Pamiętnik Michałka

Wskazówki dojazdu

Pamiętnik Michałka Niektóre podróże nigdy się nie kończą.
(1)

7 tydzień bez Ciebie Misiu ... 😓💜💜💜Każda niedziela ma obecnie szczególny wydźwięk... Przypomina , że właśnie w niedzielę...
09/11/2026

7 tydzień bez Ciebie Misiu ... 😓💜💜💜
Każda niedziela ma obecnie szczególny wydźwięk... Przypomina , że właśnie w niedzielę - dzień przeznaczony na odpoczynek , dzień święty założyłeś anielskie skrzydła i wyruszyłeś w niebiańską podróż.🩵💜🩵💜
Niewyobrażalnie pusto tu bez Ciebie Misiek ...
Chciałabym tyle napisać jednak tak ciężko w obliczu tęsknoty i bólu wydobyć cokolwiek ...
Emocje jeszcze targają Nami każdego dnia ...
Nic już nie będzie takie samo ...
Każdego dnia uczymy się na nowo żyć w nowej rzeczywistości...💜💜💜
Ostatnio byłam u Ciebie z Twoją Najwspanialszą Mamą oraz Ukochaną Babcią i moją rodziną... Ogrom uczuć jakie mi towarzyszyły... Coś niewyobrażalnego.💔😭
Upłynie sporo czasu nim dotrze do mnie , że to nie sen ... To nowy, inny świat którym podążać musimy już bez Ciebie .
Misiu Nasz wyjątkowy Podróżniku 💜💜💜 Na zawsze pozostaniesz w naszych sercach i pamięci .
Dzieli Nas tylko czas Kochany 💜💜💜

Twoja Grochowska Mirella 💜💜💜

31/10/2026

💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜

Jutro 1 listopada,dzień, w którym szczególnie mocno wracamy myślami do tych, których zabrakło przy naszym boku…💔💜

Misiu, są tęsknoty, których nie da się opisać słowami,są takie chwile, kiedy serce tak bardzo chciałoby Cię mieć blisko, choć na moment, choć na jedną krótką chwilę… tak bardzo brakuje Cię w naszej codzienności, w małych rzeczach, w zwykłych chwilach, które kiedyś wydawały się takie oczywiste,brakuje Twojej obecności, Twojego uśmiechu, Twojego miejsca wśród nas… Tego wszystkiego, czego już nie możemy odzyskać....💜💔Czas płynie, dni mijają, świat toczy się dalej, ale tęsknota nie znika,nie staje się mniejsza, nie odchodzi wraz z upływem kolejnych miesięcy,po prostu zostaje w sercu i przypomina o miłości, która nie zna końca,są dni, kiedy potrafimy się uśmiechać, rozmawiać i żyć zwyczajnie, ale gdzieś głęboko zawsze jest ta sama pustka i myśl, jak bardzo chcielibyśmy, żebyś nadal był z nami...
Jutro będzie dzień wspomnień, ale my nie potrzebujemy szczególnej daty, żeby za Tobą tęsknić,bo tęsknimy zawsze… w cichych chwilach, w codziennych sytuacjach, w momentach, kiedy najbardziej chcielibyśmy podzielić się z Tobą tym, co przynosi życie..tęsknimy za tym, co było, i za wszystkim, co miało jeszcze być, a czego los nam nie pozwolił przeżyć razem z Tobą....

Misiu, choć nie możemy już być blisko Ciebie tak, jakbyśmy chcieli, zawsze będziesz blisko naszych serc....żadna odległość, żaden czas i żadne pożegnanie nie odbiorą Ci miejsca, które na zawsze masz w naszym życiu...💜💜💜💜💜

Gdyby tęsknota mogła przywracać tych, których kochamy, już dawno byłbyś z nami… a gdyby miłość mogła zatrzymać czas, nigdy nie pozwolilibyśmy Ci odejść....

Pamiętamy i tęsknimy… dziś, jutro i każdego kolejnego dnia💜💔💜💜💜

Misiek 💜💔💜Cztery tygodnie, odkąd odszedłeś… A przecież w sercu wciąż trudno uwierzyć, że naprawdę Cię z nami nie ma! 😪💔💜...
18/10/2026

Misiek 💜💔💜
Cztery tygodnie, odkąd odszedłeś… A przecież w sercu wciąż trudno uwierzyć, że naprawdę Cię z nami nie ma! 😪💔💜

Cztery tygodnie niedowierzania i rozpaczy 💔😪💜 bólu i tęsknoty całej licznej Ekipy Michasia 💜

Historię 8 letniego wtedy Michasia poznałam na początku jego choroby od koleżanki Ewki, z którą pracowałam.... Pamiętam, że bardzo się nią przejęłam.Potem nasze drogi zawodowo rozeszły się. A ja przez te kilka (ok. 6 lat) myślałam o Michale od czasu do czasu.

Byłam pewna, że już jest zdrowy...... Żadne informacje na fb nie pojawiały mi się, co brałam za dobrą kartę. Jakże naiwna byłam w swych przypuszczeniach i nadzieji....

Dopiero dwa lata temu na początku lipca fb wyświetlił mi post,w którym była informacja o wznowie nowotworu u Michała. Kolejnej wznowie i kolejny apel zrozpaczonej Mamy Michała..... Odcięło mnie wtedy totalnie.... Cały miesiąc przepłakałam. Moje własne dzieci nie potrafiły zrozumieć dlaczego aż tak bardzo przejął mnie los osoby mi obcej i nieznanej? Ja też nie znałam odpowiedzi na to pytanie. Przecież internet jest pełen trudnych historii. Dlaczego Michaś?

Zaangażowałam się w pomoc krok po kroku. Zaczęły się zbiórki, licytacje, posty, walka o czas, pieniądze i nowoczesne metody leczenia .... Robiłam co mogłam i potrafiłam czując wciąż niemoc i niedosyt. Był czas, gdy dawałam 100 procent i czas kiedy moja głowa prawie eksplodowała z poczucia bezsilności, niemocy i niezgody na tak okrutną chorobę. Dlaczego to dotyka młodego człowieka, dziecka?!

Całej Ekipie i wszystkim Pomagaczom wiatru w żagle dawała siła Michała, jego ogromna chęć życia, nie poddawanie się nawet na chwilę i ogromna miłość jego Mamy Anety, która w walce o jego zdrowie pokonała niejeden Mount Everest.....

Aneta -Mama bohaterka, przyjaciółka, niezwykle ciepła i skromna osoba, dla której Michaś był i jest całym światem. Zawsze będzie dla mnie przykładem Mamy Bohaterki.

Misiek 💜💔💜 zapamiętam Cię jako pełnego życia nastolatka, który zadowolony wraca z Tatą z meczu swojej ukochanej drużyny. Uśmiechniętego mimo i wbrew wszystkiemu. Dzielnego Wojownika, ale również jako niezwykle dojrzałego, mądrego, pokornego i empatycznego chłopca. Nastolatka , który mimo bólu takiego na codzień i niepewności jutra, potrafił spełniać swoje marzenia i nigdy się nie poddawał. Dla mnie pozostaniesz niezwykłym chłopcem. Naszym Miśkiem 💜 Najdzielniejszym Wojownikiem.

Dzięki Tobie i całej niezwykłej Ekipie Michasia ponownie uwierzyłam w człowieka i w moc ludzkich serc. I nawet, gdy ta wiara znów będzie nadszarpnięta, przypomnę sobie jak potrafiłeś zjednoczyć ludzi.....💜

Dzisiaj.....Próbuję schować wspomnienia gdzieś głęboko, zamknąć je w sercu. Ale one wracają…. Niespodziewanie, w najmniej oczekiwanych chwilach. Wystarczy jedno wspomnienie, jedno skojarzenie, jedna myśl o Tobie… i znów napływają łzy, które tak trudno powstrzymać.

Bo jak pogodzić się z tym, że ktoś tak młody, kogo największym marzeniem było żyć, musiał odejść? Jak przyzwyczaić się do pustki po kimś, kto powinien być tu jeszcze przez wiele wiele lat?

A najbardziej boli serce, gdy pomyślę o Twojej Mamie… 💔 O jej tęsknocie, o domu, w którym wszystko przypomina Ciebie, o ciszy, w której tak bardzo brakuje Twojego głosu. Nie sposób wyobrazić sobie, jak nauczyć się teraz żyć...

Michaś💜....są straty, których nie da się zrozumieć, i tęsknoty, których nie da się ukoić żadnymi słowami. Można tylko kochać dalej, pamiętać i nosić Cię w sercu, choć tak bardzo chciałoby się jeszcze raz usłyszeć Twój głos, zobaczyć Twój uśmiech i powiedzieć, jak wiele znaczyłeś....💜

Cztery tygodnie bez Ciebie, a serce i rozum wciąż nie potrafią przyjąć tej rozłąki ....💜💔💜

Dzisiaj to Ja chciałabym opowiedzieć Wam o Michałku…💜💜💜Nie było mi dane poznać Cię osobiście, Miśku a jednak stałeś się ...
18/10/2026

Dzisiaj to Ja chciałabym opowiedzieć Wam o Michałku…💜💜💜Nie było mi dane poznać Cię osobiście, Miśku a jednak stałeś się kimś, o kim nie potrafię myśleć obojętnie....

Połączyła nas Twoja Mama, która pochodzi z mojego rodzinnego miasta Zduńskiej Woli i właśnie przez nią mogłam choć odrobinę poznać Ciebie, Twoją historię, Twoje pasje i ten niezwykły świat, który nosiłeś w sobie💜
Kiedy wchodzę na zbiórki, nigdy nie chcę widzieć tylko imienia, zdjęcia i kwoty, której potrzeba na leczenie,chcę poznać dziecko,dowiedzieć się, kim jest, co lubi, o czym marzy, co wywołuje uśmiech na jego twarzy,czytam historie, oglądam reportaże, zatrzymuję się przy szczegółach, bo za każdą zbiórką kryje się przecież czyjeś całe życie💜i tak poznałam Ciebie, Michałku…💜

Pamiętam moment, w którym pokazywałeś swojego pająka tarantulę i opowiadałeś, że uwielbiasz patrzeć, jak tworzy swoją sieć, ten obraz został w mojej pamięci,pomyślałam wtedy o Twojej cierpliwości, o tym, jak uważnie potrafiłeś przyglądać się światu,było w tym coś pięknego… Ty, który sam musiałeś tak długo i cierpliwie czekać na chwile wolne od choroby, potrafiłeś zachwycać się czymś tak małym, jak nić pajęczej sieci...a później przychodziła refleksja, która ściskała serce…

Osiem lat....

Osiem lat, przez które ja żyłam swoim życiem, przeżywałam zwyczajne dni, cieszyłam się drobiazgami, czasem narzekałam na rzeczy zupełnie nieważne a Ty przez te same osiem lat toczyłeś walkę, której żadne dziecko nie powinno musieć toczyć...osiem lat w cieniu onkologii, szpitali, lęku i nadziei, która musiała nieustannie mierzyć się z rzeczywistością...i wtedy człowiekowi robi się wstyd za każde zmarnowane „później”, za każdy dzień, którego nie potrafił docenić,bo Ty, Misiku, przypominasz, jak wielkim darem jest zwyczajność,jak bezcenne są podróże, bliscy, własne pasje i możliwość planowania kolejnego dnia...a Ty tak bardzo kochałeś życie… 💜

Poznałam Cię jako chłopca walecznego, cierpliwego, ciekawego świata, pełnego miłości do podróży,widziałam na zdjęciach Twoją kolekcję magnesów,każdy z nich był pamiątką, kawałkiem miejsca, które odwiedziłeś, wspomnieniem, do którego można wrócić jednym spojrzeniem...

I wiesz co Miśku? jest jedna myśl, której chciałabym się trzymać💜

Wierzę, że teraz przed Tobą nie ma już żadnych granic....nie ma szpitalnych korytarzy, bólu, kroplówek ani czekania na wyniki,nie ma choroby, która odbierała Ci tak wiele,jest przestrzeń, w której możesz być wolny i jeśli naprawdę istnieje miejsce, z którego można patrzeć na nas z góry, chcę wierzyć, że właśnie teraz wyruszasz w swoją najpiękniejszą podróż....

Misiku, zwiedzaj więc…
Odkrywaj miejsca, których nie zdążyłeś zobaczyć,zbieraj swoje niebiańskie magnesy,zaglądaj w każdy zakątek świata,patrz na wszystko z tą samą dziecięcą ciekawością, którą zobaczyłam w tamtym reportażu...a wierzę ,że pośród tych wszystkich pięknych miejsc, znajdziesz spokój, na który tak bardzo zasłużyłeś...
Nie było nam dane poznać się osobiście,nie zdążyłam powiedzieć Ci, że Twoja historia mnie poruszyła, że zatrzymałam się przy niej na dłużej i że za zdjęciem uśmiechniętego chłopca zobaczyłam kogoś, kto nauczył mnie spojrzeć na życie z innej perspektywy...ale dziś mogę napisać te słowa,mogę wspomnieć Twoje imię,mogę sprawić, że ktoś, kto jeszcze Cię nie znał, zatrzyma się na chwilę i pozna choć cząstkę Ciebie....bo przecież pamięć też jest formą miłości a niektóre dzieci, choć ich życie trwało zbyt krótko, zostawiają w sercach ślady, których nie zatrze czas....
Michałku, dziękuję, że mogłam Cię poznać, choć tylko poprzez opowieści Twojej Mamy,przytulam ją myślami najmocniej, jak potrafię,bo za Twoją historią jest też jej miłość, jej walka, jej serce, które zawsze będzie biło dla Ciebie....💜💜💜

Leć, Misiku ...już nic Cię nie zatrzymuje,świat jest teraz cały Twój 💜💜💜a my tutaj będziemy pamiętać💔💜

15 październikaDzień Dziecka Utraconego"Ile to bólu, ten tylko się dowie,kto stracił świat caływ jednej małej osobie".Ad...
15/10/2026

15 października
Dzień Dziecka Utraconego

"Ile to bólu, ten tylko się dowie,
kto stracił świat cały
w jednej małej osobie".
Adam Mickiewicz

Synku 💜💜💜
tak bardzo kochałeś życie, a świat był dla Ciebie jedną wielką, fascynującą przygodą, którą chłonąłeś każdego dnia. Twoje spakowane plecaki, plany na kolejne podróże i ten niegasnący blask w oczach na widok nieznanych miejsc – to wszystko noszę dziś pod sercem jak najcenniejszy skarb 💜😔.
W Dzień Dziecka Utraconego mój ból staje się jeszcze głośniejszy, bo uświadamiam sobie, że wyruszyłeś w drogę, na którą nie mogłam Cię spakować ani pójść razem z Tobą💔. Choć moje ramiona są puste, a tęsknota rozrywa mi serce, wierzę, że tam, gdzie jesteś, horyzont nie ma końca, a Ty wciąż z tym samym, pięknym uśmiechem odkrywasz najpiękniejsze szlaki nieba i powiększasz i tak już imponującą naszą tablicę z magnesami 💜💜💜

Michaś, mój najdroższy Synku, dzieli nas tylko czas... 💜💜💜

Między ciszą a ciszą.....Miśku 💔💜… cisza na grupie boli bardziej, niż potrafimy opisać…..Kiedyś były słowa, wiadomości, ...
13/10/2026

Między ciszą a ciszą.....

Miśku 💔💜… cisza na grupie boli bardziej, niż potrafimy opisać…..

Kiedyś były słowa, wiadomości, nadzieja i wiara, że nasza obecność ma znaczenie...dziś jest cisza… ta trudna, przejmująca cisza, w której tak bardzo brakuje Ciebie....chcemy, żebyś wiedział, że my nadal jesteśmy,nadal czuwamy,nadal pamiętamy,nie zniknęliśmy, nie zapomnieliśmy, nie przestaliśmy czuć..nawet jeśli na grupie jest cicho, w naszych sercach wciąż tyle się dzieje,bo czasem brak słów nie oznacza braku pamięci, a cisza nie oznacza, że przestaliśmy być blisko....i właśnie wtedy wracają słowa piosenki Grzegorza Turnaua "Między ciszą a ciszą”… jakby opowiadały o tym, co dziś czujemy o przestrzeni między słowami, o myślach, których nie umiemy wypowiedzieć, o tęsknocie, która nie pozwala przejść obojętnie obok tego, co się wydarzyło....Miśku ta cisza na grupie boli.... bo przypomina o tym, jak bardzo brakuje Twojej obecności,jak trudno znaleźć słowa, kiedy serce jest pełne emocji i jak bardzo chcielibyśmy, żeby wszystko wyglądało inaczej…
Nie chcemy, żeby cisza została odebrana jako zapomnienie, jesteśmy tutaj,czuwamy,pamiętamy.. każdy na swój sposób, czasem bez słów, czasem w ukryciu, ale wciąż z Tobą w myślach....

Bo prawdziwa pamięć nie zawsze krzyczy ,czasem trwa w ciszy....
..Między ciszą a ciszą… wciąż jest pamięć, tęsknota i serce, które nie zapomina....

"Nie ma pożegnania dla tych, którzy głęboko kochają. Gdziekolwiek jesteś, jesteś częścią mnie.” 💜💜💜Kochani 💜Odpowiadając...
10/10/2026

"Nie ma pożegnania dla tych, którzy głęboko kochają. Gdziekolwiek jesteś, jesteś częścią mnie.” 💜💜💜

Kochani 💜
Odpowiadając na Waszą prośbę podaję daty Mszy Św., które zostaną odprawione za naszego Michałka 💜

15.10.2026 o godz. 18 w Parafii Wniebowzięcia NMP, ul. Kościelna 20 w Zduńskiej Woli, intencja od Anny Rafalak z Dziećmi 💜🙏

21.10.2026 o godz. 18 w Parafii pw Wszystkich Świętych w Kórniku, ul. Średzka 1 💜🙏

29.10.2026 o godz. 18 w Parafii Wniebowzięcia NMP w Zduńskiej Woli, ul. Kościelna 20, intencja od Krystyny Witkowskiej 💜🙏

20.11.2026 o godz. 16 w Kościele Matki Bożej Różańcowej na Al. Niepodległości 20 w Poznaniu, intencja od Przyjaciół z XXVLO💜🙏

20.11.2026 o godz. 18 w Parafii Św. Andrzeja Apostoła w Komornikach, ul. Kościelna 32, od Koleżanek i Kolegów z byłej klasy Szkoły Podstawowej nr 2 w Komornikach💜🙏

25.11.2026 o godz. 18 w Parafii Św. Andrzeja Apostoła w Komornikach, ul. Kościelna 32, intencja od mamy💜🙏

30.11.2026 o godz. 6.30 w kościele p.w. Imienia Maryi w Poznaniu- Smochowicach, intencja od Małgorzaty Supłat💜🙏

10.12.2026 o godz. 18 w Parafii Św. Andrzeja Apostoła w Komornikach, ul. Kościelna 32, intencja od Babci Krystyny💜🙏

17.12.2026 o godz. 18 w Parafii Św. Andrzeja Apostoła w Komornikach, ul. Kościelna 32, intencja od Dyrekcji i Nauczycieli Szkoły Podstawowej nr 2 w Komornikach 💜🙏

09.01.2027 o godz.18 w Parafii Św. Andrzeja Apostoła w Komornikach, ul. Kościelna 32, intencja od Haliny Kaweckiej za Rodziną💜🙏

21.02.2027 o godz. 7 w Parafii św. Maksymiliana Kolbego w Zduńskiej Woli, ul. Staffa 5, intencja od Aleksandry i Ryszarda Duda💜🙏

13.11.2027 o godz. 18 w Parafii Wniebowzięcia NMP w Zduńskiej Woli, ul. Kościelna 20, intencja od Teresy i Kazimierza Felczerek oraz Stanisława Witkowskiego💜🙏

15.11.2027 o godz. 18 w Parafii Wniebowzięcia NMP w Zduńskiej Woli, ul. Kościelna 20, intencja od Jana Witkowskiego z Rodziną💜🙏

Za wszystkie intencje z całego serca dziękuję i zapraszam do wspólnej modlitwy 💜💜💜🙏🙏🙏

Adres

Komorniki
62-052

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Pamiętnik Michałka opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij

Organizacje Non-profit w pobliżu