Stowarzyszenie Psychoterapeutów Dziecięcych im Donalda Winnicotta

01/06/2026

Czy niemowlę ma życie psychiczne?
To pytanie otwiera nasz czerwcowy cykl „Czerwiec miesiącem życia psychicznego niemowlęcia”.
Zapraszamy do wysłuchania pierwszego podcastu przygotowanego przez Elżbietę Wilkowską, psycholożkę i psychoterapeutkę, która od wielu lat poświęca swoją pracę zawodową rozumieniu najwcześniejszych doświadczeń dziecka oraz relacji między niemowlęciem a jego opiekunami.
Choć niemowlę nie posługuje się jeszcze słowami, od pierwszych chwil życia komunikuje swoje potrzeby, reaguje na otoczenie, buduje relacje i gromadzi doświadczenia, które stają się fundamentem jego dalszego rozwoju.
W podcaście usłyszą Państwo o tym, czym jest życie psychiczne niemowlęcia, jak się przejawia i dlaczego warto je dostrzegać już od pierwszych dni życia dziecka.
🎧 Zapraszamy rodziców, przyszłych rodziców, specjalistów oraz wszystkich zainteresowanych rozwojem dziecka i zdrowiem psychicznym najmłodszych.
Bo troska o zdrowie psychiczne zaczyna się od samych początków.

https://www.youtube.com/watch?v=VZPqBtFc0po

Często słyszę pytania: Czy niemowlę ma życie psychiczne? Kiedy się ono zaczyna? O czym i jak myśli, co czuje, jak odbiera świat? Czy jeśli dziecko nie mówi,...

01/06/2026

Czerwiec – miesiącem życia psychicznego niemowlęcia.
Z okazji Dnia Dziecka Stowarzyszenie Psychoterapeutów Dziecięcych im. Donalda Winnicotta rozpoczyna czerwcowy cykl „Początki”, poświęcony najwcześniejszym doświadczeniom dziecka i rozwojowi jego życia psychicznego.
Przez cały miesiąc będziemy wspólnie przyglądać się temu, co dzieje się w świecie niemowlęcia jeszcze zanim pojawią się słowa. Będziemy pytać:
Czy noworodek ma życie psychiczne?
Jak niemowlę komunikuje swoje potrzeby?
W jaki sposób rodzi się poczucie bezpieczeństwa?
Jak rozpoznawać pierwsze sygnały trudności?
Co wspiera zdrowie psychiczne dziecka od pierwszych dni życia?
W ramach cyklu przygotowaliśmy wykład, podcasty oraz serię postów popularnonaukowych poświęconych rozwojowi psychicznemu najmłodszych dzieci.
Bo troska o zdrowie psychiczne zaczyna się od samych początków.

16/05/2026

Jakich praw naprawdę potrzebuje dziecko?
Nie tych idealnych.
Tych wystarczająco dobrych.

Przygotowaliśmy plakat inspirowany myślą Donalda Winnicotta – o relacji, która pozwala dziecku być sobą, rozwijać się i doświadczać świata we własnym tempie.
Może stanie się dla kogoś zatrzymaniem...

10/05/2026

Dziś rocznica urodzin Margaret Mahler.
Opisuje pierwsze miesiące życia dziecka jako czas stopniowego „wykluwania się” psychicznego istnienia z relacji z matką. Na początku uwaga niemowlęcia skierowana jest głównie do wewnątrz – funkcjonuje ono w swoistej, „rozmytej” jedności z opiekunem. Z czasem jednak zaczyna się subtelna, ale fundamentalna zmiana: dziecko coraz częściej kieruje swoją uwagę na świat zewnętrzny. Rozwija się jego zdolność do odbierania bodźców, rozpoznawania obecności i nieobecności matki, a także zapamiętywania tych doświadczeń.

To nie jest nagły przełom, lecz proces stopniowy – przejście „od bycia w relacji” do „bycia sobą w relacji”.Kluczowe jest to, że dziecko zaczyna gromadzić zarówno dobre, jak i trudne doświadczenia związane z matką. Dzięki jej dostępności i trosce uczy się, że nawet trudne stany można przetrwać. W ten sposób rodzi się fundament zaufania – do świata i do własnego „ja”.

"Proces wylęgania jest, jak sądzimy, stopniową onto genetyczną ewolucja systemu zmysłowego –systemu świadomości owo percepcyjne go – który pozwala niemowlęciu posiadać stałe aktywne sensorium kiedykolwiek jest w czuwaniu. Innymi słowy, uwaga niemowlęcia, która przez pierwsze miesiące symbiozy jest głównie skierowana do wewnątrz lub sfokusowana w mglisty sposób na symbiotycznej orbicie, stopniowo rozszerza się poprzez powstanie aktywności percepcyjnej skierowanej na zewnątrz podczas rosnących okresów czuwania dziecka. Jest to zmiana raczej stopnia niż rodzaju, podczas stadium symbiotycznego dziecko jest wysoko uważne na figurę matki. Ale stopniowo ta uwaga jest wzbogacona o rosnący zestaw wspomnień przychodzenia i odchodzenia matki, dobrych i złych wspomnień; te ostatnie są wszystkie nie do uniknięcia dla self ale mogą być „ufnie oczekiwane” ze da się je przeżyć dzięki poświęceniom matki."

07/05/2026

Z zainteresowaniem śledzimy program konferencji poświęconej socjoterapii i pracy grupowej z dziećmi, młodzieżą oraz rodzicami. To ważna przestrzeń rozmowy o relacji, bezpieczeństwie psychicznym i tym, co naprawdę wspiera zmianę.

01/05/2026

POCZĄTKI
Seria krótkich zatrzymań wokół wczesnej relacji.
Kilka myśli, obserwacji i cytatów, które pomagają uważniej patrzeć na to, co wydarza się między dzieckiem a opiekunem.

O tym, co zaczyna się pomiędzy dzieckiem a światem. W relacji. W byciu razem i w byciu osobno.

Będziemy wracać do „Początków” na początku każdego miesiąca. Inspirowane myśleniem Donalda Winnicotta

30/04/2026

Dziś przypada Światowy Dzień Sprzeciwu Wobec Bicia Dzieci.
Dziecko, które doświadcza silnych emocji, nie potrzebuje przemocy — potrzebuje relacji, która potrafi je pomieścić.
Jak pisał Donald Winnicott, dziecko potrzebuje środowiska, które przetrwa jego impulsy, nie odpowiadając na nie odwetem.
Sprzeciw wobec bicia dzieci jest wyborem takiej właśnie relacji — opartej na rozumieniu, granicy i bezpieczeństwie.

30/04/2026

Zachęcamy do wysłuchania podcastu, w którym poruszony został temat znaczenia poczekalni w pracy terapeutycznej z dziećmi. Szczególna uwaga została poświęcona roli obiektów wspólnych takich jak „Biały Miś” – jako elementów wspierających regulację i przejście do relacji terapeutycznej, w duchu myślenia Donalda Winnicotta.

Poczekalnia w terapii dzieci: przypadek białego misia - rozmowa z Urszulą Turyną

30/04/2026

Bardzo poruszający post.
Myślę, że warto dodać, że w ognisku jest coś naprawdę „magicznego” – w sensie doświadczenia, które zostaje.
Z perspektywy pracy z dziećmi widać to wyraźnie – kiedy pytamy je, co było dla nich najważniejsze albo co zapamiętały najbardziej, bardzo często wracają właśnie do wspólnego ogniska. Jakby ten moment zapisywał się głębiej niż inne spotkania.
Może dlatego, że ognisko to nie tylko chwila „bycia razem”, ale cały proces: zbieranie drewna, wybór miejsca, przygotowywanie przestrzeni, dokładanie do ognia, dbanie o bezpieczeństwo, wspólne jedzenie, a potem stopniowe wygaszanie.
To doświadczenie ma swój rytm i ciągłość – od początku do końca.
I chyba właśnie ten proces sprawia, że staje się ono tak żywe i pamiętane.