15/03/2026
„Nic się nie wydarzyło… a ja jestem kompletnie wykończony.”
Wiele osób z przewlekłym lękiem mówi dokładnie to samo.
Problem polega na tym, że mózg nie odróżnia realnego zagrożenia od wyobrażonego scenariusza.
Kiedy pojawia się myśl:
„Czy coś zrobiłam źle?”
„Czy ktoś mnie źle zrozumiał?”
„A jeśli jutro wydarzy się coś złego?”
układ nerwowy reaguje tak, jakby zagrożenie było tu i teraz.
Aktywuje się oś HPA – system reakcji na stres.
Rośnie poziom kortyzolu.
Jeśli ten stan trwa długo, zaczyna wpływać na dopaminę – neuroprzekaźnik odpowiedzialny za energię i motywację.
Dlatego przy przewlekłym lęku wiele osób doświadcza:
• ciągłego zmęczenia
• spadku energii
• trudności z regeneracją
Mimo że „nic się nie wydarzyło”.
W kolejnej rolce opowiem, dlaczego przy lęku mózg zaczyna tworzyć najgorsze scenariusze.
A teraz jestem ciekawa jednej rzeczy.
Czy zdarza Ci się wieczorem analizować w głowie rozmowy z całego dnia?
Napisz w komentarzu TAK lub NIE.