, lub mieszańce wilków z psami domowymi, które - zdaniem niektórych - dziedziczą po tych ostatnich brak wrodzonego lęku przed człowiekiem.
4. Nie wszystkie wilki posiadają żółte oczy. Ich kolor przechodzić może w bursztynowy, brązowy, lub nawet ciemnobrązowy. Niebieskie oczy – charakterystyczne dla północnych ras psów – takich jak husky – nie występują u wilków szarych (nie licząc okresu szczenięcego).
Wilki widzą znacznie mniej kolorów – niż ludzie (ludzkie oczy odróżniają trzy podstawowe barwy – wilcze – tylko dwie) – świat jest dla nich raczej szary. Oczy wilka sprawdzają się jednak doskonale w warunkach nocnych. Zwierzęta te mają w dodatku bardzo szerokie pole widzenia – dzięki odpowiedniemu umieszczeniu oczodołów. Oko wilka rejestruje też znakomicie wszelki ruch.
5. Wilki – w przeciwieństwie do psów domowych – rozmnażają się tylko raz do roku – zazwyczaj na przełomie zimy i wiosny.
W Polsce ich okres godowy „przeżywa” swą kulminację w połowie lutego (niektórzy przyrodnicy zauważają żartobliwie iż ma to miejsce w okolicach Walentynek🙂).
6. Młode wilczki rodzą się ślepe – zaczynają widzieć – zwykle dwa tygodnie po urodzeniu. Charakterystyczne są dla nich:
- niezmiennie czarne poduszeczki łap
- najczęściej czarny, ciemny (bliski czarnemu), lub szary kolor futra.
Tym odróżniają się od psich szczeniąt.
Śmiertelność młodych sięga – wedle rozmaitych źródeł – 80 %. Długość życia wilka wynieść może 12 i więcej lat – lecz takie przypadki nie są częste. Jego średnia życia wynosi około 7 lat na wolności (dwa razy tyle – w niewoli).
7. Jedynym prawdziwym wrogiem wilka jest człowiek. Badania przeprowadzane we Włoszech, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych – wykazały iż – od 60 – do 90 % śmiertelności w obrębie tego gatunku – spowodowane jest działaniami ludzkimi. W samym USA około 2 milionów wilków zostało uśmierconych w latach 1850-1910. Do 1900 roku wilki niemal wytępiono w Europie. Np. w Danii, ostatni osobnik uśmiercony został w roku 1772, w Szkocji w 1848. Wilki szare przetrwały jednak w Polsce, Rumunii, byłej Jugosławii, Włoszech, północnej Grecji oraz północnej Hiszpanii. W Polsce wilk podlega ścisłej ochronie zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 września 2001, które zastąpiło ochronę w oparciu o ustawy z roku 1998. Wcześniej, po II wojnie światowej wilki były bezwzględnie tępione – od 1955 za zabicie wilka lub zabranie szczenięcia z nory wypłacano premię (1000 zł za zabicie wilka w polowaniu indywidualnym, 500 zł – w zbiorowym, za wybranie szczeniąt z nory i ich likwidację – 200 zł).
O ile polowania na wilki są w Polsce całkowicie zakazane, to faktem jest iż zwierzęta te wciąż padają ofiarą kłusowników.
Żyjące w watasze wilki nie mają właściwie naturalnych wrogów. Zdarzają się jednak przypadki zabijania pojedynczych osobników np. przez niedźwiedzie brunatne , lub duże, dzikie koty (np. występująca w Ameryce i Kanadzie puma płowa).
8. Nos wilka posiada około 200 milionów komórek węchowych! Jego zmysł węchu trudno nawet porównywać z ludzkim – jest on dosłownie 100 razy lepszy od naszego. Uważa się, że wilk jest w stanie określić kondycję i płeć innego osobnika swojego gatunku – po samym tylko zapachu. Nos pełni bardzo ważną rolę – rzecz jasna podczas polowania.
9. Wilk słyszy doskonale. Mówi się, iż 16 razy lepiej niż człowiek. Badania prowadzone na terenie USA, wykazały iż wilk potrafi zlokalizować wycie swojego stada w obszarze do 140 mil kwadratowych (jeżeli fal dźwiękowych nie tłumi wysoka roślinność). Niebywałe, prawda?
10. Wilki poruszają się stępem, kłusem i galopem. Prędkość ich
chodu wynosi średnio 6.5 km/h, pełnego biegu – ok. 60 km/h. W ciągu jednej nocy wilk pokonać może odległość 70-90 km!
11. Na wilcze stado – watahę – składa się dominująca para alfa – oraz jej potomstwo. W wyjątkowych sytuacjach do rodziny przyłącza się osobnik niespokrewniony. Stado liczy przeważnie kilka, przeciętnie 6–8 osobników. Na Alasce i w północno-zachodniej Kanadzie spotykano watahy 20 osobników. Te obserwowane w Polsce liczą od 2 do 10, - najczęściej jest to 4–5 osobników.
12. Wilk bardzo dobrze znosi głód – z powodzeniem potrafi obejść się bez pokarmu – nawet 3 tygodnie.
Fot:flickr
źródło: L. David Mech, Luigi Boitani, Wolves: Behavior, Ecology, and Conservation (2003),
Człowiek i wilk; ewolucja równoległa, komunikacja i zachowanie, Roberta L.Hall, Henry S.Sharp, Academic Press Inc,
Instytut Ochrony Przyrody PAN
www.polskiwilk.org.pl
